Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ένα ποίημα και τρεις φωτογραφίες....


....σαν ζωγραφιές, από τoν Γιώργο Καρατζή,
     οι μυρωδιές, τα χρώματα , το φως
  όλα,
     μας σπρώχνουν σε δρόμους Άνοιξης.

Ολυμπία

Ασυμβίβαστα

Όλα τα ποιήματά μου για την άνοιξη

ατέλειωτα μένουν.

Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη, 
φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.

Γι’ αυτό αναγκάζομαι 
κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη
με μια εποχή φθινοπώρου
ν’ αποτελειώνω.



 Κική Δημουλά







Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

"όλα τα κάνουμε μαζί"

Αυτή η φράση της Αναστασίας Τσιλιμπίου , μαθήτριας του Γ4, αγγίζει την ψυχή και μάλλον της αρμόζει να είναι ο τίτλος για το κείμενο της, που επιχειρεί να μας βάλει στο παρασκήνιο μιας υπέροχης παράστασης:

Το Σκλαβί


Λίγα Λόγια για το έργο:

Το «Σκλαβί» είναι ένα λαϊκό παραμύθι από τη Σύμη, το οποίο γράφτηκε για πρώτη φορά κάπου στις αρχές του 1900 και στη συνέχεια διασκευάστηκε από την Ξένια Καλογεροπούλου, αποσπώντας το βραβείο Κάρολος Κουν ως το καλύτερο ελληνικό θεατρικό έργο της περιόδου 2000-2001. Τι είναι όμως αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό;


"Ένα βασιλόπουλο βλέπει τη ζωγραφιά μιας βασιλοπούλας που κρατάει ένα γαλάζιο ρόδο, την ερωτεύεται και ξεκινάει να την βρει στα πέρατα του κόσμου. Στο ταξίδι που είναι μακρύ και επικίνδυνο, τον συνοδεύει ο αδερφός του, νόθος γιος του βασιλιά, παιδί μιας σκλάβας. Η βασιλοπούλα όμως, δεν ερωτεύεται το βασιλόπουλο αλλά το "σκλαβί", που ποτέ δεν θα παραδεχτεί πως την αγάπησε."



Ξένια Καλογεροπούλου: Το Σκλαβί, Κέδρος, Αθήνα, 2000
Το υπέροχο έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου "Το Σκλαβί" ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας από την Εφηβική Θεατρική Ομάδα σε σκηνοθεσία Νίκου Τσεργά.

Η παράσταση απευθύνεται σε νέους αλλά και σε γονείς. Συμμετέχουν 29 μαθητές προερχόμενοι από: τρία σχολεία της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, 10 της Δευτεροβάθμιας, καθώς και απόφοιτοι . (Οι 29 ηθοποιοί συμμετέχουν με διάφορους ρόλους και σε όλες τις ομαδικές σκηνές).



Μαζευόμαστε κάθε φορά στις 10.30 στο Δημοτικό Θέατρο. Και έτσι αγουροξυπνημένοι ετοιμαζόμαστε για την παράστασή μας. Κουστούμια μπαίνουν στις κρεμάστρες με τη σειρά εμφάνισης, φωνές ακούγονται να κάνουν φωνητικές ασκήσεις για να ζεσταθούν και μερικοί «κρεμασμένοι» στους καθρέφτες για να βαφτούν. Ο σκηνοθέτης απ’ έξω δίνει οδηγίες στην ομάδα σκηνικών και ο κόσμος αρχίζει να φτάνει. «Όλοι πάνω στη σκηνή» φωνάζει ο «σουγιάς» μας (ο κύριος που ότι πρόβλημα να έχεις, ακόμα και αν έχει να κάνει με σκισμένο κουστούμι, θα στο λύσει σε δυο λεπτά!). Και να ‘μαστε και εμείς, 29 παιδιά, πίσω από μια αυλαία, έτοιμοι να ζήσουμε το παραμύθι μας. Και μόλις ανοίγει η αυλαία, ζούμε στον άλλον μας κόσμο. Αυτόν με το σκλαβί, τις βασιλοπούλες και τα βασιλόπουλα, τους βασιλιάδες, τους δράκους και τα γαλάζια ρόδα.


