Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

Για τη Διδώ...


Mε αφορμή -και με χαρά για- το κάλεσμα της Εαρινής Συμφωνίας

(που ξεπερνάει τα όρια του παιχνιδιού!):

video



Η είδηση φτερούγισε από σπίτι σε σπίτι, από χωράφι σε χωράφι. "Έφτασε ο ελληνικός στρατός!". Οι άνθρωποι παρατούσαν τις δουλειές, στεκόντανε για λίγο, το λέγανε μέσα τους συλλαβιστά να το χωρέσει ο νους. Κι ύστερα το φωνάζανε και δυνατά και τρέχανε να το πούνε και στους άλλους.Κάνανε το σταυρό τους κι αγκαλιαζόντανε και κλαίγανε.

Το χωριό γέμισε σημαίες μεγάλες και μικρές που τις ράψανε οι γυναίκες τους τελευταίους μήνες.
(Διδώ Σωτηρίου, Ματωμένα χώματα).

video
Πρόσφυγες. Πού ν΄ακουμπήσουν οι πρόσφυγες; Tι να σκεφτούν; Τι να ξεχάσουν; τι να πράξουν; Πού να δουλέψουν; Πώς να ζήσουν;

Παράτησαν σκοτωμένα παιδιά και γονιούς άταφους. Παράτησαν περιουσίες , τον καρπό στα δέντρα και στα χωράφια, το φαί στη φουφού. Και βάλθηκαν να τρέχουν , να φεύγουν κυνηγημένοι από το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου.
Βαπόρια φτάναν το ένα πίσω από το άλλο και ξεφόρτωναν κόσμο. Έναν κόσμο ξεκουρντισμένο, αλλόκοτο, άρρωστο, συφοριασμένο. Έπηζαν οι δρόμοι, το λιμάνι, οι εκκλησίες τα σχολεία, οι δημόσιοι χώροι. Ψάχναν για τον αίτιο , αναθεμάτιζαν τοον ουρανό, τη γη, τον Κεμάλ, το Βενιζέλο, τον Κωνσταντίνο, την Αντάντ, τον πόλεμο. Μα πάνω απ΄ όλα τον Άγγλο, που έκανε αυτοκρατορική πολιτική με το αίμα και τη δυστυχία ενός λαού.
Κοιμήθηκαν αποβραδίς νοικοκυραίοι στον τόπο τους και ξύπνησαν φυγάδες, θαλασσοπόροι, άστεγοι, άποροι, ζητιάνοι στα λιμάνια του Πειραιά, της Σαλoνίκης, της Καβάλας, του Βόλου, της Πάτρας.
(Διδώ Σωτηρίου, Οι νεκροί περιμένουν)
Οι ξυπόλητοι πρόσφυγες φόρεσαν παπούτσια καμωμένα από λάστιχα αυτοκινήτων και ντύθηκαν με σάκους από αλεύρι.
Γυναίκες που είχαν γνωρίσει μιαν άνετη ζωή, φύλαγαν στην ουρά επί ώρες για ένα κομμάτι ψωμί.

Τα παραπάνω: Οκτώβρης 2002, ...στο σχολείο.

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη της Μικράς Ασίας και των ανθρώπων της και στη μνήμη όλων των ανθρώπων που έχασαν τις πατρίδες τους.
Σ΄αυτούς ας είναι αφιερωμένη και η σημερινή ανάρτηση.
ΣΗΜ.Την εκδήλωση την είχε καταγράψει με την κάμερά του ο συνάδελφος Γιώργος Παπασταμόπουλος -και είναι και το μόνο υλικό που υπάρχει από την παράσταση -
ΣΗΜ2. Το απωθημένο για ένα αφιέρωμα στη Διδώ Σωτηρίου , ελπίζω , κάποτε, να υλοποιηθεί.

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

Ένας τρόπος να βλέπουμε τη γειτονιά μας, το σχολείο μας, το χώρο μας.

( η μικρή πλατεία Μερκούρη στα κάτω Πετράλωνα)

Λοιπόν, κοιτάξτε τι γίνεται κοντά στη γειτονιά μας. Στην πλατεία Μερκούρη, στα κάτω Πετράλωνα. Η πλατεία αρχικά είναι υποβαθμισμένη. Πρώτα ανοίγει ένα δραστήριο βιβλιοπωλείο. Αργότερα η "πολιτιστική ομάδα Πετραλώνων". Προβολές, εκδηλώσεις ρεφενέ, παρουσιάσεις βιβλίων, βραδιές γνωριμίας των περίοικων, ελλήνων και μεταναστών, εκθέσεις φωτογραφίας κα. Ανοίγει και ένα "ήπιο" μπαράκι. Κι η πλατεία έχει αλλάξει. Έχει αποκτήσει ζωή, χαρακτήρα, πρόσωπο.
( Στιγμιότυπο από εκδήλωση της πολιτιστικής ομάδας κάτω Πετραλώνων)

Τα διαβάσαμε στην Καθημερινή της Κυριακής και "ανεβάζουμε" το άρθρο στο ιστολόγιό μας ως ένα παράδειγμα παρέμβασης που μπορούμε να κάνουμε στους χώρους που ζούμε, ως πρόταση κοινωνικής συμμετοχής και δραστηριοποίησης, ως δείγμα μη μοιρολατρικής παράδοσης στη λαίλαπα της ομοιομορφίας, της παθητικότητας και της ακρισίας.

