Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Κλείνουμε βαλίτσες, ανοίγουμε καρδιές!


Καλοκαιράκι,
Διακόπτουμε το άγχος, τις έγνοιες , τα «πρέπει» και σαλπάρουμε για το όνειρο.
Όπου και να βρισκόμαστε, ακόμα κι αν δεν μπορούμε να πάμε διακοπές,
Μπορούμε να αφήσουμε τον ήλιο να φωτίσει τις αραχνιασμένες σκοτεινές γωνιές μας …..

Καλό Καλοκαίρι λοιπόν σε όλους

και, επειδή δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πώς είμαστε δάσκαλοι,
δεν αποφεύγουμε τις συμβουλές.

Ανακαλύψαμε λοιπόν κατά τον περίπατο μας στα blogg , ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/02/2009 ( δυστυχώς δεν αναφερόταν ο συγγραφέας)
και παραθέτουμε ορισμένα κομμάτια του, για τις διακοπές.



"Μια καλή ιδέα είναι να σχεδιάσουμε σωστά τις αποδράσεις μας, ξεκινώντας από την επιλογή προορισμού. Όπως τονίζουν οι ειδικοί του ΟΗΕ, μπορούμε να συμβουλευτούμε κατάλληλους δικτυακούς τόπους να επιλέγουμε ξενοδοχεία ή ταξιδιωτικούς φορείς που επιδεικνύουν σεβασμό στο περιβάλλον. Εάν είναι εφικτό, ας αποφύγουμε τις αεροπορικές μετακινήσεις και ας επιλέξουμε τις επίγειες διαδρομές.

Φτάνοντας στον τόπο των διακοπών μας, οι υποχρεώσεις μας αυξάνονται. Ωραία η αίσθηση της πολυτέλειας, είναι όμως πραγματικά ανάγκη να αλλάζουμε καθημερινά σεντόνια;

Τα περισσότερα ξενοδοχεία σήμερα δίνουν τη σχετική επιλογή στον επισκέπτη. Στα εστιατόρια, ας επιλέγουμε τοπικές σπεσιαλιτέ.

Έτσι, δεν ανοίγουμε μόνο τους γευστικούς μας ορίζοντες, αλλά επιπλέον ενισχύουμε τις τοπικές κοινωνίες και βοηθάμε στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από άσκοπες μεταφορές προϊόντων.
Είναι σαφές ότι δεν καταναλώνουμε τρόφιμα που προέρχονται από απειλούμενα είδη (ούτε αγοράζουμε τέτοια σουβενίρ!).

Για τις μετακινήσεις μας, τα δημόσια μέσα μεταφοράς, τα ποδήλατα, η πεζοπορία αποτελούν «πράσινες» εναλλακτικές του Ι.Χ.
Η μόλυνση που παράγει μια πτήση
Γνωρίζατε ότι για κάθε μεμονωμένο ταξιδιώτη, οι διακοπές 14 ημερών από την Ευρώπη στην Ταϊλάνδη μπορεί να προκαλέσουν την εκπομπή 2,4 τόνων διοξειδίου του άνθρακα, τη στιγμή που οι ετήσιες εκπομπές ενός μέσου πολίτη του κόσμου δεν ξεπερνούν τους 4,3 τόνους; Ότι μια τυπική πτήση και κρουαζιέρα από την Ολλανδία στην Ανταρκτική παράγει περίπου 9 τόνους CO2, ποσότητα 1.000 φορές μεγαλύτερη από ό,τι θα «παρήγαγαν» εγχώριες διακοπές με ποδήλατο; Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ακόμα και οι σχετικά φιλικότερες διακοπές προς το περιβάλλον μπορούν να προκαλέσουν υψηλές εκπομπές του ρύπου, που κυμαίνονται μεταξύ 1,2-6,8 τόνων CO2.

