Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

Ένας διαφορετικός δάσκαλος

            Ο Πέτρος Αρμάος "αλίευσε" από το διαδίκτυο, το παρακάτω κείμενο. Θεωρούμε την περίπτωση που θα διαβάσετε, συνώνυμη της ευαισθησίας και αντώνυμη της σοβαροφάνειας (εμπνεόμαστε από το διαγώνισμα της έκθεσης, που απασχόλησε χθες τους μαθητές της Γ Λυκείου).

       "  Ένας καθηγητής από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, όταν άκουσε το μωρό μιας νεαρής φοιτήτριας να κλαίει εν ώρα διάλεξης, το αγκάλιασε και συνέχισε την παράδοση, σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

            
             Ο Sydney Engelberg, την ώρα της διδασκαλίας, άκουσε το μωρό μιας νεαρής φοιτήτριας να κλαίει. Εκείνος αντί να προβεί σε κάποια παρατήρηση, αγκάλιασε το μωρό, το καθησύχασε και συνέχισε το λειτούργημα του καθηγητή, ενώ δεν άφησε τη φοιτήτρια να φύγει από την αίθουσα.


             
         Ο κύριος Engelberg πέρα από καθηγητής είναι και βετεράνος με τα παιδιά, καθώς ο ίδιος έχει 4 παιδιά και 5 εγγόνια. Η χειρονομία του εκτός από συγκινητική είναι και μία κίνηση έμπνευσης.Ένας από τους φοιτητές 
του δεν έχασε την ευκαιρία και θέλησε να απαθανατίσει το συμβάν. Έτσι, λοιπόν, φωτογράφισε τον καθηγητή μαζί με το μωρό, να δίνουν το δικό τους μάθημα.


           
           Οι φωτογραφίες ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο μέσα από το διαδίκτυο, και από τότε ο κύριος Engelberg έγινε ένας star. Όπως δηλώνει η γυναίκα του, Fredi Siskind Engelberg: "έχει λάβει ακόμη και ερωτικά γράμματα από τότε".
          Η κόρη του καθηγητή, Sarit Fishbaine, αποκαλύπτει ότι ο πατέρας της επιτρέπει πάντα στις φοιτήτριες μητέρες να φέρνουν στις διαλέξεις τα παιδιά τους.
"Ο πατέρας μου διδάσκει σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα, οπότε έχει και μαθητές μεγαλύτερους σε ηλικία. Υπάρχουν πολλές νέες μαμάδες και πολλές από αυτές έχουν μικρά μωρά. Τις ενθαρρύνει να τα φέρνουν στην τάξη, αλλά και να τα ταΐζουν έτσι ώστε να μη χάνουν το μάθημα", δήλωσε χαρακτηριστικά."

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Μόλις έπεσε η αυλαία....

Σαν παλιό σινεμά!
.......τα συναισθήματα  ήταν  έντονα, μοναδικά
            περιγράφονται τόσο δύσκολα!

Ίσως αυτή η φωτογραφία σας λέει κάτι.

Ήταν υπέροχοι!!
Ικανοποίηση, χαρά, ενθουσιασμός, καμάρι
για τους συντελεστές της παράστασης ,

Τα τρία φοβερά  ξαδέλφια , με το ίδιο όνομα!!
αλλά και για τους θεατές 
που γέμισαν το θέατρο 

Είναι εδώ για να χαρούν τους συμμαθητές τους, πήραν όμως και τα δικά τους βραβεία
για τη συμμετοχή τους σε δραστηριότητες του σχολείου.
του 1ου Λυκείου Καλλιθέας, (ευχαριστούμε για τη φιλοξενία)
εκείνη την Παρασκευή του Μάη!

Το έργο, "Η κόμισσα της Φάμπρικας" των Γιαλαμά-Πρετεντέρη"
διασκευασμένο από την Τζένη τη  Μενύχτα,
μια απίθανη φάρσα,
κωμωδία, με πολλές και επίκαιρες κοινωνικές προεκτάσεις,
έγινε μια παράσταση με ρυθμό,
όπου τα ελάχιστα σκηνικά
αναδεικνύουν τους ηθοποιούς
που έδωσαν πραγματικά τον εαυτό τους!

Η κόμισσα και  ένας φοβερός ...απατεώνας!


Όπως παρατήρησε ο διευθυντής μας, Σωτήρης Μίχας,
"το σχολείο δεν είναι μόνο μαθηματικά και γλώσσα,
είναι ΟΛΑ  ΑΥΤΑ" , που γεμίζουν τη σχολική ζωή 
και την κάνουν πλούσια και ουσιαστική.


