Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Ἀνθολογία τῆς Οἰκονομίας-Γεώργιος Σουρής

Σας παρουσιάζω ένα διαχρονικό ποίημα του σατιρικού Γεωργίου Σουρή.
Είναι διαχρονικό γιατί σατιρίζει κυρίως την οικονομική συμπεριφορά της τότε εποχής (εκατό χρόνια πριν!) η οποία μάλλον παραμένει ίδια ή είναι ακόμα χειρότερη στο παρόν.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται, γιατί εμείς ,οι άνθρωποι, εθελοτυφλούμε και δε μας γίνονται τα ιστορικά πάθη μαθήματα αλλά ούτε και τα σύγχρονα.


Ἀνθολογία τῆς Οἰκονομίας

συλλεγέντα καὶ ἀναρτηθέντα ἐπὶ τῇ πανηγυρικῇ ἐλεύσει τοῦ ΔΝΤ

Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;Νὰ τρέφῃ ὅλους τοὺς ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;
Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;

* * *

Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.

* * *

Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

* * *

Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.

* * *

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

* * *

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!

* * *

Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.

* * *

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.

* * *

Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.

* * *

Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

* * *

34 σχόλια:

  1. Δεν ήξερα πως υπήρχαν τέτοιου είδους ποιητές στην Ελλάδα, ακόμη και πριν τόσα χρόνια.
    Δε λέω, μπορεί να έχει δίκιο για όσα λέει αλλά εκείνος τι έκανε για να αλλάξει την κατάσταση;



    -Θετική. :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στέλιο με πρόλαβες διότι και ε΄γω ήθελα να το βάλω.Πάντως αυτα που περιγράφει δεν υπάρχουν.Κατά τους κρατούντες όλα είναι μια χαρά και ωραία.Ζούμε σε μια ωραία χώρα με τον ήλιο να μας χτυπάει και όχι μόνο αυτό αλλά θα πρέπει να λέμε και ευχαρίστω που όταν αυτοί μας έσωζαν εμείς καθόμασταν.Για αυτό πείτε όλοι ευχαριστώ και βγάλτε το σκασμό(Ειρωνεύομαι ασφσλώς).Μπράβο βρε ιππότη μου.Είσαι πριν από εμένα για εμένα.Μισθό σου δίνω ή είσαι παραδοσιακός ιππότης?Λίζα καθόρισε το πρόβλημα που υπήρχε για να μπορέσει να λυθεί και εκεί έγκειται η προσφορά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένας βασικός τρόπος για να αλλάζουμε καταστάσεις είναι να ενημερώνουμε,ευαισθητοποιούμε,καθοδηγούμε (με την καλή έννοια) τους συμπολίτες μας.Η αλλαγή έρχεται όταν είναι ενήμεροι αρκετοί πολίτες ώστε να κινητοποιηθούν.
    Ο Σουρής εξέδιδε μία εβδομαδιαία σατυρική εφημερίδα για χρόνια.Ίσως μέσα από αυτήν την εφημερίδα να άλλαξε τις συμπεριφορές και τις αντιλήψεις που είχαν πολλοί πολίτες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαχαχα.Α ρε Νίκο.
    Δε γίνομαι μισθοφόρος.Ποτέ.

    Πάντως τόσα χρόνια έβγαζαν οι περισσότεροι το σκασμό αφού βολεύονταν αλλά και πάλι δε νομίζω ότι έπαιρναν και πολλά χαμπάρι όταν ξεπουλούσαν σιγά-σιγά την Ελλάδα.Ζήσουσαν στον καθημερινό ήσυχο μικρόκοσμό τους.