Γράφει, λοιπόν, ο Τάκης Καμπύλης στην Καθημερινή της Κυριακής ( 24-05-09):

" (...) Η πλατεία Μερκούρη στα Ανω Πετράλωνα δεν ήταν και πολύ διαφορετική από τις άλλες πλατείες της Αθήνας έστω κι αν λόγω της γειτνίασης με το αρχαιολογικό hard core της πόλης είχε πολλές αφορμές να ξεχωρίσει. Ενα-δυο καφενεία, δυο ψησταριές, το ταβερνάκι που πήγαινε και δεν πήγαινε και ένα αμήχανο εγκαταλελειμμένο παρκάκι στο κέντρο, ίσα να δικαιολογήσει το όνομα της γιαγιάς της Μελίνας.
Πριν από λίγα χρόνια, ο Χρήστος, Πετραλωνίτης, άνοιξε εκεί, σε ένα πολύ μικρό χώρο, το βιβλιοπωλείο: Το «Αμόνι». Οχι από αυτά που εκτός από το τυπικό δεν έχουν τίποτε άλλο να δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό. Το «Αμόνι» ήταν βιβλιοπωλείο με τα όλα του. Στα (λιγότερα από) 10 τετραγωνικά του χωρούσαν οι νέοι (και ψαγμένοι) τίτλοι της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής. Η βιτρίνα του άλλαζε συνεχώς, αλλά το ερώτημα στους περίοικους παρέμενε σταθερό: «Μα εδώ βιβλιοπωλείο; Σε ποιον θα πουλήσει;»
Ομως, το «Αμόνι» εκεί. Σταθερό. Μια αρχαιολόγος της περιοχής άρχισε να κάνει τις παραγγελίες της. Και μετά κι άλλοι, όχι πολλοί. Το 2005, ο Χρήστος αποφάσισε να το κλείσει. Ηθελε να γράφει βιβλία κι όχι να πουλάει. Τότε, φιλικό του ζευγάρι που ζούσε στην περιοχή της πλατείας από το 1999 αποφάσισε να το κρατήσει ανοιχτό. Γρήγορα κατάλαβαν πως ένα τόσο δα βιβλιοπωλείο έπρεπε πρώτα να χωρέσει στη γειτονιά. Το «Αμόνι» άνοιξε και μία μικρή νέα αγορά: Φθηνά μεταχειρισμένα βιβλία. Περίπου δωρεάν. Κι άλλα εντελώς δωρεάν. Ολο και περισσότεροι σταματούσαν στο μικρό πεζοδρόμιο απέναντι από την πλατεία. Το κέφι περίσσευε. Και η οργανωτικότητα. Σιγά σιγά κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής δικτυώθηκαν μέσα από το Ιντερνετ. Ενημερώνονταν για νέα βιβλία, αλλά γρήγορα άρχισαν να συζητούν για τα προβλήματα της γειτονιάς.
Και, το επόμενο βήμα, το «Αμόνι» έγινε το πραγματικό κέντρο της περιοχής. Μια νέα πλατεία. Οχι ρημαγμένη, όχι ντροπαλή. Η «Πολιτιστική Ομάδα Πετραλώνων» ήταν θέμα χρόνου. Ξεκίνησαν με προβολή της ταινίας «Το Σπιρτόκουτο» του Γιάννη Οικονομίδη, και χαιρετισμό του πρωταγωνιστή της ταινίας, Ερρίκου Λίτση. Στην πλατεία συγκεντρώθηκαν περίπου 80 κάτοικοι. Αυτό και αν ήταν επιτυχία. Μετά άρχισαν κι εκδηλώσεις «ρεφενέ».
( από αποκριάτικο γλέντι που διοργανώθηκε)
Γιορτές με τσίπουρο και κρασί, γνωριμία με «έθνικ» κουζίνες -τι γλυκό πρόσχημα για να γνωριστούν Ελληνες και μετανάστες-, βραδιές με φεγγάρι και πολλά ακόμη.
Στα δυόμισι περίπου χρόνια η Πολιτιστική Ομάδα έχει οργανώσει παρουσιάσεις βιβλίων, όπως «Το εγχειρίδιο ιχθύων» του Ρ. Φλάναγκαν (εκδόσεις Αγρα), «Η ομορφότερη ιστορία του κόσμου», του Παντελή Καλιότσου, το «Palestine» από τις εκδόσεις ΚΨΜ και ταυτόχρονα έκθεση φωτογραφίας για την Παλαιστίνη, βραδιές αντιπολεμικής λογοτεχνίας και τα καλοκαίρια βραδιές τής πολύ αγαπημένης τους αστυνομικής λογοτεχνίας. Λίγο καιρό πριν, στη θέση της ψησταριάς που είχε κλείσει άνοιξε η «Βραζιλιάνα». Ενα μπαρ που μάλλον έβαλε το σύνορο στα «must τρεντάδικα» του διπλανού Θησείου. Περιβάλλον χαλαρό με τάβλι και σκάκι τα πρωινά, χώρος για να διαβάσεις την εφημερίδα σου, για να αναζητήσεις στον «πίνακα ανακοινώσεων» νέα και ευκαιρίες από τη γειτονιά. Ενα μπαρ που ήρθε κι έδεσε με το «Αμόνι» και πολλές φορές έχει φιλοξενήσει εκδηλώσεις της Πολιτιστικής Ομάδας.
( στιγμιότυπο από παζάρι που διοργανώθηκε στην πλατεία)

Η πλατεία έχει αλλάξει. Δεν είναι ένας ακάλυπτος χώρος ανάμεσα στις οικοδομές, ούτε ένας πληκτικός σκυλότοπος.
Ολα ξεκίνησαν από αυτό το μικρό βιβλιοπωλείο. Που, φέτος, πιστό στην ανάγκη να μεγαλώσουμε τα σπίτια μας για να χωρέσουμε εμείς πρώτα, προχώρησε και στην πρώτη του εκδοτική προσπάθεια: Είναι το βιβλίο του Δημήτρη Λιβιεράτου. Που παρουσιάστηκε ανάμεσα σε άλλους στους μικρούς μαθητές του 78ου δημοτικού. Δυο βήματα από την πλατεία. Οι μικροί εντυπωσιάστηκαν για τα βήματα άλλων εποχών στην ίδια περιοχή. Και οι μεγαλύτεροι έμαθαν κι άλλα. Οπως ότι το «τέρμα τα δίφραγκα» (δίδραχμα) είναι φράση που βγήκε εκεί όταν υπήρχε το τραμ: «Το εισιτήριο του τραμ μέχρι το Θησείο ήταν δύο δραχμές και μέχρι την Ομόνοια 2,5 δραχμές. Μόλις λοιπόν έφθανε το τραμ στο Θησείο, ο εισπράκτορας φώναζε: Τέρμα τα δίφραγκα» (...) "