Μπορούμε άραγε να αποβάλλουμε εντελώς το διοξείδιο του άνθρακα από τις διακοπές μας; Όπως επισημαίνει ο ηλεκτρονικός οδηγός του Προγράμματος για το Περιβάλλον του ΟΗΕ για «πράσινες διακοπές», είναι μάλλον δύσκολο. Όπου και όπως και αν πάτε για διακοπές, θα υπάρξει εκπομπή CO2 τόσο από τα μέσα μεταφοράς που θα χρησιμοποιήσουμε για τη μετάβαση στον προορισμό μας όσο από τα καταλύματα στα οποία θα διαμείνουμε και τις δραστηριότητές μας.
Για να αντισταθμίσουμε όμως τις εκπομπές μας, με κάποιο τρόπο, θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε ποιες είναι! Ένα κλικ στους «υπολογιστές εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα» θα μας βοηθήσει. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα web site climatecare.org, actioncarbone.org, myclimate.org"





Πώς σας φαίνονται αυτά που διαβάσατε;;

Σε κάθε περίπτωση πετάξετε πολύ μακριά τις κακές σκέψεις και ψαξτε μέσα σας για το ρομαντικό, ευαίσθητο κομμάτι που ίσως έχετε ξεχάσει.
Να περάσετε όμορφα, και...

Ραντεβού το Σεπτέμβρη


Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Η λέσχη ανάγνωσης πάει διακοπές!

( Το αποχαιρετιστήριο κείμενο καραβάκι της λέσχης ανάγνωσης
στο ταμπλό του σχολείου. Το κείμενο έγραψε ο Γιώργος Καρατζής,
το καραβάκι επιμελήθηκε η Άννα Ζωγάκη με τα παιδιά)
Εκ των ιδρυτικών μελών της λέσχης ανάγνωσης, η Μαρία Τρεμούλη μάς έδωσε ένα κείμενο για ανάρτηση:

" Μια επιτυχής απόπειρα

Ελπίζω ότι τα παιδιά που συμμετείχαν στη "Λέσχη Ανάγνωσης" ευχαριστήθηκαν όσο και οι καθηγητές τους τις συναντήσεις μας. Τα κυριακάτικα απογεύματα που μοιραστήκαμε τις σκέψεις μας για τα βιβλία που διαβάσαμε, ήταν ζωντανά και δροσερά, αληθινοί δρόμοι φυγής από τη στεγνή καθημερινότητα και τις άπειρες ανάγκες της.
Προσωπικά, γνώριζα τα βιβλία που επιλέξαμε, εκτός από το "Αγαπητέ θεέ" που πρότειναν τα παιδιά. Ο "Φύλακας στη σίκαλη" ήταν ένα βιβλίο που είχα διαβάσει στην ηλικία τους. Τα ξαναείδα, όχι σαν αναγνώστης αλλά ως κοινωνός της σκέψης και της ερμηνείας των παιδιών, που μου έδειξαν προσεγγίσεις καινούργιες ή ξεχασμένες πια.
Η επιλογή των βιβλίων έγινε με διαφορετικά κριτήρια κάθε φορά. Ο "Φύλακας στη σίκαλη", του Σάλιντζερ, για την αναφορά του στη δύσκολη εφηβεία, που δεν αντέχει τις συμβάσεις, που αναζητά απεγνωσμένα το αληθινό και δε συμβιβάζεται με τίποτα κάλπικο. Το "Αγαπητέ θεέ", του Έρικ Σμιτ, που επέλεξαν τα παιδιά, ήταν η αποκάλυψη της πληρότητας της παιδικής ψυχής, που είναι αληθινή στο φανταστικό της κόσμο και γεμάτη από τις τρεις αρετές: την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη.
Από την ελληνική πεζογραφία επιλέξαμε δύο βιβλία: Τη "Συγχώρεση", της Σώτης Τριανταφύλλου, και την "Κάθοδο των εννιά", του Θανάση Βαλτινού. Το πρώτο για την περιγραφή της μακράς και επίπονης πορείας της ψυχής από το θάνατο στη ζωή και το δεύτερο για την απέλπιδη πορεία στο θάνατο μέσα από μια αδυσώπητη έρημο ενθρώπων.
Από τους κλασσικούς, το "Όνειρο θερινής νυκτός", του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, δίχασε τους νέους. Οι μισοί ενθουσιάστηκαν μ' αυτό το ηοητευτικό παραμύθι κι οι άλλοι μισοί το χαρακτήρισαν πολύ κλασσικό, σχεδόν παρωχημένο.
Από την ποίηση επιλέξαμε δύο έλληνες ποιητές: Το Γιάννη Ρίτσο στη "Σονάτα του σεληνόφωτος" και τον Κ.Π. Καβάφη, όπου ο καθένας είχε τη δυνατότητα να επιλέξει ένα από τα ποιήματά του. Τολμώ να χαρακτηρίσω τις δύο συναντήσεις με την ποίηση μυσταγωγικές με τη σημασία της λέξης: είσοδο στην άλλη πραγματικότητα, ξανάγηση με τα μάτια της ψυχής στον αληθινό κόσμο της Τέχνης.
Ευχαριστώ τα παιδιά και τους συναδέλφους γι' αυτές τις ουσιαστικές ώρες πνευματικής απόλαυσης. Πιστεύω ότι μοιραζόμαστε και την επιθυμία για την επιστροφή σ' αυτή τη γόνιμη συντροφιά".

