Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008

Καλό ταξίδι!! Αύριο τα χαράματα η αναχώρηση της Α΄και Β΄ Λυκείου για Πελοπόννησο.



Η Άννυ μπροστά από ένα από τα ταμπλό που επιμελήθηκε, μαζί μετη Νικολέττα και τη Μαργαρίτα







Το αν είμαστε υπέρ ή κατά των πολυήμερων εκδρομών, κάτι που το συζητήσαμε σήμερα στο Β1 με όση σοβαρότητα μπορούσαμε, είναι ένα θέμα με πολλές πτυχές που επιφυλασσόμαστε να το θέσουμε σύντομα από το blog ( αν θέλετε κι απ' το σημερινό post να αφήσετε κάποιο σχόλιο σχετικό, ευπρόσδεκτο! )



Για την ώρα, μια και τα χαράματα φεύγουν σχεδόν 200 παιδιά και 8-9 συνοδοί εκείνο που προέχει είναι να τους ξεπροβοδίσουμε με τις ευχές μας, τη σκέψη μας και την αγάπη μας. Εννοείται ότι περιμένουμε φωτογραφίες, αφηγήσεις, ε, και κανένα γλυκάκι του κουταλιού δε θα μας έπεφτε κι άσχημο!


κάποια από τα ταμπλό της έκθεσης


Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την παρούσα ανάρτηση είναι από τη μίνι έκθεση που επιμελήθηκαν τα παιδιά της περιβαλλοντικής ομάδας και ειδικότερα η Άννυ, η Νικολέττα και η Μαργαρίτα ( κλαπ! κλαπ! κλαπ! ) και που " στήθηκε" στα ταμπλό της εισόδου του σχολείου. Σ' αυτά, δηλαδή, που θα φιλοξενήσουν και τις φωτογραφίες της εκδρομής, όταν, με το καλό , επιστρέψετε.



Α! Και να σημειώσουμε και τη λεπτομέρεια της επιλογής της Πελοποννήσου ως τόπου προορισμού, ε;



Η άνοιξη μας πλησιάζει!

Κάπως έτσι την φαντάστηκε ο ....


Sandro Botticelli ( 1445- 1510)

Η αισθαντική τέχνη του Σάντρο Μποτιτσέλλι μας μεταφέρει σε κόσμους ευδαιμονίας με έντονη, όμως, τη γεύση της θλίψης, που πηγάζει από τη γνώση ότι η ευδαιμονία αυτή είναι ουσιαστικά άγνωστη στον άνθρωπο!
Σε ένα μυθολογικό κήπο (θυμίζει τον κήπο με τα μήλα των Εσπερίδων) μάς μεταφέρει ο Μποτιτσέλλι με τον πίνακα "Ο θρίαμβος της Άνοιξης". Στο κέντρο της σύνθεσης η Αφροδίτη ως Άνοιξη και από πάνω ο φτερωτός γιος της ο Έρωτας στοχεύοντας μία από τις τρεις Χάριτες που χορεύουν ανάλαφρα αμέριμνες ...
Ο Ερμής, αδιάφορος, περιμένει να αναλάβει το ρόλο του "ψυχοπομπού", όταν επέλθει ο θάνατος (όλα είναι πρόσκαιρα και ο θρίαμβος της Άνοιξης θα επισκιαστεί από τη μοιραία λήξη της;)
Στα δεξιά της σύνθεσης μια νύμφη απάγεται από το Ζέφυρο (με το χρώμα του θανάτου), ενώ η νύμφη "Χλωρίδα" σπέρνει λουλούδια.
Διπλός ο συμβολισμός τους: για τους ζωντανούς που χαίρονται την Άνοιξη - τη ζωή - και προς μνήμη των νεκρών που την έχασαν…
Από το στόμα της φοβισμένης νύμφης βγαίνει ένα κομμένο (σαν το νήμα της ζωής της;) λουλούδι, ενώ οι τρεις χάριτες χορεύουν μελαγχολικές ή θλιμμένες σε ένα δικό τους σύνολο.



http://users.ach.sch.gr/pchaloul/anagennisi/Botticelli.htm

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2008

Σχόλιο για τη βράβευση του καθηγητή Γ. Κοντέλλη στον 4ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πρωτοπόρων Δασκάλων

Ο καθηγητής Γιώργος Κοντέλλης

Διαβάσαμε στην Ελευθεροτυπία της 22-2-2008 για τη βράβευση του καθηγητή Γ. Κοντέλλη στον 4ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό πρωτοπόρων δασκάλων. Σας παραθέτουμε την είδηση, συμπληρώνοντας στο τέλος ένα μικρό σχόλιο.

Εβαλε τον Αριστοτέλη, τον Γαλιλαίο και τον Νεύτωνα στην τάξη

Του ΣΤΡΑΤΗ ΜΠΑΛΑΣΚΑ

Ενθουσιάστηκαν οι μαθητές της Α' τάξης του 3ου Λυκείου Μυτιλήνης την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου, ανήμερα της επετείου των γενεθλίων του Γαλιλαίου: Ο καθηγητής Γιώργος Κοντέλλης, αντί της παραδοσιακής διδασκαλίας, μετέφερε ως ηλεκτρονικό παιχνίδι τις διαφορές στις βασικές θεωρίες περί της κίνησης των σωμάτων - μια ηλεκτρονική σύγκριση δηλαδή των θεωριών των Αριστοτέλη, Γαλιλαίου και Νεύτωνα.

Ο καινοτόμος τρόπος διδασκαλίας ήταν η αιτία που ο 49χρονος φυσικός του 3ου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης, Γιώργος Κοντέλλης, αναδείχθηκε πρώτος, στον 4ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πρωτοπόρων Δασκάλων, που διοργανώνεται από τη Microsoft Ελλάς στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής παρέμβασης «Συνεργάτες στη Μάθηση». Δεύτερος αναδείχθηκε ο Κώστας Καλοβρέκτης από το 1ο ΕΠΑΛ Λιβαδειάς και τρίτος ο Κώστας Δημητρίου από το Κολλέγιο Ψυχικού. Και οι τρεις θα εκπροσωπήσουν την Ελλάδα από τις 5 ώς τις 8 Μαρτίου στο φετινό Ευρωπαϊκό Φόρουμ Πρωτοπόρων Δασκάλων στο Ζάγκρεμπ Κροατίας, που διοργανώνει η Microsoft με την υποστήριξη της UNESCO.
Ο πρωτοπόρος καθηγητής Γιώργος Κοντέλλης
Ο διαγωνισμός αφορά καινοτόμους μεθόδους διδασκαλίας ως αναπόσπαστο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας, που χρησιμοποίησαν στη μαθησιακή διαδικασία προγράμματα λογισμικού όπως: Word, Excel, PowerPoint, Movie Maker, Producer κ.λπ.Ενδεικτικά κριτήρια αξιολόγησης ήταν η πρωτοτυπία και η ευρηματικότητα στο θέμα και στις τεχνικές, η συμμετοχή των μαθητών στην όλη διαδικασία κ.ά. Καθοριστική θεωρεί ο κ. Κοντέλλης τη βοήθεια του σχολείου του, του 3ου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης. «Εχουμε -τόνισε- τη διαρκή παρότρυνση του διευθυντή του, κ. Θεοδωρέλλη, για να αναζητούμε καινοτόμους μεθόδους, να κάνουμε ό,τι το καλύτερο. Παράλληλα όμως και οι μαθητές είναι δεκτικοί στο καινούργιο και έτσι υπάρχει γόνιμο έδαφος». Οσον αφορά την ηλεκτρονική σύγκριση των θεωριών του Αριστοτέλη, του Γαλιλαίου και του Νεύτωνα εξηγεί πως στο σχολικό βιβλίο γίνεται αναφορά στις τρεις κατά καιρούς βασικότερες θεωρίες της κλασικής μηχανικής και στις διαφορές τους. Το «παιχνίδι» προσπαθεί σε μια διδακτική ώρα να εξηγήσει τις διαφορές στη θεωρία κίνησης του Αριστοτέλη (η οποία κατά κάποιο τρόπο συμπίπτει με πολλές από τις προϋπάρχουσες ιδέες των μαθητών, π.χ. το βαρύ σώμα πέφτει πιο γρήγορα από το ελαφρύ) και του Γαλιλαίου που πλησιάζει τον Νεύτωνα (το βαρύ και το ελαφρύ πέφτουν μαζί)».Ο 49χρονος φυσικός τονίζει πως δεν χρειάστηκαν ιδιαίτερα εξειδικευμένες γνώσεις στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για το «παιχνίδι» του. Οπως λέει, έχει σειρά ιδεών «βελτίωσης», που θ' αυξήσουν τη συμμετοχή των μαθητών κι ενδεχομένως να συνδυάσουν το μάθημα της φυσικής και με άλλα μαθησιακά αντικείμενα...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 22/02/2008





Πόσο χαίρεται κανείς να "πέφτει" πάνω σε τέτοιες ειδήσεις. Σε μια εποχή που για πολλούς λόγους απαξιώνονται πολλά πράγματα -και- μέσα στην εκπαίδευση, ειδήσεις, σαν αυτή, σε ξυπνάνε και σε κρατάνε ζωντανό. Έχουμε ανάγκη, νομίζω, τη ζωντάνια αυτή, έχουμε ανάγκη να την αξιοποιούμε δημιουργικά, στρέφοντας την πλάτη στη νοσηρή ακινησία και στην απάθεια.

