Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

"...στο πιο μικρό λουλούδι πες να με θυμάται."





Εξασφαλίσαμε κάποια βιντεάκια από την παράσταση-μικρό αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη 
"Εμπρός, ας ανηφορίσουμε τις ίδιες θάλασσες" ( Λίλα, ευχαριστούμε - πάντα!)
Και, μέρες, που είναι, μέρες εξετάσεων  αλλά και απολογισμών, ας χαιρόμαστε χωρίς πολλά λόγια αυτά που κατάφεραν, δουλεύοντας με πολλή όρεξη, οι:
Πάνος και Παντελής, από την Α΄ λυκείου
Ειρήνη, Βασιλική, Κατερίνα, Αναστασία, Πάνος από τη Β΄ 
και Ελεάννα, από τη Γ΄ ( Ελεάννα, καλές επιτυχίες, δε μασάμε!)
Την παράστασή μας θα την ξαναπαίξουμε στις 28 Ιουνίου, στο αίθριο, 
αποχαιρετώντας τα τριτάκια μας αλλά και τη χρονιά που φεύγει.




Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

"Δεύτερη ζωή δεν έχει"


Καθώς τα μαθήματα ουσιαστικά τελείωσαν, οι τάξεις ερημώσαν (αυτές της Γ΄ λυκείου νωρίτερα, κατά τη γνωστή και θλιβερή συνήθεια των τελευταίων ετών..), οι δραστηριότητες σχεδόν έπαυσαν ή, κάποιες λίγες, περιμένουν τις μετά τις εξετάσεις μέρες, καθώς απομένεις, λοιπόν, σε ένα άδειο από παιδιά σχολείο, κάποιες σκέψεις έρχονται πιο φυσικά και πάντα επίκαιρες:
            Πόση ανάγκη να μη «σταματά να τραγουδά»  το σχολείο. Να είναι εκεί, ζωντανό, για τα παιδιά του, τους γείτονες, τον πολιτισμό. Άσυλο, κύτταρο σκέψης και δημιουργίας. Να μην περιμένει νεκρό το Σεπτέμβρη, για να εφαρμόσει τις νέες ιδέες ( 28 παιδιά στο τμήμα – τι ιδέα!).  Γίνεται; Όλα γίνονται – και τίποτα δε γίνεται.  
       
            Σ’αυτό το σχολείο ( και σε αρκετά άλλα, φαντάζομαι) τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν πολλές πρωτοβουλίες, κυοφορήθηκαν ιδέες που κάποιες εφαρμόστηκαν με λιγότερη ή περισσότερη επιτυχία. Προστατεύτηκαν,  έτυχαν φροντίδας, διακοσμήθηκαν οι χώροι του, αποκτήθηκαν και ζωντάνεψαν πολλά ταμπλό που έγιναν πεδία επικοινωνίας και έκφρασης, ζωντάνεψε ο κήπος του που όλο και μεγαλώνει, έγινε όμορφος και παραγωγικός, πεδίο κι αυτός ζωής από χώρος ανύπαρκτος, στήθηκε ένας αυτοσχέδιος χώρος γεμάτος βιβλία, μουσική, ιδέες, βιβλιοθήκη λειτουργική και δανειστική, εμπλουτίστηκαν, λειτούργησαν και λειτουργούν τα εργαστήρια, η αίθουσα πληροφορικής,
θεμελιώθηκαν θεσμοί, όπως η λέσχη ανάγνωσης, οι κινηματογραφικές προβολές, το ιστολόγιό μας άντεξε στο χρόνο και προτείνει ακόμα με την ύπαρξή του ένα χώρο συνάντησης και διαλόγου, ποικίλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες, επισκέψεις σε σημαντικούς χώρους της πόλης, εκδηλώσεις που βοηθάνε τα μέλη της σχολικής κοινότητας να λειτουργούν σύμμαχα, σε κλίμα οικειότητας και αγάπης.

            Δεν τα σημειώνω αυτά για να εξωραΐσω  την πραγματικότητα. Για να την ξορκίσω τα γράφω. Για να επαγρυπνούμε, να μην παραιτούμαστε, να συνεχίσουμε να ενεργούμε. Με τα απλά υλικά του πολιτισμού. Απογέματα με προβολές, συζητήσεις, εκθέσεις, εκδηλώσεις.. Τι χρειάζεται για να γίνει αυτό, πέρα από τη δική μας διάθεση και συμμετοχή; Ποιον περιμένουμε; Γιατί δεν ανοίγουμε το σχολείο, το σχολείο μας; Υπάρχει μια βάση. Τόσα χρόνια κάτι κάναμε, κάτι είδαμε, κάτι καταλάβαμε. Γιατί δεν πεισμώνουμε να μην υποχωρήσουν όλα αυτά αλλά και να πολλαπλασιαστούν; «Δεύτερη ζωή δεν έχει» - χρειάζεται να το πει ο Ελύτης;

Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Η Selma Ancira ταξιδεύει και μας ταξιδεύει


Την Πέμπτη 8-5-14 στις 12.00΄, θα έχουμε την τύχη και τη χαρά να φιλοξενήσουμε για λίγες ώρες στο σχολείο μας τη μεξικάνα μεταφράστρια Selma Ancira, να την ακούσουμε και να συζητήσουμε μαζί της σε μια συνάντηση που της δώσαμε τον τίτλο «Ταξίδια της μετάφρασης», νιώθοντας πως η μετάφραση είναι η αφορμή να ταξιδέψεις με/σε ένα κείμενο και στη συνέχεια να το ταξιδέψεις σε άλλους ανθρώπους, άλλες χώρες.
            Είναι κι ο ίδιος ο τρόπος της  δουλειάς και της ζωής της Selma Ancira τέτοιος που οδηγεί κατευθείαν στο θέμα μας: η αγάπη και το πάθος για κάποια κείμενα και κάποιους συγγραφείς αποτελούν οδηγό της, η ανεξάντλητη δίψα για τη ζωή και τους ανθρώπους, το φιλέρευνο πνεύμα της, η βαθιά αφοσίωση  στο έργο της, η εργατικότητά της, αποτελούν βασικές παραμέτρους της προσέγγισής της στα έργα με τα οποία χτίζει γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους.