    Τώρα όμως που εμείς γνωρίζουμε πως γίνεται μεθοδευμένο ξεπούλημα της Ελλάδας,τώρα που έχουμε οι περισσότεροι απρόβλεπτο ταραγμένο μικρόκοσμο,τώρα που η καταπίεση έρχεται από παντού (Ελληνική κυβέρνηση,Τράπεζες,ΔΝΤ,Ευρωπαική Ένωση),
    τώρα που γινόμαστε δούλοι,
    ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

    Μακάρι κάποτε να αυτονομηθούμε πραγματικά, να ανεξαρτητοποιηθούμε, να κυριαρχήσει ο λαός όπως λεει και το Σύνταγμα που το έχουμε για να μας το καταπατούν.(Ότι ιερότερο για τη δημοκρατία και για τα δικαιώματα μας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γίνεται να κατευθύνεις κάποιον και να είναι με καλή έννοια?
    Τι είναι εκατό χρόνια στην πορεία της ιστορίας?
    Το τελευταίο ερώτημα είναι ρητορικό?
    Γιατί αν έχεις απάντηση θέλω να την ακούσω!

    -Θεωρητική speaking!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλα το ποιημα ειναι θεικο! ΤΑ ΣΠΑΕΙ! και περιγραφει ολη την οικονομικοπολιτικη κατασταση !!!
    μια χαρα δουλεια ο γιωργακης..:P
    και αφου ειναι τοσο καλος λοιπον..καποιος (καποιοι) πρεπει να αναλαβουν τα ηνια και να συνεχισει το εργο του με σκοπο να ξυπνησει συνειδισεισ και οχι να κατευθυνει :P
    και για οσους δεν καταλαβαν το εμμεσο μηνυματακι μου...προτυνω να κανουμε ολοι μαζι συχνοτερα τετοιου τυπου αναρτησεις..:P
    p.s. : kai ta tragoydia metrane fusika!!!
    xD......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κοιτάμε γύρω μας .
    κοιτάμε πίσω στην ιστορία,
    κοιτάμε μέσα μας
    και καταλαβαίνουμε
    ότι...δεν πάει άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χαχαχα.Η καθοδήγηση με την καλή έννοια είναι όταν προτείνουμε ιδέες, τρόπους συμπεριφοράς και λοιπά και ζητάμε από τους άλλους να τα ακολουθήσουν.Άμα θέλουν τα ακολουθούν.


    Η ιστορία επαναλαμβάνεται σε γεγονότα-καταστάσεις.Μπορούν αυτά να επανηληφθούν σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε πολύ μακρά διαστήματα.

    Θεωρώ πως μία τέτοια κατάσταση που έχει επαναληφθεί κάμποσες φορές στη μικρή σύγχρονη ιστορία του ελληνικού κράτους έχει τραγικά αποτελέσματα.

    Ολα μετράνε στην Ιστορία.Είτε είναι 1.000 χρόνια είτε 1 χρόνος.
    Επειδή είναι μονο 100 χρόνια δε χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή;(Έτσι το εξέλαβα)
    Ίσως είναι ρητορική η ερώτηση άμα έχει ως απάντηση πως είναι πολύ σημαντικά.Αλλά δεν είναι ξεκάθαρη σε εμένα έτσι όπως την έθεσες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χαχα.Κυρία Χριστοπούλου μπήκατε μέσα στο κλίμα της ποίησης αλλά και της σκέψης μου.:P

    Πιστεύω πως άμα συνεχίσουν έτσι οι πολιτικοί
    θα σιμώσει ο καιρός που θα έχουμε σιχαθεί τόσο πολύ τους πολιτικούς ώστε να τους κυνηγάμε.Το θέμα είναι από εκεί και πέρα τι θα γίνει.
    (Το λέω γιατί νιώθω συχνά την οργή ανθρώπων όλων των ηλικιών για αυτούς)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ιωάννα, δε θα μείνεις παραπονεμένη αφού την ιστορική περίοδο που διανύουμε δε γίνεται να μην είμαστε πολιτικοποιημένοι και να μην ασκούμε κριτική.Θα έχουμε και άλλες αναρτήσεις-συζητήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εμπρος προς το φως εμπρος προς ολοταχως
    βιρα τις άγκυρες και πλεουμε ας πουμε ευτυχως
    που δεν εχουμε οπλα μονο χαρτια και γραμματα
    νοτες και στιχους τραγουδα ζησε οραματα

    Steli0s...T

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Συμφωνώ πως όλα μετράνε στην ιστορική εξέλιξη, απλά σε σχέση με την ιστορική πορεία του κόσμου τα εκατό χρόνια μοιάζουν μικρό διάστημα.(Η ερώτηση είχε να κάνει με τη σχετικότητα του χρόνου,ψιλοάσχετο με το θέμα το ξέρω!)
    Όσο για την ερώτηση δίκιο έχεις δεν το έθεσα ξεκάθαρα.Εννοούσα ότι στο "Τώρα τι κάνουμε" έχεις απάντηση-πρόταση?(Γιατί με ενδιαφέρει...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. σιγουρα δεν το εγραψε χθες??