Το ευχάριστο είναι πως και στο σχολείο μας υπάρχουν συνάδελφοι που αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο την τεχνολογία, δοκιμάζουν τεχνικές και μεθόδους καινοτόμους, εμπλουτίζουν έτσι τη διδασκαλία τους και καθιστούν τα αντικείμενα ελκυστικά, αναπτύσσοντας, παράλληλα, το ενδιαφέρον και τη δεκτικότητα των παιδιών στη γνώση ( βλ. παλιότερη ανάρτηση: " Η ποίηση στο σχολείο " ). Όσο, επίσης, ευχάριστο είναι πως η διεύθυνση στο σχολείο στέκεται πάντα δίπλα ενθαρρύνοντας τέτοιες πρωτοβουλίες.
Κάπως έτσι μας ανοίγει η όρεξη. Τι λέτε;

14οι Πανελλήνιοι Καλλιτεχνικοί αγώνες.

Το σχολείο λαμβάνει μέρος στην κατηγορία "θέατρο"
και στην υποκατηγορία "Σύγχρονο θέατρο".

Η θεατρική ομάδα του σχολείου μας συνέγραψε τη
θεατρική παράσταση "Για ένα όνειρο ζούμε".

Σε δύο εβδομάδες θα γίνει παρουσίαση στην κριτική επιτροπή.

Υπεύθυνοι καθηγητές:
Παπασταμόπουλος Γεώργιος
Βαγιατίδου Αργυρώ
Αγγελοπούλου Αικατερίνη

Προγραμματισμός:
Μαρκουλιδάκης Ανδρέας
Μιστρίδης Θεόδωρος
Πετροπούλου Άννα-Μαρία

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008


Ανθισμένα δένδρα στο Τόκυο, κάτι σαν υπόκρουση στην ανάρτηση που ακολουθεί...

Λίγα λόγια για το " Ο ελέφαντας εξαφανίζεται ", του Χαρούκι Μουρακάμι ( εκδ. ΚΟΑΝ, σελ. 397 )



Παρόλα τα αρκετά διαβάσματά μου, γιαπωνέζους και γενικότερα ασιάτες συγγραφείς, παραδοσιακά δεν πλησίαζα και δεν πλησιάζω. Σπεύδω να δηλώσω πως η στάση μου αυτή δηλώνεται ως προσωπική αδυναμία και δεν υπαινίσσεται τίποτα για τους ασιάτες συγγραφείς. Ο λόγος που έχω συνηθίσει να προβάλλω γι' αυτή την αναγνωστική άρνηση είναι πως η δειλία μου φαίνεται πως αποδεικνύεται μεγαλύτερη από την περιέργειά μου για τους πιο μακρινούς, πιο ξένους απ' το δικό μας, πολιτισμούς. Δειλία, έλλειψη θάρρους να μπω σε ξένα χωράφια και να θερίσω καρπούς. Πιο απλά: βιάζομαι να δηλώσω πως δε θα καταλάβω, δε θα νιώσω, θα παραμείνω και μετά ξένος.
Αγνοώ αν αυτά είναι η αλήθεια. Αυτά πάντως ισχυρίζομαι.
Πρωτοδοκιμάζω αυτές τις μέρες να διαβάσω τα διηγήματα ενός γιαπωνέζου, παρακινημένος από 1-2 ενθουσιώδεις παρουσιάσεις στα μέσα - αλλά και από το γεγονός πως μία απ' αυτές χαρακτήριζε τα διηγήματα αυτά "δυτικά", μη έχοντα μεγάλη σχέση με τη γιαπωνέζικη παράδοση θεματολογίας και γραφής ( ποια να είναι αυτή άραγε;). Το βιβλίο είναι του Χαρούκι Μουρακάμι, περιλαμβάνει 17 διηγήματα σε 402 σελίδες και λέγεται " Ο ελέφαντας εξαφανίζεται".
Είχα ήδη διαβάσει 6 διηγήματα και πέρα από την πρώτη εντύπωση μιας γυμνής και σε μεγάλο βαθμό αποχρωματισμένης συναισθηματικά γραφής, καθώς και μιας ελαφρά παράξενης θεματολογίας, δε διέκρινα καμιά ιδιαίτερη αρετή στο έργο. Η πρόθεσή μου ήταν να τα παρατήσω. Η ιδέα μου για τις παρουσιάσεις που διάβασα πως καλλιεργούσαν πολλές υπερβολές στις γραμμές τους.






Το 7ο διήγημα λέγεται lederhosen. Είναι μια ιστορία μέσα σε μια άλλη. Μια φίλη διηγείται σε ένα φίλο την ιστορία του χωρισμού της μαμάς και του μπαμπά της. Μάλιστα και σ' αυτή, τη φίλη, την ιστορία της την έχει διηγηθεί η μητέρα της, η γυναίκα, δηλαδή, που χώρισε. ( Εξασφαλίζονται έτσι πολλά επίπεδα σχολιασμού ). Είναι λίγο παράξενη, ασυνήθιστη ιστορία χωρισμού. Ένα μέσο ζευγάρι με ένα παιδί, που δεν έχουν βιώσει μέχρι τότε ακραία συναισθήματα στη σχέση τους, αποφασίζουν ένα ταξίδι στη Γερμανία. Τελικά ο άντρας δεν καταφέρνει να πάει. Παραγγέλνει μόνο στη γυναίκα του να του φέρει δώρο ένα lederhosen, ένα εκδρομικό παντελονάκι. Η γυναίκα του το φροντίζει αυτό, αλλά αντί να επιστρέψει σε δεκαπέντε μέρες, επιστρέφει μετά από δυο μήνες, αλλά ουδέποτε στον άντρα, στο παιδί της, στο σπίτι της. Οριστικά και αμετάκλητα, χωρίς τη μεσολάβηση εξωτερικών παραγόντων, χωρίζει από τη συζυγική της ζωή.
Με την ανάγνωσή του, κοντοστάθηκα. Αρχικά είπα πως ήταν το καλύτερο, μέχρι στιγμής. Γιατί όμως; Ο λόγος και σ' αυτό το διήγημα είναι στεγνός. Λείπουν οι απογειωτικές στιγμές. Σκέφτομαι, λοιπόν, πως αποτελεί ένα κείμενο με ενθιάθετα αξιόλογα στοιχεία προς εκμετάλλευση και επεξεργασία. Και πως, όταν τα ενεργοποιήσει ο αναγνώστης, όταν πάρει τα νήματα και πλέξει το δικό του πλεκτό, τότε η αξία του διηγήματος αναδεικνύεται. Υπάρχει το θέμα της μονοτονίας και των σιωπηλών συμβιβασμών που σκοτώνουν τη ζωή -αυτό, το ότι υπάρχει, είναι ολοφάνερο. Από την άλλη, όπως υπαινικτικά φαίνεται στον επίλογο, μπορεί κανείς να αλιεύσει τη σημασία των μικρών πραγμάτων. Ακόμα και το διάλογό τους με την τέχνη της αφήγησης. Πώς η αφήγηση έχει ανάγκη, για να αναδείξει τις έννοιες, να στηριχτεί σε μικρά, απτά πράγματα - στην περίπτωσή μας σε ένα lederhosen.
Δηλαδή, υπάρχουν και κείμενα που δε φωνάζουν ότι είναι καλά, αλλά γίνονται καλά με την παρέμβαση του αναγνώστη; Που περιμένουν την αξιοποίησή τους; Που προτείνουν σιωπηλά και ελπίζουν; Που αναδεικνύονται από τη συνεργασία συγγραφέα και αναγνώστη; Αν είναι έτσι, τότε αυτοί που τα φτιάχνουν, δεν είναι πράγματι πολύ καλοί;
( Για την ιστορία: Πάντως, όταν έφτασα στο 13ο από τα 17 διηγήματα, το βιβλίο το βαρέθηκα και το παράτησα. Ίσως εγώ να μην είμαι επαρκής αναγνώστης…)

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2008

Πετάμε για Στρασβούργο ( 2 ) Συνέντευξη με την ευρωβουλευτίνα μας Πωλίνα Καψάλη



Όπως και στη Βίβιαν Μελικόκη, θέσαμε υπ' όψιν και της Πωλίνας Καψάλη, της Γ΄ τάξης, που αυτή τη στιγμή πιθανώς πετάει επιστρέφοντας απ' το Στρασβούργο, ένα μικρό ερωτηματολόγιο. Η Πωλίνα μάς απάντησε πρόθυμα...