Η σχολική χρονιά τελειώνει. Σκέφτεστε κάτι για την επόμενη, κάτι που θα μπορούσαμε να κάνουμε στο σχολείο, ώστε να βελτιώσουμε τη λειτουργία του, τη ζωή μας μέσα σ' αυτό;
ΣΗΜ: Όλες τις φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης τις πήραμε από το ιστολόγιο http://popetralonon.blogspot.com/ που βρήκαμε ψάχνοντας.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Σου τα δίνω όλα, εκτός απ' την ελπίδα

Jill Underhill, family four
Ένα κριτικό κείμενο της Μαριάννας Τζιαντζη, σε σχέση με τη στάση γονέων και εκπαιδευτικών απέναντι στα παιδιά, διαβάσαμε στην Καθημερινή της Κυριακής ( 24-5-09). Για "φονικό γονικό σφιχταγκάλιασμα» των γονέων που θέλουν να τα προσφέρουν όλα στα παιδιά τους, για περιορισμό του ελεύθερου χώρου τους, για την ασφυκτική πίεση που με καλές προθέσεις ασκούν οι γονείς στα παιδιά, αλλά και για τη στέρηση προσφοράς μιας θετικής ματιάς, μιας ελπίδας για το μέλλον, που τόσο την έχουν ανάγκη.
Διαβάστε το άρθρο:
Σου τα δίνω όλα, εκτός από την ελπίδα

"Eξι μήνες μετά τον άγριο Δεκέμβρη, οι έφηβοι γίνονται ξανά πρωτοσέλιδο, αυτή τη φορά με αφορμή τις Πανελλήνιες. Ηταν βατά τα θέματα, ήταν δύσκολα, τι ποσοστά επιτυχίας προβλέπονται; Σαν να δίνει εξετάσεις ολάκερη η κοινωνία.
«Πώς έγραψες, παιδάκι μου;», μας ρωτούσαν κάποτε οι γονείς μετά τις εξετάσεις ή το διαγώνισμα.
Καλά, καλούτσικα, έτσι κι έτσι, ήταν συνήθως η απάντηση – ποτέ «χάλια τα πήγα». Και αφού μας καθησύχαζαν, «δεν πειράζει, θα γράψεις καλύτερα στα επόμενα μαθήματα», κοίταζαν τη δουλειά τους κι εμείς τη δική μας. Χωρίς να το επιδιώκουν, μάς άφηναν χώρο, μάς επέτρεπαν να αυτονομηθούμε.
(φωτ. από http://images.google.gr)

Για «γονείς ελικόπτερα» που υπερίπτανται πάνω από τα παιδιά τους, για «νηπιοκρατία», για «φονικό γονικό σφιχταγκάλιασμα», για «υπεργονεϊκότητα» (overparenting) μιλούν σήμερα εκπαιδευτικοί και κοινωνιολόγοι. Καλός γονιός δεν είναι αυτός που αγαπά, μαλώνει και «ορμηνεύει», το παιδί, αλλά ο «ψαγμένος», αυτός που ασχολείται διαρκώς μαζί του, που από πολύ νωρίς κάνει τη σωστή έρευνα αγοράς και του προσφέρει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που θα συμβάλουν στην ταχεία και «ποιοτική» ανάπτυξή του. Θα πάει το βρέφος για μασάζ, θα προμηθευτεί τη συσκευή που αποκωδικοποιεί το κλάμα του, θα αγοράσει τα ντιβιντί «Βaby Mozart» και «Baby Beethoven» που απευθύνονται ακόμα και σε βρέφη τριών μηνών. Αργότερα θα αναζητήσει το καλό ωδείο, σχολείο, φροντιστήριο, θα επιτηρεί διαρκώς το παιδί μέσω του κινητού τηλεφώνου (αν διαθέτει και GPS τόσο το καλύτερο), θα το προφυλάσσει από υπαρκτούς και φανταστικούς κινδύνους, θα του προσφέρει εμπειρίες, ερεθίσματα και ευκαιρίες για «δημιουργική απασχόληση», θα το τυλίξει με εκατοντάδες γεύσεις, ρούχα, παιχνίδια, γκατζετάκια, ντιβιντί. Ομως τα παιδιά που γίνονται το επίκεντρο του γονεϊκού σύμπαντος, προσγειώνονται άσχημα όταν διαπιστώνουν ότι δεν συμβαίνει το ίδιο στον σχολικό και φιλικό μικρόκοσμό τους.
«Ασε το παιδί να κλάψει, θα μάθει». Τα παιδιά μαθαίνουν και μέσα από τις μικρές ήττες, τις αποτυχίες και την απόρριψη, τη στέρηση κάποιων πραγμάτων και την αναμονή, μέσα από την επίγνωση ότι τα ίδια είναι κομμάτι του κόσμου και όχι ότι ο κόσμος τούς ανήκει ή μάλλον ότι όλα τα «μολ» του κόσμου τούς ανήκουν. Από τη μια τα υπερπροστατεύουμε και τα φορτώνουμε με εξωσχολικές υπερωρίες, μπαλώνοντας τα κενά της δημόσιας παιδείας, και από την άλλη τα παραδίδουμε στα νύχια της αγοράς, τα προετοιμάζουμε να γίνουν το πολυπόθητο «δυναμικό νεανικό κοινό» των τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Botero, familia

(φωτ. από http://www.1st-art-gallery.com/)


Πολλοί είναι οι δρόμοι που οδηγούν τα παιδιά σε μια άτσαλη τεχνητή ενηλικίωση, όπως έδειξε μια έρευνα σε γυμνάσια και λύκεια του νομού Θεσσαλονίκης. Οπως ανακοινώθηκε στην ημερίδα «Προβλήματα εφηβικής ηλικίας», που οργανώθηκε πρόσφατα από μια επιτροπή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, περίπου το 50% των 15χρονων έχουν ήδη ολοκληρωμένες ερωτικές σχέσεις, ενώ διαρκώς μειώνεται η ηλικία κατά την οποία αρχίζουν να καταναλώνουν αλκοόλ και να δοκιμάζουν εξαρτησιογόνες ουσίες (15,5 είναι ο πανελλήνιος μέσος όρος).