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

"Ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας και δεν μπορούμε πια να κοιμηθούμε" (Γ.Ρίτσος)

( η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται στα παιδιά που φέτος αποφοίτησαν και που η χτεσινή ήταν η τελευταία τους σχολική παράσταση: στο Βασίλη, τη Νάντια, τον Οφσέπ, τη Ράνια, το Στέφανο)
( Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ προλογίζει)

Φέτος γράψαμε - και γράφτηκαν - πολλά για την παράσταση του σχολείου μας και του 10ου Πειραιά για το Ρίτσο.
Χτες η παράσταση παρουσιάστηκε ξανά στο συνέδριο της Ο.Λ.Μ.Ε, σε μια γεμάτη αίθουσα. Ο λόγος του Ρίτσου, οι εικόνες, τα τραγούδια, κέρδισαν γρήγορα το σεβασμό του κοινού. Κατά τη διάρκεια της παράστασης πολλή, πάλι, όπως στο Μπενάκη, η συγκίνηση. Στο τέλος, οι σύνεδροι κι οι άλλοι καλεσμένοι, όρθιοι χειροκροτούσαν έντονα, θερμά, για πολλά λεπτά. Πολλά τα μπράβο. Η επιβράβευση για τα τόσα που έκαναν τα παιδιά αυτή τη χρονιά.
Καθώς επιστρέφαμε με το πούλμαν στο σχολείο, μια ομάδα δεμένη, κουρασμένοι αλλά ξεαγχωμένοι και συγκινημένοι, τα είπαμε. Αφιερώσαμε την παράσταση όλοι οι υπόλοιποι στα πέντε παιδιά που φέτος αποφοιτούν, τους δώσαμε τα δωράκια τους.
( Τι άλλο; Βιβλία του Ρίτσου!). Είπαμε λόγια ευχαριστήρια αποχαιρετισμού, γίναμε μια μεγάλη αγκαλιά όλοι, όπως ειπώθηκε, και χωρίσαμε για το καλοκαίρι.
Επιτρέψτε μου και προσωπικά, μικροί και μεγάλοι, συνοδοιπόροι αυτού του ταξιδιού, να σας μεταφέρω κι από 'δω τη μικρή ευτυχία μου γι' αυτό που έζησα μαζί σας.
Παιδιά και συνάδελφοι, αγαπημένοι όλοι, ήσασταν υπέροχοι και σας ευχαριστώ.







(πανευτυχείς, μετά την παράσταση, έξω από το ξενοδοχείο)
"Εμείς δε θέλαμε ποτέ να πεθάνουμε
εμείς μπορούσαμε να πεθάνουμε μονάχα για τη ζωή"
(Γ.Ρίτσος Οι γειτονιές του κόσμου)

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Η παράσταση για το Γιάννη Ρίτσο παρουσιάζεται ξανά!




Η ομάδα του σχολείου μας και του 10ου Λυκείου Πειραιά, που είχαν παρουσιάσει στο Μουσείο Μπενάκη την παράσταση " Να'σαι ήλιος, να χαρίζεις φως", έλαβε την εξαιρετικά τιμητική πρόσκληση από την ΟΛΜΕ για παρουσίαση της παράστασης στο πλαίσιο της Πανηγυρικής συνεδρίασης του 14ου Συνεδρίου της που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009 και ώρα 17.30΄, στο ξενοδοχείο Novotel (Mιχαήλ Βόδα 4 - 6, προσπελάσιμο από στάση Μετρό "Μεταξουργείο" και ΗΣΑΠ "Βικτώρια")

Έτσι, είμαστε έτοιμοι αύριο να ξαναταξιδέψουμε με το καραβάκι της ποίησης και του Γιάννη Ρίτσου. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη και για το κοινό.