...Άλλωστε η προθυμία είναι μία από τις πολλές αρετές της. Παιδί της θεωρητικής κατεύθυνσης με καλλιτεχνικές ανησυχίες, ευαίσθητο, δραστήριο, σεμνό και ταυτόχρονα δυναμικό, συμμετέχει από την Α΄ Λυκείου στις σημαντικότερες εκδηλώσεις του σχολείου και είναι ιδιαίτερα αγαπητή στους συμμαθητές της.


Επειδή, όμως, έχει και ένα μεγάλο ελάττωμα ( κοκκινίζει εύκολα..), σταματάμε τα κομπλιμέντα και παραθέτουμε τη συνέντευξη:




Γεια σας. Πώς τα καταφέρατε και τα καταφέρατε;
Δεν ξέρω! Πάντως, είμαι πολύ χαρούμενη που τα κατάφερα.


Δηλαδή, ποιο νομίζετε πως είναι το μυστικό της συγκεκριμένης επιτυχίας σας;
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο μυστικό. Απλά, διάβασα ορισμένα πράγματα για την Ε.Ε, κατανόησα κάποιες λειτουργίες της και έγραψα την άποψή μου σχεδτικά με τη μέχρι τώρα προσφορά της και τις προκλήσεις που είναι απαραίτητο να αντιμετωπίσει.


Γιατί θελήσατε να συμμετάσχετε στο διαγωνισμό αυτό; Για την τιμή και τη δόξα;;
Δεν έχω ταξιδέψει ποτέ στο εξωτερικό και σκέφτηκα ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία. Επίσης, σκέφτηκα ότι αυτή είναι μια από τις λίγες δυνατότητες που θα έχω για να βρεθώ στο Ευρωκοινοβούλιο.


Τι περιμένετε από το ταξίδι στο Στρασβούργο; Τι νομίζετε πως έχει να σας προσφέρει;
Πιστεύω ότι θα μου προσφέρει μια μοναδική εμπειρία, γιατί θα βρεθώ στο Ευρωκοινοβούλιο μαζί με συνομηλίκους μου απ'όλες τις χώρες της Ε.Ε και θα ανταλλάξουμε απόψεις πάνω σε σημαντικά θέματα.Επίσης, θα έχω την ευκαιρία να βρεθώ σε μία ξένη χώρα και να έρθω σε επαφή με ένα διαφορετικό απ' το ελληνικό περιβάλλον.



Πώς σκέφτεστε τον εαυτό σας μέσα στην Ευρωβουλή; Ποια θέματα θεωρείτε πως αξίζει τον κόπο να θίξετε, να ενημερώσετε τους ευρωπαίους συναδέλφους σας γι' αυτά;
Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να θίξω το ζήτημα της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος. Έχει λάβει στις μέρες μας ανεξέλεγκτες διαστάσεις και εμείς οι άνθρωποι επηρεαζόμαστε άμεσα απ' αυτό. Γι' αυτό και πρέπει να βρεθούν άμεσοι και αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης της καταστροφής.


Στις προσωπικές συζητήσεις σας με τους ευρωβουλευτές πώς θα παρουσιάσετε την Ελλάδα; Ποια πράγματα από τη χώρα σας σας αρέσουν και ποια σας πληγώνουν;
Θα παρουσιάσω τόσο τα θετικά στοιχεία της όσο και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Δεν μπορώ να προσδιορίσω τι ακριβώς είναι αυτό που μου αρέσει. Πάντως, την αγαπάω τη χώρα μου. Αυτό που με πληγώνει είναι το γεγονός ότι αυτοί που κυβερνάνε τη χώρα αυτή δε δείχνουν να ενδιαφέρονται να αντιμετωπίσουν με αποτελεσματικό τρόπο τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Κυρίως, δε φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον για εμάς, τους νέους.

Αφού έχετε γνώμη για την ευρωβουλή, θα έχετε και για το σχολείο μας: Αναφέρετέ μας τις αρετές και τις αδυναμίες που βλέπετε να έχει ( την αλήθεια, ε;! ) και, αν έχετε, κάποια πρόταση ώστε να βελτιωθεί η λειτουργία του.
Πιστεύω ότι το σχολείο μας τα έχει όλα. Συγκριτικά με άλλα σχολεία είναι ικανοποιητικά εξοπλισμένο ( βιβλιοθήκη, εργαστήρια..) και διοργανώνει ενδιαφέρουσες δραστηριότητες ( πολιτιστικές εκδηλώσεις, περιβαλλοντική ομάδα κα.) Το πιο σπουδαίο πράγμα, βέβαια, που κατά την άποψή μου έχει καταφέρει να δημιουργηθεί είναι ένα ζεστό κλίμα.


Μιλήστε μας για σας. Ποια τα ενδιαφέροντά σας; Ποια τα όνειρά σας για τη συνέχεια της ζωής σας;
Παρόλο που αυτή τη χρονιά δεν έχω και πολύ χρόνο, δυστυχώς ( για ευνόητους λόγους ), προσπαθώ να ξεκλέβω λίγο, για να ασχολούμαι με τη μουσική, που την αγαπάω πάρα πολύ. Γενικά, μου αρέσει να βλέπω ταινίες και να διαβάζω βιβλία. Τα όνειρά μου για τη συνέχεια της ζωής μου είναι πολλά. Τα κυριότερα; Να περάσω στη σχολή που μου αρέσει, να συνεχίσω να ασχολούμαι με τη μουσική και να βελτιωθώ σ' αυτήν.

Ευχαριστούμε πολύ!



Να προσθέσουμε μόνο πως τα κορίτσια μας της Ευρωβουλής μάς έχουν υποσχεθεί άμα τη αφίξει τους ρεπορτάζ με εντυπώσεις και φωτογραφίες από το ταξίδι τους.








Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2008

Διαγωνισμός «Ξεμπλόγκαρε»!



Ο διαγωνισμός «Ξεμπλόγκαρε» απευθύνεται σε μαθητές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων από όλη την Ελλάδα, που φοιτούν σε σχολεία αναγνωρισμένα από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και έχει στόχο να εμπνεύσει τους μαθητές να σκεφθούν, να φανταστούν, να περιγράψουν, να μοιραστούν ιδέες και να παρουσιάσουν το δικό τους «κόσμο» μέσα από το Διαδίκτυο. Οι μαθητές καλούνται, μόνοι ή σε ομάδες συμμαθητών από το ίδιο σχολείο, να δημιουργήσουν ένα μοναδικό προσωπικό ιστολόγιο (blog) με πρωτοποριακό και συνάμα εκπαιδευτικό περιεχόμενο, διαγωνιζόμενοι για σημαντικά έπαθλα.

Η υποβολή των συμμετοχών στον διαγωνισμό ξεκίνησε στις 11.02.08 και τελειώνει στις 16.05.08. Αφού υποβληθούν, οι συμμετοχές - ιστολόγια θα αξιολογηθούν από Ειδική Επιτροπή, η οποία θα αποτελείται από 5 μέλη - ειδικούς επιστήμονες, με μεγάλη εμπειρία σε θέματα Τεχνολογίας, Πληροφορικής και Επικοινωνιών αλλά και στην αξιολόγηση ιστοσελίδων.