    ωστοσο διαφωνω για αυτο που λες με την ενημερωση. Πρεπει να ειναι πολυπλευρη και η γνωση που αποκταμε μονοι μας εχοντας καταλληλη παιδεια για να κρινουμε το καθε τι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καταρχάς για την ιστορία ς ο αρμόδιος πρέπει να πω ότι 100 χρόνια είναι τίποτα και ότι τα ιστορικά γεγονότα είναι καταιγιστικά.Ποιος τα κατευθύνει είναι δύσκολο.Δύο βασικοί παράγοντες πάντως υπάρχουν πάντως,οι ηγεσίες ή οι απλοί διαχειριστές της εξουσίας(την εννοώ κατά το Βυζαντινή πολιτική θεώρηση,ερωτήσεις άλλη φορά) και στους λαούς.Εξαρτάται τις σας αρέσει.Αν θέλετε τη γνώμη μου υπάρχουν και τα δύο.Ισμήνη τι κάνουμε τώρα?Βάζουμε μπρος την ηθική και εθνική αναδιοργάνωση,αναμόρφωση,
    ανασυγκρότηση όπως θες πες το,να γυρίσουμε στην παράδοση που μας κάνει ξεχωριστούς μέσα στη Παγκόσμια Βαβυλωνία,να επαναδημιουργήσουμες τους απαραίτητους θεσμούς και να βρούμε ικανούς ηγέτες που δουλεία τους θα έίναι όχι να βασανίζουν το λαό αλλά να τον υπηρετούν,βασική τους έγνοια να είναι η επίλυση των προβλημάτων και όχι οι βίλλες και τα αναίτια ταξιδάκια,που θα αποβλέπουν στην πνευματική πρόοδο του έθνους και του λαού(υπάρχει διάκριση μεταξύ τους) και να έχουν όραμα για μια ισχυρή χώρα που θα προσπαθεί να ξεπεράσει τους προηγουμένους στην αρετή και να μοιάσει στο Βυζαντίνό μεγαλείο.Σε καλύπτω?Στέλιο σε τιμά αυτή η απόφαση σου.Είσαι πραγματικός ιππότης.Ιωάννα κάθε μέρα συζητάμε εδώ.Μην ανησυχείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Νίκο μου,
    Για να είμαι ειλικρινής δε με καλύπτεις ιδιαίτερα.Η αλήθεια είναι ότι το Βυζάντιο δεν το είχα και ποτέ σε μεγάλη εκτίμηση, δεν ξέρω γιατί.Αλλά ακόμα και αν ήταν όντως μια "καλή" ιστορική περίοδος, δεν ξέρω κατά πόσο θα ωφελούμασταν από την επιστροφή σε ένα παλαιότερο σύστημα του οποίου η ύπαρξη βασιζόταν σε διαφορετικές συνθήκες.Απ'την άλλη,όσων αφορά στην ηθική και εθνική ανασυγρότηση που λες, όλοι λίγο πολύ συμφωνούμε ότι η κρίση είναι κάτι παραπάνω από οικονομική και είναι ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε πολλά και να αλλάξουμε στάση.Το θέμα είναι πώς.Η ερώτηση δηλαδή δεν αλλάζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Όπως είπε και η Θεωρητική, τα δεδομένα, καλώς ή κακώς, έχουν αλλάξει και η επιστροφή σε παλιότερους κοινωνικοπολιτικούς θεσμούς είναι -εκτός από σχεδόν απίθανο- ανώφελο. Τι θα κερδίζαμε αν επιστρέφαμε στην κοινωνία του τότε με τα δεδομένα του τώρα;

    (Αυτή απλά είναι η άποψή μου για το θέμα θέσατε Θεωρητική και Νίκο)

    -Θετική. :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Γεια σας.

