Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

Η λέσχη ανάγνωσης παρέα με το μικρούλη Όσκαρ

Στο μεταξύ, η Λέσχη Ανάγνωσης καλά κρατεί.


Διαβάστηκαν και συζητήθηκαν, μέχρι στιγμής, τα βιβλία:

1) Ο φύλακας στη σίκαλη,

του Σάλιντζερ,

2) Αγαπητέ θεέ,

του Ερικ Εμμανουέλ Σμιτ και
3) Συγχώρεση,

της Σώτης Τριανταφύλλου,


ενώ ετοιμάζουμε για τη μεθεπόμενη βδομάδα και


4) Τα σταφύλια της οργής, του Στάινμπεκ.


Κάποιο εκλεκτό μέλος (χμ, χμ..) έγραψε και μας έδωσε ένα σημείωμα για τη συνάντηση της 24/11/2008, οπότε και συζητήσαμε για το "Αγαπητέ θεέ". Αντιγράφουμε:

" Η συνάντηση έγινε την Κυριακή, 24/11, στις 6μμ,


ένα βροχερό απόγευμα. Είχα αργήσει και έτρεχα να προλάβω. Τους βρήκα όλους στη βιβλιοθήκη του σχολείου, καθισμένους γύρω απ' το τραπέζι, να συζητάνε και να γελάνε. Το κλίμα ευχάριστο και ζεστό. Πάνω στο τραπέζι υπήρχαν διάφορα τυροπιτάκια, μπισκότα και αναψυκτικά, καθώς


και το μικρό, γαλάζιο βιβλιαράκι που είχαμε διαβάσει, το "Αγαπητέ θεέ". Η συζήτηση είχε ξεκινήσει, αλλά όμως κατάφερα να μπω κατευθείαν στο κλίμα.
Αυτή τη φορά όλοι είχαν μείνει ικανοποιημένοι απ' το βιβλίο που διαβάσαμε και διαφωνίες και αντιθέσεις δεν υπήρχαν. Το βιβλίο συγκίνησε πολύ, διασκέδασε πολύ και ο καθένας μας βρήκε κάποιο στοιχείο απ'τους χαρακτήρες των ηρώων που τον έκανε να ταυτιστεί ή να του θυμίσει ίσως και λίγο τον εαυτό του..Ξεφυλλίσαμε και παρέα το βιβλίο, διαβάσαμε αποσπάσματα που μας άγγιξαν, αποσπάσματα που μας έκαναν
να βάλουμε τα γέλια.
Τελειώνοντας με τη συζήτηση του βιβλίου πέσανε στο τραπέζι προτάσεις για το επόμενο βιβλίο.
Τελικά, η Λέσχη ανάγνωσης αξίζει τον κόπο. Είναι περίεργο το πόσο μπορεί τελικά να ταιριάξει ένας καθηγητής με ένα μαθητή."

Η υπόθεση απλή: Ο δεκάχρονος Όσκαρ πάσχει από καρκίνο και περνάει τις τελευταίες του μέρες στο νοσοκομείο όπου με τη βοήθεια της γιαγιάς Ροζ, που του τροφοδοτεί τη φαντασία , παίζει ένα παιχνίδι∙ ένα παιχνίδι που θα τον βοηθήσει να "ζήσει" όσα δεν του επιτρέπει η αρρώστια του.

Ποιο παιχνίδι;;
Ααα, δε σας λέμε! Περιμένουμε τις απαντήσεις σας στα σχόλια. Για να σας βοηθήσουμε, σας παραθέτουμε και ένα απόσπασμα, όπου βλέπουμε το δεκάχρονο αγόρι να είναι…100 χρονών! Να:


( Ερίκ Εμμανουέλ Σμιτ)
«Αγαπητέ Θεέ.Έγινα εκατό χρονών. Κοιμάμαι περισσότερο αλλά είμαι μια χαρά. Σήμερα μίλησα στους γονείς μου για τη ζωή. Ελπίζω να κατάλαβαν. Η ζωή είναι ένα παράξενο δώρο. Στην αρχή τρελαινόμαστε που μας το χάρισαν, νομίζουμε πως είναι για πάντα. Ύστερα, με τις δυσκολίες, το υποτιμάμε, το βρίσκουμε σύντομο, ασήμαντο, είμαστε έτοιμοι να το πετάξουμε. Στο τέλος καταλαβαίνουμε πως δεν είναι δώρο, είναι παιχνίδι δανεικό. Και τρέχουμε να προλάβουμε, να επωφεληθούμε. Είμαι εκατό χρονών και ξέρω πολύ καλά για τι πράγμα μιλάω. Όσο γερνάς, πρέπει να αποδεικνύεις πως μπορείς να εκτιμήσεις τη ζωή. Πρέπει να γίνεσαι καλλιτέχνης. Οποιοσδήποτε ηλίθιος δέκα ή είκοσι χρονών είναι γεμάτος ζωή, αλλά στα εκατό, όταν δεν μπορεί να κουνηθεί, για ν’ αποδείξει πως ζει πρέπει να σκέφτεται. Δεν ξέρω αν μπορώ να πείσω τους γονείς μου. Δεν πας μια επίσκεψη και σ’ αυτούς; Θα τα καταφέρεις καλύτερα. Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτ’ άλλο. Είμαι λίγο κουρασμένος. Τα λέμε αύριο! Φιλιά! »

Κι εμείς. Τα λέμε αύριο! Φιλιά! :-)

6 σχόλια:

  1. Αχχχ η λεσχη μας...Μα επιτελους κυλιε Μανεση πελιμεναμε τοσο καιρο και τπτ ουτε μια ανακοινωση ουτε ενα σημειο ζωης βρε αδερφε...χεχε
    Λοιπον στην λεσχη περναμε καταπληκτηκα....
    δεν το συζητω,πρεπει να ερ8ετε κ εσεις στην γλυκια παρεουλα μας :) γιατι ειμαστε και καταπληκτικοι....
    ζωγραφιζουμε,εχει και μαμ,γελαμε και η ατμοσφαιρα ειναι πολυ φιλικη και ζεστη!
    περα του γελιου ομως αλη8εια περναμε πολυ ωραια στην λεσχη μας....
    Βλεπεις απο πολλες πτυχες το βιβλιο που εχεις διαβασει.
    πτυχες που ακομη κ ο ιδιος/α απορεις..
    Καταλαβαινεις πολυ καλυτερα τοσο τους χαρακτηρες οσο και το περιεχομενο του βιβλιου.
    ΚΑΙ σου δινεται κ η ευκαιρια να περασεις ευχαριστα ενα κυριακατικο απογευμα!

    Συντονιστητε στην αναρτησεις μας Σας περιμενουμε ΟΛΟΥΣ!!!!
    ΕΕΕΕλα να βλεπουμε καινουργια μελη
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑ

    χριστινα Μαντοπουλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συνεχίστε να μας κάνετε να ζηλεύουμε. Μας αρέσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχοντας διαβάσει όσα βιβλία είχατε ως επιλογές... Με το χέρι στη καρδιά το "αγαπητέ θεέ" πραγματικά είναι.. αριστούργημα!! ;)
    Και μια από τις πιο καλές θεατρικές παραστάσεις που έχω δει (ή πιο συγκινητικές..) ήταν η μεταφορά του βιβλίου με πρωταγωνιστή τον Λιγνάδη, στο Ιλίσια Βολανάκη..
    Μπράβο σας ακόμη μια φορά!!
    Καλές αναγνώσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χριστίνα,
    Σου δόθηκε, παιδί μου, η ευκαιρία να μας δουλεύεις και τις κυρια΄κές τ' απογεύματα και το ευχαριστιέσαι πολύ, ε; Καλάααα..

    Gyristrula2,
    Κάνε και συ μια λέσχη ανάγνωσης, μπορείς!

    Roadartist,
    Βασιλικότερη του βασιλέως! Έχεις διαβάσει τα βιβλία της Λέσχης;;; Εδώ εμείς, τα μέλη της λέσχης, το μόνο βιβλίο που έχουμε διαβάσει είναι ένα ενός γάλλου που κυκλοφόρησε τελευταία με τίτλο "πώς να μιλάτε για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει" (!!!)
    Θα αποσπάσετε ειδικό έπαινο άμα τη λήξει του έτους, το διαβλέπω!

    Αγγελική,
    Δε σε κατανοώ, παιδί μου, κι εσένα ( το χάσμα των γενεών, βλέπεις): Το "αυτή είναι ζωή" πού πάει; Στο μικρό Όσκαρ, στα μέλη της λέσχης ή σε όσους γλίτωσαν απ' αυτή τη διαδικασία; :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σε όλα τα ωραία που συμβαίνουν κ. Μάνεση.... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)