Τα έξι καλύτερα και πιο πρωτότυπα ιστολόγια (blogs) θα ανακοινωθούν στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού <http://www.kseblogare.gr/> μέχρι τις 15.09.08 και θα βραβευτούν σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα με πρωτοβουλία των ΥΠΟΙΟ και ΥΠΕΠΘ και παρουσία των μαθητών που θα βραβευθούν. Τα έπαθλα των νικητών είναι χρηματικά και η κάθε κατηγορία θα βραβευθεί με ένα συγκεκριμένο ποσό.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2008

Η περιβαλλοντική ομάδα ξαναχτυπά






η...εικαστική παρέμβαση στον πίνακα


Λοιπόν, η περιβαλλοντική ομάδα ξαναχτύπησε! Ολόκληρη εικαστική παρέμβαση έκαναν τα παιδιά που ανάλαβαν τη φροντίδα του πίνακα ανακοινώσεων για το περιβάλλον: Έτσι, εμφανίστηκε ένα δέντρο μισό καμένο μισό πράσινο, να συνοδεύει τις πολλές ανακοινώσεις του πίνακα. Τα παιδιά δούλεψαν με όρεξη και μεράκι και - παρακαλούμε πολύ... - τους αξίζει ένα θερμό χειροκρότημα.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν πιστοποιούν του λόγου το αληθές, αν και το να συγκεντρωθούμε να φωτογραφηθούμε προέκυψε, τελικά, το δυσκολότερο απ' όλα..

Το άγχος και η δουλειά της ομάδας τώρα είναι να προλάβει να κάνει στα ταμπλό της εισόδου μια μικρή έκθεση για τα μέρη όπου θα γίνει η εκδρομή της Α΄και της Β΄ Λυκείου. Καλή επιτυχία και σ' αυτό, παιδιά!

Αναγνώστες του blog, γράψτε μας στα σχόλια τις προτάσεις σας για τις δράσεις της περιβαλλοντικής.




...δημιουργικός οίστρος την ώρα της τοποθέτησης




η δουλειά τελείωσε ... χαμογελάστε, παρακαλώ!


ΠΙΝΑκες ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ



οι δράστες . Καταζητούνται.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2008

Θέατρο Σκιών

Τι μου θυμίζετε με τη παράσταση του Καραγκιόζη!!!
Με μεταφέρετε στη δεκαετία 55-65 που πιτσιρικάς στη Τρίπολη είχα για Κυριακάτικη δια σκέδαση τα καλοκαίρια την παράσταση του καραγκιόζη,στο οικόπεδο του Παραλά με καραγκιοζοπαίκτη τον θαυμάσιο Θανάση Σπυρόπουλο. Άν και έχουν περάσει τόσα χρόνια θυμάμαι αρκετές ατάκες και γελάω και τώρα. Ο Καραγκιόζης σαν πρόσωπο είναι ένας βιοπαλαιστής που μεταχειρίζεται πολλά τεχνάσματα για να επιβιώσει,εκείνος που είναι γλοιώδης και χωρίς μπέσα είναι ο Χατζηαβάτης για αυτό έτσι θα πρέπει να αποκαλούνται όσοι του μοιάζουν σήμερα και όχι καραγκιόζηδες.Επίσης ανεπανάληπτος ο σιορ Διονύσιος... ο Σταύρακας και ο μπάρμπα Γιώργος.Αυτά και πάω να αναπολήσω τα παλιά.

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2008

Μια συνέντευξη του Δήμου Αβδελιώδη





Έχετε δει " Το δέντρο που πληγώναμε "; Αν όχι, σπεύσατε, μικροί και μεγάλοι. Η ταπεινή μας εκτίμηση είναι πως συμπεριλαμβάνεται στις πολύ καλές ελληνικές ταινίες.

Ο δημιουργός της, ο Δήμος Αβδελιώδης, που συνεχίζει σεμνά κι αθόρυβα να προσφέρει αξιολογότατες δουλειές, έδωσε μία μικρή συνέντευξη στα Νέα του Σαββάτου. Την επιλέξαμε να τη βάλουμε στο blog για την καθαρότητα των απόψεών που εκφράζονται, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για σκέψη και για συζήτηση. Για λόγους οικονομίας χώρου παραλείψαμε κάποια σημεία, ενώ οι επισημάνσεις με τα έντονα στοιχεία είναι δικές μας.



«Καραγκιόζηδες είμαστε εμείς»

Γράφει η Έλενα Δ. Χατζηιωάννου exioannou@d olnet.gr

Ο κατά Αβδελιώδη Καραγκιόζης είναι ένα Θέατρο Σκιών με τους ηθοποιούς να παίζουν προφίλ τους χάρτινους ήρωες, δίνοντας έμφαση στη δράση, τον ρυθμό, τις ανατροπές, την άψογη τεχνική.


«Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΟΤΑΝ ΤΗ
ΦΥΛΑΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΦΩΣ
ΣΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΜΕ
ΑΥΤΗΝ ΑΝΑΒΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΦΩΤΙΑ»,

ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ. ΜΕ ΤΗΝ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ «Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ Ο
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΔΡΑΚΟΣ» ΑΙΜΑΤΩΣΕ ΤΟΝ
ΧΑΡΤΙΝΟ ΗΡΩΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΞΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ
ΜΕΡΕΣ ΔΟΞΑΣ ΣΤΟ «ΠΑΛΛΑΣ»


Iδιαίτερος άνθρωπος, ποιητής της ζωής με μια φρεσκάδα που αναβλύζει στο έργο του, o πενηνταπεντάχρονος Δήμος Αβδελιώδης, οικογενειάρχης με τρία μεγάλα αγόρια, ζει από το 1997 στην πατρώα Χίο και διευθύνει εκεί το ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου. Δημιουργός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, κινηματογραφιστής, φωτιστής, επανήλθε στο προσκήνιο με μια παράσταση Θεάτρου Σκιών που συγκίνησε, αναδεικνύοντας τον διαχρονικό χαρακτήρα της λαϊκής τέχνης. Αθρόα η προσέλευση μεγάλων και μικρών στο «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος Δράκος». Αναπάντεχη επιτυχία. Σαν ο κόσμος να περίμενε κάτι από αυτή την παράσταση, σαν να προσδοκούσε κάτι από την τέχνη.


Ο Αβδελιώδης έγραψε το κείμενο του Καραγκιόζη κατά τη διάρκεια των δοκιμών μέσα σε 40 ημέρες. «Ναι, αλλά με απασχολούσε 25 χρόνια. Πρώτα ο σχεδιασμός και μετά η υλοποίηση. Μύθος είναι ότι ιδιοφυής είναι κάποιος που δουλεύει γρήγορα. Πρέπει να προλάβεις να σκεφθείς, αλλιώς ό,τι κάνεις θα είναι αναιμικό» λέει για το έργο που σκηνοθέτησε, οργάνωσε τον σκηνικό χώρο, έκανε τη χορογραφία και τους ανυπέρβλητους φωτισμούς- «στο φως υπάρχει κίνηση». Ένας σκηνικός χώρος που λειτουργεί σαν ζωγραφικός πίνακας, δένοντας τις φιγούρες με το φόντο. Σπάνια από τόσο ακραίο στυλιζάρισμα αναβλύζει τέτοιος λυρισμός, τόσο πηγαίο χιούμορ και αληθινή συγκίνηση. Είναι δυνατόν ο ορισμός της «ζωντανής» τέχνης να βγαίνει μέσα από τον φετιχισμό της παράδοσης;
«Ο Καραγκιόζης δεν είναι φετίχ.
Θρασύς και άσχημος, τρέχει μέσα στον Όμηρο, προβάλλει τις αντιρρήσεις του (ο Θερσίτης της Ιλιάδας), ανατρέπει τη λογική τάξη κοροϊδεύοντας τον Κύκλωπα (ο Οδυσσέας της Οδύσσειας). Ακόμα και η καχυποψία του παραπέμπει στα φοβερά ένστικτα της επιβίωση.Ο Καραγκιόζης είναι οι επιθυμίες μας. Είμαστε εμείς. Με την αντίληψη ότι όλα αυτά συνδέονται στον παρόντα χρόνο, αποκαθιστάς μια συμβολική και αρχετυπική μορφή που έχει σχέση με τον εαυτό μας, βάζεις νέο αίμα στη ζωή μέσα από την τέχνη. Η τέχνη είναι η μάνα που δίνει τα εργαλεία της. Αλλά την τέχνη δεν μπορείς να τη μάθεις από την αρχή. Παίρνεις το φως και προχωράς, αξιολογώντας τα πράγματα. Η τέχνη που μας συγκινεί επανιδρύει μέσα μας τα αισθήματα του αθέατου κόσμου, που δίνει νόημα στη ζωή. Γιατί, αν δεν αποκτά αξία η ζωή, δεν έχει νόημα η ύπαρξή μας. Δεν είμαι φετιχιστής της παράδοσης. Σέβομαι τους δασκάλους, για να παίρνω δύναμη. Δεν ξεχνώ τον κόσμο των νεκρών, το παρελθόν μας. Αυτό είναι η παράδοση για μένα. Είμαστε πάνω σ΄ ένα τεράστιο Σύμπαν που πρέπει να το εκτιμήσουμε, να του δώσουμε αξία για να μπορέσουμε να το απολαύσουμε».