    Στο ερώτημα της Θεωρητικής [αρχίσαμε πάλι τις ταξικές επιλογές..] " τι κάνουμε τώρα", φαντάζομαι πως δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις. Μιλώντας για στάση θα πρόκρινα τη συμμετοχή και τη μη παραίτηση, τις ομαδικές ή ακόμα και όχι προτάσεις κοινωνικής δράσης σε όποιο επίπεδο. Τη δημιουργία νησίδων που να μπορείς σιγά σιγά εκεί να πατήσεις και μετά να χτίσεις.
    Ασάφειες, θα μου πείτε, λέξεις.{"Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις", φωνάζει ο Αναγνωστάκης)Ναι, λέξεις. Όχι μόνο, όμως. Ο καθένας δραστηριοποιείται σε ένα χώρο ( οι περισσότεροι, αν όχι όλοι από μας στο σχολείο) κι εκεί μπορεί να προτείνει και να επιχειρεί δράσεις, συνεργασίες, αλλαγές, μικρές άνοιξες. Ή όχι;

    ( Τώρα, τι σχέση έχει με το ποίημα του Σουρή το σχόλιο, μη με ρωτάς, Σοφοπλάστη:-) Ούτως ή άλλως μπήκε θέμα περί του πρακτέου.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Λίζα και Ισμήνη παρανοήσατε.Δεν λέω την επιστροφή σε ένα παλιότερο κοινωνικοπολιτικό σύστημα αλλά την άντληση επιτηχημένων συμπεριφορών θεσμών και άλλων που σε συνδυασμό με καινούργιες θα θεμελιώσουν ξανά το κράτος αυτό.Εξάλλου είναι μεγάλη επιτυχία και απόδειξη ικανότητας για ένα λαό να πάρει παλιότερα πράγματα και να να τα βάλει στο σήμερα αρμονικά. .Σκέψου για παράδειγμα πως όλοι λένε να ιυοθετήσομυε τους Ευρωπαικούς θεσμούς αλλά και γενικά τους ξένους χωρίς οι άμοιροι να σκέφτονται ότι υπήρχαν διαφορετικές συνθήκες.Τώρα για το άλλο.Ο καθένας πρέπει να συνηδειτοποιήσει αφενός τα όρια του αφετέρου τις υποχρεώσεις του και επίσης να επιστρέψει στην παράδοση που τον κάνουν ξεχωριστό στο Παγκόσμιο Χωριό.Εξάλλου παράδοση εδώ είναι πράγματα που κάναν οι άνθρωποι το λιγότερο από τότε που υπάρχει γραπτή ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Νίκο,
    Το να χαρακτηριστεί όμως ένας θεσμός ή μια συμπεριφορά ως επιτυχημένη δεν εξαρτάται και απ'τις συνθήκες στις οποίες εκδηλώνεται?Όσο για την επιστροφή στην παράδοση δεν είμαι σίγουρη πώς ακριβώς το εννοείς...αν όμως εννοείς τον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητάς μας,νομίζω ότι μεγαλύτερο ρόλο παίζει το ποιοι είμαστε σήμερα,τι πολιτισμό παράγουμε(ή δεν παράγουμε,γι'αυτό και τον "δανειζόμαστε" από κάπου αλλού)