Τα φλας αστράφτουν. Χαμόγελα από όλους!

Ένα ΜΠΡΑΒΟ μέσα από την καρδιά μας 
για τους ηθοποιούς, τους τεχνικούς συντελεστές 
και την ...μαέστρο τους ,
κυρία Τζένη Μενύχτα.

Σκηνοθεία, διασκευή παραγωγή και ...και.....
Η αγαπημένη μας συνάδελφος κυρία Μενύχτα!
Οι απαραίτητες τελευταίες ματιές στο κείμενο
Λίγο πριν βγει στη σκηνή, ο Νεκτάριος, δέχεται φροντίδες.
Τι βλέμμα!


Αυτό που αποκαλούν  ζευγάρι της Αγίας Παρασκευής και ...οι πέτρες του σκανδάλου!
Ιδιαιτέρως ευχαριστούμε τον κ Διαμαντή Κρυωνίδη,
για τις υπέροχες φωτογραφίες που μας χάρισε με 
την καλαισθησία και ευαισθησία 
που τον χαρακτηρίζει.

Νάτος ο φωτογράφος και μοναδικός δάσκαλος... 
..αγαπημένος των παιδιών και των καθηγητών!


Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Η παράσταση αρχίζει!

Απογεύματα Κυριακής και όλος ο θίασος ήταν εκεί.
Ηθοποιοί, τεχνικοί και η σκηνοθέτις κ. Ευγενία  Μενύχτα.
Γέλια, φωνές, αστεία
για μήνες πολλούς,
και .....ήρθε η ώρα της παράστασης.

Η κόμισσα  της φάμπρικας
των Γιαλαμά-Πρετεντέρη
σε διασκευή της κ Μενύχτα.
Λίγα λόγια για το έργο…

Τρία ξαδέρφια,
ένας αστυνομικός,  ένας κλέφτης και ένας κομμουνιστής, μοιράζονται την ίδια αυλή. Ο αστυνομικός συλλαμβάνει μια νεαρή διαρρήκτρια,  που είναι όμως γόνος επιφανούς οικογένειας, αλλά την αφήνει να φύγει υπό την προϋπόθεση να έρθει να τον συναντήσει στο σπίτι του για να της βρει δουλειά, αγνοώντας βέβαια την καταγωγή της…
Αυτή πηγαίνει, τον βρίσκει…
και αρχίζουν τα μπερδέματα…


Παίζουν οι ηθοποιοί:

Ελένη Ψαρρά : Η διαρρήκτρια
Νεκτάριος Χρήστου : Ο αστυνομικός
Περικλής Τσώτας : Ο κλέφτης
Κατερίνα Παπαχρήστου : Η μάνα
Γιώργος Λαγός : Ο κομμουνιστής
Ειρήνη Σκλαβούνου : Στασούλα
Ελένη Χρυσοχόου : Αρχιφύλακας
Χριστίνα Τάτση : Τζόρντζια
Τζένη Τσάκο : Βιβλιοπώλης
Κώστας Πολύμερος : Ο θείος
Σοφία Σαμουργκάνοβα : Ουρανία
Γιώργος Σφυρίδης : Ο εραστής

Τεχνική Επιμέλεια: Πάνος Ελευθεριάδης 

Ευχαριστούμε για την βοήθεια, τους:
Παντελή Αναστασόπουλο , Γιάννη  Ελευθεριάδη και Γιάννη Πετρή .

Επιμέλεια-Σκηνοθεσία θεατρικής παράστασης:
Ευγενία Μενύχτα 

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Με αγάπη από Ρώμη!

Κείμενο από την κ. Αργυρώ Βαγιατίδου
  φωτογραφίες από τον κ.Διαμαντή Κρυωνίδη.


Όπως πολλές φορές έχουμε πει κι από αυτό το βήμα, το παιδί και ο έφηβος για να ενδιαφερθεί πραγματικά για την εκπαίδευσή του πρέπει να εμπλακεί προσωπικά, να βιώσει πράγματα, να ζήσει εμπειρίες, να κάνει δραστηριότητες μέσα σε ομάδες, να ανταλλάξει γνώση και συναίσθημα.


Στο σχολείο μας χρόνια τώρα έχουμε δραστηριοποιηθεί με τα Μοντέλα Ηνωμένων Εθνών, συνέδρια τοπικού αλλά και διεθνούς επιπέδου όπου μαθητές Λυκείων, εργάζονται, συζητούν, μάχονται με επιχειρήματα πάνω στα τρέχοντα "καυτά" προβλήματα της ανθρωπότητας, προσπαθώντας να φροντίσουν τις πληγωμένες χώρες αυτού του πλανήτη, τον ίδιο μας τον πλανήτη από τις οικολογικές καταστροφές και τον κάθε άνθρωπο που στερείται των δικαιωμάτων του.