Πλήρης καλλιτέχνης, φλογισμένος από γνήσια αγάπη για την πλάση, αντιμετωπίζει τη ζωή αισιόδοξα και την τέχνη του ρομαντικά. «Αν παραιτηθώ από την προσδοκία ότι η τέχνη ανήκει στον κόσμο, δεν θα έχω όρεξη να δουλέψω για το μεγάλο, το σπουδαίο. Μόνο για πράγματα που αγαπώ πάρα πολύ μπορώ να μιλήσω. Αν δεν συγκινηθώ εγώ ο ίδιος, γιατί να συγκινηθούν οι άλλοι; Χρειάζεται να παλεύεις γι΄ αυτό που αγαπάς. Χρησιμοποιώ την ηθογραφία, όχι για να αποκωδικοποιήσω τη φύση, τα ήθη ενός μικρόκοσμου, αλλά για να βρω την ομορφιά που είναι σε αντίστιξη με το άσχημο, τον πόνο της απώλειας. Μέσα από αυτή τη συμμετρία αναγνωρίζεις τον μηχανισμό της ζωής, όπου υπάρχει το κύμα που έχει το καλό και το κακό. Το θέμα είναι να μην εξαφανίζεται το καλό. Η τέχνη γι΄ αυτό μας παρηγορεί. Παλεύεις για την ομορφιά, για το φευγαλέο του χρόνου. Γιατί έχεις την ψευδαίσθηση ότι τον διαχειρίζεσαι. Τον πας εμπρός, πίσω, τον διαστέλλεις και τον συσπειρώνεις. Κάνεις υπέρβαση, περιφρονείς τον θάνατο και τον φόβο. Θέλει μια αθωότητα ο φόβος για να νικηθεί».


Απλός, ντροπαλός, αποφεύγει να μιλήσει για τον εαυτό του, αλλά απαντά από ευγένεια, χαμηλόφωνα. «Δεν μου χρειάζεται να είμαι δοξασμένος, η μάνα μου είναι περήφανη για μένα. Θέλω να κρύβομαι για να προστατέψω τη δουλειά μου, να μη χάσω τη δυνατότητα να δουλεύω με ηρεμία. Αξίζει να επικεντρωθείς με πνευματική πειθαρχία κάπου, για να δεις το βάθος του. Όλα τα πράγματα έχουν μιλιά και πίσω από αυτά ανακαλύπτεις το καλό, το μέλλον. Είμαι αισιόδοξος για τους ανθρώπους. Επιρρεπείς στη χαμηλή ποιότητα, αλλά και έτοιμοι να δουν την αλήθεια και το καλό. Μπορεί η τηλεόραση να έχει αλώσει το κάστρο, να εξανδραποδίζει τον πολιτισμό του λόγου που έχει αρχοντιά και ευγένεια, αλλά ξέρω πως υπάρχουν εκατομμύρια που είναι ποιητές της ζωής».

Φεβράρης 2008

Τρίτη 19 - 2 - 08
Καλημέρα σε όλους !!
Παιδιά και χιονάνθρωπος
χθες σε ταράτσα πολυκατοικίας
της Νέας Σμύρνης .




Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2008

10η Διεθνής Έκθεση για την Eκπαίδευση

22-24 Φεβρουαρίου 2008

10η Διεθνής Έκθεση για την Eκπαίδευση
Eκθεσιακό Kέντρο Helexpo Palace, Μαρούσι

Yπό την αιγίδα: Υπουργείου Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων
Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς
Δήμου Αθηναίων



Για περισσότερες πληροφορίες http://www.ekpaidefsi.gr/

Αντιθέσεις

Κεφαλονιά 2006
Ανω Δολιανά 2007




Καρπενήσι Ιανουάριος 2008












Πράγα-Κρούμλοφ Τσεχίας 2006











Τρίπολη 17/2/2008








Φεβράρης 2008

Καλημέρα σε όλους
Νέα Σμύρνη 7 η ώρα το πρωί

Όμως μη στεναχωριέστε , σε λίγους μήνες
θα είμαστε στις παραλίες .....

Πρόσκληση για το 7o ECOCINEMA



Από τις πολλές εκδηλώσεις που γίνονται, οι καθηγητές της Περιβαλλοντικής Ομάδας του σχολείου μας σάς προτείνουμε να παρακολουθήσετε τις εκδηλώσεις του ECOCINEMA, από τις 21 μέχρι τις 27 Φεβρουαρίου, στους κινηματογράφους Σινεάκ και Αττικόν, στην πλατεία Δημαρχείου του Πειραιά. Ταινίες, συναυλίες, διαλέξεις, αφιερώματα, όλα οικολογικού ενδιαφέροντος (Π.χ: Τα Λιμάνια του Κόσμου, Βιομηχανικά Ατυχήματα, SOS Live Earth, αφιέρωμα στον Ζαν Παινλεβέ κ.α ), με είσοδο δωρεάν.


Όποιος μαθητής θέλει να το δηλώσει άμεσα στους υπεύθυνους καθηγητές ( όταν επιστρέψουμε από τα αποκλεισμένα από το χιόνι διαμερίσματά μας..), ώστε να κανονίσουμε πότε θα πάμε, σε ποιες ακριβώς προβολές ή εκδηλώσεις.


Για να δείτε με λεπτομέρειες τα πάντα γύρω από το ecocinema και το πρόγραμμά του, μπείτε στις διευθύνσεις:




Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 210-3244170 ή στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας, όπου υπάρχει το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.


Εσείς τι λέτε; Αξίζει να παρακολουθούμε τέτοιες εκδηλώσεις ή όχι; Έχετε να προτείνετε κάτι άλλο γι' αυτό τον καιρό;


Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Επιτέλους!! Μια άσπρη μέρα ΚΑΙ στο σχολείο μας!





Αφού ακόμα και η πρόβα του θεατρικού αναβλήθηκε σήμερα, Κυριακή, 17-2-2008, τότε επιτρέπεται να παραμείνει κλειστό και αύριο το σχολείο μας!


Μια, λοιπόν, και δε θα χαρείτε αύριο το σχολείο κι επειδή κατανοούμε το δράμα όλων γι' αυτό, ας παρηγορηθούμε με 2-3 φωτογραφίες. Τις τραβήξαμε την ώρα που ήταν προγραμματισμένη η πρόβα και που έπεφταν οι πρώτες μεσημεριανές νιφάδες του χιονιού




ο φύλακας άγγελός μας, πάντως, σταθερά στη θέση του!





νεκρή φύση ( συμβολικό αυτό...)

η είσοδος ( λίγο θα χρησιμεύσει αύριο..)

ΥΓ. Αν είστε απαρηγόρητοι, στείλτε μας τα σχόλιά σας. Κι αν το σχολείο έκλεισε, το blog του διανυκτερεύει!!

