Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

H παρτίδα σκάκι


Ένας νεαρός άντρας, χτυπημένος από τη δυστυχία, πήγε σ’ ένα μακρινό μοναστήρι και είπε στον ηλικιωμένο δάσκαλο:
«Η ζωή με έχει απογοητεύσει. Ήθελα να επιτύχω τη φώτιση για να ελευθερωθώ από τον πόνο, αλλά είμαι ανίκανος, το ξέρω. Δε θα μπορούσα ποτέ να περάσω χρόνια ατελείωτα με διαλογισμό, λιτότητα και μελέτη. Είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Υπάρχει ταχύ μονοπάτι για κάποιο άνθρωπο σαν κι εμένα;»
Ο δάσκαλος τον ρώτησε:
«Υπήρξε κάτι στη ζωή σου που πάνω του να συγκέντρωσες πραγματικά την προσοχή σου;»
«Γεννήθηκα σε πλούσια οικογένεια. Δε χρειάστηκε να δουλέψω ποτέ σκληρά. Το μόνο που με ενδιέφερε πραγματικά ήταν το σκάκι. Αφιέρωνα σ’ αυτό σχεδόν όλο το χρόνο μου.»
Ο δάσκαλος φώναξε έναν άλλο καλόγερο. Έφεραν μια σκακιέρα και ένα κοφτερό σπαθί που λαμπύριζε στον ήλιο. Ο δάσκαλος τοποθέτησε τα πιόνια του παιχνιδιού και είπε στον καλόγερο δείχνοντας το σπαθί:
«Μου υποσχέθηκες υπακοή. Ήρθε η στιγμή. Θα παίξεις μια παρτίδα σκάκι με το νεαρό άντρα. Αν χάσεις, θα σου κόψω το κεφάλι μ’ αυτό το σπαθί. Αν κερδίσεις, θα κόψω το κεφάλι του αντιπάλου σου. Δεν ενδιαφέρεται για τη ζωή του, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το σκάκι. Του αξίζει να του κόψουν το κεφάλι σε περίπτωση που χάσει.»
Οι δύο άντρες κοίταξαν το δάσκαλο στα μάτια και είδαν ότι ήταν αποφασισμένος. Άρχισαν την παρτίδα. Ο νεαρός άντρας αισθάνθηκε από την αρχή τον ιδρώτα να κυλάει στην πλάτη του, γιατί έπαιζε τη ζωή του στ’ αλήθεια. Η σκακιέρα γινόταν ολόκληρος ο κόσμος. Γινόταν ένα με τη σκακιέρα, ήταν η σκακιέρα.
Στην αρχή βρισκόταν σε δύσκολη θέση. Μετά ο αντίπαλός του, ο καλόγερος, έκανε ένα λάθος που έφερε το νεαρό άντρα σε πλεονεκτική θέση. Εκείνος το εκμεταλλεύτηκε για να εξαπολύσει επίθεση. Η άμυνα του αντιπάλου του εξασθένησε, άρχισε να καταρρέει.
Ο νεαρός άντρας έριξε μια ματιά στον καλόγερο χωρίς να σηκώσει το κεφάλι. Είδε απέναντί του ένα πρόσωπο έξυπνο και τίμιο, που το είχαν σημαδέψει τα χρόνια των προσπαθειών. Σκέφτηκε τη δική του τη ζωή, που ήταν αργόσχολη και αδιάφορη. Και ξαφνικά αισθάνθηκε γεμάτος συμπόνοια.
Έκανε σκόπιμα μια λανθασμένη κίνηση, μετά και δεύτερη. Υπονόμευε έτσι την ίδια την άμυνά του. Θα έχανε.
Τότε ο δάσκαλος αναποδογύρισε απότομα τη σκακιέρα και τα πιόνια σκορπίστηκαν. Οι δύο παίκτες τον κοίταξαν έκπληκτοι.
«Δεν υπάρχει νικητής, ούτε ηττημένος», είπε ο δάσκαλος. «Κανένα κεφάλι δεν θα πέσει.»
Γύρισε προς το νεαρό άντρα και πρόσθεσε:
«Δύο πράγματα είναι αναγκαία: η συγκέντρωση και η συμπόνοια. Και σήμερα τα έμαθες και τα δύο».
Πηγή: Jean-Claude Carriere (1998:271-272) Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ: ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ ΑΠ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Στον κ. Μάρκο, με αγάπη

                              
Γράφει ο Διονύσης Μάνεσης
φιλόλογος στο σχολείο μας για πολλά γόνιμα χρόνια
συνταξιδιώτης μας στη Σχεδία, για πάντα (ελπίζουμε!!!)