Οι συντελεστές της παράστασης αφιέρωσαν το πρώτο, μετά τις εξετάσεις, σαββατοκύριακό τους στις πρόβες. Ε, δεν είναι και λίγο, μετά από ένα μήνα εξετάσεις!
Εν μέσω προβών κατέφτασαν και τα δωράκια από το Μουσείο Μπενάκη. Αναμνηστικά μπλουζάκια για όλους! Μια ευγενική χειρονομία των ανθρώπων του Μουσείου, της Λιάνας Τσομπάνογλου και του Δημήτρη Αρβανιτάκη - που καλύτερους δε θα βρούμε :-)

Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως χάρη σ' αυτούς και στην Αγγελική Κώττη ξεκίνησε το ταξίδι μας.

Παιδιά, καλή επιτυχία και αύριο!

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

Στο αίθριο του σχολείου με το "Κύμα"


Το αίθριο είχε μεταμορφωθεί σε θερινό κινηματογράφο από την προηγούμενη. Λίγη ώρα πριν την προβολή έγινε η εγκατάσταση των τεχνικών μέσων κι η μουσική του Nino Rota απλώθηκε στο χώρο( ευχαριστούμε, Λίλα, Οφσέπ). Τοποθετήθηκαν τα καθίσματα, στήθηκε ο μπουφές ( ευχαριστούμε όλους όσοι ανεβοκατέβηκαν σκάλες κουβαλώντας αναψυκτικά και παγάκια, όλους όσοι συνέβαλαν στο ρεφενέ του μπουφέ, τη Μαριάννα για τα κρασάκια!). Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν 80-90 άτομα και διαμορφώθηκε ένα κοινό μικτό (μαθητές - καθηγητές- γονείς - φίλοι) και ζεστό. Μοιράσαμε το πρόγραμμα (ευχαριστούμε, Μαρία!), ειπώθηκε ένα λακωνικό και γλυκό καλωσόρισμα (ευχαριστούμε, Στέλλα!) αφοσιωθήκαμε στην ταινία βλέποντάς την μερικοί και από το…θεωρείο, έγινε διάλειμμα με τα απαραίτητα πηγαδάκια, παρακολουθήσαμε με κομμένη την ανάσα την εξέλιξη στο β΄ μέρος και η βραδιά έκλεισε με μια αυτοσχέδια συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων. Η ταινία φαίνεται πως άρεσε σε μικρούς μεγάλους. Και η βραδιά μάς άφησε στη μνήμη τη γλύκα της.

Ποιες οι προτάσεις σας για την επόμενη;;

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

" Νύχτες που περνούν, που δε θα ξαναρθούν..."


Είναι η αίσθηση του καλοκαιριού. Της αποφόρτισης μετά την πίεση των εξετάσεων. Της παρέας. Της κουβέντας, της χαλάρωσης, της συνεύρεσης. Η αίσθηση πως δεν αφηνόμαστε "στις βουλές του ανέμου". Πως μαθητές και καθηγητές έχουμε ακόμα λόγους να είμαστε μαζί και να απολαμβάνουμε "κάτι νύχτες με φεγγάρι μεσ' στα θερινά τα σινεμά".

( φωτ. από την περυσινή προβολή της ταινίας "τα παιδιά της χορωδίας")

Κι έτσι είπαμε να … μετατρέψουμε το σχολείο σε θερινό σινεμά. Έστω, για μια βραδιά. Τη βραδιά της Κυριακής 21 Ιουνίου. Και σας καλούμε όλους. Στις 21.00΄, Λυσικράτους και Σωκράτους, Καλλιθέα ( πίσω από το Ωνάσειο). Μαθητές και απόφοιτους και παλιούς μαθητές και συναδέλφους και φίλους και διαδικτυακούς φίλους και γείτονες. Να παρακολουθήσουμε μαζί την ( κατά γενική ομολογία) πετυχημένη φετινή ταινία του Ντένις Γκάνσελ "ΤΟ ΚΥΜΑ" και, αν έχουμε και όρεξη, να τη συζητήσουμε κιόλας, πίνοντας κάτι δροσερό και "τσιμπολογώντας" μεζεδάκια απ' τον μπουφέ.












( το βίντεο είναι δουλειά μαθητών του 3ου ΕΠΑΛ Άργους για τα θερινά σινεμά. Χαρείτε το.)