Στον επόμενο Δεκέμβρη, που κανείς δεν είναι σίγουρος ότι δεν θα ξεσπάσει, ξανά θα κραυγάζουμε «να ακούσουμε τους νέους». Μόνο που οι νέοι μάς ακούν και όταν δεν τους μιλάμε. Ακούν τους φόβους και τις ψευδαισθήσεις μας, πατούν στην ίδια κινούμενη άμμο όπου πατάμε κι εμείς. Ανατριχιαστικά σωστή φαίνεται η παρατήρηση μιας Αμερικανίδας ψυχολόγου: «Ισως το να στερούμε από τα παιδιά τη θετική ματιά, την ελπίδα για το μέλλον είναι η χειρότερη μορφή βίας που μπορεί να ασκήσουν οι γονείς σε βάρος τους». Και να ’ταν μόνο οι γονείς..."
Μαριάννα Τζιαντζή
Μήπως, λοιπόν, πρέπει, κάνοντας διεισδυτικά οι μεγαλύτεροι την αυτοκριτική μας, να επανατοποθετήσουμε αξίες, να ελέγξουμε κριτικά παντοδύναμα στερεότυπα, να αρχίσουμε να ανοίγουμε το παράθυρο των παιδιών στο φως; Κι η εκπαίδευση; Ποιες τομές; Ποιες πρωτοβουλίες;
Γράψτε μας τη γνώμη σας.

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

οικολογικό αποτύπωμα ελληνικών σχολείων - μια πρόταση

Και ενώ τα παιδία γράφει, γράφει, γράφει - και γράφει και για το ωραία που καίει, που καίει, που καίει - και ενώ χρόνια πολλά η εκπαίδευση πορεύεται σφιχταγκαλιασμένη με το άγονο και το παράλογο και ενώ ο διάλογος ετοιμάζεται να καταλήξει σε νέα πρόταση για τις εξετάσεις και ενώ η ΟΛΜΕ δε συμμετέχει στο διάλογο, γιατί πιθανώς δεν εμπίπτει στα ενδιαφέροντά της, και ενώ ένας ακόμα ανοιξιάτικος μήνας της ζωής των παιδιών κυλάει αντιπαραγωγικά και δύσθυμα,

έρχονται κάπου κάπου κάποιες πληροφορίες, κάποιες δραστηριότητες που δίνουν μιαν ανάσα, που προτείνουν, που προσφέρουν μιαν άλλη ματιά στο συνήθως μίζερο τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα σχολεία μας και την εκπαίδευση.

Φαίνεται πως κάποιοι άνθρωποι εκεί, στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, δουλεύουν με μεράκι, διάθεση και ευαισθησία. Μπείτε στην ιστοσελίδα www.co2schools.gr να δείτε. Διαβάστε και το παρακάτω άρθρο που βρήκαμε στην Ελευθεροτυπία της Πέμπτης, 21 Μαΐου 2009:


Οι μαθητές μετρούν τη ρύπανση που προκαλούν τα σχολεία

«Ενεργειακοί επιμελητές» φιλοδοξούν να γίνουν οι μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Σερρών, μέσα από την πανελλήνια ιστοσελίδα «Οικολογικό Αποτύπωμα Σχολείων», που σχεδίασε ο δάσκαλος Γιάννης Πούλιος.
Την ιστοσελίδα μπορούν να χρησιμοποιούν οι μαθητές όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα, προκειμένου να βρουν σε πραγματικούς αριθμούς την ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που εκλύει το σχολείο τους στην ατμόσφαιρα, την κατανάλωση των ηλεκτρικών συσκευών και την ενεργειακή συμπεριφορά του κτιρίου γενικότερα, πράγματα για την οποία ευθύνονται και οι ίδιοι.

Σε δεύτερη φάση, οι μαθητές θα προχωρούν σε συγκεκριμένες δράσεις, προκειμένου να βελτιώσουν το «οικολογικό τους αποτύπωμα». Τα παιδιά θα εργάζονται αρχικά σε ομάδες, με τη βοήθεια δασκάλων, παίζοντας τον ρόλο του «ενεργειακού επιμελητή». Θα συγκεντρώνουν όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες για τη συμπεριφορά των συμμαθητών και των εκπαιδευτικών τους σε ό,τι αφορά θέματα χειρισμού της ενέργειας, θα καταγράφουν τις ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούνται στο σχολείο, θα φωτογραφίζουν τους σχετικούς χώρους, θα συγκεντρώνουν εγχειρίδια λειτουργίας και θα αναλύουν τους λογαριασμούς ρεύματος και θέρμανσης.

«Μέσω μιας βιωματικής διαδικασίας, οι μαθητές αποκτούν τις γνώσεις ώστε να ευαισθητοποιηθούν στο πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών και τη σχέση που έχουν με την κατανάλωση ενέργειας», δήλωσε ο σχεδιαστής του προγράμματος Γιάννης Πούλιος.
Οι μαθητές θα δίνουν τα δεδομένα που έχουν συγκεντρώσει, στην ιστοσελίδα www.co2schools.gr . Στο τέλος θα γίνεται αυτόματη αξιολόγηση όλων των δεδομένων και θα παρουσιάζεται το αποτέλεσμα της οικολογικής ταυτότητας του σχολείου. Οι επιστημονικά τεκμηριωμένες πληροφορίες θα μπορούν να αξιοποιηθούν από τη διεύθυνση της σχολικής μονάδας για τη δρομολόγηση λύσεων. Το πρόγραμμα πρόκειται να παρουσιαστεί επίσημα στην Αθήνα από το υπουργείο Παιδείας.
Ν.ΦΩΤ.