Είναι πανέτοιμοι
      Φέτος λάβαμε μέρος σε δύο MUNs (Model United Nations), στο RIMUN της Ρώμης και στο ΑMUN της Αθήνας. Ήταν και η πρώτη φορά που ταξιδέψαμε για κάτι τέτοιο στο                         εξωτερικό. Η εμπειρία ιδιαίτερη! 

Για να το πιστέψουν όλοι και ...εμείς!
Η κλασσική φωτογραφία στη Ρώμη.
Όντας το μοναδικό δημόσιο σχολείο ανάμεσα σε σχεδόν 40 άλλα σχολεία εκ των οποίων τα περισσότερα International Schools και Αμερικάνικα Σχολεία άλλων χωρών, τα 7 παιδιά μας είχαν την ευκαιρία να συναναστραφούν με παιδιά που είχαν υψηλά κίνητρα, ήταν άψογα προετοιμασμένα, είχαν πάθος και διάθεση για δουλειά. Η ομάδα μας αν και πρωτάρα στάθηκε άψογα στο ύψος της περίστασης.


Μια ομάδα με στυλ!
Πολύτιμος σύντροφος και εμψυχωτής, ο κύριος Κρυωνίδης.
Αλλά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι τα παιδιά μας ανακάλυψαν ένα .....νέο κόσμο. Ανακάλυψαν ότι έξω από τον μικρόκοσμό μας υπάρχει ένα κοινωνικό σύμπαν που αλληλοεπηρεάζεται, υπάρχουν καταστάσεις "επείγουσες", υπάρχει ανάγκη για ενεργή ενημέρωση και συμμετοχή. Ανακάλυψαν τέλος, ότι η βία κάθε μορφής έχει τον ισχυρότερο αντίπαλο: τον λόγο.

Στήριξη και αγάπη, πάντα,  από την κυρία Βαγιατίδου.


Η Σχολή των Αθηνών,του Ραφαήλ, στο Βατικανό.
Από τις βόλτες της ομάδας στην πόλη.
Πώς θα μπορούσε να λείπει και λίγο clubing;
Και του χρόνου, ομάδα, σε νέα ταξίδια!

Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

στους τοίχους του σχολείου

στην κορυφή της σκάλας, η Κωνσταντίνα ζωγραφίζει μια καρδιά....
Όταν οι τοίχοι του σχολείου 
ζωντανεύουν.......



στον 2ο όροφο ζωγραφισμένες μουσικές
Απογεύματα Κυριακής
και η Κωνσταντίνα
παρέα με την Ελένη, την Κωνσταντίνα
τον Αποστόλη,
την Ιωάννα...
 τοίχος σχολικής αίθουσας..σε κάποιο πλανήτη

εκφράζονται, δημιουργούν,
ακούγοντας τις μουσικές τους,
μιλώντας μεταξύ τους, γελώντας.

πραγματική τοιχογραφία στην αίθουσα που, συνήθως. φιλοξενεί το μάθημα των Αγγλικών

Τους ευχαριστούμε πάρα πολύ
νιώθουμε πραγματικά ευγνώμονες 
για το χρώμα που μαλακώνει την ψυχή μας
και ομορφαίνει τις μέρες μας!
Ευχαριστούμε και τον αγαπημένο μας συνάδελφο Διαμαντή Κρυωνίδη που φωτογράφισε τα έργα των παιδιών με ευαισθησία και αγάπη.

6ο Λύκειο Καλλιθέας, λουσμένο στο φως.


 Έτσι οι τοίχοι "αποκτούν τη δική τους ιστορία"

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ένα ποίημα και τρεις φωτογραφίες....


....σαν ζωγραφιές, από τoν Γιώργο Καρατζή,
     οι μυρωδιές, τα χρώματα , το φως
  όλα,
     μας σπρώχνουν σε δρόμους Άνοιξης.

Ολυμπία

Ασυμβίβαστα

Όλα τα ποιήματά μου για την άνοιξη

ατέλειωτα μένουν.

Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη, 
φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.

Γι’ αυτό αναγκάζομαι 
κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη
με μια εποχή φθινοπώρου
ν’ αποτελειώνω.