Λίγα λόγια για την ταινία

Παραγωγή:Γερμανία, 2008
Σκηνοθεσία:Ντένις Γκάνσελ
Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο που ο Μόρτον Ρου κυκλοφόρησε το1988, το οποίο με τη σειρά του βασίστηκε σε ένα πραγματικό σχολικό πείραμα που συνέβη στο Πάλο Αλτο της Καλιφόρνια στα 1967.

" ΄Ενας νεαρός καθηγητής φτάνει σε ένα σχολείο για να διδάξει ιστορία σε μαθητές ζόρικους και περιθωριακούς. Αυτοί τον συμπαθούν γιατί είναι πρώην πανκ και νιώθει σαν κι αυτούς. Όταν οι μαθητές του αρχίζουν να ρωτάνε πώς μπορεί μια ολόκληρη χώρα να παραδόθηκε στη γοητεία του Αδόλφου Χίτλερ και να συναίνεσε σε μαζικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, προτείνει να κάνουν ένα σχολικό κοινωνικό πείραμα. Αυτό περιλαμβάνει τη συγκρότηση μιας κοινωνικής ελίτ, με δικό της χαιρετισμό, συμπεριφορά, κώδικα, στόχους και ιδεώδη. Πολύ σύντομα το πείραμα κλιμακώνεται και αυτονομείται, θύμα της ίδιας της απόλυτης επιτυχίας του, και εξαιρετικά πολλοί μαθητές γοητεύονται από τη δύναμη της απόλυτης κοινωνικής πειθαρχίας και τη δυναμική της ελεγχόμενης μάζας".











Σας περιμένουμε!!

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Οι εξετάσεις τελειώνουν .....



Οι βαθμοί έρχονται
Το καλοκαίρι προσπαθεί να μας χαμογελάσει


Με ένα μεγάλο στεναγμό ανακούφισης, υποδεχόμαστε το τέλος αυτής της υπερβολικά μακρόσυρτης περιόδου εξετάσεων.
Καλά αποτελέσματα τώρα , στα παιδιά,
ευχόμαστε οι προσπάθειες τους να έχουν την ανταμοιβή που πρέπει κι αν όχι,
χαμόγελο, και ….προχωράμε με επιμονή και αισιοδοξία.
Οι ανατροπές μας δυναμώνουν,μας κάνουν να πεισμώνουμε,
κοινότοπο ίσως, αλλά αληθινό.



Τελευταία μέρα εξετάσεων για την Α Λυκείου σήμερα
και επιτηρούσα το μάθημα της έκθεσης.
Θέμα, σχετικό με τα προβλήματα των νέων.
Για μένα, ως καθηγήτρια χημείας πρωτοφανέρωτα όλα αυτά που διάβασα στα κλεφτά, οι σκέψεις των παιδιών, οι αγωνίες τους πόσο καλό θα ήταν να φτάσουν σε όλους εμάς τους «μεγάλους» , πραγματικά όμως και σε βάθος να μας αγγίξουν, με το πάθος και την αγνότητα που ακόμα συγκατοικούν μέσα τους και αποτυπώνεται στα γραφτά τους.
Και τα μεγάλα μας παιδιά,
οι τελειόφοιτοι ,
αύριο θα μάθουν πώς τα πήγαν στις Πανελλαδικές.

Οι δρόμοι ας είναι ανοιχτοί γι΄ αυτά
και ας ελπίσουμε το ταξίδι των εννέα μηνών στο σχολείο
να πρόσθεσε κάτι από γνώση και αγάπη στις αποσκευές τους.

21 Ιουνίου, Το θερινό ηλιοστάσιο,
η πρώτη μέρα του καλοκαιριού
Καλά ταξίδια σε όλους….



Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

Σχολεία μάς ξεναγούν

(φωτ. από http://gym-kimol.kyk.sch.gr/ )
Τις προάλλες χρειάστηκε να ψάξουμε κάποιες πληροφορίες για την Κίμωλο.
Με έκπληξη ( τώρα…δυσάρεστη ή ευχάριστη, το αφήνω στην κρίση σας) διαπιστώσαμε πως τον κυριότερο οδηγό για το νησί αποτελεί ένα βιβλίο που είναι προϊόν προγράμματος της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, πρόγραμμα που ολοκλήρωσαν οι μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Κιμώλου πριν λίγα χρόνια.

