ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ...ΑΛΛΑ

 

Σαν μητέρα, σαν κόρη

 

Μέσα στης Ακρόπολης το μουσείο περπατούσα, μέχρι που ένα άγαλμα την προσοχή μου τράβηξε.

Ήταν η Διώνη με την κόρη της, όμορφη σαν την Αρετούσα, αγκαλιά με την μητέρα της που τόσο την αγαπούσε.

 

Στάθηκα μπροστά και σκέφτηκα, πόσο αγαπά μια μαμά την κόρη της;

Εξαφανίζεται με τον χρόνο, ή μένει ώσπου η ύπαρξη να τελειώσει;

 

Τότε είδα κάτι που κράτησε μονάχα μια στιγμή,

μια ανάμνηση, ένα κομμάτι που έμοιαζε με αστραπή.

 

Είδα την θεά της ομορφιάς, καμαρωτή στον Όλυμπο,

με την μητέρα της κοντά να μιλούν ώσπου ο ουρανός έγινε ρόδινος.

 

Τα μάτια τους λαμπερά, και η εμφάνισή τους.

Μεσ’ την ψυχρή βραδιά τραγουδούσαν με όμορφη χροιά:

 

Όλοι αγαπούν στην ζωή, κάποιοι πραγματικά, κάποιοι με το ζόρι,

όμως χαρά θα βρεις αν αγαπάς σαν μητέρα, σαν κόρη.

 

Γύρισα στην πραγματικότητα και κοίταξα το άγαλμα.

Τότε μόνο κατάλαβα της μητρικής αγάπης την σπουδαιότητα. 

Καλλιόπη Χιονίδη, Α’4

(Βασισμένο στο άγαλμα της Αφροδίτης με

 την Διώνη, ΒΜ και την στοργική αγάπη

 μιας μητέρας.)