 Εκεί που δεν μας νοιάζει τίποτα. Που ενωνόμαστε και γινόμαστε κάτι δυνατό, κάτι το αξεπέραστο. Είμαστε μαζί. Και όταν τελειώνει αυτό το παραμύθι μας, είμαστε και εκεί μαζί, να νιώσουμε την ανατριχίλα στο χειροκρότημα. Δουλεύουμε πάνω από δυο χρόνια πάνω σε αυτό το έργο. Ήταν εκείνο το «μυστικό» μας  που προβάραμε κάθε Πέμπτη και άλλες τόσες Κυριακές.Το ότι τώρα ξεδιπλώνεται στη σκηνή και ακούμε τη Καλλιθέα να το αγαπάει όσο εμείς, είναι ο έναυσμα μας για να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυνατά. Η πιο μεγάλη μας όμως ευλογία , είναι ότι είμαστε μια οικογένεια. Ότι όλοι μαζί μοιραζόμαστε την αγάπη μας για το θέατρο. Για το «Σκλαβί» μας. 


       Καλά μην νομίζετε, σφαζόμαστε πολλές φορές πίσω από τα καμαρίνια. Όμως έτσι είναι οι οικογένειες. Με τις μικροδιαφορές  τους. Γελάμε, θυμώνουμε, κλαίμε, χαμογελάμε. Αλλά όλα τα κάνουμε μαζί. Και όταν κάποιος από εμάς «πέσει», είναι σίγουρο, ότι θα είμαστε εκεί όλοι μαζί να τον «σηκώσουμε». Ετοιμαζόμαστε λοιπόν για τις τελευταιές μας παραστάσεις για φέτος. Σάββατο 04/04 και Κυριακή 05/04 στις 12 το πρωί στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας για να ενωθούμε για δυο τελευταίες φορές. Αλλά προσέξτε! Γιατί το σκλαβί θα επιστρέψει ακόμα πιο δυνατό του χρόνου!

Η Αναστασία μας.
Θερμά ευχαριστούμε!

Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Η καυτή καρδιά του Εγκέλαδου

Του Δημήτρη Βάγια
μαθηματικού, ερασιτέχνη αστρονόμου,
αγαπημένου διευθυντή μας
για μια σειρά δημιουργικών χρόνων.
Τον ευχαριστούμε!

http://www.jpl.nasa.gov/infographics/infographic.view.php?id=10744
        

"Μια από τις πιο εκπληκτικές ανακαλύψεις έγινε από την διαστημοσυσκευή Cassini  ,που διερχόμενη δια μέσου του συστήματος του Κρόνου με τροχιά σχήματος ήπιου βρόχου,σχετιζόμενη με το μικρό φεγγάρι του Εγκέλαδο.
     Αντίθετα με όλες τις προβλέψεις, ο Εγκέλαδος ευρέθη ότι είναι εκπληκτικά δραστήριος εκτοξεύοντας μεγάλους πίδακες από νερό στο διάστημα δια μέσου ενός συνόλου παραλλήλων ραβδώσεων τύπου δέρματος τίγρεως σχηματίζοντας ρωγμές πλησίον του νότιου πόλου του.

        Όταν το Cassini «βούτηξε» δια μέσου των των στηλών αερίων για να αναλύσει την σύνθεσή τους, εντοπίστηκαν μικρές ποσότητες από αμμωνία αντιψυκτική και αλάτι εντός παγοκρυστάλλων νερού.
http://www.jpl.nasa.gov/missions/cassini-huygens/
    Συμπέρασμα είναι ότι κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου κρύβεται ένας μεγάλος όγκος από αλάτι διαλυμένο σε υγρό, μια επιφάνεια θάλασσας. Αυτό από μόνο του είναι μια πρόκληση για εξήγηση.
      Ο Εγκέλαδος είναι μικροσκοπικός και κάθε θερμό υπόλοιπο από τον σχηματισμό του   πρέπει έκτοτε να σπατάλησε πραγματικά επί μακρόν ενέργεια για να καταλήξει σε ένα παγωμένο στερεό. Ακόμα τελευταίες εκτιμήσεις του ποσοστού ενέργειας που απελευθερώνεται από τον νότιο πόλο του, είναι περίπου 10 gigawatts,που χονδρικά ισούται με την ισχύν 5 πυρηνικών σταθμών.
Έτσι το μυστήριο για τον Εγκέλαδο είναι:
     «Ποιες διαδικασίες είναι υπεύθυνες για τον εφoδιασμό τόσης ενέργειας; και επίσης έχουν διατηρηθεί καθόλη την ιστορία τους ή έτυχε να παρατηρήσουμε τον Εγκέλαδο κατά την διάρκεια μιας συγκεκριμένης φάσης δραστηριότητας;»
     Είναι δυνατόν ενεργειακές πηγές στον πυρήνα του Εγκέλαδου να περιέχουν θερμότητα από βαθμιαία διάσπαση ραδιενεργών ισοτόπων αργιλίου και σιδήρου,ή θερμότητα  εκλυόμενη από εξωθερμικές χημικές αντιδράσεις τέτοιες όπως όταν εμπλουτίζεται το ορυκτό μετάλλευμα σιδήρου αντιδρώντας  με θαλασσόνερο. Αλλά παρόλα αυτά ο Εγκέλαδος επέμενε να ψύχεται και να στερεοποιείται για 1 δις έτη ή περίπου τόσο. Μια προσθήκη ζεστών πηγών πρέπει να συμβαίνει και τώρα. Επίσης θα πρέπει να τονισθεί ότι πολλοί από τους  πίδακες νερού έξω από τις ραβδώσεις τύπου «τίγρεως» σχηματίζουν ρωγμές και πέφτουν πάλι κάτω πνίγοντας κυριολεκτικά τον Εγκέλαδο με αποπνικτικό νέφος."

