Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

«Σε κάθε βήμα κέρδιζαν μια οργιά ουρανό –για να τον δώσουν.»


Ο Μανόλης Γλέζος διδάσκει Ιστορία στο
Σχολείο δεύτερης ευκαιρίας της Καλλιθέας.


Τετάρτη , 26 Νοεμβρίου 2008, 6:15 , στο Σχολείο δεύτερης ευκαιρίας της Καλλιθέας :

Ένα ζωντανό μάθημα Ιστορίας παρακολούθησαν σήμερα το απόγευμα «τα παιδιά» του Σχολείου δεύτερης ευκαιρίας της Καλλιθέας . Δάσκαλος: ο Μανόλης Γλέζος -από τον οποίο ειχε ζητηθεί -στο πλαίσιο ενός προγράμματος για την Ιστορία- να μιλήσει για την Εθνική Αντίσταση.

video
Σεμνός, ενωτικός, μεγαλόψυχος , αυτοκριτικός, με διεισδυτική σκέψη και καθαρή ματιά, πιο νέος από όλους,


  • ένας «έφηβος» που φλογιζόταν από το όραμα της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου,
  • ένας δάσκαλος που δίδαξε το ρόλο της Ελλάδας στο Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, τη στάση του ελληνικού λαού απέναντι στην τριπλή κατοχή, την Εθνική Αντίσταση.

  • Ακούραστος απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις , παρότρυνε να υποβάλλονται ερωτήσεις, παρακινούσε σε διάλογο.

    video

    Μεγάλη η ανταπόκριση και η συμμετοχή των "μαθητών" -με φυσική παρουσία και με ερωτήσεις-

    Τέσσερις ώρες αργότερα, η εκδήλωση φτάνει στο τέλος της. Ο χώρος του σχολείου αδειάζει, οι γύρω δρόμοι γεμίζουν από ανθρώπους προβληματισμένους ,αλλά και ενθαρρυμένους και, σίγουρα, λίγο πιο σοφούς.

    Ένα μεγάλο μπράβο στους συναδέλφους και τους εκπαιδευόμενους του Σχολείου δεύτερης ευκαιρίας Καλλιθέας για την πρωτοβουλία τους.

    Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Μανόλη Γλέζο.


    video

    ΣΗΜΕΙΩΣΗ:πληροφορίες για τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας:

    http://www.gsae.edu.gr/index.php/sde

    12 σχόλια:

    1. Ο Μανώλης Γλέζος μια ζωή αγώνες για τη Δημοκρατία και τη Πατρίδα.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    2. Ύμνος και προσωποποίηση της ελληνικής αντίστασης μαζί με τον Λάκη Σάντα. Και όπως είπε και ο Ντε Γκωλ για τον Γλέζο, "Πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης". Πολύ καλή κίνηση. μπράβο.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    3. Tελικά η Καλλιθέα έχει πολύ καλές ιδέες. "Ξεσυναιρίζονται" τα σχολεία μεταξύ τους. Μπράβο στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας.

      (ξεσυναιρίζονται=ανταγωνίζονται)

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    4. "'Οσοι το χάλκεον χέρι
      βαρύ του φόβου αισθάνονται
      ζυγόν δουλείας ας έχωσι*
      θέλει αρετήν και τόλμην
      η ελευθερία"
      Την αρετή και την τόλμη που λέει ο Κάλβος ενσαρκώνει όλη η ζωή και η δράση του Μανώλη Γλέζου, που πάντα αντιμάχεται κάθε δουλικό ζυγό.
      Αποτελεί για μας τους νεότερους μέγιστο ζωντανό παράδειγμα αγωνιστικού βίου για να διεκδικούμε, να προασπιζόμαστε και να καλλιεργούμε την εθνική ανεξαρτησία, την ελευθερία και την δημοκρατία.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    5. Δημήτριος Βάγιας
      ΄Ετσι, είναι , Δημήτρη.
      Και συνεχίζει ,σήμερα , με το λόγο του να προσφέρει παιδεία.

      Και , ακόμη, όπως λέγαμε και το πρωί, στο σχολείο, ενώ φαντάζομαι πως όλοι χτες περιμέναμε να διηγηθεί πώς κατέβασε με το Λάκη Σάντα την γερμανική σημαία από την Ακρόπολη, εκείνος, όταν του τέθηκε σχετική ερώτηση είπε πως είχε έρθει για να μιλήσει για την Εθνική –και επέμενε σ΄αυτό- Αντίσταση , όχι για τη δική του ενέργεια!- και δε μίλησε! Εν τω μεταξύ πιο μπροστά είχε προλάβει να πει πως , όχι, δεν ήταν το κατέβασμα της γερμανικής σημαίας η πρώτη αντιστασιακή ενέργεια, αλλά είχαν προηγηθεί άλλες!
      Και αγωνιστής και ενωτικός και συλλογικός

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    6. evlahos
      Φαντάζομαι πως σε μορφές σαν αυτή του Γλέζου θα στηρίχθηκε ο Ρίτσος για να γράψει:

      «Τα μάτια τους είναι κόκκινα από την αγρύπνια,
      μια βαθειά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στα φρύδια τους
      σαν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σε δυο βουνά το λιόγερμα…»


      και
      «Μπήκαν στα σίδερα και τη φωτιά, κουβέντιασαν με τα λιθάρια
      κεράσανε ρακί το θάνατο στο καύκαλο του παππουλή τους…»
      (Γ.Ρίτσου, Ρωμιοσύνη, αποσπ.)