Μάρκος Μπανούμπ
"Ο κύριος Μάρκος είναι από εκείνα τα σπάνια πρόσωπα που όχι μόνο χαρακτηρίζουν τους χώρους, αλλά τους ομορφαίνουν, τους δίνουν νόημα και ψυχή˙ γίνονται σιγά σιγά κομμάτι τους πολύτιμο και αναπόσπαστο. Αν το 6ο λύκειο κουρνιάζει μέσα μου σα μια φιλόξενη, ζεστή φωλιά, ο κύριος Μάρκος έχει βάλει πολύ το χεράκι του σ’ αυτό.
          Αλλά μόνο σ’ αυτό; Ξέρετε πόσα επαγγέλματα έκανε; Φύλακας ήταν; Επιστάτης; Ηλεκτρολόγος; Βοηθός σκηνοθέτη; Θυρωρός; Τηλεφωνητής; Οικονόμος; Γραμματέας; Πρώτων βοηθειών; Οδηγός; Ελαιοχρωματιστής; Κηπουρός; Υδραυλικός; Ταχυδρόμος;
          Νομίζω ήταν όλα αυτά και κάτι παραπάνω. Σ’ αυτό το όμορφο σχολείο ο κύριος Μάρκος ήταν δάσκαλος. Καλή τύχη τον έφερε εδώ να διδάξει.
Για χρόνια πολλά δίδαξε συνέπεια, προθυμία, στωικότητα, δίδαξε εργατικότητα, δίδαξε αφοσίωση και σεμνότητα, ταπεινότητα, διακριτικότητα και συνεργατικότητα. Και τα μαθήματά του έφταναν σε όλους, καθηγητές, παιδιά, επισκέπτες. Φοίτησα δίπλα του κι εγώ περισσότερο από 15 χρόνια κι ήμουν πολύ τυχερός που υπήρξα μαθητής του, πολύ τυχερός που τον συνάντησα, πολύ τυχερός που με βοήθησε να γίνω καλύτερος άνθρωπος.
          Τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό και του εύχομαι η ζωή, μέχρι τα βαθιά του γεράματα, να του ανταποδίδει όσα πολλά του αξίζουν."

Η Άννα Ζωγάκη που εμπνεύστηκε
και οργάνωσε την εκδήλωση
Τρίτη μεσημέρι, τέλος του Φλεβάρη και όλοι μαζί

παιδιά, δάσκαλοι, συνάδελφοι που δεν είναι μαζί μας πια , 
αλλά μας θυμούνται πάντα 
και μας τιμούν, 
ο αγαπημένος μας κ Βάγιας (παλιός διευθυντής)
μίλησαν, τραγούδησαν, θυμήθηκαν στιγμές, 
έδειξαν με το δικό τους τρόπο την αποδοχή, 
την εκτίμηση , 
την αγάπη σε ένα γνήσιο άνθρωπο που ήταν και είναι δίπλα μας και ...τον ευχαριστούμε γι΄αυτό!

Τραγούδια με άρωμα.... Αλεξάνδρειας
για τον κ. Μάρκο, με καταγωγή από την Αίγυπτο


του Μηνά Μανούμπ, για την Αλέξμανδρεια, υπέροχο ταξίδι



Τα παιδιά για τον κ. Μάρκο

"Ας ξεκινήσουμε λέγοντας ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλη τη συνεισφορά και συμβολή σας, σε όλους τους τομείς και τα δρώμενα του σχολείου αυτού. Διευθετήσατε επιτυχώς και με κάθε δυνατό τρόπο ζητήματα και θέματα όσον αφορά υποδομές του κτιρίου, αλλά και κατασκευστικά προβλήματα. Με προσωπικότητα που μετείχατε και βοηθούσατε σε κάθε περίπτωση! Η προθυμία σας χαρακτήριζε και επιβεβαιώνονταν από τα λεγόμενα και τις πράξεις σας. Ένας λιτός άνθρωπος  με περίτεχνες όμως ιδέες και μεράκι. Ένας ακρογωνιαίος λίθος του σχολείου αυτού!"
                                                                                            εκ μέρους του 15μελούς
                                                                                                          Ελένη Ζωτ
                                                                                                     Μιχαλης Ρωσέτος
                                                                                                    Κυριάκος Ζουρντός

                                                                                                           Αλέσιο Μπόμπο

Ο κ. Μάρκος ...στο μικρόφωνο!

Η Αθηνά Πάνια, υποδιευθύντρια,
απευθύνει λίγα συγκινητικά λόγια

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

Όταν ο χρόνος συνδέεται με τη μνήμη και γίνεται δημιουργία

 Από την εικαστικό, καθηγήτρια, αγαπημένη συνάδελφο 
                                                                 Μαρία Πετρούλια

  "Θεωρούμε μεγάλη τύχη για τα παιδιά του σχολείου μας που μπορούν να εκθέσουν αυτόν τον κύκλο δημιουργιών τους στο πνευματικό κέντρο της Σοφίας Λασκαρίδου. Είναι επίσης μεγάλη ευκαιρία να παρουσιάσουμε το σκεπτικό αυτής της έκθεσης της οποίας η σπουδαιότητα εστιάζεται δια μέσου του χρόνου στην επαφή των παιδιών με τη φύση η οποία, όπως γίνεται τις περισσότερες φορές σε έναν αστικό χώρο, μελετήθηκε μέσω ίντερνετ από φωτογραφίες και εκτυπώσεις .