Πιο κάτω δύο φωτογραφίες του Εγκέλαδου από Voyager και Cassini


Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Μια ημέρα ποίησης, αφιερωμένη εξαιρετικά...

...στον Μανώλη Αναγνωστάκη
 (Θεσσαλονίκη 1925- Αθήνα 2005)

Κι ἤθελε ἀκόμη πολὺ φῶς νὰ ξημερώσει. Ὅμως ἐγὼ
Δὲν παραδέχτηκα τὴν ἧττα. Ἔβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφῆ ἔπρεπε νὰ σώσω
Πόσες φωλιὲς νεροῦ νὰ συντηρήσω μέσα στὶς φλόγες......

Γράφουν
η Εκάβη Πλυτά, η Έλενα Χρυσοχόου και η Ελένη Ψαρρά του Β3:

          "Για ακόμη μια χρονιά το σχολείο μας συμμετείχε ενεργά στην Παγκόσμια Ημέρα  Ποίησης. Με αφορμή την απουσία δέκα ετών του μεγάλου ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη,   θελήσαμε να κάνουμε ένα αφιέρωμα στη ποίηση του.

Η Νίκη διαβάζει ποιήματα του Αναγνωστάκη σε δρόμο του Ψυρρή.
      Μαθητές της Β΄και Γ΄τάξης του σχολείου μας αποφασίσαμε να απαγγείλουμε ποιήματα του μεγάλου ποιητή σε δημόσιους χώρους και να τα βιντεοσκοπήσουμε. Στόχος ήταν να έρθουμε πιο κοντά στην πνευματικά μας κληρονομιάς, μέσα από αυτή την βιωματική εμπειρία. Η προσπάθεια αυτών των μαθητών σε συνδυασμό με εικόνες από τη ζωή του Αναγνωστάκη, συνέθεσε μια παρουσίαση που προβλήθηκε στους μαθητές του σχολείου μας.

Τα παιδιά παρακολουθούν παρέα με τους καθηγητές τους.

       Τα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν κυρίως στους μαθητές ήταν αγάπη για την ποίηση και συγκίνηση για τον πνευματικό πλούτο της χώρας μας. Ωστόσο δεν έλειψε το αίσθημα της χαράς για την επικοινωνία και με άλλους ανθρώπους και η κατανόησης του βαθύτερου νοήματος της ποίησης του Αναγνωστάκη."

Μερικοί από τους ....δράστες



Σ΄αυτή την προσπάθεια συμμετίχαν η Αναστασία Τ. η Βασιλική Τ. , 
ο Γιώργος Τ., ο Δημήτρης Δ., η Εκάβη Π., η Έλενα Χ., 
η Ελένη Ψ., η Μυρτώ Σ., 
ο Νεκτάριος Χ., η Νίκη Χ., ο Πάνος Ε. και ο Παντελής Α.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Μάρτης στου Ψυρρή – Το Πέρασμα


