Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Ζωντανό βιβλίο ή νεκροί άνθρωποι;



Ξεμύτισα από το δωμάτιό μου και τα Λατινικά για λίγα λεπτά και άκουσα από την τηλεόραση  κάτι για ένα "ζωντανό βιβλίο" και πήγα να δω περί τίνος πρόκειται.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ, έλεγε, δημιούργησαν το "ζωντανό βιβλίο". 
Αφού λίγα κατάλαβα από τις ειδήσεις των οχτώ που έλεγαν για αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα, μπήκα στο ίντερνετ να επιβεβαιώσω τους φόβους μου.

Πολύ περιληπτικά λοιπόν, κατάλαβα πως πρόκειται για ένα "βιβλίο" το οποίο μόνο βιβλίο δε θα 'ναι.
Ο αναγνώστης θα φοράει ένα ειδικό γιλέκο το οποίο ουσιαστικά θα ρυθμίζει τα συναισθήματά του ανάλογα με την υπόθεση του βιβλίου. 

Χαρακτηριστικά όπως γράφει η σελίδα την οποία επισκέφτηκα:  "Το βιβλίο αλλάζει με τεχνητό τρόπο μέχρι και τον ρυθμό που χτυπά η καρδιά του αναγνώστη – την κατάλληλη στιγμή της συναισθηματικής κορύφωσης!"
http://www.fortunegreece.com/article/zontano-vivlio-tou-mit-dite-vinteo/ )




και αναρωτιέμαι: ΓΙΑΤΙ;

Τι είδους "βιβλίο" θα είναι αυτό; Τόσο πολύ έχει καταστραφεί ο συναισθηματικός μας κόσμος, ώστε να χρειαζόμαστε τεχνητά συναισθήματα για να διαβάσουμε ένα βιβλίο;

Μα τότε η λογοτεχνία χάνει εντελώς το νόημά της. 
Αν χρειαζόμαστε ηλεκτρονικούς αισθητήρες για να νιώσουμε τον έρωτα του Χίθκλιφ, μικρούς αερόσακους για να νιώσουμε την ψυχοσωματική πίεση του Ρασκόλνικωφ και 150 λαμπάκια LED για να δούμε τα αστέρια που μέτρησε  ο Μέλιος, τότε κάτι έχουμε κάνει λάθος.



Σε μια εποχή που σχεδόν τα πάντα στη ζωή μας είναι αυτοματοποιημένα και μηχανοποιημένα, η λογοτεχνία είναι κάτι που παραμένει ζωντανό.
Μια απόδραση από την καθημερινότητα, ένα καταφύγιο, μια ευκαιρία να γνωρίσεις τον εαυτό σου, μια γνωριμία με έναν άνθρωπο που έζησε πολλά χρόνια πριν από εσένα ή ταυτόχρονα με εσένα, ένα ταξίδι στη φαντασία, μια συνειδητοποίηση της δύναμης των λέξεων.

Όλα αυτά λοιπόν θυσιάζονται στο βωμό της εξέλιξης;

Μήπως σε κάποιο σημείο πρέπει η τεχνολογία να σταματήσει να "νεκρώνει" τον συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου;



4 σχόλια:

  1. Φαίνεται, Μαρία, πως διάβασα την ανάρτησή σου έχοντας φορέσει το ειδικό γιλέκο - δεν εξηγείται αλλιώς τόσο χαμόγελο και τόση συγκίνηση. Χαμόγελο για τους αισθητήρες και τους αερόσακους σε σχέση με τους πρωταγωνιστές των βιβλίων που γράφεις, συγκίνηση κυρίως από την τελευταία σου μεγάλη παράγραφο.

    Επειδή έχω κι εγώ τη γνώμη σου, πως δηλαδή η λογοτεχνία είναι το δωμάτιο με τους παραμορφωτικούς καθρέφτες της ζωής μας, ο χώρος της συνάντησής μας με εαυτούς και άλλους, λέω να την πάρω ψύχραιμα την είδηση.
    Άλλωστε, γιατί να ανησυχώ; Θα συμφωνούμε, φαντάζομαι, πως ο καλός συγγραφέας ανέκαθεν έκρυβε στα ωραία του κείμενα ηλεκτρονικούς αισθητήρες, λαμπάκια LED και μικρούς αερόσακους. Και σα να κατάλαβα ότι λίγο πριν γυρίσει το κεφάλι, μας έκλεισε και το μάτι :-)