Ο οδηγός έχει εκδοθεί (" Κίμωλος - Πολύαιγος. Διαδρομές στη φύση"), διατίθενται ακόμα κάποια αντίτυπα στο νησί, αλλά το υλικό του μπορείτε να το δείτε και σε ηλεκτρονική μορφή, στη διεύθυνση: http://gym-kimol.kyk.sch.gr/.


Να σημειωθεί πως όλοι οι μαθητές του σχολείου είναι περίπου 20-25 και η δουλειά τους έγινε με την έμπνευση και καθοδήγηση των συναδέλφων: Αναγνωστοπούλου Κατερίνα (υπεύθυνη προγράμματος), Κακύρη Δημήτρη, Μιχελιουδάκη Αιμιλία, Παπακωνσταντίνου Νίκο και Σάρδη Γιώργο (επιβλέπων καθηγητής κατασκευής ιστοσελίδας).


Το αναφέρουμε ως ένα ακόμα παράδειγμα σχολείου που χάρη στο πείσμα και τη διάθεση των ανθρώπων ξεπερνάει δυσκολίες και προβλήματα και παράγει έργο.

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Γιορτή αποφοίτησης στο Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά


του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά


Ο κ. Στράτος Ραπτόπουλος, εκ μέρους του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά, είχε την ευγένεια να μας στείλει την πρόσκληση για τη γιορτή που κάνει το σχολείο αυτό για τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Με πολλή χαρά τη μεταφέρουμε στο χώρο του ιστολόγιού μας.


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά σας προσκαλεί
Την Κυριακη 21/6/09 και ωρα 19:30
στη γιορτή του για τη λήξη της σχολικής χρονιάς 2008-2009
που θα γίνει στις εγκαταστάσεις του 14ου και 15ου Γυμνασίου Πειραιά,
Κω και Αγίων Αναργύρων στην Παλιά Κοκκινιά.

Οι μαθητές μας θα παρουσιάσουν τις δουλειές που ετοίμασαν για τη γιορτή
Θα γινουν οι απονομες των διπλωματων τους
και ολοι μαζι θα γιορτασουμε με πολυ φαγητο, ποτο και ζωντανη μουσικη!
.
Παράλληλα,
(με αφορμη τη συμπληρωση 100 χρονων απο τη γεννηση του Γιαννη Ριτσου)
θα εκτίθενται στο σχολειο,
φωτογραφίες του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου από τη ζωή του ποιητή.
Η έκθεση θα φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις του σχολείου
από 18 έως 21 Ιουνίου και θα είναι ανοιχτή για όλους
κάθε απόγευμα από τις 18.00 έως τις 21.00.

Σας περιμένουμε απο κοντα
να γνωριστουμε,
να γνωρισετε το σχολειο μας
και να γιορτάσετε μαζί μας !

( για το σχολείο μεταναστών του Πειραιά, δείτε και εδώ: http://asmpeiraia.wordpress.com/)

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Στο Νέο Μουσείο με το βιβλίο της Ντεκάστρο

(φωτ. από news.pathfinder.gr)
Γνωρίζετε, βέβαια, ότι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης ανοίγει στις 20 Ιουνίου και πως μέχρι το τέλος του 2009 το κοινό θα μπορεί να το επισκέπτεται με εισιτήριο μόλις ένα ευρώ.
Η πρότασή μας είναι να το επισκεφτείτε έχοντας πρώτα αγοράσει, διαβάσει και πάρει μαζί σας το βιβλίο της Μαρίζας Ντεκάστρο " Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Τα μνημεία και τα έργα των ανθρώπων" (Εκδόσεις Μεταίχμιο). Το βιβλίο, που απευθύνεται σε παιδιά και σε νέους, αναπλάθει τις ιστορίες των αγαλμάτων και εκθεμάτων του μουσείου, τους δίνει το λόγο ώστε ξεναγούν αυτά τον επισκέπτη στο χώρο και στο χρόνο της ιστορίας τους. Κείμενα απλά, σύντομα, λόγος γλαφυρός, εικονογράφηση πλούσια.

Η Μαρίζα Ντεκάστρο είναι δασκάλα, παιδαγωγός και συγγραφέας βιβλίων για παιδιά και νέους, βιβλίων που εστιάζουν κυρίως στο χώρο της ιστορίας. Ενδεικτικά μερικοί τίτλοι:


Πάμε στους Δελφούς;,
Λαϊκή τέχνη και πολλά άλλα.