Το φως του απογεύματος γλιστράει
 αργά, μονότροπα, γαλήνια –
 στενός ο ορίζοντας, χωράει
 ανάμεσα σε μαγαζιά και αποθήκες.
Δεξιά κι αριστερά τα χρωματίζουν
 δέρματα αρμαθιές, που κρέμονται στους τοίχους ˙
 πολύχρωμα πετσιά κατεργασμένα,
 κόκκινα που γυαλίζουν,
 κρεπ, καστόρια, μαύρα
 βιδέλα και κροκό κι άλλα, βελούδα,
 για τσάντες, για παπούτσια.
Και βιβλία, παλιά,
 που χέρια – μάτια – νους  τα ταξιδέψαν ˙
 λαμπιόνια ετερόκλητα,
 ριγμένα σε ράφια
 γυαλικά και αρκουδάκια ˙
 του ναύτη ένα πηλήκιο και οι στίχοι,
 αίφνης, του ποιητή,
 που απαγγέλλουν παιδιά
 που μόλις βγήκαν απ’ την τάξη ˙
 χαμογελούν, το χαίρονται, τα βλέπεις.
Κοιτάς το άδειο παράθυρο στον τοίχο
 και τα ρολά που πάνε να κατέβουν,
 τα σπίτια που γκρεμίστηκαν ή όχι.
Ώσπου στην άκρη, εκεί, του παραπέρα δρόμου
 Περνά
 ο κουτσός τσαγκάρης με τα δέρματα στην πλάτη ˙
 κρατάει απ’ το χέρι το μικρό του κοριτσάκι.
Μαζί κι οι δυο
 μέσα στα χρόνια στρίβουν
 απ’ τα στενά ˙ αργά βαδίζουν ˙  πάνε.
Κι εσύ τους βλέπεις ˙ και θυμάσαι ˙
 καρδιάς παλμοί , σκιρτήματα κι αγάπη.
                                                               † στον Ιωάννη και την Κωνσταντίνα Αγγελή
10-11 Μαρτίου 2015, Γιώργος Καρατζής    



Όλες οι φωτογραφίες είναι δημιουργίες του κ. Διαμαντή Κρυωνίδη,  από την εξόρμηση  μαθητών- καθηγητών, που έγινε στο Μοναστηράκι στα πλαίσια της προετοιμασίας  για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Ποίησης στο σχολείο.

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Ο φύλακας της αγάπης

η αφίσα του φεστιβάλ
Το θέμα του φετινού  μαθητικού Φεστιβάλ Καλλιθέας είναι

"η αγάπη"
Το σχολείο μας συμμετέχει με ένα χορευτικό και δημοτικούς χορούς, που ετοίμασαν τα παιδιά με την καθοδήγηση της Αθηνάς Πάνια.
το σήμα του φεστιβάλ
               Ακολουθεί το κείμενο που ετοίμασαν για το πρόγραμμα του φεστιβάλ
ο Γιώργος Καρατζής και η Μαρία Τρεμούλη:

Όταν βγαίνω στον δρόμο, μέσα στη βοή και στην ταραχή των στιγμών και των σχέσεων, νιώθω τον φόβο να με γεμίζει˙ τόσο πικρός σαν θάνατος, τόσο δυνατός σαν αγάπη.
«Πόσο φοβάμαι, πόσο φοβάμαι/ της αυγής το απρόσμενο τελείωμα,/ των αποκαλύψεων/ και των δακρύων και της συγκίνησης το τελείωμα./Δεν τον παλεύω, αυτός ο φόβος είναι η αγάπη μου,/τον τρέφω εγώ που δεν μπορώ να θρέψω τίποτα,/ο τιποτένιος της αγάπης φύλακας./ Ο φόβος με κυκλώνει.»
Όμως μέσα σ’ αυτήν τη ματαιότητα που καταλήγει τερατώδης, στέκομαι κι αρπάζομαι απ’ την αγάπη μου. Αυτή πια είναι ο νικητής κι ο λυτρωτής μου˙ ο άγγελος που με μεταμορφώνει, που μες στο φως μου λέει:

«Η  αγάπη πάντοτε μακροθυμεί, πάντα κάνει το καλό, δεν φθονεί, …, δεν σκέπτεται το κακό. Δεν χαίρεται στην αδικία, χαίρεται όμως στην αλήθεια. Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Όλα θα φύγουν: άνθρωποι, ιδέες, θεωρίες. Και πια θα μείνουν μόνο η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη. Και πιο πολύ απ’ τα τρία αυτά μεγάλο είναι η αγάπη.» (Παύλου, Προς  Κορινθίους επιστολή Α΄

Ο ύμνος της αγάπης του Αποστόλου Παύλου χρησιμοποιήθηκε από τον Zbigniew Preisner ως μουσικό θέμα στην ταινία Blue (Μπλε) του Krzysztof  Kieslowski. Οι στίχοι είναι του Αποστόλου Παύλου, από την Επιστολή (Α' Κορινθίους κεφ. ιγ' στίχοι 1-13).


