Δευτέρα, 12 Μαΐου 2008

Κόντρα στους δύσκολους καιρούς!









Ωραία βόλτα μπορεί να γίνει και στο Θησείο!


Ανρί Τουλούζ Λωτρέκ

Με αφορμή την έκθεση για τον «Toulouse- Lautrec και τη Belle Epoque στο Παρίσι και την Αθήνα», στο Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16 στο Θησείο, (Δευτέρα: κλειστά, Τρίτη-Σάββατο: 13:00-21:00 Κυριακή: 11:00-19:00)

ας μιλήσουμε για έναν…..
…..χαρισματικό αλλά και πονεμένο καλλιτέχνη Ο Ανρί γεννήθηκε το 1864 στο Αλμπί στη νοτιοδυτική Γαλλία, απ΄ τον κόμη Αλφόνς ντε Τουλούζ –Λοτρέκ και την κόμισσα Αντέλ ,ευγενείς και πλούσιους γονείς δηλαδή ,απογόνους Σταυροφόρων αλλά και πρώτα ξαδέλφια μεταξύ τους ,πράγμα συνηθισμένο για την εποχή εκείνη στους κύκλους της αριστοκρατίας , με αποτέλεσμα να γεννιούνται όμως παιδιά με γενετικές ατέλειες .
Έτσι ο Ανρί προσεβλήθη από πολύ μικρός από ασθένεια που του προκάλεσε παραμόρφωση των οστών .Επίσης έσπασε και τα δύο του πόδια σε ασήμαντα ατυχήματα και αναγκάστηκε να περπατάει με μπαστούνι επειδή τα πόδια του σταμάτησαν να αναπτύσσονται. Είχε ύψος 1,50 αλλά το κεφάλι του και το σώμα του μέχρι την μέση ήταν δυσανάλογα μεγάλα στο μέγεθος συγκριτικά με τα πόδια του ,που κρεμόντουσαν σαν πάνινα Μα και η όρασή του εξασθένισε πολύ και χρειάστηκε να φορέσει πολύ χοντρά γυαλιά .

Ο πατέρας του δεν μπόρεσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι αυτός ο νάνος θάταν ένας κόμης Λωτρεκ ,έφυγε και δεν τον ξανάδε παρά μια ή δύο φορές στην υπόλοιπη ζωή του. Αντίθετα η μητέρα ,καταπίνοντας τον πόνο της και τις ενοχές της στάθηκε δίπλα του σ όλη την ζωή του , και τον ενθάρρυνε να αφοσιωθεί στις σπουδές στην ζωγραφική , για την οποία αγάπη και ταλέντο είχε από πολύ μικρός δείξει .
Ο Ανρί- έφηβος αντιμετώπιζε την περιθωριοποίηση και την απόρριψη και αυτό ίσως όξυνε το αίσθημα πικρίας και την κυνική φλέβα του, η οποία στο εξής θα τείνει να μετατρέψει οποιαδήποτε εικόνα σε καρικατούρα και να απολαμβάνει το να προκαλεί και να σαρκάζει τους καθωσπρέπει αστούς.
Μετακόμισαν λοιπόν μαζί με τη μητέρα του στο Παρίσι, όπου και μαθήτευσε κοντά σε διακεκριμένους ζωγράφους της εποχής.

( η συνέχεια στη Μονμάρτη….)

4 σχόλια:

  1. " Ο πατέρας του δεν μπόρεσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι αυτός ο νάνος θάταν ένας κόμης Λωτρεκ ,έφυγε και δεν τον ξανάδε παρά μια ή δύο φορές στην υπόλοιπη ζωή του. "
    Θα μπορούσαμε να το πούμε και αντίστροφα:" Ο γιος του δεν μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι αυτός ο κόμης θα ήταν ένας νάνος Λωτρέκ..."
    Επιτέλους, οι άνθρωποι!..

    Στέλλα, ωραία επιλογή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αχ να είμασταν στην μονμαρτη..
    Υπεροχη η εκθεση..ομορφη η αναρτηση σας!!
    Μετα θα περιμενω να διαβασω εντυπωσεις και απο του Λυτρα..

    :) Θα απαντησω αργοτερα στο blog για το - πολύ σημαντικό - θεμα που εθιξες Διονύση.. Καλό απόγευμα!

    (Ισως βρω χρονο αργοτερα να περασω και απο την Εκθεση στη Δ.Αρεοπαγίτου) :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μου άρεσε πολύ ο τίτλος της ανάρτησής σου, Στέλλα!
    Κατά τα άλλα, και στον Τουλούζ Λωτρέκ λέμε ναι , και στο κλίμα της Belle époque, και στις ελληνικές συμμετοχές της έκθεσης!

    Αχ, βρε Διονύση, μ΄αυτή τη φοβερή ανατρεπτική οπτική σου!

    Ε.ΤΖΕΤΖΟΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λίλα,
    Μέχρι στιγμής η οπτική μου τίποτα δε με βοήθησε να ανατρέψω.. Να ανατραπώ, ίσως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)