Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Μια φορά κι έναν καιρό,ήταν το κενό.




Πάει καιρός,μια καλή εισαγωγή φαντάζει περιττή.
Οπότε,επί του παρόντος.
Αφορμή: Το κενό.
Επεξηγήσεις: Τι είναι το κενό;!
Πέρα από την ένταξη του στις μαθηματικές έννοιες,πέρα από τα συναισθηματικά μας,το κενό...μόνο κενό Δεν είναι εν τέλει.
Γενικότητα ε;
Ας το συγκεκριμενοποιήσω.
Από εκείνους για μας: Ένας δίσκος,8 κομμάτια.
Οποιαδήποτε περιγραφή που θα μπορούσα να δώσω,θα το "έριχνε" στα μάτια μου,σου και όποιου τέλος πάντων το εκτιμήσει.

Ένα δείγμα θαρρώ πώς είναι κάτι παραπάνω από αρκετό.
Ο επίλογος του κομματιού 02:

https://www.youtube.com/watch?v=dR_vcW0XSlc



"Σε περιμένουνε.
Τους ακούω να χειροκροτάνε.
Βγες απ’ το καμαρίνι γρήγορα.
Οι θεατές διψάνε για αίμα
κι είναι περισσότερο υποκριτές απ’ τους ηθοποιούς
Σου ‘πα να φύγουμε κι εσύ με ρώταγες για πόσο..
Μα ο έρωτας καμία σχέση δεν έχει μ’ ερωτήσεις.
Ούτε μετριέται σε μέρες και μήνες.
Όσοι κρατούν πισινές δεν είναι ερωτευμένοι
κι όποιος ονειρεύεται να ξεφύγει
οφείλει πρώτα να ξυπνήσει.
Μα εσύ κοιμάσαι ακόμα
Και προτιμάς το σανίδι απ’ την ζωή
Λες κι έχουν καμία διαφορά.
πέραν της υποχρέωσης να υπακούς τον μαλάκα τον σκηνοθέτη.
Αυτοσχεδίασε για να σωθείς.
Αγνόησε τα εύσημα των ηλιθίων.
και τα παλαμάκια τους
Τί ξέρουν μωρέ κι αυτοί από θέατρο; "


και κάτι στίχοι του κομματιού 05 που θυμίζουν μια δόση από αρκετά πρωινά μου.

https://www.youtube.com/watch?v=cwvIWGssEJg


"Γράφουμε ποιήματα, που όλα τους μοιάζουν.
Γράφουμε ποιήματα, που το κουράζουν.
Τί σκατά είν’ όλ’ αυτά πρωί-πρωί;
Έχω να πάω στη σχολή
«Πού ‘ν’ τα τσιγάρα μου;»
Κλειδιά, ακουστικά, λεφτά, τη βαρεμάρα μου
ταυτότητα, κλειδιά ξανά. Kλείνω την πόρτα.
Η στάση τίγκα. Γεμάτο λεωφορείο. Κενό κεφάλι.
Κι ενώ οι άλλοι κοιτάνε, κενοί μου φαίνονται πάλι.
Και τους λυπάμαι και τους φοβάμαι
και δεν μιλάμε ,απλά κοιτιόμαστε.
Έτσι για 10 λεπτά μέχρι να φτάσουμε
θ’ αναρωτιόμαστε αν μεταξύ μας μοιάζουμε.
Και θα τρομάζουμε στην σκέψη πως «μπορεί
κάποιος απ’ όλους αυτούς να ‘μαι κι εγώ στην τελική.»"

Jolly roger κυρίες και κύριοι και τα παλαμάκια να λείπουν.

"Ερωτεύτηκα το κενό,γιατί μέσα του μπορώ και χωράω! "

Ιnfos: http://theatrodromou.blogspot.gr/2014/01/001-jolly-roger.html





7 σχόλια:

  1. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτές τις μέρες αυτήν την ανάρτηση. Προβληματίστηκα πραγματικά και ουσιαστικά. Ωραίοι οι στίχοι και όχι μόνο. Αλλά το ΚΕΝΟ;;; Είναι ο άνθρωπος γεννημένος να νιώθει "ΚΕΝΟ";;; Μήπως η λέξη αυτή περικλείει τα άλλα συναισθήματα που νιώθουμε μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας και που υποτιμούνται με την γενικευμένη λέξη "κενό"; π.χ. Αδιαφορία για τη ζωή, απογοήτευση από κάποιους ανθρώπους, άρνηση να κάνουμε δημιουργικά πράγματα , φιλοσοφική διάθεση και ανάγκη για μια πιο κριτική στάση ζωής, θυμό, βαρεμάρα κλπ. Όμως, αυτά δεν είναι "κενό", δεν μπορεί να είναι κενό;;; Είναι γόνιμο σκαλοπάτι για μια μεγαλώσει η καρδιά και ο νους μας, είναι ο σκληρός αλλά γλυκός πόνος της ωριμότητας, όχι ΚΕΝΟ. Αν δεν κατάλαβα ντιπ το πνεύμα των στίχων, διόρθωσε με, Δανάη.
    Τι παρομοίωση μού ήρθε ξαφνικά: Και ο χαρταετός σαν να πετάει σε κενό μοιάζει, αλλά φτάνει ψηλά γιατί υπάρχει ο άνεμος που δεν ...φαίνεται. Καλά πετάματα και ...πετάματα!!! Συνεπιβάτις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γεια σου και σένα! :)
      προβληματίστηκες διαβάζω και χαίρομαι.Μιας που αναφέρουμε προβληματισμούς λοιπόν κι εμένα με προβλημάτισε κάτι στα λεγόμενα σου:"είναι ο άνθρωπος γεννημένος νια νιώθει το ΚΕΝΟ;"
      ο άνθρωπος (για μένα τουλάχιστον), είναι γεννημένος για να νιώθει τα πάντα,χαρά,λύπη,απογοήτευση,ενθουσιασμό κι ούτε καθεξής.
      Δεν είναι δηλαδή μια προγραμματισμένη μηχανή.Φυσικά, ό,τι υπάρχει ως αποκλειστικό στοιχείο,δεν είναι θετικό.
      Σε άλλους είναι περίοδος της ζωής τους,σε άλλους είναι η ζωή τους.
      Όπως προ-ανέφερα,το κενό μόνο κενό Δεν είναι εν τέλει. Αυτό το νόημα νομίζω το έπιασες σε ένα μεγάλο βαθμό.
      Το κενό ίσως είναι μια χαώδης κατάσταση,αλλά αυτό δεν είναι μόνο αρνητικό.
      "mind the gap" λοιπόν. (τίποτα δεν είναι τυχαίο :P )
      Μην τρελαίνεσαι,το κενό έχει ουδέτερη έννοια κι εσύ ίσως τη φορτίζεις αρνητικά.
      Επίσης μόνο γενικότητα δεν είναι όταν χαρακτηρίζει τόσο συγκεκριμένα γεγονότα,εικόνες και συναισθήματα όταν το νιώθεις.
      Νιώσε με.
      Χαιρετώ ;)

      Διαγραφή
  2. "Μα ο έρωτας καμία σχέση δεν έχει μ’ ερωτήσεις.
    Ούτε μετριέται σε μέρες και μήνες.
    Όσοι κρατούν πισινές δεν είναι ερωτευμένοi" για μένα πολύ αληθινοί στίχοι, για ανθρώπους που μένουν νέοι, δεν ξέρω για μένα, ίσως έχω γίνει αρκετά εγκεφαλική. Όσο για το κενό, μεγάλη υπόθεση, υπαρξιακή ο τρόμος του.. Σαν τη συνεπιβάτιδα κι εγώ διαβάζω και ξαναδιαβάζω τους στίχους. αυτό λέει κάτι;
    Ευχαριστούμε, Δανάη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ορίστε,δεν είναι το κενό χαώδες.Ο έρωτας είναι.
      "Και θα τρομάζουμε στην σκέψη πως «μπορεί
      κάποιος απ’ όλους αυτούς να ‘μαι κι εγώ στην τελική.»"
      Μήπως το κενό είναι γεμάτο,ας πούμε,"πράγματα" που το προκαλούν;
      Μωρέ,το κενό πλήρες είναι,εμάς αδειάζει....

      Διαγραφή
  3. Γεια σου, βρε Δανάη! Εδώ είσαι, λοιπόν, κανένα κενό!

    Με κενό ή όχι, τη ζωντάνεψες τη σχεδία, πολύ στη μπουνάτσα είχε συνηθίσει τώρα τελευταία.
    Άκουσα τα βιντεάκια που μας παραπέμπεις. Τρέχω καταϊδρωμένος ( λόγω ηλικίας, φαντάζομαι!) πίσω από τους στίχους, να τους προλάβω - μα σε τι ταχύτητες καταφέρνετε να ζείτε! Και η αλήθεια είναι ότι στα πολλά βρίσκω (και) κομμάτια πολύ όμορφα, ζωντανά, στίχους που με μαλώνουν και με κάνουν να ξανακάνω την αυτοκριτική μου.

    Πιθανώς, στον ηλεκτρικό, στο Μοναστηράκι, αντί για please, mind the gap, θα μπορώ πια να ακούω please, fly in the gap.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Ναι,είπα να το γεμίσω το κενό με ένα επιπλέον "κενό".Αρκετά απουσιάσα.
      Η ταχύτητα είναι το νο1 αναγκαίο κακό(;) της εποχής,οπότε καλά μας τρεξίματα :P
      χαχα,μα τόσο στεγνοί αυτοί οι άνθρωποι των εκφωνήσεων που δεν έχουν καν διανοηθεί να βάλουν μια απόχρωση στα λεγόμενά τους...ντροπή.

      Διαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)