 Κική Δημουλά







Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

"όλα τα κάνουμε μαζί"

Αυτή η φράση της Αναστασίας Τσιλιμπίου , μαθήτριας του Γ4, αγγίζει την ψυχή και μάλλον της αρμόζει να είναι ο τίτλος για το κείμενο της, που επιχειρεί να μας βάλει στο παρασκήνιο μιας υπέροχης παράστασης:

Το Σκλαβί


Λίγα Λόγια για το έργο:

Το «Σκλαβί» είναι ένα λαϊκό παραμύθι από τη Σύμη, το οποίο γράφτηκε για πρώτη φορά κάπου στις αρχές του 1900 και στη συνέχεια διασκευάστηκε από την Ξένια Καλογεροπούλου, αποσπώντας το βραβείο Κάρολος Κουν ως το καλύτερο ελληνικό θεατρικό έργο της περιόδου 2000-2001. Τι είναι όμως αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό;


"Ένα βασιλόπουλο βλέπει τη ζωγραφιά μιας βασιλοπούλας που κρατάει ένα γαλάζιο ρόδο, την ερωτεύεται και ξεκινάει να την βρει στα πέρατα του κόσμου. Στο ταξίδι που είναι μακρύ και επικίνδυνο, τον συνοδεύει ο αδερφός του, νόθος γιος του βασιλιά, παιδί μιας σκλάβας. Η βασιλοπούλα όμως, δεν ερωτεύεται το βασιλόπουλο αλλά το "σκλαβί", που ποτέ δεν θα παραδεχτεί πως την αγάπησε."



Ξένια Καλογεροπούλου: Το Σκλαβί, Κέδρος, Αθήνα, 2000
Το υπέροχο έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου "Το Σκλαβί" ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας από την Εφηβική Θεατρική Ομάδα σε σκηνοθεσία Νίκου Τσεργά.

Η παράσταση απευθύνεται σε νέους αλλά και σε γονείς. Συμμετέχουν 29 μαθητές προερχόμενοι από: τρία σχολεία της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, 10 της Δευτεροβάθμιας, καθώς και απόφοιτοι . (Οι 29 ηθοποιοί συμμετέχουν με διάφορους ρόλους και σε όλες τις ομαδικές σκηνές).



Μαζευόμαστε κάθε φορά στις 10.30 στο Δημοτικό Θέατρο. Και έτσι αγουροξυπνημένοι ετοιμαζόμαστε για την παράστασή μας. Κουστούμια μπαίνουν στις κρεμάστρες με τη σειρά εμφάνισης, φωνές ακούγονται να κάνουν φωνητικές ασκήσεις για να ζεσταθούν και μερικοί «κρεμασμένοι» στους καθρέφτες για να βαφτούν. Ο σκηνοθέτης απ’ έξω δίνει οδηγίες στην ομάδα σκηνικών και ο κόσμος αρχίζει να φτάνει. «Όλοι πάνω στη σκηνή» φωνάζει ο «σουγιάς» μας (ο κύριος που ότι πρόβλημα να έχεις, ακόμα και αν έχει να κάνει με σκισμένο κουστούμι, θα στο λύσει σε δυο λεπτά!). Και να ‘μαστε και εμείς, 29 παιδιά, πίσω από μια αυλαία, έτοιμοι να ζήσουμε το παραμύθι μας. Και μόλις ανοίγει η αυλαία, ζούμε στον άλλον μας κόσμο. Αυτόν με το σκλαβί, τις βασιλοπούλες και τα βασιλόπουλα, τους βασιλιάδες, τους δράκους και τα γαλάζια ρόδα.


 Εκεί που δεν μας νοιάζει τίποτα. Που ενωνόμαστε και γινόμαστε κάτι δυνατό, κάτι το αξεπέραστο. Είμαστε μαζί. Και όταν τελειώνει αυτό το παραμύθι μας, είμαστε και εκεί μαζί, να νιώσουμε την ανατριχίλα στο χειροκρότημα. Δουλεύουμε πάνω από δυο χρόνια πάνω σε αυτό το έργο. Ήταν εκείνο το «μυστικό» μας  που προβάραμε κάθε Πέμπτη και άλλες τόσες Κυριακές.Το ότι τώρα ξεδιπλώνεται στη σκηνή και ακούμε τη Καλλιθέα να το αγαπάει όσο εμείς, είναι ο έναυσμα μας για να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυνατά. Η πιο μεγάλη μας όμως ευλογία , είναι ότι είμαστε μια οικογένεια. Ότι όλοι μαζί μοιραζόμαστε την αγάπη μας για το θέατρο. Για το «Σκλαβί» μας. 