    Κ.Μάνεση,
    Μάλλον η απάντηση είναι ναι,απλά όταν λέτε "μικρές άνοιξες"προβληματίζομαι ως προς το αν μπορούν να αλλάξουν τον Κόσμο...Μπορεί βέβαια(και για μένα το έχουν ήδη κάνει) να αλλάξουν και να διαμορφώσουν τον κόσμο μου και ίσως αυτό να είναι πιο σημαντικό...
    ΥΓ1.Βγάζετε νόημα?
    ΥΓ2.Η προηγούμενη ανάρτηση με κυνηγάει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. κ. Θεωρητική,
    Τον Κόσμο, μέχρι να τον αλλάξουμε, μπορεί να χρειαστούμε λίγα χρονάκια παραπάνω και, όσον αφορά στην περίπτωσή μου, είπαμε, κακό σκυλί ψόφο δεν έχει, αλλά δε διεκδικούμε και αθανασία.
    Όμως.
    Η αισιοδοξία πως μπορούμε να βελτιώνουμε το μικρόκοσμό μας δεν καταλαβαίνω γιατί να μην είναι ρεαλιστική. Ουτοπική γίνεται η επιθυμία μου να βλέπω αυτό το μικρόκοσμο σαν τους κύκλους που μεγαλώνουν, όταν ρίχνω το βοτσαλάκι στην ήρεμη θάλασσα: Να απλώνει.
    Δε θέλω να με πειράζει, όταν δε γίνεται. Την αφήνω, την ουτοπία που λέγαμε, μέσα μου να υπάρχει - καλή συντροφιά. Αλλά εκείνο που αφήνω στόχο είναι οι μικρές αλαγές στο πεδίο που δραστηριοποιούμαι.

    Ταυτόχρονα απλώνω μάτια, αυτιά, αισθήσεις, για άλλες προτάσεις, άλλες νησίδες, άλλα όνειρα, άλλων. Δεν είμαστε μόνοι μας σ' αυτό τον κόσμο κι αν μείνουμε, καραδοκεί ο Αριστοτέλης να μας κατσαδιάσει ( να μας πει θηρία ή θεούς..) Τέλος πάντων, μεγάλη κουβέντα κι αυτή του "τι κάνουμε τώρα;" και, ναι, σίγουρα, έχουμε αστοχήσει στην ανάρτηση, ο Σουρής θα γελάει μαζί μας!
    Καλό απόγεμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Χοχο.Και η κ.Χριστοπούλου και ο Στέλιος το
    ενδίδουν στα στιχάκια.

    Αλς,
    Όταν λέω ενημέρωση εννοώ να πληροφορούμε και τους συνανθρώπους μας με τα συμπεράσματά μας ή με αλήθειες που γνωρίζουμε ώστε να αποκτήσουν αυτή την πολύπλευρη γνώση όπως λες.Μόνος μάλλον κανείς δεν μπορεί να έχει πολύπλευρη γνώση τέτοιων θεμάτων.
    Εύκολο να γνωρίζουμε μαθηματικά,φυσική,χημεία,αρχαία,οικονομία αλλά σε καθημερινη βάση με τις κοινωνικές εξελίξεις είναι δύσκολο να ασχολούμαστε και να κρίνουμε πολλά ζητήματα.Σιγά-σιγά διαμορφώνουμε μία εικόνα αλλά καλύτερα θα είναι να ακούμε και απόψεις πολλών άλλων ανθρώπων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δεν είμαι σίγουρη ότι το κατάλαβα το τελευταίο σχόλιο!(Μάλλον εγώ φταίω βέβαια!) Απλά έτσι όπως το θέτετε μου φαίνεται ότι
    δεν είναι ουτοπική η επιθυμία σας,ιδιαίτερα όταν¨"ο χωρος που δραστηριοποιείστε" είναι η εκπαίδευση.Εννοώ ότι ο,τι κάνετε εσείς,αλλά και ο καθένας μας το οποίο πηγαίνει τη σχολική μας κοινότητα(το μικρόκοσμό μας) ένα βήμα μπροστά δεν είναι εκπλήρωση αυτής επιθυμίας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. θεωρητική,
    Ευχαριστώ για τη συμπαράσταση, αλλά η αλήθεια εδράζεται στη λαβυρινθώδη διατύπωση των σκέψεων του λαβυρινθώδους μυαλού μου και όχι στη δική σου αδυναμία κατανόησης.
    Καλά το κατάλαβες: Ρεαλιστικό να επιδιώκουμε βελτιώσεις στο πεδίο που δραστηριοποιούμαστε. Ουτοπικό να θέλουμε να βλέπουμε τις βελτιώσεις να απλώνονται σε όλο τον Κόσμο. Χωρίς να ξεχνάω την ουτοπία, δίνομαι όπως μπορώ στο μικρόκοσμό μου. ( Ταπεινό μου ακούγεται, αλλά.)