Ακούστε τον ύμνο της αγάπης στο:
https://www.youtube.com/watch?v=FFdyapLD3K4

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

« Η λέξη κανονικό μπαίνει σε εισαγωγικά;»

έργο της Κωνσταντίνας Καρυωτάκη του Γ1
Γράφει η Αλκμήνη Βασιλακάκη, απόφοιτη του σχολείου μας και με μεγάλη χαρά, το "ανεβάζουμε":

Και σήμερα ξημέρωσε μια καινούργια μέρα.

Στον απόηχο της χθεσινής, αφού επιδοθήκαμε σε δεοντολογικούς μονολόγους και σε ατελείωτες συζητήσεις περί ηθικής, αφού καταθέσαμε στα social media τους προβληματισμούς μας και την συναισθηματική μας φόρτιση καταλήξαμε να κάνουμε 
μια τρύπα στο νερό.  

Σε μια κοινωνία που έχει καλά ριζωμένο στις συνειδήσεις των ανθρώπων το τρίπτυχο " Άκου, Βλέπε, Σιώπα", καθημερινά παιδιά που είναι διαφορετικά, άσπρα, μαύρα, παχουλά, πιο θηλυπρεπή, πιο άνδρες, γυναίκες πιο ανδροπρεπείς και γενικά ό,τι ξεφεύγει από το κανονικό πρέπει να απομακρύνεται ως καρκίνωμα, μην τυχόν και το σκάρτο καταστρέψει τα καλά, τα κανονικά. Υποταγμένοι στους αυστηρούς κανόνες της κανονικότητας και βολεμένοι στο αναπαυτικό της κοστουμάκι, απορρίπτουμε οτιδήποτε διαφορετικό. Άλλωστε το διαφορετικό μπορεί να ανατρέψει το κυρίαρχο κοινώς αποδεκτό και καθόλα "επιτυχημένο" σύστημα και που καιρός για αλλαγές; 




Τραγικότερο από όλα, ίσως και τραγικά ειρωνικό, αποτελεί το γεγονός ότι για να μπορέσουμε να φορέσουμε το κοστουμάκι της κανονικότητας αναγκαζόμαστε να υποκριθούμε, μάλιστα έχουμε χρέος να είμαστε καλοί ηθοποιοί και να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους πείθοντας  ότι το κανονικό είναι καλό και οτιδήποτε έξω από αυτό πρέπει να τιμωρείται. Έτσι, για να ξορκίσουμε το κακό και για να αποβάλουμε την αμηχανία που αισθανόμαστε μπροστά στο αλλιώτικο, το διαφορετικό, επιδιδόμαστε σε πειράγματα, άλλοτε πιο "αθώα", άλλοτε πιο βίαια. Ας μην ξεχνάμε ότι το καρκίνωμα πρέπει να απομακρυνθεί και ποιό μέσο καλύτερο από το φόβο 
για την πραγμάτωση του στόχου.


Η επόμενη  μέρα τελειώνει και η ελληνική κοινωνία ακολουθώντας το αιώνια αποδεκτό τρίπτυχο σιωπά 
- για ακόμα μια φορά-.
Ας σιωπήσει αναλογισμένη την κραυγή του Βαγγέλη, των Βαγγέληδων. Ας μην πέσει αυτή η σιωπηλή κραυγή στο  κενό. Ας μην αφεθούμε σε αυτόν τον ατέρμονο κύκλο.."


Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015


Ανοιξιάτικη Ολυμπία
αποτυπωμένη 
από τον φωτογραφικό φακό 
του Γιώργου Καρατζή
η επιλογή των στίχων, δική του....






«Πάει χαμένο το μέγα σύνολο το οικοδομικό και η αρχιτεκτονική απ’ άκρη σ’ άκρη εντέλεια. 
Αλλ’ από το χαμό, σαν κάποια γαλανά λουλούδια στα χαλάσματα, ξεφύτρωσε μιαν άφραστη χάρη» 
                                                               Κωστή Παλαμά, Άπαντα, τ.6, σελ.62


Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Αλλάζω την εκπαίδευση, αλλάζω τον κόσμο!