Δείτε εδώ δύο δείγματα από το βιβλίο:

"Ένα μοσχαράκι για τη θεά"



«Με βρήκαν σε ένα σκάμμα πάνω στην Ακρόπολη μαζί με άλλα αγάλματα. Με είπαν Μοσχοφόρο, γιατί μεταφέρω ένα μοσχαράκι. Το μοσχαράκι ακουμπά απαλά το κεφάλι του στον ώμο μου. Νιώθω τη ζεστή ανάσα του κοντά στο πρόσωπό μου. Η ουρά του χαϊδεύει το μπράτσο μου. Το μάρμαρο όπου με σκάλισαν το έβγαλαν από τα λατομεία του Υμηττού. Ο Υμηττός είναι πολύ κοντά στην Αθήνα κι έτσι δεν κουράστηκαν πολύ για να το μεταφέρουν στο εργαστήριο. Πρόσεξε το κεφάλι μου. Τα μαλλιά μου είναι μακριά και έχουν μπούκλες. Για να μην πέφτουν στα μάτια μου, φοράω στο μέτωπο μια κορδέλα. Μπορεί να ήταν χρωματιστή... Τα μάτια μου, μεγάλα κι εκφραστικά, παρ΄ ότι τους λείπουν οι κόρες. Χαμογελάω ελαφρά, ίσως για να δείξω ότι αυτός που με αφιέρωσε ήταν ευχαριστημένος με την πράξη του. Άραγε μοιάζω με τον Ρόμβο - τον άντρα που με χάρισε στη θεά; Το γράφει η επιγραφή στο βάθρο μου».


Το πρωί στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο...



Πλάσμα του μύθου, ένα όμορφο γυναικείο κεφάλι με μακριά μαλλιά να πέφτουν στους ώμους, πλάσμα με σώμα και πόδια λιονταριού, φτερά πουλιού... Είναι η Σφίγγα, που σου χαμογελάει φιλικά. Μήπως χαμογελάει γιατί σε βλέπει να κοιτάζεις με απορία τη μορφή της; Ήταν αδελφή του Κέρβερου, της Λερναίας Ύδρας κι άλλων τεράτων που γέννησαν οι γονείς της, η Έχιδνα και ο Τυφώνας, τέρατα κι αυτοί, ήταν εκείνη που έβαζε αινίγματα στους ανύποπτους διαβάτες κοντά στις πύλες της Θήβας; «Ποιο πλάσμα το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο, το βράδυ στα τρία;». «Είναι ο άνθρωπος», είπε ο Οιδίποδας. Ο μόνος που βρήκε τη λύση κι από τότε ο δρόμος έγινε ασφαλής. Η Σφίγγα της Ακρόπολης στεκόταν πάνω σε μια ψηλή κολόνα. Ήταν ανάθημα, δηλαδή προσφορά προς τη θεά. Ίσως την κατασκεύασαν για να θυμίζει στους ανθρώπους τους παλαιότερους χθόνιους θεούς που λατρεύονταν πριν από τους Ολύμπιους.

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Άψυχα(;) ομιλούντα

Χωρίς πνοή, λες, ο χώρος, μετά το τέλος των μαθημάτων. Άδειες, σιωπηλές αίθουσες. Οι περισσότερες έχουν ήδη βαφτεί και περιμένουν το Σεπτέμβρη. Πολύ λίγα...παράνομα συνθηματάκια ξέφυγαν και διασώζονται. Σπάνε τη σιωπή, παραπέμπουν σ' αυτό το ζωντανό που ασφυκτιούσε "ανάμεσα στους τοίχους" της σχολικής χρονιάς που πέρασε. Πάρτε μια γεύση:
( χέρι σε κίνηση αποχαιρετισμού - είναι σαφές...)

( νοσταλγία κιόλας;)





( Δείτε το με χιούμορ, συνάδελφοι!)

Αν θέλετε κι άλλα, κάτι πήρε το μάτι μας και στην ανάρτηση του 10ου Λυκείου Πειραιά. Κάνετε μια βόλτα κι από κει.

Εσἐίς; Τι φαντάζεστε πως θα γράφατε; Ή τι άλλο έχετε δει γραμμένο;