Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Η μαγεία της Αναγέννησης



"Από τον Tiziano στον Pietro da Cortona: το Ιερό, ο Μύθος, η Ποίηση..."25 Σεπτεμβρίου - 20 Δεκεμβρίου 2008 Μέγαρο Σταθάτου



Από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/09/2008 αντιγράφουμε…

Ο ιερός και βέβηλος Τιτσιάνο


Η ιταλική Αναγέννηση εισβάλλει στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης μέσα από ένα δυνατό κράμα θρησκευτικής μεταφυσικότητας, μυθολογικού λυρισμού και αρχαίου παγανισμού.



«Από τον Τιτσιάνο στον Πιέτρο ντα Κορτόνα» -υπότιτλος «Το ιερό, ο μύθος, η ποίηση»- είναι η σημαντική έκθεση με επτά έργα του κορυφαίου εκπροσώπου της Αναγέννησης Τιτσιάνο Βετσέλιο (1488-1576), που θα εγκαινιάσουν από κοινού αύριο βράδυ στο Μέγαρο Σταθάτου (Βασ. Σοφίας και Ηροδότου 1) ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας και ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, Τζόρτζο Ναπολιτάνο.

«Το όνομα Τιτσιάνο είναι συνώνυμο με το χρώμα, το φως που διαλύει τα περιγράμματα, την κίνηση και την ένταση, την εσωτερική δύναμη, τον χαρούμενο οπτιμισμό και τον αισθησιασμό», υπογράμμισε ξεναγώντας μας στα αναγεννησιακά αριστουργήματα η επιμελήτρια της έκθεσης Μαρία Τόλη.Δίπλα στα έργα του Τιτσιάνο, βρίσκονται σε σχέση συνομιλητή 17 έργα μαθητών και επιγόνων του.
..............
Το θρησκευτικό συναίσθημα στον Τιτσιάνο, θα υποχωρήσει χάριν της μυθολογίας, της ποίησης αλλά και της προσωπογραφίας. Αδιαφιλονίκητη πρωταγωνίστρια στη νέα ενότητα, η πασίγνωστη «Αφροδίτη με ερωτιδέα σκύλο και πέρδικα», πιθανότα πορτρέτο της γυναίκας του Τιτσιάνο .
Η ποίηση ως έμπνευση….

Οι ποιητικές μυθολογίες της τελευταίας ενότητας δεν είναι αντίγραφα από κλασικά αγάλματα αλλά έργα εμπνευσμένα από ποιητικά κείμενα του Φιλόστρατου και του Οβίδιου, που ο Τιτσιάνο θέλησε να ονομάσει «Poesia». Δεκάδες οι παχουλοί μικρομέγαλοι έρωτες στην «Προσφορά στην Αφροδίτη» του μαθητή του, Αλεσάντρο Βαροτάρι ή Παντοβανίνο. ….

* Η έκθεση, που επιμελήθηκαν ο καθηγητής Τζοβάνι Μορέλο, ο καθηγητής Νικόλαος Σταμπολίδης, η Μαρία Τόλη και ο Γιώργος Τασούλας, θα διαρκέσει ώς τις 20 Δεκεμβρίου.

απόσπασμα από ένα αρθρο της Ιωάννας Κλεφτογιάννη




το μέγαρο Σταθάτου, Ziller 1895,

γωνία Βασιλίσσης Σοφίας και Ηροδότου

μια σημείωση:
παγανισμός είναι η ειδωλολατρεία

και ένα ερώτημα

γιατί η συγγραφέας του άρθρου αποκαλεί τον Τιτσιάνο "βέβηλο";

7 σχόλια:

  1. Επιτέλους, Στέλλα, μας είχε λείψει πολύ η εικαστική έκφραση του ιστολόγιού μας!

    Η έκθεση φαίνεται ενδιαφέρουσα,
    αλλά η απορία σου πρέπει να λυθεί μάλλον αφού δούμε τους πίνακές της. Φαντάζομαι τότε θα έχει φανεί καθαρά το "βέβηλο" του Τιτσιάνο, καθώς ο τρόπος του να εκφράζει τη θρησκευτικότητα έχει κάτι καινοτόμο σε σχέση με τις προϋπάρχουσες απεικονίσεις.
    Η σύζευξη αυτή θρησκευτικών και μυθολογικών θεμάτων, που αργότερα απλώθηκε πολύ, προκαλεί δυνατές εντυπώσεις και ...εύλογους προβληματισμούς.

    ...Αλλά αυτά μπορούμε να τα πούμε και στην ταράτσα του μουσείου, με θέα τον Εθνικό κήπο και παρέα όποιον πιστό...

    Και πάλι συγχαρητήρια για τη γεμάτη φρεσκάδα ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στέλλα η ανάρτησή σου είναιθαυμάσια.Οι πίνακες του Τιτσιάνο όχι μόνο δεν είναι βέβηλοι αλλά θέτουν το γυναικείο σώμα στη σωστή αξιοπρεπή θέση,ως πηγή της ζωής.Είναι το σώμα της Μάνας που μας φέρνει στη ζωή,με κίνδυνο πολλές φορές να χάσει αυτή τη ζωή της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ψηφίζω τον Βέβηλο
    υποκλίνομαι στον Ιερό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ όμορφη η ανάρτηση σου! Αν και το καλοκαίρι βρέθηκα στο uffizi, αν προλάβω θα παω στην έκθεση. Πραγματικά η πρώτη πολύ καλή έκθεση για το φετινό χειμώνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Διονύση μου, ναι κι εγώ νομίζω ότι το "βέβηλο" του Τιτσιάνο έχει να κάνει με το πάντρεμα του παγανισμού με τη θρησκεία, που επιχειρεί πολλές φορές.
    Δημήτρη,
    πραγματικά εντυπωσιάστηκα με την άποψη σου, ομολογώ ότι δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Πολύ ενδιαφέρον!
    π.κ.
    λιτός και εύστοχος ο λόγος σου
    και
    roadartist,
    συγχαρητήρια για το blogg σου, που μας πήγε μια υπέροχη βόλτα στη μαγική Φλωρεντία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ όμορφη ατμόσφαιρα, έβγαλες, Στέλλα!

    Ωραία αρχίζει το φθινόπωρο με τέτοιες εκθέσεις -και με την προοπτική σχετικών συζητήσεων-!
    Να ετοιμαζόμαστε σιγά- σιγά!

    και...
    2006, "Το βυσσινί του Τισιανού..."
    του Διονύση και της Άννας και των υπέροχων παιδιών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)