Λίγες ημέρες πριν ήρθε στο σχολείο μας η Κυριακή Μπερκέτη, παιδαγωγός, πιστοποιημένη για την Μοντεσσσοριανή μέθοδο διαδασκαλίας, για μια ομιλία -συζήτηση με μεθητές της Γ τάξης, καλεσμένη της κ. Βαγιατίδου, η οποία και υπογράφει το κείμενο που ακολουθεί. 


Οι μαθητές του Γ3  και η κ. Βαγιατίδου παρακολουθούν την ομιλία τη. κ Μπερκέτη
       "Φανταστείτε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που η βάση του είναι  η βαθιά εμπιστοσύνη στο παιδί και ο απεριόριστος σεβασμός στις ικανότητές του να αναπτυχθεί από μόνο του.            Φανταστείτε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που σέβεται την ανάγκη του παιδιού και του νέου για προσωπική ελευθερία, τον ατομικό του ρυθμό μάθησης και τα ενδιαφέροντά του. 
        Φανταστείτε ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο βασίζεται στον τρόπο που προσεγγίζουν τα παιδιά τον κόσμο μέσα από τις αισθήσεις τους, στην έμφυτη περιέργεια τους και στον αυθορμητισμό τους και θα έχετε πάρει μια μικρή ιδέα από τις βασικές αρχές της Μοντεσσοριανής Αγωγής.

η κυρία Μπερκέτη και μερικά ....εργαλεία για τη βιωματική μάθηση των μαθηματικών
    Το Μοντεσσοριανό σύστημα εκπαίδευσης αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία της εκπαίδευσης του Δυτικού κόσμου. Αναπτύχθηκε ως μια εναλλακτική πρόταση εκπαίδευσης στις αρχές του 20ου αιώνα και σήμερα υπολογίζεται ότι περισσότερα από 22.000 σχολεία σε 110 τουλάχιστον χώρες εφαρμόζουν 
ένα σύστημα εκπαίδευσης βασισμένο στις αρχές του.  



Επινοητής της εν λόγω μεθόδου, η Maria Montessori, η οποία γεννήθηκε το στο Κιαραβάλλε της Ανκόνα και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, από όπου και αποφοίτησε ως η πρώτη γυναίκα γιατρός της πατρίδας της. Το Μοντεσσοριανό σύστημα εκπαίδευσης αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία της εκπαίδευσης του Δυτικού κόσμου.

"βοήθησέ με να το κάνω μόνος μου"
   Ανεξαρτησία, ελευθερία με όρια και σεβασμός για την φυσική ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού είναι το τρίπτυχο που αποτελεί την ουσία του Μοντεσσοριανού συστήματος εκπαίδευσης. Το μότο δε της μεθόδου αποτελεί το "βοήθησέ με να το κάνω μόνος μου" και τα ουσιαστικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα Μοντεσσοριανό σχολείο είναι: Μεικτές ηλικιακές τάξεις, επιλογή δραστηριοτήτων από τους ίδιους τους μαθητές, από μία γκάμα προκαθορισμένων επιλογών,εποικοδομητικό ή «εξερευνητικό» μοντέλο στο οποίο οι μαθητές μαθαίνουν την έννοια της εργασίας μέσω υλικών και όχι μέσω απευθείας καθοδήγησης, εξειδικευμένα εκπαιδευτικά υλικά, δημιουργημένα από την Μοντεσσόρι 
και τους συνεργάτες της.


    Η κλασική εκπαίδευση, αυτή που όλη βιώσαμε και βιώνουμε στα μαθητικά μας χρόνια παραμένει επικρατούσα και παρόλο που πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία 50 χρόνια, οι αρχές της παραμένουν ίδιες: Ο εκπαιδευτικός παραμένει το κεντρικό πρόσωπο στην τάξη, είναι αυτός που θα επιβάλλει την πειθαρχία, ενώ οι γνώσεις που μεταλαμπαδεύονται είναι συγκεκριμένες και τυποποιημένες.


    Αντίθετα, στη μοντεσσοριανή εκπαίδευση κυρίαρχο ρόλο στην τάξη έχει το παιδί, το οποίο μαθαίνει να αυτοπειθαρχεί μέσα από το περιβάλλον και την μέθοδο που του διδάσκεται. Επιπλέον, η γνώση αναπτύσσεται σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα και τον προσωπικό ρυθμό του κάθε παιδιού, ενώ οι τάξεις-ομάδες αποτελούνται από παιδιά διαφόρων ηλικιών που συνεργάζονται και βοηθούν το ένα το άλλο.