           Ξεκινήσαμε τη μελέτη αυτή από το 2009 μετά τις φονικές φωτιές της Ηλείας όπου παρακολουθήσαμε πως δένδρα, άνθρωποι, ελάφια , χελώνες και πουλιά μοιράστηκαν την ίδια μοίρα να καούν ζωντανοί για να εξυπηρετήσουν σκοτεινούς σκοπούς με ολέθρια αποτελέσματα. Ο φόβος της πυρκαγιάς εγκαταστάθηκε από τότε  κάθε ανέμελο καλοκαίρι στα χωριά μας και στις κατασκηνώσεις. Κάθε χρόνο εξ άλλου, ζούμε μια ιδέα από τον φόβο εκείνο που δεν είναι άλλος από την απαξίωση του περιβάλλοντός μας , την ανευθυνότητα ως προς τη ζωή, τον τρόμο και τον πανικό εξ αιτίας του ίδιου επαναλαμβανόμενου μοτίβου. Κάθε καλοκαίρι κάποιος δασικός πληθυσμός πρέπει να εξοντωθεί για κάποιους λόγους. Ως εκ τούτου η συγκεκριμένη εικαστική μελέτη των παιδιών του Σχολείου μας είναι αποτέλεσμα της αντίδρασής μας σε όλο αυτό σε μια προσπάθεια να εμβαθύνουμε στη φύση που τόσο λείπει στα παιδιά της πόλης και να εντείνουμε το νόημα και τη σπουδαιότητά της.


        
           Αυτά τα έργα αποτελούν έναν συνδετικό κρίκο στο διάστημα περίπου μιας δεκαετίας, από τον έναν χρόνο στον άλλο,  όπου τα παιδιά της Γ τάξης του 14ου Γυμνασίου δημιουργούν ένα έργο ζωγραφικής, σε έναν συγχρονισμό μιας ομάδας παιδιών κάθε χρόνο, χρησιμοποιώντας  επαγγελματικά υλικά σαν πραγματικοί ζωγράφοι και ακολουθώντας μια ροή του ιδίου θέματος επικεντρωμένα πάντα στα διάφορα στοιχεία της φύσης και τους προβληματισμούς πάνω σε αυτήν.


          
          Τα έργα όταν τελειώσουν υπογράφονται από τα παιδιά και την επιμέλεια της καθηγήτριάς τους στο πίσω μέρος του τελάρου, επίσης γράφεται ο τίτλος του έργου και η χρονολογία. Αμέσως μετά γίνεται η ανάρτηση του έργου σε έναν τοίχο του διαδρόμου του Σχολείου και δίπλα του επικολλείται μια καρτελίτσα με τον τίτλο τη χρονολογία και τα ονόματα των παιδιών. Τα παιδιά έχουν έτσι την ευκαιρία να έρθουν μετά την αποφοίτησή τους στο Σχολείο όποτε θέλουν και να ξαναδούν το ομαδικό τους έργο και το όνομά τους αναρτημένο.


           
            Ο χρόνος είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτής μας της δραστηριότητας επειδή συνδέεται με τη μνήμη. Η επιλεκτική μνήμη παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των απαραίτητων στοιχείων εκείνων για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των παιδιών. Όταν οι εικόνες της φύσης όπως κι αν είναι , από τον κήπο του Σχολείου, τις ταινίες, τα ντοκυμαντέρ, το διαδίκτυο,  γίνουν και αντικείμενο ομαδικής μελέτης και έμπνευσης το παιδί έχει πολλά να θυμηθεί και να καταγράψει στις αποσκευές του για το μέλλον.


          
         Ας τα συνδέσει όλα τα παιδιά στη πορεία του χρόνου η νεανική τους συνεύρεση και δημιουργία.
          Ας θυμηθούν το σχολείο τους όχι σαν τόπο καταναγκασμού και στείρας μάθησης  αλλά σαν ένα  δημιουργικό κομμάτι της ζωής του.

                                                                       Η Εικαστικός
  ΜΑΡΙΑ ΠΕΤΡΟΥΛΙΑ

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Μαρίας Πετρούλια  θα βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση
http://www.reporterkallitheas.gr/2018/01/14%CE%BF-%CE%B3%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B8%CE%B5%CE%B1%CF%83-7/#axzz59WLYbdI1


Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Πρωτάθλημα Σκακιού Νότιου τομέα Αττικής 2018

Για 2η συνεχόμενη χρονιά το σχολείο μας (το μοναδικό Λύκειο της Καλλιθέας) συμμετείχε το Σάββατο 24  Φεβρουαρίου στο Ατομικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα Σκακιού Νότιου τομέα Αττικής 2018 και μάλιστα με τρεις συμμετοχές. Τα παιδιά ύστερα από εξαιρετική εμφάνιση κατέλαβαν και τις τρεις πρώτες θέσεις! 
Συγκεκριμένα η Τελική κατάταξη μετά από 7  Γύρους ήταν



1η   ΖΑΡΚΑΔΑ  ΑΘΗΝΑ ΕΛΠΙΔΑ  
2ος ΜΠΡΑΖΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
3ος ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΜΠΡΑΖΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