      Υ.Γ ευχαριστώ και για τη συμβολή σου με το χαρακτηρισμό του Ντε Γκωλ.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    7. Φωτεινή,
      γεια σου Φωτεινή!
      Αξίζουν πραγματικά μπράβο στο Σχολείο δεύτερης ευκαιρίας Καλλιθέας, αφού φαίνεται πως καθηγητές και «μαθητές» «άδραξαν τη μέρα» και άδραξαν και την ευκαιρία!
      Όσο για την Καλλιθέα, πρέπει να τιμά τέτοιες προσωπικότητες. Άλλωστε, όπως έλεγε ο Γλέζος, η παρουσία του σ’ αυτό το σχολείο της Καλλιθέας τού προκαλούσε συγκίνηση , και γιατί είχαν έρθει μαζί του παλιοί του σύντροφοι για να τον ακούσουν, και γιατί αισθανόταν πολύ κοντά στους επιμορφούμενος του σχολείου , αφού και ο ίδιος δούλευε από πολύ μικρός, αλλά και γιατί είχε ιδιαίτερες σχέσεις με την Καλλιθέα: γραμματέας της οργάνωσης βάσης του ΚΚΕ στην Κατοχή, έγκλειστος στις -ιταλικές - φυλακές της Καλλιθέας (όπου βρίσκεται σήμερα το σχολικό συγκρότημα του Αγίου Νικολάου)

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    8. Γιώργος Καρατζής
      Γιώργο,
      όπως τα λες,
      κι ακόμη:
      διδάσκει το μέτρο , την αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα , όχι μιλώντας αφηρημένα, ή επιστρατεύοντας θεωρίες, αλλά μιλώντας με ειλικρίνεια , βιωματικά , απλά και κατανοητά .

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    9. Λίλα,
      Ευ-χα-ρι-στού-με!
      Δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, απλώς μια εμβληματική φυσιογνωμία ο Γλέζος. Αποτελεί και σήμερα ακόμα μια δεξαμενή δύναμης, αντίστασης, καθημερινού αγώνα. Τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους άλλους, με το παράδειγμά του.
      Θυμίζω πως πριν λίγες μέρες, όταν σε όλη την Ελλάδα υπήρχε το θέμα της εξέργεσης των κρατουμένων και ενώ τα Μέσα μαζικής φασαρίας ( και σιωπής ταυτόχρονα) το αποσιωπούσαν, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανόλης Γλέζος
      (σκεφτείτε:δύο υπερήλικες άνω των ογδόντα, ε;) ύψωσαν τη φωνή τους και έστειλαν επιστολές διαμαρτυρίας.

      Πολλά καλοκαίρια πηγαίνω στη Νάξο. Αν επισκεφτεί κανείς την Απείρανθο, την ιδιαίτερη πατρίδα του Γλέζου στην οποία για πολλά χρόνια υπήρξε πρόεδρος της κοινότητας, θα αντιληφθεί πώς (και πόσο) ένας άνθρωπος μπορεί να βοηθήσει έναν τόπο. Να αναπτυχτεί, να κρατήσει τους κατοίκους του, να διατηρήσει αξίες. Θυμίζω, επίσης, πως οι κάτοικοι του χωριού, εφάρμοζαν για χρόνια την άμεση δημοκρατία: Κάθε Σάββατο έπαιρναν τις αποφάσεις για τα θέματα που τους αφορούσαν ό-λοι, στην πλατεία του χωριού, μετά από συζήτηση, δημοκρατικά.
      Δεν είναι για μένα ιστορία ο Μανόλης Γλέζος. Είναι ένα αδιάπτωτο, περήφανο παρόν, είναι ένα διαρκές, ζωντανό μάθημα ζωής.

      Γι'αυτό ακόμα και το "ευχαριστούμε" του τέλους της ανάρτησής σου μού ήταν άκρως συγκινητικό.

      ( Μπράβο, Λίλα!) :-)

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    10. Αισθάνεται κανείς μια βαθειά ανακούφιση, όταν αναδεικνύονται άνθρωποι-πρότυπα, γνήσιοι και σεμνοί.
      Για το ελληνικό "σήμερα", ο Μανώλης Γλέζος,είναιμια σπάνια μορφή και ...συγχαρητήρια αξίζουν στους οργανωτές της εκδήλωσης, αλλά και στη Λίλα για την υπέροχη γεύση που με τόσο σεβασμό, μας άφησε να απολαύσουμε

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    11. Διονύση,
      1. όσα γράφεις θα έπρεπε βέβαια, να έχουν περάσει στην ανάρτηση!
      (ιδιαίτερα τα σχετικά με τις φυλακές -θέμα απέναντι στο οποίο πολλοί τηρούν αποστάσεις-)
      2.όπως πάντα, Διονύση, πολύ τονωτικός!

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    12. Στέλλα,
      1.Ναι, αυτοί οι άνθρωποι παράγουν ήθος και μας μαλακώνουν.
      2.Κι εσείς,...Στέλλα μας, πάντα γλυκιά!

      ΑπάντησηΔιαγραφή

    Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)