    ΥΓ. Παρήγορα χαίρομαι, καθώς σε βλέπω κατά καιρούς, χωρίς καμία παρότρυνση, να τραβάς λίγο το κουπάκι της σχεδίας μας με τα ευαίσθητα και όμορφα κείμενά σου. Γιατί κουράζονται έτσι εύκολα άλλοι συνταξιδιώτες; Κι αν δε βλέπουμε νησί στον ορίζοντα, ας το φανταστούμε:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπα! Δεν την φοβάμαι τη λογοτεχνία! Είναι ο ύμνος της Ζωής και ξέρει να ...επιβιώνει. Πόσες φορές στην ιστορία του ανθρώπινου πνεύματος δεν προσαρμόστηκε και μετουσιώθηκε σε νέους τρόπους έκφρασης και σε εφευρέσεις; Έγινε από αποκλειστικά προφορικός λόγος και γραπτός. Πέρασε από την περγαμηνή στα μέταλλα του Γουτεμβέργιου. Από τις βιβλιοθήκες των λίγων ακούμπησε στα χέρια όλων. Κλείστηκε στις ταινίες κασετοφώνων. Εκφράστηκε με πένα και με γραφομηχανή. Έγινε ηλεκτρονικό βιβλίο. Και όλα αυτά μέσα από φόβο και υπερβολή και ενθουσιασμό για τη νέα κατάσταση - ανάκατα.
    Όπως λέει και η Μαρία η λογοτεχνία είναι ζωντανή. Και θα βγαίνει, όσο υπάρχουν άνθρωποι, από τις καρδιές μας για να ζωντανεύει συναισθήματά μας. Έτσι νομίζω. ΣΥΝΕΠΙΒΑΤΙΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και μήπως η λογοτεχνία είναι μόνο αυτά;
    Δύσκολο να την περιγράψεις με λόγια. Είναι μάλλον και ό,τι περιλαμβάνει αυτό το ζεστό συναίσθημα όταν περνάς τα δάχτυλα πάνω από τις σελίδες των βιβλίων, να εξερευνήσεις την υφή του χαρτιού και να ανακαλύψεις τη μυρωδιά του.
    Τουλάχιστον γι' αυτά τα δύο (που ίσως να ηχούν λίγο παράξενα για όσους δεν το 'χουν νιώσει) κρατάω τις αποστάσεις μου από τις νέες τεχνολογικές παρεμβάσεις, συνεπιβάτη, όπως για παράδειγμα και τα ηλεκτρονικά βιβλία, αναγνωρίζοντας βέβαια τα οφέλη τους. Μάλλον από παραξενιά δική μου.

    Ωστόσο συμφωνούμε πράγματι για τους καλούς συγγραφείς, Διονύση, πως δε χρειάζονται τεχνολογικά μαραφέτια για να συγκινήσουν τον αναγνώστη. Και ποιος δε συμφωνεί άλλωστε; Πώς είχες πει ότι το είπε ο Ρίτσος; Η λογοτεχνία δε μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, μπορεί όμως να αλλάξει τις συνειδήσεις των ανθρώπων και μέσω αυτών να αλλάξει ο κόσμος. (ή κάπως έτσι!)

    Θέλω μόνο να πιστεύω πως είναι αρκετοί στον κόσμο αυτοί που εξακολουθούν να έχουν ίχνη συναισθημάτων, ώστε αυτή η είδηση να μην πάρει μεγάλες διαστάσεις και γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας.
    Δε νομίζω όμως, αισιοδοξώ! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συμφωνώ απόλυτα, Μαρία, για την μυρωδιά των βιβλίων, τη ζεστασιά και την αφή του χαρτιού, την σημασία ακόμα και της γραμματοσειράς στην απόδοση του κειμένου. Και σίγουρα δεν είναι μόνο δική σου ΄'παραξενιά'' και έγνοια να μη θες να τις χάσεις. Έτσι νιώθουμε όλοι που αγαπούμε το βιβλίο και τη μαγεία του. Αλλά ξεχωρίζω την αγάπη και την αφοσίωση μας στα βιβλία από τους διάφορους τρόπους- μέσα που βρίσκει ή χρησιμοποιεί ο άνθρωπος για να εκφράσει λόγο και συναισθήματα. Πολύ καλό το κείμενο σου-ευχαριστούμε. ΣΥΝΕΠΙΒΑΤΙΣ
    Υ.Γ. Πάντως εγώ θα πρόσθετα και κάτι άλλο που αγαπώ στα βιβλία ( πραγματική παραξενιά !!!) . Με τρελαίνει να ξέρω πως αυτό το βιβλίο που κρατώ στα χέρια μου έχει διαβαστεί και από άλλους και θα διαβαστεί και μετά. Για αυτό δεν αγοράζω δικά μου βιβλία ( μόνο για δώρα) αλλά επιθυμώ να τα δανείζομαι από δανειστικές βιβλιοθήκες. Εκεί να δεις ζέστη που βγάζει το χαρτί και όσο πιο παλιό δείχνει, τόσο πιο αγαπημένο και πολυδιαβασμένο μου φαντάζει. Καλές σου αναγνώσεις, ας είναι και στα ...λατινικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)