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008

Τα νέα βιβλία της βιβλιοθήκης του σχολείου μας

Από την Δευτέρα 18/2/08 στη βιβλιοθήκη του σχολείου θα έχουμε
4 νέα βιβλία τα οποία αγοράσθηκαν με χρήματα των καθηγητών
του συλλόγου και με υπόδειξη των φιλολόγων μας .
Τα βιβλία αυτά είναι :

1. Λεξικό της Φιλοσοφίας του Θεοδόση Πελεγρίνη .
Η φιλοσοφία μετράει πάνω από είκοσι πέντε αιώνες ζωής πλήρους
περιπετειών και πνευματικών εμπειριών. Η μακρά μέσα στο χρόνο
και, χωρίς αμφιβολία, συναρπαστική πορεία της φιλοσοφίας
αποτυπώνεται στο πλήθος των εννοιών, των θεωριών, των σχολών
και των ρευμάτων, που εκτίθενται στο παρόν λεξικό με παραστατικό,
εύληπτο και γλαφυρό τρόπο. Στο λεξικό αυτό ακόμη παρουσιάζονται
η ζωή, η δράση και τα έργα των εισηγητών και των δημιουργών των
εννοιών, των θεωριών, των σχολών και των ρευμάτων, που συνθέτουν
το περιεχόμενο της φιλοσοφίας, έτσι ώστε ο αναγνώστης να είναι
σε θέση όχι μόνο να πληροφορηθεί σε τι συνίσταται ό,τι αποκαλείται
φιλοσοφία, αλλά και να συναισθανθεί το πώς, κάτω από ποιες συνθήκες,
με ποιες προθέσεις, με ποιο προσωπικό αγώνα, με πόσο ψυχικό σθένος,
διαμορφώθηκε ένας από τους πιο σημαντικούς τομείς του πολιτισμού μας.
Έτος Έκδοσης : 2004
Εκδότης : Ελληνικά Γράμματα
Αριθμός σελίδων 1511

2. Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γιώργου Μπαμπινιώτη .
Καρπός της επιστημονικής γνώσης και πείρας του Γ. Μπαμπινιώτη, καθηγητή της Γλωσσολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το λεξικό που διαβάζεται και λύνει τις απορίες του αναγνώστη. Υπερβαίνει κατά πολύ τον τύπο ενός συνηθισμένου λεξικού, μεχρήσιμες γλωσικές πληροφορίες που για πρώτη φορά περιλαμβάνονται σε ελληνικό λεξικό . Πρόκειται για ειδικά Σχόλια και εποπτικούς Πίνακες που εξηγούν τη σωστή χρήση, τις σημασίες, την ορθογραφία, την ιστορία κ.λ.π. των λέξεων της ελληνικής γλώσσας. Το λεξικό που δίνει την ετυμολογία όλων των λεξεων της Νέας Ελληνικής (συμπεριλαμβα- νομένων των τοπονυμίων, ανθρωπωνυμίων κ.λ.π.) με ετυμολόγηση και των λέξεων που προέρχονται απο την αρχαία γλώσσα. Το λεξικό με τον μεγαλύτερο πλούτο λέξεων, φράσεων, σημασιών και χρήσεων της σύγχρονης γλώσσας, απαραίτητο σε κάθε Έλληνα: μαθητή, φοιτητή, επαγγελματία, επιστήμονα και γενικά σε κάθε ενδιαφερόμενο για την ελληνική γλώσσα.
Έτος Έκδοσης : 2002
Εκδότης : Κέντρο Λεξικολογίας
Αριθμός σελίδων : 2032

3. Τα ρήματα Ομαλά και ανώμαλα της Αρχαίας Ελληνικής
της Βασιλικής Παν. Βλάχου
Έκδοση : Gutenberg

4. Εύχρηστο Λεξικό ρημάτων της Αρχαίας Ελληινικής γλώσσας
του Σωκράτη Ι. Παντούλα
Έκδοση : Νικόδημος

Πετάμε για Στρασβούργο! (1) Συνέντευξη με την ευρωβουλευτίνα Βίβιαν Μελικόκη

Η Βίβιαν Μελικόκη ( αριστερά ), καθώς ετοιμάζει την εισήγησή της στην ευρωβουλή με τη ...συνάδελφό της Πωλίνα Καψάλη




Θέλοντας να κλέψουμε λίγη από τη χαρά και αργότερα και από τις εμπειρίες των κοριτσιών που θα ταξιδέψουν στο Στρασβούργο για την Ευρωβουλή, αρχικά μιλήσαμε μαζί τους και στη συνέχεια τις παρακαλέσαμε να μας απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις. Έτσι, μας προέκυψαν δύο "συνεντεύξεις" με τις ευρωβουλευτίνες μας, που, μία - μία τις ανεβάζουμε στο blog.
Σήμερα, η Βίβιαν Μελικόκη, μαθήτρια στη θεωρητική κατεύθυνση της Β΄ τάξης. Κορίτσι εξαιρετικό σε χαρακτήρα και σε επιδόσεις, αγαπητό σε όλους, συμμετοχικό, με κέφι και διάθεση ακόμα και στις πιο ρουτινιάρικες μέρες του σχολείου. ( Όχι, όχι, δε με δωροδόκησε να τα γράψω όλα αυτά, είναι αυθόρμητα, σας ορκίζομαι! )

ΕΡ. Γεια σας. Πώς τα καταφέρατε και τα καταφέρατε;
ΑΠ
. Γεια σας! Μμμμ...Ενδιαφερον λογοπαιγνιο! Αλλα δεν με εκπλησσει! Ο κ Μανεσης μας εχει συνηθισει σε τετοιου ειδους αστειακια! Λοιπον,εγω προσωπικα ενημερωθηκα για τις λειτουργιες του Ευρωπαικου Κοινοβουλιου,προετοιμασα καποιες ιδεες και τις εξεθεσα, οταν μου ζητηθηκε.

Δηλαδή, ποιο νομίζετε πως είναι το μυστικό της συγκεκριμένης επιτυχίας σας;
Το μυστικο της συγκεκριμενης (δεν θα'το λεγα) επιτυχιας ηταν η επιθυμια μου και η ορεξη μου να καταπιαστω με κατι που με ενδιαφερει και ισως ασχοληθω στο μελλον, δηλαδη τις διεθνεις και ευρωπαικες σπουδες σε πολιτικο κ οικονομικο επιπεδο.(Υποσημειωση: αυτο που με βοηθησε σε ενα πολυ μεγαλο μερος ηταν οι σημειωσεις της κας Τζετζου,που διχως αυτες το Στρασβουργο θα φανταζε ονειρο θερινης νυκτος..! Γι'αυτο θα ηθελα να την ευχαριστησω ολοψυχα!)

Γιατί θελήσατε να συμμετάσχετε στο διαγωνισμό αυτό; Για την τιμή και τη δόξα;;
Στο διαγωνισμο αυτο συμμετειχα γιατι λατρευω τα ταξιδια-οι γονεις μου εχουν ταξιδιωτικο γραφειο-,φανταστηκα οτι θα ηταν μια μοναδικη εμπειρια να συναναστραφω με παιδια απο αλλες χωρες και τελος,οπως προειπα, ειναι το αντικειμενο με το οποιο ισως ασχοληθω στη μετεπειτα ζωη μου.Γενικα, μια ευκαιρια να κανω κατι ξεχωριστο!

Τι περιμένετε από το ταξίδι στο Στρασβούργο; Τι νομίζετε πως έχει να σας προσφέρει;
Πρωτα απ'ολα να ξεφυγω απο τη ρουτινα κ την καθημερινοτητα.Επειτα, ενα ακομη συν στη λιστα με τις πολεις που εχω ταξιδεψει και μια προσφορα να γνωρισω το χωρο του ΕΚ,να ερθω σε μια πιο στενη επαφη με τους διοικητικους θεσμους της Ευρωπης.Τελικα, ειναι μια ακομη εμπειρια στη ζωη μου που σιγουρα εχω να αποκομισω πολλα που θα σας τα ανακοινωσω εκ των υστερων!

Πώς σκέφτεστε τον εαυτό σας μέσα στην Ευρωβουλή; Ποια θέματα θεωρείτε πως αξίζει τον κόπο να θίξετε, να ενημερώσετε τους ευρωπαίους συναδέλφους σας γι' αυτά;
Ειλικρινα, δεν το εχω πολυσκεφτει...Μια ακομη παρουσια μαθητη-επισκεπτη.Το θεμα που θα ηθελα να θιξουμε ειναι τα οικολογικα προβληματα που αντιμετωπιζει ο πλανητης μας,που ηδη μας εχουν αναθεσει,αλλα και το ρατσισμο που στις μερες μας δυστυχως μαστιζει τις νεαρες ηλικιες.