            Ας αφήσουμε τα ταξίδια να μας πουν δυο λόγια για τη ζωή της:
Τα ταξίδια της Selma Ancira

Το ταξίδι της ζωής της Selma Ancira ξεκινάει από το Μεξικό. Κόρη του μεγάλου μεξικάνου ηθοποιού Carlos Ancira ταξιδεύει από μικρή μέσα από τις παραστάσεις του θεάτρου.
            Αργότερα τη συναντάμε στη Ρωσία, στη Μόσχα, να σπουδάζει ρωσική φιλολογία και σιγά σιγά, καθώς γοητεύεται από την ποίηση της Μαρίνας Τσβετάγιεβα, να  αρχίζει, μέσα από τη μετάφραση,  τις απέραντες διαδρομές της στη ρωσική  λογοτεχνία. Μεταφέρει όλο το έργο της ρωσίδας ποιήτριας στον ισπανόφωνο κόσμο και αυτό είναι μόνο η αρχή. Δουλεύοντας παθιασμένα, εντατικά και συστηματικά, μεταφράζει πολλούς σημαντικούς ρώσους συγγραφείς. Ανάμεσα σ’ αυτούς τη Νίνα Μπερμπέροβα, το Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, Τσέχωφ, Ντοστογιέφσκι, Σεργκέι Άιζενστάιν, Γκόγκολ, Πάστερνακ, Βίκτορ Πελέβιν, Μπουλάτ Οκουτζάβα, Βικτώρια Τοκάρεβα, τα περίφημα ημερολόγια και αλληλογραφία του Τολστόι, Πούσκιν.
            Σύντομα η Selma Ancira θα αποκτήσει και άλλη αγάπη: την Ελλάδα. Δε διστάζει να ταξιδέψει στην πατρίδα μας, να σπουδάσει ελληνικά και ελληνική λογοτεχνία στο  Πανεπιστήμιο της Αθήνας και σύντομα θα ξεκινήσει τις περιπλανήσεις της στα έργα του Σεφέρη, του Ρίτσου, της Μαρίας Ιορδανίδου, της Λούλας Αναγνωστάκη, του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σφραγίζοντάς τους  τα διαβατήρια για τον ισπανόφωνο κόσμο.

            Θα εγκατασταθεί στη Βαρκελώνη και από το μικρό, λιτό και ζεστό της διαμέρισμα θα συνεχίσει τα ταξίδια της στη ρώσικη και την ελληνική λογοτεχνία, την ίδια στιγμή που και στη ζωή της στήνει γέφυρες με τους τόπους που λατρεύει: Στη Ρωσία διοργανώνει κάθε χρόνο συνάντηση μεταφραστών του Τολστόι, συμμετέχει σε συνέδρια και εκδηλώσεις, στην Ελλάδα απολαμβάνει αυτά που τόσο αγαπάει. Αλλά κι οι μεταφράσεις της την παρασύρουν στους τόπους τους, συχνά επισκέπτεται μέρη που αναφέρονται στα βιβλία που μεταφράζει, η μετάφραση γίνεται όχημα, μαγικό χαλί που την ταξιδεύει, το κάθε βιβλίο πρώτα το νιώθει, το ζει, και μετά του δίνει το σχήμα του στη νέα γλώσσα.

            Περισσότερα από 100 βιβλία λογοτεχνικά, απαιτητικά, καρποί αγάπης και σκληρής όσο και απολαυστικής δουλειάς. Τώρα η Selma ταξιδεύει για να παραλαμβάνει  βραβεία. Στη Μόσχα, το Μεξικό, τη Μαδρίτη –εκεί θα πάρει το μεγάλο εθνικό βραβείο μετάφρασης για το σύνολο του έργου της. Αλλά ταξιδεύει και για να εκθέτει τις φωτογραφίες της. Φωτογραφίες που δεν κοσμούν πια μόνο τα εξώφυλλα των βιβλίων που μεταφράζει, αλλά και αίθουσες τέχνης στη Βαρκελώνη, το Παρίσι, το Μεξικό, την Κύπρο, τη Νάξο.

            Το ταξίδι για τη Selma Ancira είναι ό,τι την αντιπροσωπεύει περισσότερο. Και το ταξίδι της στις λέξεις, τις σημασίες, τους τόπους και τις ψυχές των ανθρώπων, στα τοπία και στην κάθε της μέρα, χάνει τη μεταφορικότητά του, γίνεται πραγματικό ταξίδι στη ζωή.
            Ταξιδεύουμε, λοιπόν. Πέμπτη 8-5-14, ώρα 12.00΄. Με την καλύτερη παρέα. Και αυτό το μάθημά μας θα είναι ανοιχτό. Για τους παλιούς μας μαθητές και συναδέλφους, τους γονείς, τους φίλους. Σας περιμένουμε.