Ο Θάνος ...δοκιμάζει τη βιωματική μάθηση
"Το να δράσουμε υπέρ του ανθρώπινου είδους, σημαίνει πάνω από όλα, να δράσουμε υπέρ του παιδιού. Το παιδί, αυτός ο "ξεχασμένος πολίτης", πρέπει να εκτιμάται σύμφωνα με την αληθινή του αξία. Τα δικαιωματά του πρέπει να θεωρούνται ιερά, και οι νόμοι της φυσιολογικής ψυχικής του ανάπτυξης πρέπει να Φωτίζουν το δρόμο προς τον πολιτισμό".            Μαρία Μοντεσσόρι

Αργυρώ Βαγιατίδου

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Όταν μια δίκη γίνεται μια ...δραστηριότητα με νόημα!

Προσομοιώσεις δικαστικών υποθέσεων (Mock trials)

Λίγες μέρες πριν, στο σχολείο μας, συγκεντρώθηκαν οι καθηγητές και καθηγήτριες των Αγγλικών της Νότιας Αθήνας για να παρακολουθήσουν μια εναλλακτική διδασκαλία στο μάθημα των Αγγλικών.Και μια δίκη με πάθος εκτυλίχθηκε μπροστά τους, στα Αγγλικά! Ένα μάθημα όχι μόνο στην ξένη γλώσσα, αλλά και επιχειρήματα και τον πολιτισμένο διάλογο!

Η υπεύθυνη καθηγήτρια. Αργυρώ Βαγιατίδου μας παρουσιάζει αυτές τις δίκες:

Έτοιμη για την παρουσίαση...

...έτοιμο και το team με ανάλογη ένδυση!




"Οι προσομοιώσεις δικαστικών υποθέσεων είναι ένας διαδεδομένος θεσμός στα σχολεία της Αμερικής, του Καναδά και χωρών της Ευρώπης. Στην Ελλάδα, "δίκες" τέτοιου είδους πραγματοποιούνται στις Νομικές Σχολές μας και μάλιστα φέτος η Νομική Σχολή Αθήνας κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανάμεσα σε όλα τα ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια.
Εμείς στο σχολείο μας σκεφτήκαμε εδώ και 3 χρόνια περίπου ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον και ανανεωτικό για το μάθημα των Αγγλικών να πραγματοποιούμε mock trials και από τότε έγινε η νέα μας...τρέλα!   Οι  mock trials είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να μιμούνται τις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα σε ένα αληθινό Αγγλοσαξωνικό  δικαστήριο.

Χρειάζεται και προετοιμασία , φυσικά, όπως σε μια αληθινή δίκη!
Διαβουλεύσεις στο προεδρείο
Στους μαθητές ανατίθενται ρόλοι δικηγόρων και μαρτύρων και στη συνέχεια καλούνται να αναμετρηθούν ενώπιον του "δικαστηρίου" σε συνθήκες ρεαλιστικού δικαστικού περιβάλλοντος. Οι προσομοιώσεις δικαστικών υποθέσεων στηρίζονται πάνω σε αληθινά γεγονότα ή αληθοφανή σενάρια. Περιττό βέβαια να πούμε ότι οι αγαπημένες υποθέσεις των παιδιών είναι οι φόνοι όλων των...βαθμών. 
Οι δίκες είναι μια όμορφη εμπειρία γιατί αναπτύσσει την κριτική σκέψη των παιδιών καθώς και τον αγγλικό προφορικό τους λόγο. Επιπλέον, φέρνει τους μαθητές μας κοντά στο κόσμο των δικαστικών υποθέσεων και διευρύνει τις γνώσεις τους πάνω σε θέματα νόμου.

Όταν έχεις στυλ!
Πάνω από όλα είναι μια δραστηριότητα συνεργατική, με νόημα και στόχο, ενδιαφέρουσα, διαφορετική! Και πού ξέρουμε ίσως.....να γεννήσει την αγάπη για δικηγορία στις καρδιές κάποιων παιδιών! Κι όταν θα είναι πια επιφανείς δικηγόροι να θυμούνται με τρυφερότητα τις πρώτες τους αυτές "δίκες"...

 I swear to tell the truth and nothing but the truth so help me God!"