Πώς σας φαίνεται; Τι προβλέπετε; Θα υπάρχει συμμετοχή; Πέρα από το επικοινωνιακό πρόσωπο της είδησης, θα υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα; Θέλετε να συνεργαστεί και το σχολείο μας; Τι λέτε;


Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

Ο Γιάννης Ρούσσης, του Β4, διαλέγει στίχους απ' την Αντιγόνη


Με χαρά λάβαμε από το Γιάννη Ρούσση, μαθητή του Β4, και "ανεβάζουμε" στο ιστολόγιο μια εργασία του πάνω στην "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Γράφει ο Γιάννης:
Τη χρονιά που ήδη με τις εξετάσεις οδεύει στο τέλος της, διδαχθήκαμε την τραγωδία "Αντιγόνη" του Σοφοκλή. Καταπληκτικό κείμενο! Η καθηγήτριά μας, η κ. Κουτρομάνου, με ενθουσιασμό αλλά και πολλή επιμονή, προσπάθησε να μας παρουσιάσει τα μηνύματα του έργου, που είναι διαχρονικά και ολόφρεσκα…πάντα. Με εντυπωσίασε το γεγονός πόσο πολύ οι αρχαίοι τραγικοί μας ποιητές κατάφεραν να διεισδύσουν στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής και να εντοπίσουν τις αιώνιες αρχές που διέπουν τα ανθρώπινα. Κάτι άλλο που με εξέπληξε σ' αυτό το έργο είναι η ευσέβεια του Σοφοκλή και η πίστη του σε ηθικές αρχές, παρότι η εποχή του 5ου αιώνα που έζησε ήταν πολύ ορθολογιστική.
( φωτ. από www.mlahanas.de )

Όλοι κατανοήσαμε καλά τη σοβαρή αρχή της ζωής που διατείνεται πως η ύβρις, η αλαζονεία δηλαδή, είναι συνέπεια της έλλειψης σωφροσύνης, που οδηγεί στην υπέρβαση του μέτρου και στη διάπραξη της αμαρτίας, του λάθους. Την ύβρη ακολουθεί μοιραία η Άτη, για να αποκατασταθεί η ισορροπία και να επέλθει η κάθαρση.
Το έργο ήταν τόσο ωραίο που σκέφτηκα πως πολύ θα μας ωφελούσε όλους να έχουμε κάποιες υπέροχες φράσεις - απόψεις του Σοφοκλή, που, αν τις έχουμε ως αρχές στη ζωή μας, θα προστατευτούμε από πολλά ατοπήματα που γίνονται, όταν ο άνθρωπος δεν είναι συνετός.


1. στ. 67-68. Τό γάρ πράσσειν περισσά οὐκ ἔχει νοῦν οὐδένα.
Γιατί το να κάνει κανείς πράγματα ανώτερα από τις δυνάμεις του είναι εντελώς ανόητο.

2. στ.127-128. Ζεύς γάρ μεγάλης γλώσσης κόμπους ὑπερεχθαίρει"
Ο Δίας απεχθάνεται τα λόγια τα παχιά του κομπασμού.

3. στ. 175-177. Ἀμήχανον δέ παντός ἀνδρός ἐκμαθεῖν ψυχήν τε καί φρόνημα και γνώμην, πρίν ἄν ἀρχαῖς τε καί νόμοισιν έντριβής φανῇ.
Αδύνατο να μάθεις ανθρώπου κανενός φρόνημα, γνώμη και ψυχή, προτού ν'ακονιστεί στην εξουσία και στο νόμο.


4. στ.178-181. Ὅστις πᾶσαν εὐθύνων πόλιν μη τῶν ἀρίστων ἅπτεται βουλευμάτων, ἀλλ' ἐκ φόβου του γλῶσσαν ἐγκλήσας ἔχει, κάκιστος εἶναι νῦν τε καί πάλαι δοκεῖ.
Όποιος καθοδηγεί μια πόλη και δε φτάνει στις καλύτερες δυνατές αποφάσεις, αλλά φοβάται καταπίνοντας τη γλώσσα του, είναι φαύλος ηγέτης και τώρα και παντού.



5. στ.221-222 Ὑπ' ἐλπίδων ἄνδρας τό κέρδος πολλάκις διώλεσεν.
Πολλές φορές τον άνθρωπο τον έφαγαν ελπίδες κέρδους.


6. στ.295-301. Οὐδέν γάρ ἀνθρώποισιν οἷον ἀργυρος κακόν νόμισμ' ἐβλαστεν. τοῦτο καί πόλεις πορθεῖ, τόδ' ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων. τόδ' ἐκδιδάσκει καί παραλλάσσει φρένας χρηστάς πρός αἰσχρά πράγμαθ' ἵστασθαι βροτῶν πανουργίας δ' ἔδειξεν ἀνθρώποις ἐχειν καί παντός ἐργου δυσσέβειαν εἰδέναι.
Γιατί κανένας θεσμός στους ανθρώπους δε φύτρωσε άλλος τόσο κακός σαν το χρήμα. Αυτό και πόλεις κυριεύει, αυτό και ξεσπιτώνει τους ανθρώπους, αυτό και καθοδηγεί και διαστρέφει τις δίκαιες γνώμες των ανθρώπων να στρέφονται σε αισχρές πράξεις και δείχνει στους ανθρώπους να κάνουν πανουργίες και να γνωρίζουν κάθε ανόσιο έργο.

7. στ.312. Οὐκ ἐξ ἅπαντος δεῖ τό κερδαίνειν φιλεῖν.
Δεν πρέπει να αγαπάτε να κερδίζετε από παντού.


8. στ. 326. Τά δειλά κέρδη πημονάς ἐργάζεται.
Τα ανέντιμα κέρδη φέρνουν συμφορές.


9. στ.392-393. Ἀλλ' ἡ γάρ ἐκτός καί παρ' ἐλπίδας χαρά ἔοικεν ἄλλη μῆκος οὐδέν ἡδονῇ.
Όμως η ξαφνική κι ανέλπιστη χαρά απ' όλες τις χαρές έχει περίσσια γλύκα.



10. στ. 437-439. Ἰσθι τοι τά σκλήρ'ἄγαν φρονήματα πίπτειν μάλιστα.
Μάθε όμως ότι τα πιο αλύγιστα φρονήματα συχνά ταπεινώνονται.
11. στ. 506-507. Ἀλλ' ἡ τυραννίς πολλά τ' ἄλλ' εὐδαιμονεῖ κἄξεστιν αὐτῇ δρᾶν λέγειν θ' ἅ βούλεται.
Αλλά ο τύραννος εκτός από τα άλλα πλεονεκτήματα που έχει μπορεί ακόμη να κάνει και να λέει ό,τι θέλει.

