Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Το ξέρω ότι υπάρχει ασχήμια. Υπάρχει όμως κι ομορφιά.

ένα κείμενο

του Σπύρου Μπάμζα ( Γ΄λυκ.)

Με αφορμή ένα πρόγραμμα που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία των μαθητών του 6ου λυκείου Καλλιθέας που στοχεύει στη διευκόλυνση των αστέγων της Καλλιθέας, θα επιθυμούσα με το παρακάτω κείμενό μου να μειώσω ένα φαινόμενο που πραγματικά με σόκαρε. Το φαινόμενο της απόλυτης αδιαφορίας.
Όταν, λοιπόν, αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε ένα χρηματικό ποσό για τους άστεγους και ζητήσαμε από όλους τους μαθητές να διαθέσουν από 1 ευρώ (προαιρετικά), ήρθαμε αντιμέτωποι με την ψυχρή αδιαφορία. Ελάχιστοι μαθητές έδωσαν σημασία και ενδιαφέρθηκαν για τον ευγενή σκοπό μας. Γιατί, όμως;

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε περάσει στη ζωή μας στιγμές καλές, κακές, αστείες, μοναχικές, διασκεδαστικές, θλιβερές και ο καθένας μας ξεχωριστά θυμάται τις πιο έντονες του κάθε συναισθήματος. Οι καλές στιγμές είναι αυτές που συζητάμε συνήθως, αλλά οι κακές είναι αυτές που μένουν βαθιά χαραγμένες μέσα μας. Παρά τη μικρή τους διάρκεια ευχηθήκαμε να μην τις ξαναζήσουμε ποτέ.
Έχουμε, όμως, σκεφτεί πώς θα μια ζωή μόνο με τέτοιες στιγμές; Την αίσθηση του να μην ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο; Να ζεις μόνο βιολογικά και όχι ψυχικά; Την απόλυτη απόγνωση; Προφανώς όχι. Δε μας νοιάζει, αφού δε συμβαίνει σε μας. Ίσως αυτή να είναι η αιτία για το ότι υπάρχουν άνθρωποι με τέτοια ζωή. Άνθρωποι σαν κι εμένα κι εσένα που παρόλ’ αυτά δε ζουν σαν εμένα κι εσένα. Δεν έχουν οικογένεια να νοιάζεται γι’ αυτούς. Δεν έχουν ένα ζεστό πιάτο φαγητό να τους περιμένει. Δεν έχουν την αγάπη που χρειάζονται. Δεν έχουν καν ένα σπίτι για να νιώσουν την ελάχιστη ασφάλεια και θαλπωρή.

Μήπως εμείς αυτά τα θεωρούμε δεδομένα;Δεν έχουμε φανταστεί ποτέ πώς θα μπορούσε να ήταν να πεινάμε μέχρι θανάτου, να κοιμόμαστε στο δρόμο χωρίς να ξέρουμε αν θα ξυπνήσουμε, να στηρίζουμε την επιβίωσή μας στην ελεημοσύνη των περαστικών. Σας φάνηκε ανατριχιαστική και σκληρή η φριχτή αλήθεια; Φοβηθήκατε μόνο και με τη σκέψη μιας τέτοιας ζωής; Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που ζουν έτσι. Άνθρωποι… Σαν εμένα κι εσένα.
Αρκετοί από μας, σ’ αυτούς τους προβληματισμούς, θα έριχναν την εύκολη ατάκα:» Η ζωή είναι άδικη. Εγώ τι να κάνω;» Ισχύει ότι η ζωή είναι άδικη, αλλά θύματα αυτής της αδικίας θα μπορούσαμε να ήμασταν εγώ κι εσύ. Σκέψου καλύτερα. Μπορείς να κάνεις πολλά γιατί είσαι ένα παιδί. Εσύ είσαι το μέλλον. Εσύ είσαι αυτός που θα διαμορφώσει τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη. Ή τουλάχιστον θα προσπαθήσεις. Εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά.

«Κάθε μέρα θα θυμίζω στον εαυτό μου να απλώνει το χέρι και να σε αγγίζει απαλά. Γιατί δε θέλω να χάσω την ευκαιρία να σε αγγίζω κάθε μέρα. Θα δίνω στον εαυτό μου την ευκαιρία της αγάπης, ό,τι κι αν συμβεί.» Λέο Μπουσκάλια

Οι φωτογραφίες προέρχονται από τον παγκόσμιο ιστό

14 σχόλια:

  1. Δεν ανταποκρίθηκαν γιατί έχει παγώσει η καρδιά,και όταν παγώσει η καρδιά υπάρχει πρόβλημα όχι μόνο στους γύρω του και τον ίδιο,αλλά και στην κοινωνία.Άνθρωπος σκληρόκαρδος=αποτυχημένη κοινωνία.Όσο για εκεί Σπύρο που λες ότι οι νέοι είναι το μέλλον δεν ξέρεις πόσο συμφωνώ μαζί σου,αλλά και πόσο λυπάμαι όταν ανοίγω τα μάτια μου και κοιτάζω γύρω και οι λίγες εξαιρέσεις δεν αρκούν για να αλλάξουν τν πραγματική απελπισία που με πιάνει όταν βλέπω τη γενιά μας.Ελπίζω να αλλάξει όσο είναι ακόμα καιρός!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν ειναι μονο οτι δε νοιαζομαστε, αλλα μαλλον οτι δεν εχουμε μαθει να νοιαζομαστε για τον εαυτο μας και κανεναν αλλον και αυτο ειναι ο,τι χειροτερο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΠΑΡΑ για τον εαυτο μας και κανεναν αλλον, ήθελα να πω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σπύρο, σε παραπέμπω στον τίτλο σου. Υπάρχει ομορφιά. Αν δεν είδες ανταπόκριση με το πρώτο στην πρωτοβουλία που πήρατε για τους αστέγους, μπορείς να επιμείνεις, να δεις περισσότερη τη δεύτερη φορά. Εγώ την ομορφιά τη β λέπω ήδη από την ίδια την πρωτοβουλία που πήρατε μόνοι σας και που την προχωρήσατε ως το τέλος, παρά το ακατάλληλο της εποχής, μιας και οι περισσότεροι είσαστγε στην τρίτη λυκείου και "χωμένοι" γερά στις εξετάσεις.
    Κινητοποιήθηκαν αρκετά παιδιά, μαζεύτηκε ένα καλό ποσό, ΕΓΙΝΕ κάτι, ξεπεράσαμε το επίπεδο των λόγων, της γκρίνιας, της στείρας φλυαρίας. Αυτά δεν είναι παρήγορα;

    Το ίδιο το κείμενο το δικό σου, δεν είναι ένα δείγμα της παρεμβατικής σας διάθεσης που μπορεί να προσφέρει στηρίγματα σ΄αυτή την εποχή;

    Έγινε η αρχή. Και την επόμενη φορά θα είναι ακόμα καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Για "να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή".
    Είμαι σίγουρη ότι θα επιμένετε στις τόσο ωραίες πρωτοβουλίες σας, που μας κάνουν υπερήφανους!
    Μια παρατήρηση για το κείμενο.
    Το βρήκα τόσο γνήσιο και άμεσο, αγγίζει πραγματικά το συναίσθημα, χωρίς στοιχεία μελοδραματισμού, παρά το τόσο δραματικό του θέμα!
    Μπράβπ, Σπύρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για να γυρίσει ο ήλιος δεν χρειάζεται απλά δουλειά αλλά και πρόθυμους ανθρώπους να δουλέψουν σκληρά και ΤΙΜΙΑ για αυτό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μαζέψαμε 450 ευρώ- τελικά!!!Να το χαρούμε;Τι λέτε;Να το χαρούμε!!![απολύτως]
    Άννα Ζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τι ωραία! Αυτές οι πράξεις είναι που γεμίζουν τη ζωή μας!
    Ακόμα κι αν δεν υπάρχει ανταπόκριση από όλους, μπορούμε να παρασύρουμε σιγά σιγά ο ένας τον άλλον, με πρωτοβουλίες σαν αυτήν. Το θέμα είναι να μην απογοητευόμαστε!

    Μαργαρίτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. to parapanw link to afhnw na milhsei g mena gt oses fores to akoyw einai san thn prwth fora kai me aggizei kathe fora to idio

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. epishs sygxarhthria se osoys boh8hsan na mazeytoyn ta xrhmata
    polla h liga einai mia boh8eia kai mia kalh praksh

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ωραίο κομμάτι Στέλιο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είσαι κι εσύ ένας απ'αυτούς,Στέλιο.Αν μπορούσαν οι λέξεις να μιλήσουν σα να'ναι χειρονομίες κ΄βλέμματα κ΄συν- ομιλίες,θα έλεγαν- για την όμορφιά που ξέρετε...-τόσα πολλά όμως.[τι όμορφο κομμάτι!]
    για όλους εσάς τους όμορφους ανθρώπους,εκείνος ο στίχος του Ελύτη:"ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΟΥ ΤΗ ΛΥΠΗ ΤΗΝΕ ΛΕΝΕ ΛΑΜΠΟΥΣΑ"
    Αννα Ζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. εχω ανατριχιασει αυτην την στιγμη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)