Στις προσωπικές συζητήσεις σας με τους ευρωβουλευτές πώς θα παρουσιάσετε την Ελλάδα; Ποια πράγματα από τη χώρα σας σας αρέσουν και ποια σας πληγώνουν;
Φυσικα και θα τονισω τα πλεονεκτηματα της χωρας μου και θα τους προσκαλεσω να ερθουν το καλοκαιρι.Οσον αφορα εμενα,στην Ελλαδα με κανει υπερηφανη ο πολιτισμος της, το σθενος που επεδειξαν οι Ελληνες σε κρισιμες στιγμες,η ελληνικη γενναια ψυχη και η ατρομητη καρδια. Υπαρχουν ομως,και πραγματα που με κανουν να αισθανομαι ασχημα. Αυτα ειναι η κριση αξιων που κυριαρχει τα τελευταια χρονια,η διαφθορα,το αεναο κυνηγι της αποκτησης υλικων αγαθων και μονο αυτο.Ε οχι! Δεν υπαρχει μονο το χρημα!Υπαρχει η γνωση, η μορφωση,η καλλιεργεια του πνευματος,η βελτιωση του χαρακτηρα μας,το βημα προς την αυτοολοκληρωση και την αυτοπραγμτωση.Η Ελλαδα καποτε τα πρεσβευε ολα αυτα και θα οφειλε να συνεχιζει να τα προαγει.

Αφού έχετε γνώμη για την ευρωβουλή, θα έχετε και για το σχολείο μας: Αναφέρετέ μας τις αρετές και τις αδυναμίες που βλέπετε να έχει ( την αλήθεια, ε;! ) και, αν έχετε, κάποια πρόταση ώστε να βελτιωθεί η λειτουργία του.
Ε φυσικα! Νεοελληνιδα και να μην εχω αποψη για καθετι του επιστητου??Αλοιμονο!Το σχολειο μας πιστευω ειναι αρκετα εξελιγμενο οσον αφορα τα οπτικοακουστικα μεσα (βιντεοπροβολεις,dvd,slides,κ.α.), την υλικοτεχνικη υποδομη (διαθετουμε εξαιρετικη βιλιοθηκη-με την ευγενικη σας κ πολυτιμη χορηγια, εργαστηρια, αιθουσα πολλαπλων χρησεων αρτια εξοπλισμενη ),διαλεξεις ανθρωπων του πνευματος και εχει αρκετους ανθρωπους που εχουν ακομα ορεξη να μας διδαξουν,να μας βοηθησουν να γινουμε σωστοι ανθρωποι και δε στεκονται σε εφημερα και ισως ανουσια τεστ και διαγωνισματα.Γι'αυτο ειμαι και πολυ χαρουμενη που φοιτω σ'αυτο το σχολειο και εχω αυτους τους καθηγητες-μεντορες. Αδυναμιες ειναι οι γνωστες που αφορουν σε ολο το εκπαιδευτικο συστημα, οπως η προσκοληση στο ''βγαλσιμο'' μιας συγκεκριμενης υλης, ο διαχωρισμος σε κατευθυνσεις (δλδ, το μπλεξιμο πανελληνιων , εισαγωγης σε πανεπιστημια και του σχολειου) και η συγχυση των εννοιων μορφωσης και απλης παροχης πληροφοριων .


Μιλήστε μας για σας. Ποια τα ενδιαφέροντά σας; Ποια τα όνειρά σας για τη συνέχεια της ζωής σας;
Μμμ..Ενδιαφεροντα..Τα κλασικα: μουσικη,κινηματογραφος, ενιοτε ζωγραφικη και οσο το δυνατον περισσοτερη απορροφηση γνωσεων για τα παντα! Ονειρα.. Αμεσος στοχος και ονειρο ζωης ειναι η εισαγωγη στη Νομικη ή στη Διεθνων&Ευρωπαικων Οικονομικων&Πολιτικων Σπουδων. Γενικοτερα, θελω να μορφωθω,να γινω σωστος ανθρωπος, να ασχολουμαι με χρησιμα πραγματα,να μην αναλωνομαι σε κενοτητες,να ευτυχήσω.

Θέλετε να προσθέσετε κάτι άλλο;
Αχ ναι, θα ηθελα να προσθεσω κατι τελευταιο (το υποσχομαι! δε θα ξαναμιλησω!αληθεια! ) Θα ηθελα να πω στα παιδια της ηλικιας μου-γνωστο οτι η εφηβεια εναι περιοδος εσωτερικων αναζητησεων και ανακαταταξεων-να μην ανησυχουν..Θα τη βρουν την ακρη..Ας αφησουν τα λουλουδια μεσα τους να ανθισουν και θα τους αποκαλυφθει το μονοπατι που πρεπει να ακολουθησουν..Ορεξη, αισιοδοξια, ονειρα,πιστη στους εαυτους μας και ολα βαινουν καλως!! Εμεις ειμαστε που κανουμε τον κοσμο να κινειται και οχι ΄΄the money makes the world go round΄΄!

Ευχαριστούμε πολύ!
Και εγω σας ευχαριστω παρα πολυ που μου δωσατε βημα να πω ορισμενα πραγματα.Επισης, θα ηθελα να σας ευχαριστησω-εκ μερους κ αλλων παιδιων-για την οργανωση της βιβλιοθηκης, τη δημιουργια του blog και τη διαρκη ζωντανια σας. Ειλικρινα, η δραστηριοτητα σας ειναι πολυτιμη για το συνολο του σχολειου.

Παρακαλούμε, τις παραγγελίες σας απ' το Στρασβούργο, στα σχόλια αυτού του άρθρου!

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008

Αυτές τις μέρες ακούμε Paco de Lucia




Στη βιβλιοθήκη, όπως ξέρετε, ακούμε απαλά και συνοδευτικά των άλλων δραστηριοτήτων κάποιες μουσικές. Προτιμάμε, συνήθως, να είναι όχι πολύ διαδεδομένες, ώστε να αποτελούν προτάσεις για νέα ακούσματα. Με το blog είναι ευκαιρία να δίνουμε και κάποια στοιχεία για τον καλλιτέχνη ή το είδος της μουσικής που ακούμε. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, ελάτε στη βιβλιοθήκη να σας ενημερώσουμε.


Ο κιθαρίστας που ακούμε αυτές τις μέρες είναι ο Paco de Lucia από την Ισπανία, ένας καλλιτέχνης που έδωσε μεγάλη ώθηση στο flamenco, εμπλουτίζοντάς το με άλλα στοιχεία αλλά και ταξιδεύοντάς το σ' όλο τον κόσμο. Παραθέτουμε παρακάτω μερικά στοιχεία γι' αυτόν:



PACO DE LUCIA
Το όνομά του έχει ταυτιστεί με αυτή καθ’ αυτή την εξέλιξη της flamenco κιθάρας, αφού είναι ο μουσικός που προχώρησε ένα βήμα μπροστά από την παράδοση, που ήθελε μέχρι τότε την κιθάρα να συνοδεύει απλώς το χορό, μπολιάζοντας το παίξιμό του και τις συνθέσεις του με άκρως προσωπικά μελωδικά στοιχεία και μοντέρνα ενορχήστρωση.


Ο Francisco Sánchez Gómez, όπως είναι το πλήρες όνομα του Paco de Lucia, γεννήθηκε στην πόλη Algeciras της επαρχίας Cadiz στην Ισπανία, στις 21 Δεκεμβρίου του 1947. Από την ημέρα που, όντας μόλις 5 ετών, διόρθωσε τον πατέρα του, Antonio Sánchez, επαγγελματία κιθαρίστα, ως προς το ρυθμό μιας μουσικής φράσης, η αφοσίωση του Paco στην κιθάρα υπήρξε ολοκληρωτική. Η πρώτη του δημόσια … συναυλία, έγινε όταν ήταν 11 ετών, το 1958, στο Radio Algeciras.


Η κυκλοφορία 25 άλμπουμ, τα εκατοντάδες βραβεία που έχει κερδίσει και η, κατά γενική ομολογία των κριτικών, εντυπωσιακή επανάσταση που κατάφερε έκτοτε να πυροδοτήσει στη μουσική, έχουν συντελέσει στην αναγνώριση του παγκοσμίως. Το 1965 ηχογράφησε το πρώτο του LP, με τίτλο Dos Guitarras Flamencas. To 1975 με το άλμπουμ Fuente y Caudal, ο Paco ξεκίνησε να φλερτάρει με τον αυτοσχεδιασμό, και με τη διάσημη ρούμπα Entre Dos Aguas, μετέτρεψε την φλαμένκο κιθάρα από ένα όργανο που βρισκόταν έως τότε στο περιθώριο, σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Με την προσθήκη του cajon drum, του μπάσου και κρουστών, θέτει τις βάσεις για το τωρινό ιδίωμα του φλαμένκο. Το Almoraima, όπου σαφώς ξεπερνάει τα ακούσματα από τους δασκάλους του, Niño Ricardo και Sabicas, το Siroco, ο πιο μελωδικός και αρμονικός φόρος τιμής στο καθαρό φλαμένκο, και το Luzía, καρπός μιας σκοτεινής δεκαετούς απουσίας, είναι κάποια μόνο από τα ορόσημα που αποδεικνύουν την ιδιοφυία, το ένστικτο και το ταλέντο, που είναι χαρακτηριστικά του Paco de Lucía.