12. στ. 523. οὔτοι συνέχθειν, ἀλλά συμφιλεῖν ἔφυν.
Δε γεννήθηκα εγώ για να συμμερίζομαι το μίσος, αλλά για ν' αγαπώ μαζί με τους άλλους.


13. στ. Νοῦς τοῖς κακῶς πράσσουσιν ἐξίσταται.
Η φρόνηση σε όσους δυστυχούν φεύγει από τη θέση της.

14. στ. 613-614. Οὐδέν ἕρπει θνατῶν βιότῳ παμπολύ γ' ἐκτός ἄτας.
Ο βίος των θνητών καιρό δε σέρνεται πολύ έξω από της συμφοράς το μονοπάτι.



15. στ. 651-652. Τι γάρ γένοιτ' ἄν ἕλκος μεῖζον ἤ φίλος κακός;
Γιατί τι μπορεί να γίνει μεγαλύτερη πληγή από τον κακό φίλο;

16. στ. 683-684. Θεοί φύουσιν ἀνθρώποις φρένας, πάντων ὅσ' ἐστί χρημάτων ὑπέρτατον.
Οι θεοί προικίοζουν τους ανθρώπους με μυαλό, το πιο πολύτιμο απ' όλα τα πράγματα που υπάρχουν.

17. στ. 707-709. Ὅστις γάρ αὐτός ἤ φρονεῖν μόνος δοκεῖ ἠ γλῶσσαν, ἥν οὐκ ἄλλος, ἤ ψυχήν ἔχειν, οὗτοι διαπτυχθέντες ὤφθησαν κενοί.
Γιατί όσοι νομίζουν ή ότι μόνο αυτοί σκέφτονται σωστά ή ότι έχουν γλώσσα ή θάρρος, που δεν έχει άλλος, αυτοί, όταν ανοιχτούν και εξεταστούν σε βάθος, φαίνονται ότι είναι άδειοι.


18. στ. 710-711. Ἀλλ' ἄνδρα, κεἰ τις ἦ σοφός, τό μανθάνειν πόλλ' αἰσχρόν οὐδέν καί τό μή τείνειν ἄγαν.
Αλλά δεν είναι καθόλου ντροπή για έναν άνθρωπο να μαθαίνει πολλά, και αν ακόμη κάποιος είναι σοφός, και, ακόμη, να μην παρατραβάει το σκοινί
.


19. στ. 737. Πόλις γάρ οὐκ ἔσθ' ἥτις ἀνδρός ἐστιν ἑνός.
Πόλη δεν υπάρχει που να ανήκει σε έναν άνθρωπο.


20. Ἔρως ἀνίκατε μάχαν.
Έρωτα, που δε γονάτισες ποτέ στον πόλεμο.

21. στ. 799-800. Ἄμαχος γάρ ἐμπαίζει θεός Ἀφροδίτα.
Η Αφροδίτη δίχως μέριμνες μας περιπαίζει.

Γιάννης Ρούσσης, Β4

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Σπαταλήστε χρόνο....





Πιστεύοντας ότι αυτά που θα διαβάσετε έχουν σχέση ουσιαστική με την προηγούμενη ανάρτηση και βλέποντας κάθε σχολική χρονιά σαν το τέλος ενός ταξιδιού εννέα μηνών,
ευκαιρία για απολογισμούς, στοχασμό και ...συναίσθημα που-επιτέλους- βγαίνει,
σταχυολογήσαμε αποσπάσματα από

μια διαφορετική επιστολή έστειλε στους τελειόφοιτους του 2ου Λυκείου Βριλησίων ο καθηγητής τους, φιλόλογος Γιάννης Κουβαράς.


«Σπαταλήστε τη μισή νιότη σας σε ουτοπίες. Την υπόλοιπη στα έργα της θάλασσας, στα έργα της αγάπης. Ανοίξτε πανιά στο Αδύνατο. Για να φτάσετε στο δυνατό. Αριστοκράτες στην τέχνη, στους τρόπους. Δημοκράτες στη ζωή. Ή αλλιώς μάγκες στα αλώνια, κύριοι στα σαλόνια. Το επαναλαμβάνω. Κανείς δεν ψήλωσε κονταίνοντας τους άλλους. "




«Σπαταλήστε χρόνο, αλλιώς πώς θ’ ανακαλύψετε τη ζωή; ............


......Μην εμπιστεύεστε τα εύκολα. Απογοητεύουν εύκολα. Να είστε αναγεννησιακοί de omnibus dubitandum για όλα να αμφιβάλλετε εκτός από ένα (“γιατί και η αμφιβολία πρέπει κάπου να πατάει”, Wittgenstain), την Αγάπη (η αμφιβολία στην αγάπη είναι αμαρτία)...

Να λέτε τα άσχημα μπροστά στους φίλους σας. Τα καλά τους πίσω τους.




Μην τα βάζετε με το γείτονα. Δεν είναι εχθρός. Ο εχθρός είναι μέσα μας, τα ελαττώματά μας. Αυτά πολεμήστε και περιορίστε. Μην καίτε τα βιβλία στο τέλος της χρονιάς. Μυρίζει καμμένη σάρκα, καμμένα μυαλά από Αουσβιτς μεριά. Κάψτε καλλίτερα προλήψεις, προκαταλήψεις και λοιπά λιπαρά. Τα βιβλία είναι για να φωτίζουν. Φωτιστείτε και αυτοαναναφλεχθείτε οι ίδιοι με βιβλία. “Αν δεν καείς εσύ, αν δεν καώ εγώ πώς θα γεννούνε τα σκοτάδια φως; (Χικμέτ). Εκεί που καίνε βιβλία, μία μέρα θα καίνε ανθρώπους” (Τόμας Μαν το 1933 δηλ. το 1943 ήταν κοντά)».


Και η επιστολή στους μαθητές καταλήγει: «Η ζωή είναι μιγαδική και μαγική. Εμπεριέχει και τη φαντασία. Οξυγονώστε την συχνότερα. Εκανα για σας λιγότερα από όσα ήθελα και περισσότερα από όσα μπορούσα.
Ο αη-Αλύπιος ας σας έχει όλους καλά».
από την Καθημερινή της 17ης Μαίου 2009




Υστερόγραφο...