    Ακόμα κι εκεί πάντως, στο μικρόκοσμο-σχολείο, αν μιλούσαμε με όρους ρεαλιστικούς περί του πρακτέου, η ερώτηση εξακολουθεί να ισχύει: Τι κάνουμε; Τι βελτιώνουμε; Πώς παρεμβαίνουμε στα τόσα μας καθημερινά θέματα που "μας πάνε κάτω";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δεν είναι ταπεινό μόνο να...δηλαδή δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον Κόσμο,ε?
    Όσο για τις βελτιώσεις στο σχολείο, τι θα λέγατε επόμενη/ες αναρτήσεις να αφορούν σε αυτό?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Θεωρητική,

    Χμμμ.Κατ'αρχάς δεν αφήνουμε τους άλλους να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.Προσπαθούμε να τους δείξουμε πως ο κόσμος μας δέχεται επιθέσεις από πολλούς παράγοντες.Μπορεί άμεσα να μη δεχόμαστε εμείς οι ίδιοι αλλά ίσως έμμεσα σε πολλά ζητήματα.Αυτό είναι το κομμάτι της ενημέρωσης.(Άμα θέλετε πείτε το αλλιώς :P)



    Εφόσον έχουν ξυπνήσει κάπως οι συνειδήσεις ακολουθούν οι μαζικότερες κινητοποιήσεις.Μη σας πάνε τα μυαλά κατευθείαν σε διαδηλώσεις,καταλήψεις και τα λοιπά.Δεν είναι μονο αυτοί τρόποι κινητοποίησης αλλά με αυτούς μπορούμε να μπλοκάρουμε κάπως τη λειτουργία του συστήματος και να διεκδικήσουμε και να διαμαρτυρηθούμε.Εκτός αυτών μπορούμε να οργανώνουμε συνελεύσεις,μαζικές ενημερώσεις,ακτιβιστικές δράσεις.

    Αυτά όσο αφορά την παρέμβασή μας σε ότι μας επιβάλλεται.



    Όμως για να φτάσουμε σε μία τέλεια κοινωνία,σε ένα καλύτερο κόσμο χρειαζόμαστε όλοι μας τη λεγόμενη ατομική μας επανάσταση.Αυτή η ατομική επανάσταση κατά τη γνώμη μου συνοψίζεται στην ηθική τελειοποίηση, στην αγάπη για την αλήθεια ,στην ταπεινοσύνη.
    Αφού η κοινωνία αποτελείται από άτομα τότε για μία τέλεια κοινωνία χρειαζόμαστε αλλαγή σε όλα τα άτομα.


    Και να ριξουμε το σύστημα όλο άμα παραμένει έτσι η ανθρωπότητα δε θα βελτιώσουμε κάτι εκτός εάν θέσουμε γερά θεμέλια ώστε να βελτιωθεί η κοινωνία.(Λίγο δύσκολο γιατι τις περισσότερες φορές στην εξουσία ανεβαίνουν διεφθαρμένοι-ίσως να τους εμποδίζαμε- αλλά μην ξεχνάμε πως
    η εξουσία διαφθείρει)

    Το παραέκανα με τις υποθέσεις μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Στέλιο νομίζω στο έχω πει,δεν είναι όμως και πολύ σίγουρος.Τέλοσπάντων.Μόνος τρόπος να μποκάρει το σύστημα όπως λες είναι να επιστρέψουμε στις παραδοσιακές αξίες στις οποίες επειδή είναι παραδοσιακές και περασμένες η σύγχρονη εξουσία (με τη σημερινή έννοια) καταρρέει.Άρα ο πιο εύκολος τρόπος κατάρευσης ενός συστήματος,αλλά και συνάμα ο πιο δύσκολος τρόπος ατομικά είναι αυτός.Κριτική επιστροφή στην παράδοση και επαναφορά όλων των πνευματικών θεσμών.Ισμήνη υπάρχουν θεσμοί που είναι διαχρονικοί.Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι, μιας και λέμε για το Βυζάντιο,η επαναφορά του αλλυλέγγυου,όπου με λίγα λόγια οι πλούσιοι πληρώνουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τους φόρους των φτωχών συνανθρώπων του.Επίσης,μαις και συνεχίζουμε να λέμε για το Βυζάντιο,πρέπει να υιοθετήσουμε το σύστημα διοίκησης του που ήταν άκρως αποτελεσματικό ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα χωρίς την σύγχρονη τεχνολογία και η διοίκηση είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα του Ελλαδικού κράτους σήμερα.Υπάρχουν άπειροι θεσμοί που δεν χωράνε να τους πω,θα σου έλεγα πάντως αν σε παρακίνησα καθόλου να το ψάξεις λίγο και το Βυζάντιο όπως και άλλες ιστορικοί περίοδοι θα σου αποκαλύψουν τα πολύτιμα μυστικά τους.Πάλι αργολόγησα.Καληνύχτα σας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Πάντως μου φαίνεται ότι πάνω κάτω όλοι συμφωνούμε στην ανάγκη για δραστηριοποίηση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

