Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

απολογισμοί....αποχαιρετισμοί...μέρος πρώτο



Ένα ακόμη "ταξίδι" τελειώνει για το καράβι της Περιβαλλοντικής μας ομάδας.
Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στην πλατεία Ταξίμ, σκεφτόμαστε ότι τα να αποκτά κανείς από τα νεανικά του χρόνια αυτό που λέμε "περιβαλλοντική συνείδηση",  είναι ένας από τους δρόμους που οδηγούν σε κοινωνική συνείδηση και καταλήγουν -ελπίζουμε- σε πολιτική συνείδηση.
Τα έργα και οι ημέρες της ομάδας παρουσιάζονται μέσα από τις φωτογραφίες που ακολουθούν.

ξεκινήσαμε τον Οκτώβρη με......

.......υπέροχες παρουσίες.....
........καλή παρέα....
.....τρυφερά διαλείμματα.....

........από τη δουλειά στον κήπο μας που  φροντίσαμε με στοργή .....






.......και εκείνος μας ανταπέδωσε.......





....και μας γέμισε ικανοποίηση και καμάρι!


η κοπή της πίτας μας

επίσκεψη στην Helmepa στον Πειραιά


μονοήμερη στο Σοφικό Κορινθίας



και  ένα λουλούδι αφιερωμένο με αγάπη
 σ΄αυτά τα εξαιρετικά παιδιά
 που  γέμιζαν την αυλή του σχολείου μας κάθε Κυριακή!!!

6 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφαα!Άντε και του χρόνου!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσα χρόνια, κ. Χριστοπούλου μας; Πόσα χρόνια καλλιεργείται ο κήπος και η συνείδησή μας; Πόσα χρόνια, πόσα χαμόγελα, πόση γνώση, πόσες συντροφιές, πόσες εκστρατείες, πόσα φυτέματα και πόσα ξερριζώματα, πόση ομορφιά, πόσες εναλλαγές, πόσα χρώματα, πόσα παιδιά, πόσες υπερβάσεις, πόσες Κυριακές, πόσοι σπόροι, πόση λάσπη, πόσες χαρές;

    Δηλώνω ευτυχής που δουλεύω σ' ένα σχολείο όπου με τόσο πάθος, παιδιά και καθηγητές, αφιερώνουν χρόνο και όρεξη, μαθαίνουν την ευθύνη και τη συνεργασία, συνδυάζουν τη γνώση και τη χαρά, δημιουργούν.

    Και νομίζω ότι έχουμε κιόλας αργήσει: Θα έπρεπε να είχαμε καθιερώσει κιόλας ειδικούς επαίνους γι' αυτά τα παιδιά και για όσα ζουν το σχολείο σαν δεύτερο σπίτι τους

    ( Και βέβαια θα μοιάζουν υπερβολικά ή με το συνήθη τρόπο φορτισμένα αυτά που γράφω, αλλά νομίζω ότι όποιος το έχει ζήσει και παρακολουθήσει τόσα χρόνια το φαινόμενο της περιβαλλοντικής ομάδας τα προσυπογράφει ασμένως)

    Καλή μας συνέχεια. Όσο πιο δύσκολη η χρονιά του χρόνου, τόσο περισσότερο πείσμα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι να πω για τα υπέροχα καλά σου λόγια, Διονύση! Μόλις τέλειωσα την τακτοποίηση του υλικού της φετινής ομάδας και νιώθω αυτό αποκαλούμε "γλυκιά μελαγχολία"!
    Νάναι καλά τα παιδιά και συ Νίκο, που έβαλες το χέρι σου στον κήπο μας. Σε θυμάται ξέρεις και εμείς δεν σε ξεχνάμε ποτέ! Γιατί η Γη μας δένει πραγματικά γερά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μονοήμερη στο Σοφικό?!

    Ζήλεψα :P

    Πάνε τώρα δύο(;) μήνες που περνάγαμε με φίλες απ'τη σχολή έξω απ'το σχολείο κι είχε τύχει (τι "τύχει" δηλαδή Κυριακή απόγευμα ήταν)να έχει συνάντηση η περιβαλλοντική.Κάτι τους είχα ψιλοπεί για το τι γίνεται σχολείο,αλλά όπως και να το κάνουμε το "live" έχει άλλη χάρη.Είχα καιρό να ακούσω τα "τι τυχυερή που ήσουν" και τα "δεν μπορούσα να'μαι κι εγώ, ένα χρόνο έστω, σ'αυτό το σχολείο;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απ΄ότι φάνηκε λοιπόν εκ των υστέρων ο "σπόρος" βλάστησε και γίνατε φοβεροί πολίτες που περιμένουμε να ανθίζετε διαρκώς!

      Διαγραφή
  5. ένας επιτυχημένος δηλαδή απολογισμός ιδεών, μηνυμάτων, ευαισθητοποιημένων ψυχών εν τέλει.

    Εύχομαι να συνεχίσετε τις όμορφες πρωτοβουλίες με μερἀκι και χαμόγελα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)