Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Η επέτειος δίνει τις αφορμές, εμπνέει.


Η γιορτή (πώς να την πούμε, Άρτεμη;) για την επέτειο του Πολυτεχνείου φαινόταν πως φέτος θα είχε κάτι το ιδιαίτερο. Μέρες τώρα την έγραφαν τα παιδιά στο περιθώριο του χρόνου τους. Και κατέληξαν σε ένα κείμενο πλούσιο, επίκαιρο, αληθινό, μαχητικό*.



Μια παρέα παιδιών που κουβεντιάζει επί σκηνής. Όχι εορταστική ατμόσφαιρα. Όχι χορωδία. Όχι πολλά τραγούδια - αυτά θα περίμεναν τη σειρά τους μετά, στο προαύλιο. Περνούν από μπροστά μας αγώνες και διεκδικήσεις χαραγμένες βαθιά στη μνήμη. Βιετνάμ, Γούνστοκ, Χίπις, Μάης του '68, Πολυτεχνείο, Αλέξης Γρηγορόπουλος, πορείες, διαδηλώσεις, αιτήματα σύγχρονα.


Εικόνα και λόγος. Που κρίνει, αμφισβητεί, διεκδικεί, αντιστέκεται. Παιδιά που μιλάνε τη γλώσσα τους.
Κορυφαία στιγμή. Η δραματοποιημένη συνέντευξη του οδηγού του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο. Πίσω απ' την κουκούλα ένας εξαιρετικός Άγγελος Νικολόπουλος.



Ο Δημήτρης, απόφοιτος εδώ και δυο χρόνια, που ήρθε να παρακολουθήσει τη γιορτή, ψιθυρίζει:"είναι ό,τι πιο αληθινό έχω δει".
Αλλά και μετά, στο προαύλιο, στη συναυλία του συγκροτήματος ( παιδιά, βοηθήστε με, δε θυμάμαι το όνομα!) που παίζουν και τραγουδούν και τα παιδιά του 6ου Μαρία Μαστρονικόλα, Βασιλική Σκούμπα, Αλέξανδρος Μοιρόπουλος και Αλέξανδρος Οικονομάκης, Θοδωρής Τρίγκας, τα ντεσιμπέλ ανεβαίνουν, ο ήχος γεμίζει το χώρο, τα παιδιά και πάλι μιλάνε τη γλώσσα τους.




Και εμάς μας βοηθάνε να..βρούμε τη δική μας :-)
Τα παιδιά που μας συγκίνησαν: Χρήστος Γαλανόπουλος, Μάνος Γεωργιλάς, Βαλεντίνα Εμβαλωματά, Άρτεμη Θαλασσινού, Φάνης Παναγιώτου, Σταυρούλα Πανούση, Παναγιώτης Πλατής, Θέμης Ρέππας, Βασίλης Σάντερς, Χρήστος Σιδερίδης, Βασιλική Σκούμπα, Δήμητρα Ταχμετζίδη, Λευτέρης Τζίκας, Παναγιώτης Παυλάκης, Ελένη Γαλίτη.


Οι καθηγητές που συνοδοιπόρησαν: Άρτεμη Καλοφύρη, Σπύρος Λάης, Κωνσταντίνος Ορκόπουλος.



Σας ευχαριστούμε πολύ όλους!




* Αποσπάσματα από το κείμενο που έγραψαν τα παιδιά θα αναρτήσουμε σε μια από τις επόμενες μέρες.


11 σχόλια:

  1. Μπράβο βρε παιδιά!! Επειδή εμάς αυτή η επέτειος μας συγκινεί ακόμη, κι ας θεωρείται από κάποιους παλαιομοδίτικο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διαπιστώνουμε ότι κάτι μπορεί να λέει και στους 17ρηδες! Μου άρεσε πολύ η ιδέα της δραματοποίησης της συνέντευξης του οδηγού και η "αποδόμηση" της συνήθους διαδικασίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποσο ευχομαι να σας μοιασουν κι αλλα πολλα σχολεια δε φανταζεστε. Να στε παντα ολοι καλα, να σας...χαιρομαστε!
    Τις καλημερες μου σε ολους και παλι μπραβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένα πολύ ουσιαστικό αφιέρωμα σε άμεση και βιωματική σύνδεση με το σήμερα
    και πολύτιμη γνώση τόσο για όσους έλαβαν μέρος,
    όσο και για όσους το παρακολούθησαν.