       Καλά μην νομίζετε, σφαζόμαστε πολλές φορές πίσω από τα καμαρίνια. Όμως έτσι είναι οι οικογένειες. Με τις μικροδιαφορές  τους. Γελάμε, θυμώνουμε, κλαίμε, χαμογελάμε. Αλλά όλα τα κάνουμε μαζί. Και όταν κάποιος από εμάς «πέσει», είναι σίγουρο, ότι θα είμαστε εκεί όλοι μαζί να τον «σηκώσουμε». Ετοιμαζόμαστε λοιπόν για τις τελευταιές μας παραστάσεις για φέτος. Σάββατο 04/04 και Κυριακή 05/04 στις 12 το πρωί στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας για να ενωθούμε για δυο τελευταίες φορές. Αλλά προσέξτε! Γιατί το σκλαβί θα επιστρέψει ακόμα πιο δυνατό του χρόνου!

Η Αναστασία μας.
Θερμά ευχαριστούμε!

Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Η καυτή καρδιά του Εγκέλαδου

Του Δημήτρη Βάγια
μαθηματικού, ερασιτέχνη αστρονόμου,
αγαπημένου διευθυντή μας
για μια σειρά δημιουργικών χρόνων.
Τον ευχαριστούμε!

http://www.jpl.nasa.gov/infographics/infographic.view.php?id=10744
        

"Μια από τις πιο εκπληκτικές ανακαλύψεις έγινε από την διαστημοσυσκευή Cassini  ,που διερχόμενη δια μέσου του συστήματος του Κρόνου με τροχιά σχήματος ήπιου βρόχου,σχετιζόμενη με το μικρό φεγγάρι του Εγκέλαδο.
     Αντίθετα με όλες τις προβλέψεις, ο Εγκέλαδος ευρέθη ότι είναι εκπληκτικά δραστήριος εκτοξεύοντας μεγάλους πίδακες από νερό στο διάστημα δια μέσου ενός συνόλου παραλλήλων ραβδώσεων τύπου δέρματος τίγρεως σχηματίζοντας ρωγμές πλησίον του νότιου πόλου του.

        Όταν το Cassini «βούτηξε» δια μέσου των των στηλών αερίων για να αναλύσει την σύνθεσή τους, εντοπίστηκαν μικρές ποσότητες από αμμωνία αντιψυκτική και αλάτι εντός παγοκρυστάλλων νερού.
http://www.jpl.nasa.gov/missions/cassini-huygens/
    Συμπέρασμα είναι ότι κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου κρύβεται ένας μεγάλος όγκος από αλάτι διαλυμένο σε υγρό, μια επιφάνεια θάλασσας. Αυτό από μόνο του είναι μια πρόκληση για εξήγηση.
      Ο Εγκέλαδος είναι μικροσκοπικός και κάθε θερμό υπόλοιπο από τον σχηματισμό του   πρέπει έκτοτε να σπατάλησε πραγματικά επί μακρόν ενέργεια για να καταλήξει σε ένα παγωμένο στερεό. Ακόμα τελευταίες εκτιμήσεις του ποσοστού ενέργειας που απελευθερώνεται από τον νότιο πόλο του, είναι περίπου 10 gigawatts,που χονδρικά ισούται με την ισχύν 5 πυρηνικών σταθμών.
Έτσι το μυστήριο για τον Εγκέλαδο είναι:
     «Ποιες διαδικασίες είναι υπεύθυνες για τον εφoδιασμό τόσης ενέργειας; και επίσης έχουν διατηρηθεί καθόλη την ιστορία τους ή έτυχε να παρατηρήσουμε τον Εγκέλαδο κατά την διάρκεια μιας συγκεκριμένης φάσης δραστηριότητας;»
     Είναι δυνατόν ενεργειακές πηγές στον πυρήνα του Εγκέλαδου να περιέχουν θερμότητα από βαθμιαία διάσπαση ραδιενεργών ισοτόπων αργιλίου και σιδήρου,ή θερμότητα  εκλυόμενη από εξωθερμικές χημικές αντιδράσεις τέτοιες όπως όταν εμπλουτίζεται το ορυκτό μετάλλευμα σιδήρου αντιδρώντας  με θαλασσόνερο. Αλλά παρόλα αυτά ο Εγκέλαδος επέμενε να ψύχεται και να στερεοποιείται για 1 δις έτη ή περίπου τόσο. Μια προσθήκη ζεστών πηγών πρέπει να συμβαίνει και τώρα. Επίσης θα πρέπει να τονισθεί ότι πολλοί από τους  πίδακες νερού έξω από τις ραβδώσεις τύπου «τίγρεως» σχηματίζουν ρωγμές και πέφτουν πάλι κάτω πνίγοντας κυριολεκτικά τον Εγκέλαδο με αποπνικτικό νέφος."

Πιο κάτω δύο φωτογραφίες του Εγκέλαδου από Voyager και Cassini