Ο διάλογος μεταξύ της μουσικής και των βραζιλιάνικων ρυθμών, της jazz των Larry Coryell, Chick Corea, Al Di Meola ή του John McLaughlin, και της κλασικής μουσικής των Albeniz, Falla και Rodrigo, δηλώνουν ξανά την συνεχή αναζήτησή του. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το όνομα του Paco de Lucía είναι από τα λίγα που θα μείνουν στην Ιστορία της μουσικής. Όπως είπε και ο ίδιος χαρακτηριστικά σε μια συνέντευξη που έδωσε πριν χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, “ποτέ δεν απομακρύνθηκα από τις ρίζες της μουσικής μου, γιατί αν το έκανα, θα έχανα τον εαυτό μου. Αυτό που προσπάθησα να κάνω είναι να αγγίζω με το ένα μου χέρι την παράδοση, και με το άλλο να ξύνω την επιφάνεια, να σκάβω σε άλλα εδάφη, προσπαθώντας να ανακαλύψω καινούρια στοιχεία για να προσθέσω στο flamenco.” Η τελευταία δισκογραφική του δουλειά κυκλοφόρησε πριν από μερικά χρόνια, όταν ο Paco de Lucia αποφάσισε να επιστρέψει μετά από 5 χρόνια δημιουργικής απουσίας, με το άλμπουμ “Cositas Buenas”.


Λοιπόν, καλή ακρόαση!

Αλήθεια, εσείς τι θα προτείνατε για τα επόμενα ακούσματα στη βιβλιοθήκη;

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2008

Κι όμως...ανθίζει!

Από τη Στέλλα Χριστοπούλου:

" Αυτή την εποχή, θυμηθείτε πως κάτι ...εξακολουθεί να ανθίζει!, εδώ και πολλά πολλά χρόνια, και, αυτό είναι τόσο ανακουφιστικό, κάτι σαν βαθύς αναστεναγμός!! "



Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008

Πως θα είναι η γη σε 50 χρόνια;




Ενώ δεν έχουμε πρόθεση να το κάνουμε blog με ειδίκευση σε θέματα περιβάλλοντος, τα περισσότερα από τα κείμενα που μας δίνετε αναφέρονται σ' αυτό. Ας είναι καλά η περιβαλλοντική μας ομάδα που δείχνει πολύ ανήσυχη και δραστήρια!

Ο Χρήστος Γ. , της Α΄ τάξης, υπογράφει το παρακάτω κείμενο:



ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΗ ΣΕ 50 ΧΡΟΝΙΑ;
Έχετε σκεφτεί πώς θα είναι η γη μετά από 50 περίπου χρόνια; Θα κοιτάμε έξω από το παράθυρο και θα τη βλέπουμε να ξεχειλίζει από πράσινο και ζωή; Ή μήπως θα βρισκόμαστε σε τροχιά διαστήματος και θα βλέπουμε από το παράθυρο ένα πλανήτη που θα λαμπιρίζει από τα πυρηνικά απόβλητα; Αυτό, σύμφωνα με τη γνώμη μου, εξαρτάται από μας και μόνο εμάς.
Ο πλανήτης μας αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα που πρέπει να λυθούν. Τα ορυχεία λιγνίτη εξαντλούνται σιγά-σιγά και για να έχουμε ηλεκτρισμό θα αναγκαστούμε να χρησιμοποιήσουμε πυρηνική ενέργεια. Η πυρηνική ενέργεια είναι η καθαρότερη ουσία που υπάρχει. Τότε θέτεται το ερώτημα ‘Γιατί δε τη χρησιμοποιούμε ως αναλώσιμη πηγή ενέργειας;’. Η απάντηση είναι η εξής: τα απόβλητα της πυρηνικής ενέργειας είναι άκρως επικίνδυνα. Έτσι, ο άνθρωπος πού θα ξεφορτωθεί τα απόβλητα; Κάποια ποσότητα αν πέσει στο Αιγαίο Πέλαγος, θα γίνουν ριζικές αλλαγές. Το Αιγαίο Πέλαγος θα ονομαστεί Νεκρό Πέλαγος γιατί η ζωή που υπήρχε μέσα θα έχει εξαφανιστεί. Επίσης, την Ελλάδα ,όσοι επιζήσουν και δε πεθάνουν από καρκίνο, γιατί τα απόβλητα της πυρηνικής ενέργειας προκαλούν καρκίνο και μεταλλάξεις, θα την εγκαταλείψουν, γιατί θα είναι επικίνδυνος τόπος.
Η πυρηνική ενέργεια θέλει μεγάλη προσοχή. Μπορεί όταν γίνει ένα λάθος να έχει τεράστιες συνέπειες και να ξαναζήσουμε ένα ακόμα Τσέρνομπιλ (εργοστάσιο που τινάχτηκε στον αέρα από έκρηξη πυρηνικής ενέργειας, με φοβερά σε έκταση και οδυνηρά αποτελέσματα).
Εκτός από την πυρηνική ενέργεια άλλωστε, υπάρχουν και άλλα προβλήματα που θέλουν λύση.
Αυτή ήταν η απαισιόδοξη και πιο πιθανή έκβαση. Εάν όμως θέλουμε να το αλλάξουμε, μπορούμε. Στην τελευταία διάσκεψη που έγινε για το περιβάλλον στο Μπουένος Άιρες συζητάγανε για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την τρύπα του όζοντος και ότι η αιτία τους είναι τα εργοστάσια. Λύσεις για να αντιμετωπίσουμε τα εργοστάσια υπάρχουν. Μία είναι ότι μπορούμε να βάλουμε φίλτρα στις καμινάδες των εργοστασίων και η κυβέρνηση να υποβάλει υπερβολικά τσουχτερά πρόστιμα σε όσους δε συμμορφώνονται. Επίσης, για να αποφύγουμε την πυρηνική ενέργεια, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αναλώσιμες πηγές ενέργειας (αιολική ενέργεια κτλ.). Στη Γερμανία που έχει ανέμους λιγότερους από 4 μποφόρ κατέχει 25φορες περισσότερα αιολικά πάρκα από την Ελλάδα που έχει ανέμους μέχρι και 10 μποφόρ!!! Άλλο τρελό είναι ότι η Ελβετία που δεν έχει πρόσβαση σε θάλασσα και χείμαρρους σκέπτεται να χτίσει υδροηλεκτρικά εργοστάσια στα λίγα ποτάμια που έχει σα χώρα, ενώ η Ελλάδα που έχει χιλιάδες χείμαρρους και ποτάμια αλλά και πρόσβαση σε θάλασσα έχει μόνο 2 υδροηλεκτρικά εργοστάσια!!! Στο μέλλον οι επιστήμονες εύχονται να έχουν εφεύρει υδροκίνητα αυτοκίνητα. Οικολόγοι εύχονται να προλάβουν να κάνουν αναδάσωση σε όλες τις καμένες περιοχές για να κλείσει η τρύπα του όζοντος. Επίσης, αν οι κυβερνήσεις καθαρίσουν το νερό και αφαιρέσουν το υδρογόνο και τις πετραιολοκηλίδες από τις θάλασσες, τότε μαζί με τα παραπάνω μπορεί να δούμε τον πλανήτη μας γεμάτο ζωή και πράσινο. Δυστυχώς τέτοιες ενέργειες δε σκέφτονται να κάνουν οι κυβερνήσεις, αλλά ούτε και εμείς οι πολίτες. Αδιαφορούμε παντελώς για τη φύση…
Ή μήπως αυτά είναι συμπεράσματα που πιο εύκολα εξάγονται στην Ελλάδα, ενώ αλλού η οικολογική συνείδηση έχει περισσότερο αναπτυχθεί;

Αφιέρωση

Αυτή τη θαυμάσια εικόνα -μπουκέτο γαλαξιών την αφιερώνω στους Διονύση-Άννα-Λίλα.Τ-Γιώργο.Π-Μαρία.Τ-Έλλη-Μιχάλη Χρυσοβέργη-Μανόλη που την περασμένη χρονιά συμπαρουσιάσαμε τη διημερίδα για τα αστέρια.Πάντα τέτοια παιδιά!!!