Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

Παγκόσμια μέρα ποίησης και παγκόσμια μέρα δασοπονίας


Τα δένδρα και η συνείδηση

Αύριο, μεθαύριο, λεω όσο θάναι καιρός,
ν΄ ανεβώ να φυτέψω στο λόφο μου εκείνα τα δένδρα
να με αντιπροσωπέψουν στον τομέα της δημιουργίας. Τόσον
Ήλιο πολύ θησαύρισα και στο τέλος δεν μπόρεσα
μέσα σε λέξεις να τον κλείσω τον αιώνιο,
να φτιάξω ένα περιδέραιο ολόλαμπρο για τις ψυχές.
Μα αυτά τα δένδρα συμμετέχοντας στο μέγα έργο,
κινούμενα μες στο κινούμενο σύμπαν σαν συνειδήσεις,
σ΄ ένα άλλο θαύμα μεταβάλλοντας τον ήλιο που μου διέφυγε,
θα μου ευκολύνουνε τη διέλευση από τους κριτές.

(Τα φαντάζομαι κιόλας, δυνατά, αιωνόβια,
φορτωμένα ως τα κούτσουρα με άνθη να σαλεύουν προς όλες
τις διευθύνσεις, προτείνοντας, με ψίθυρους αγάπης,
τους καρπούς της ψυχής τους).

Αύριο, μεθαύριο, λεω, όσο θάναι καιρός,
ν΄ αντικατασταθώ φυτεύοντας εκείνα τα δένδρα.

Ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου
Από τη συλλογή
ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ

2 σχόλια:

  1. Νικηφόρος Βρεττάκος
    Ανατολή
    Μια παλάμη χρυσή - όχι ακριβώς
    σαν αυτή της μητέρας μου - χαμηλώνει.
    Πηγαινοέρχεται πάνω απ' το χώμα
    η θωπεία της.
    Αγαπάει
    κι ο ήλιος. Τα λουλούδια
    του κήπου είναι τα βρέφη του.

    Μέρα που είναι, Στέλλα, ας απαντήσουμε με ποίημα στο ποίημα. Με Βρεττάκο στο Βρεττάκο.
    Οι αναρτήσεις σου είναι πάντα σταγόνες γαλήνης.
    Αλήθεια, πώς σου φάνηκε η μέρα στο σχολείο με την τόση κυκλοφορία της ποίησης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν έχω λόγια να περγράψω την ευχάριστη έκπληξη!Ο αγαπημένος μου καιρός είναι ο βροχερός, αγαπημένο ποίημα δεν έχω,γιατί μου δίνουν πολλά τη χαρά του να μοιράζεσαι τους στοχασμούς του άλλου, το συναίσθημα, τη μοναξιά...
    Λίλα, Άννα, Διονύση, σας ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)