Ας μας συγχωρεθεί η εμμονή στο φωτογράφο Robert Doisneau, καθώς και τα θέματα με παιδιά μικρά , πολύ πιο νεαρά από τους δικούς μας μαθητές.

Ίσως, όμως μέσα από αυτά "δούμε ' τη δική μας απωθημένη παιδικότητα, αθωότητα,

την τρυφερότητα που ξεχνάμε....


Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Τα σχολεία που επιμένουν ...

Τα δημιουργικά σχολεία είναι εδώ!
Με κέφι , έμπνευση, ενθουσιασμό, ιδέες.
Ομάδες συνεργάζονται, δημιουργούν, χαίρονται, γεμίζουν εμπειρίες .



2ο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης «Ομήρειο»


Αφιέρωμα στο Μίκη Θεοδωράκη

Μια εκδήλωση με περίσσευμα ψυχής από μαθητές (2ο Γυμνάσιο Ν.Σμύρνης με συμμετοχή μαθητών από 2ο Λύκειο Ν.Σμύρνης) και καθηγητές.
Tα παιδιά «προσέρχονται» στη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη με σεβασμό, δροσιά , ενθουσιασμό.

Με τη βοήθεια του εξαιρετικά προσεγμένου οπτικού υλικού που προβάλλεται στην τεράστια οθόνη, ναι, έχουμε την αίσθηση πως :ο Ζορμπάς χορεύει ακολουθώντας το μπουζούκι του μικρού αγοριούο Θεοδωράκης διευθύνει τη χορωδία των παιδιώντα παιδιά τραγουδούν στις μεγάλες συναυλίες του Μίκη
Ο Μίκης είναι παρών, στην αίθουσα αλλά και έξω, μετά την εκδήλωση .
Οι δρόμοι της Νέας Σμύρνης έχουν "γεμίσει" πια από τη μορφή του και τα τραγούδια του.


9ο Γυμνάσιο Καλλιθέας «Μάνος Χατζιδάκις»

Το 9ο Γυμνάσιο Καλλιθέας είναι ένα σχολείο με αισθητή την πολιτιστική παρουσία του κάθε χρόνο.Μία από τις φετινές εκδηλώσεις του ήταν το


αφιέρωμα στο Χρήστο Λεοντή.


Πολυπληθής χορωδία, μουσικό συγκρότημα, πάθος!


Ο συνθέτης παρών και συγκινημένος
Ο Βασίλης Λέκκας, στη χορωδία των παιδιών

Ο διάλογος μαθητών - Χρήστου Λεοντή, ό,τι πιο συγκινητικό. Η σκυτάλη παραδόθηκε.
Μια -ακόμη- πολύ ποιοτική και ουσιαστική εκδήλωση αυτού του πολύ δημιουργικού σχολείου!


11ο Λύκειο Πειραιά



«Πειραιάς και ρεμπέτικο τραγούδι»

και ιστορική έρευνα,
και θεατρικό μονόπρακτο με τίτλο «Ειδύλλιον εν Πειραιεί»,

και μουσικό αφιέρωμα με ρεμπέτικη κομπανία και λαϊκούς χορούς.


Γράφουν : Όλα ξεκίνησαν…
… από την αγάπη μας για τον Πειραιά , το θέατρο αλλά και το ρεμπέτικο τραγούδι με το οποίο άλλωστε η ιστορία του Πειραιά είναι συνυφασμένη.
Αγαπάμε αυτή την πόλη στην οποία γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε και άλλοι δουλεύουμε χρόνια εδώ. Θελήσαμε να αποτίσουμε φόρο τιμής σ΄αυτόν τον τόπο που πάντα πρωταγωνιστούσε στην ιστορία της Ελλάδας.





Μία σύνθετη και απαιτητική παράσταση με πολλή δουλειά από καθηγητές και μαθητές -μην ξεχνάμε και τα καταπληκτικά σκηνικά, έργα κι αυτά μαθητών- !

Τι να πούμε!
Πολλά, πολλά μπράβο σ΄αυτά και σε όλα τα άλλα, παρόμοιας πλεύσης σχολεία!
.«…κι όποιος δεν καταλαβαίνει ….»!

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

ΣΙΓΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΩ, ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ!


με λίγη συγκέντρωση…
με λίγη προσοχή…
με λίγο διάβασμα…
με λίγη σοβαρότητα…
με λίγη υπομονή…
με λίγη επιμονή…
με λίγο σύστημα…
με λίγο πείσμα…
με λίγη θέληση…
με λίγη προσπάθεια…
με λίγη τύχη…
με λίγη αυτοπεποίθηση…
με λίγη μελέτη…
με λίγο κουράγιο…
με λίγη υπευθυνότητα…
με λίγη παρατηρητικότητα…
με λίγη πονηριά…
με λίγη τσαχπινιά…
με λίγη έμπνευση…
με λίγο θάρρος…
με λίγο θράσος…
με λίγη ψυχραιμία…
με λίγη εγκράτεια…
με λίγη αυτοεκτίμηση…
με λίγο εγωισμό…
με λίγη αγωνιστικότητα…
με λίγη στωικότητα…
με λίγη ευψυχία…
με λίγη νηφαλιότητα…
με λίγη εγκαρτέρηση…
με
λίγη δουλειά…

...μπορείτε να έχετε

ΠΟΛΛΕΣ, ΚΑΛΕΣ, ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ!!!




Φωτορεπορτάζ από την επίσκεψη - συνέντευξη στην ΕΡΤ

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009. Ραδιομέγαρο ΕΡΤ, στούντιο 321, εκπομπή του Φ. Δουμάνη για τους έλληνες εξωτερικού. Η Βίκη, ο Αλέξανδρος, ο Παναγιώτης, ο Χρήστος. Θυμήθηκαν την εκδήλωση για το Ρίτσο, κουβέντιασαν τις εντυπώσεις και τις σκέψεις τους, απήγγειλαν, απόλαυσαν την εμπειρία. Ήταν μια ζεστή βραδιά. Μας αφιέρωσαν τους στίχους, τους αφιερώνουμε την ανάρτηση.





Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009

Στίχοι Ρίτσου, αποδημητικοί. Συντονιστείτε απόψε στην http://tvradio.ert.gr/radio/liveradio/voiceofGreece.asp



Αν χάσατε τη χτεσινοβραδινή συνέντευξη των παιδιών των δυο σχολείων ( του 10ου Πειραιά και του δικού μας), παιδιών εκ των πρωταγωνιστών της παράστασης για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου, που είχε δοθεί στο μουσείο Μπενάκη,

μην ανησυχείτε,


μπορείτε να ... επανορθώσετε:
Απόψε στις 9 με 10, στην παραπάνω ηλεκτρονική διεύθυνση, που είναι η διεύθυνση της ελληνικής ραδιοφωνίας για τον απόδημο ελληνισμό, μια δεύτερη ομάδα παιδιών ( Βίκη, Αλέξανδρος, Παναγιώτης, Χρήστος) θα δώσει τη δική της συνέντευξη ζωντανά. Θα θυμηθούν τη συνεργασία και την εκδήλωση που έγινε, θα μιλήσουν για την επαφή τους με την ποίηση και τον ποιητή, θα απαγγείλουν στίχους, θα ταξιδέψουν το όνειρο " στις τέσσερις πόρτες του ορίζοντα".
Συντονιστείτε, λοιπόν!


Για τη χτεσινοβραδινή συνέντευξη το 10ο Λύκειο ήδη έχει κάνει μια κατατοπιστικότατη ανάρτηση εδώ: http://www10lykeiopeiraia.blogspot.com/2009/05/blog-post_12.html Μας έστειλαν μάλιστα και τις φωτογραφίες της Στέφης και της Μαρίας που μίλησαν, για να τις χαρούμε και από 'δω. Ευχαριστούμε πολύ!

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ 2009

Η ομάδα Aστρονομίας του σχολείου μας και οι καθηγητές τους κ.κ. Δημ. Βάγιας και Εμμ. Καπετανάκης


ήταν εκεί



στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών
στη Διημερίδα Αστρονομίας
με θέμα τη
ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ


Η εκδήλωση αρχίζει: ο Δρ. Μ. Χρυσοβέργης, Μαθηματικός - Αστροφυσικός, Σχολικός Σύμβουλος Α΄Αθήνας,
συντονιστής της διημερίδας
μάς καλωσορίζει !

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ


από τη Διευθύντρια του Πειραματικού σχολείου Πανεπιστημίου Αθηνών,
κ. Φρ. Χατζηγεωργίου,


από την εκπρόσωπο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων
του Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Μ.Μαρκάτου,


από τον εκπρόσωπο της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, Γ.Γ. της Ε.Μ.Ε, κ. Ι.Τυρλή.

Και...ξεκινάμε!



Ο κ. Δ.Βάγιας, Μαθηματικός, Διευθυντής του 6ου Λυκείου Καλλιθέας, μάς παρουσιάζει το θέμα:"Εξωπλανήτες"

Το team του σχολείου μας (6ου Λυκείου Καλλιθέας), Ανδρέας, Χριστίνα, Θοδωρής, Βασιλική
και: "Μέτρηση της διαμέτρου των δακτυλίων του Κρόνου"



Ο Δρ. Π.Νιάρχος, καθηγητής τομέα Αστροφυσικής , Αστρονομίας και Μηχανικής Πανεπιστημίου Αθηνών μάς μίλησε για "Τα μεγάλα σύγχρονα Διαστημικά Παρατηρητήρια"


Ο κ. Εμμ. Καπετανάκης, καθηγητής Φυσικός στο σχολείο παρουσίασε το θέμα :"Μέτρηση των περιόδων περιστροφής του Δία και της Γης" ( τι σου κάνει ένα χαρτόκουτο!).



Παρουσίαση από την ομάδα μαθητών του 1ου Λυκείου Αγίας Παρασκευής με θέμα: "Διαστημική Τεχνολογία"(καθηγήτρια : κ.Γ.Τζοβαρίδου, Μαθηματικός)


Ο σχολικός σύμβουλος Α΄Αθήνας, Δρ. Μ.Χρυσοβέργης , Μαθηματικός - Αστροφυσικός, συντονιστής της διημερίδας και :"Υπερκαινοφανείς Αστέρες Supernova 1987A"


και... φυσικά, η πάντα ενδιαφέρουσα νυχτερινή παρατήρηση



ο Κρόνος μάς συντροφεύει!



Ο κ. Ι.Μαυρέλης, καθηγητής Μαθηματικός στο 4ο Λύκειο Καλλιθέας και :"Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας"

Η ομάδα μαθητών του 4ου Λυκείου Καλλιθέας στην παρουσίασή τους με θέμα: "Τρία από τα μυστήρια του Σύμπαντος"





Ο κ. Στ. Κλειδής, πρόεδρος της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας και οι "Παλλόμενοι αστέρες"
Ακούσαμε και τη μουσική του Σύμπαντος !



Η Δρ. Γ.Τσιροπούλα, ερευνήτρια Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών παρουσιάζει το θέμα: Ήλιος: Το Αστέρι της Γειτονιάς μας"


Η ομάδα μαθητών του Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστημίου Αθηνών στην παρουσίασή του με θέμα: "Ανιχνεύοντας τα Μυστήρια του Σύμπαντος ανακαλύπτουμε την Τάξη και την Αρμονία που υποκρύπτεται σ΄αυτό" (καθηγητές: κ. Λ.Παπατσίμπα, Φυσικός, κ. Θ.Πετρέσκου, Μαθηματικός)


Η Δρ. Μ.Κοντιζά, επίκ. Καθηγήτρια τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα: "Προετοιμασία για τη Διαστημική αποστολή GAIA της ESA" (Ευρωπαϊκή υπηρεσία Διαστήματος)


Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της πολύ επιτυχημένης διημερίδας.


Μπράβο στις ομάδες μαθητών που κάθε χρόνο δραστηριοποιούνται όλο και περισσότερο, τόσο ποσοτικά, όσο και ποιοτικά!