    Νίκο,
    Επειδή σε βλέπω και επιμένεις, θα στην κάνω τη χάρη και θα προσέχω περισσότερο στο μάθημα της ιστορίας φέτος!(Απλά θεωρώ ότι καλό είναι να παίρνουμε ιδέες απ'το παρελθόν,αλλά καλύτερο ακόμα να προχωράμε στηριζόμενοι σε δικές μας ιδέες,προτάσεις,δράσεις κλπ)Αυτά από μένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Μπράβο Ισμήνη.Μπράβο,μπράβο,μπράβο,μπράβο............και πάλι μπράβο.Για να στο πω και αλλιώς όπως αρέσει και στη Λίζα μπράβο εις την ν.Όσο για το άλλο,πρέπει να βρούμε ένα μέτρο μεταξύ αυτών των δύο,μια αναλογία 50-50 όταν φυσικά υπάρχουν λύσεις από το παρελθόν που μπορούν να προσαρμοστούν.Αλλίως 100% φαντασία και νέες ιδέες.Αλλά εμείς δεν βρισκόμαστε σε αυτή την περίπτωση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Θεωρητική,

    Μη μου απογοητεύεσαι. Ας θεωρήσουμε πως αλλάζοντας το μικρόκοσμό μας, καταφέρνουμε μια πληγή στην ανυπαρξία (κλεμμένο είναι αυτό). Ένα μικρό λεκέ, θέλω να πω, στο κουστουμάκι του Κόσμου.

    Λοιπόν, περιμένουμε ανάρτηση. Μπορείς να πιάσεις και ένα μόνο θέμα, δε χρειάζονται όλα μαζί.


    Νίκο, οι ιστορικοί του σχολείου σε ευχαριστούν. Το επάγγελμα στο σχολείο μας δεν προβλέπεται να γνωρίσει κρίση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Μήπως έχετε υπόψη σας τι πρόκειται να γίνει με τις μεταρρυθμίσεις στο μάθημα της Ιστορίας;
    Είναι φλέγον το ζήτημα.Ίσως χρειαστούν κινητοποιήσεις αλλά ας περιμένουμε λίγο ακόμα...


    Νίκο πώς θα πραγματοποιηθεί η επιστροφή στην παράδοση όταν καταργείται η Ιστορία;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Άγαλμα θα μου στήσουνε?Στέλιο η "κυρία" Διαμαντοπούλου και οι "καλοί" της σύμβουλη δεν θα είναι σε κυβερνητική θέση επ' άπειρον και ούτε για μεγάλο χρονικό διάστημα.3 χρόνια,4 δεν νομίζω παραπάνω.Όχι όμως διαδηλώσεις.Πνευματική ανόρθωση ατομική.Ενημέρωση και εσωτερίκευση.Από στόμα σε στόμα.Το καλό και η αλήθεια διαδίδονται σαν φωτιά.Σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά που λέει το τραγούδι.Μην ανησυχείς.Απλά να ξυπνήσει ο κόσμος,όχι όπως το φαντάζονται οι ψευτοαριστεροί,αλλά πνευματικά.Αντί για 9 εκατομμύρια βόδια να έχουμε 0.(Μην προσβληθείτε για τον χαρακτηρισμό,αλλά πρέπει κάποια στιγμή να το πω).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)