    Μπράβο σε μικρούς και μεγάλους!
    Μπράβο και στο συγκρότημα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συγχαρητήρια!!! Ένοιωσα πολύ κοντά σας! Εύγε!

    Πάντα εμπνεύσεις και μνημοσύνες! Έτσι θ' ανθέξουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Annboukou,
    Σ' αυτά που στέκεσαι και εύστοχα παρατηρείς στάθηκα κι εγώ περισσότερο. Και, πραγματικά, η "αποδόμηση" της ρουτινιάρικης διεκπεραίωσης έχει πάντα πολύ ενδιαφέρον.

    exoapotonkyklo,
    Θέλω να πιστεύω πως οι ευχές σου είναι πραγματικότητα και πως η πραγματικότητα κάποιες φορές τις ξεπερνάει κιόλας. Το ότι γίνονται κάποια πραγματάκια στο σχολείο μας δε σημαίνει πως είμαστε και υπόδειγμα. Απλώς, μέσα από το μπλογκ φάινονται. Και φαίνονται και μόνο οι δυναμικές, ας τις πούμε, πλευρές. Υπάρχουν και προβλήματα, όπως παντού, λιγότερα ή περισσότερα.
    Ας σφυροκοπάμε, όμως, αδιάκοπα, στο ίδιο αμόνι, που λέει κι ο καλός μας ποιητής.. Τίποτα δεν πάει χαμένο...Πολλά φιλιά.

    Λίλα,
    Είδες; Απ' αυτή τη γιορτή μάθαμε κι εμείς αρκετά. Αυτό το τραγουδάκι, π.χ, απ' τα κίτρινα ποδήλατα, δε σ' άρεσε;!

    Π.Κ,
    Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε. Jusques au bout.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ωραίες ιδέες! Με συγκίνησε η δραματοποίηση, γιατί κι εμείς σε ένα ΤΕΕ είχαμε κάνει το ίδιο με μια ομιλία του Παπαχρήστου στους μαθητές. Ακόμη μου άρεσε που δεν "σπάσατε" την αναφορά στα γεγονότα με μουσική και που η μουσική μεταφέρθηκε έξω στην αυλή. Απλά πράγματα εκ πρώτης όψεως, αλλά πολυσήμαντα σε δεύτερη ανάγνωση.
    (διονύση, πες μου πώς πετυχαίνεις να μην μεγεθύνονται οι φωτογραφίες, το θέλω κι εγώ αυτό για το μπλογκάκι της Πρώτης)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπράβο σας!
    Μόνο με επαινετικά λόγια μπορεί να μιλήσει κανείς για τέτοια αφιερώματα που "αποδομούν"(όπως εύστοχα λέει η annboukou) τις συνήθεις διαδικασίες.
    Επιτέλους, ας ξεφύγουμε από τα τυπικά και ας επικεντρωθούμε στην ουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είναι πολύ σημαντικό που το "Πολυτεχνείο" εξακολουθεί να εμπνέει τη νέα γενιά.
    Μπράβο σε όλους τους συντελεστές γι' αυτό το "εναλλακτικό" αφιέρωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. gyristroula2,

    Τώρα το πέτυχες! Όχι μόνο δεν ξέρω να σου πω πώς "πετυχαίνω" να μη μεγεθύνονται οι φωτογραφίες, αλλά εδώ και δυο χρόνια τώρα θα ήθελα κάποιον να μου πει γιατί μόνο στο δικό μας μπλογκ δεν μπορείς να μεγεθύνεις τις φωτογραφίες.
    Ο βασιλιάς είναι γυμνός, Αναστασία. :-)

    Εύα, Βαγγέλη, Ειρήνη,
    Ένα ευχαριστώ εκ μέρους των συντελεστών. ( Ένα, αλλά τριπλό και μεγάλο!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αναγκαία συμπλήρωση:
    Το συγκρότημα που έπαιξε δίνοντας τα ρέστα του στο προαύλιο λέγεται:

    CANTER´S DELY

    και τα υπόλοιπα δύο μέλη που δεν ήταν μαθητές μας ήταν οι
    Αλέξανδρος Κοχύλης και
    Κώστας Κρέτσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)