Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Καλό μήνα Δεκέμβρη!

Από την Κατερίνα Κάρλου

Μανώλης Αναγνωστάκης: Άρχισε μια σιγανή βροχή

 Άρχισε μια σιγανή βροχή αργά προς το βράδυ
 Στις πολιτείες ο ουρανός φαίνεται μιαν απέραντη λασπωμένη πεδιάδα
Κι η βροχή είνια μια καλοσύνη, όσο να πεις δε μοιάζει καθόλου με το θάνατο
Μπορείς να βαδίζεις κάποτε χωρίς κανένα σκοπό ή με σκοπό
 -σου είναι αδιάφορο-
Μιαν εποχη μακρινή και νεκρή σα μια βίαια σκισμένη πολυτέλεια
Εγώ συλλογίζομαι πώς και γιατί άραγε μια βροχή 
μπορεί να σου θυμίζει τόσα πράγματα 
—Χωρίς αμφιβολία είναι τόσο ανόητο να τα στοχάζεσαι 
όλα αυτά μια τέτοιαν ώρα— 
Συλλογίζομαι όμως στις ζεστές χειμωνιάτικες κάμαρες μιαν αλλιώτικη μυρουδιά
Ύστερα από τις 6 με τα κλειστά παραθυρόφυλλα και τ’ αναμμένο φως 
Ή μια γωνιά δίπλα στο τζάμι σ’ ένα μεγάλο καφενείο με τις αδιάφορες φωνές. 
Τα συλλογίζεσαι όλα αυτά με τον πιο απλούστερο τρόπο ολωσδιόλου παιδιάστικα 
Μπορείς να λησμονείς το κάθε τι, τί τάχα να γυρεύεις εδώ μια τέτοιαν ώρα 
Εσύ, ο διπλανός σου, όλος αυτός ο κόσμος που πορεύεται 
δίπλα σου μες στο σκοτάδι 
Αυτή η ανήσυχη σιωπή που πληγώνει περισσότερο κι απ’ το πιο κοφτερό λεπίδι 
Να λησμονείς για μιαν ελάχιστη στιγμή πως ίσως δεν τέλειωσε ούτε και απόψε για σένανε το κάθε τι 
Τόσο π΄ αν τρίξει κάτι  αναπάντεχα είναι να σου ξυπνήσει 
Την ακριβήν υπόθεση  μιας επιστροφής
 τη χειμωνιάτικη ζεστή κάμαρα
το καφενείο με τις πολύχρωμες φωνές.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)