Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Να μην ξεχνάμε...

...το  το μεγάλο "ΟΧΙ" που είπαν οι Έλληνες στο φασισμό, 
τώρα πιο έντονα παρά ποτέ να το μνημονεύουμε!


Οι γιορτές στα σχολειά αποκτούν κάθε χρόνο 
ένα ιδιαίτερο χρώμα, 
που έχει να κάνει με τις συνθήκες γύρω μας
τα παιδιά 
τους δασκάλους.
Ένα κάποιο άρωμα από τη δική μας συνάντηση στο σχολείο
βγάζουν  οι φωτογραφίες. 

Το ξεκίνημα ήταν ένα μεγάλο "μπράβο" για τα παιδιά που τα πήγαν καλά τη χρονιά που πέρασε (θερμά συγχαρητήρια!!!)


και η συνέχεια....


......τραγούδια, ποιήματα, αφήγηση, φωτογραφίες



με την καθοδήγηση της Δήμητρας της  Δράνια


και την τεχνική υποστήριξη του Παναγιώτη!


Τη γιορτή μας έκλεισε ο διευθυντής μας, ο Δημήτρης ο Βάγιας, με λόγια από καρδιάς, όπως πάντα!




Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Γράμμα στην Ελευθερία για τη γειτονιά μας



Αγαπητή μας Ελευθερία,  

Σου γράφω για να σου πω τα νέα της γειτονιάς του σχολείου μας, μια και πάνε δυο χρόνια τώρα που είσαι μακριά.
Θυμάσαι πώς είχε η κατάσταση, ε; Θυμάσαι που μας ζήλευαν όλοι; Έκαναν, ας πούμε οι τρεις φοβεροί μας αστρονόμοι βραδιές αστρονομίας;  
Μας ζήλευε το Πλανητάριο  και προγραμμάτιζε αμέσως τις δικές του φτωχές εκδηλώσεις. Θερινό σινεμά εμείς; Ξεπετιόταν μέσα στο πουθενά το σινέ Φλοίσβος και δωσ’ του ταινίες. Πρότυπη και υποδειγματική βιβλιοθήκη εμείς; Άμεση κινητοποίηση στο Ευγενίδειο, για να στήσει τη δική του. Και τέλος πάντων, κάτι κατάφερε, αλλά σαν τη δική μας βιβλιοθήκη-αναψυκτήριο-σαλονάκι-άντρο ακολασιών-χώρο συζητήσεων, δημιουργίας  και συνωμοσιών, ε… ε, όχι!

Για το Ωνάσειο και τις γύρω ψαροταβέρνες δε σου γράφω. Στο μεν, ούτως ή άλλως, δε θέλαμε και ποτέ να πάμε, στις δε δεν μπορούσαμε.
Αυτά παραμένουν ως είχαν, πάντως.

Πρέπει να σου πω πως πολυκατοικίες έχουν αρχίσει και φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Λόγω του 6ου Λυκείου η γη έχει πάρει υπεραξία, αν και άλλοι, άσχετοι με τα τεκταινόμενα, πιστεύουν ότι η περιοχή θα αναβαθμιστεί λόγω ενός κέντρου πολιτισμού που χτίζει ο κύριος Νιάρχος.  Τι να πω. Εκδηλώσεις εμείς, τραγούδια και παραστάσεις;
Εθνική Λυρική σκηνή θα κάνουν, λέει, για να μας ανταγωνιστούν. Και να’ταν μόνον αυτό! Και την Εθνική Βιβλιοθήκη προορίζουν για τον ίδιο χώρο. Λες και θα πηγαίνει κανείς, όταν εξυπηρετείται τόσο ικανοποιητικά από τη δική μας..

Θυμάσαι που ερχόσουν με το ποδήλατο; Τη θέση σου τώρα την έχει πάρει η Αγγελική, ενώ και οι άλλοι, οι παλιοί και σταθεροί ποδηλάτες, συνεχίζουν να τιμούν το μέσον. Ε, λοιπόν, το πάρκο αυτό που κάνουν, το κέντρο, ακριβώς δίπλα μας, θα είναι, λέει, πολύ φιλικό στους ποδηλάτες. Μάλιστα. Μέχρι πού θα φτάσει η αντιγραφή, Ελευθερία;

Και ελεύθεροι χώροι, χώροι αναψυχής και αθλητισμού άφθονοι, χαρισμένοι στο δήμο Καλλιθέας, που έχουν ανοίξει ήδη και που ματαίως προσπαθούν να αποσπάσουν τους καλύτερους αθλητές μας που κατακτούν τις διακρίσεις τη μια πίσω απ’ την άλλη.

Έχουν έτοιμο, μάλιστα και ένα κέντρο επισκεπτών, οπότε μπορεί να πάει κανείς και, με ή χωρίς ξενάγηση, να δει τα έργα που γίνονται, να ενημερωθεί για την εξέλιξή τους, να λάβει γνώση. Αναλογίσου: Μήπως και στο σχολείο μας οι επισκέπτες ( δηλαδή όλοι μας) δεν περνάνε ζάχαρη;

Το 2015 όλα αυτά θα είναι έτοιμα, λέει, και μια άλλη γειτονιά θα είναι η γειτονιά μας. Σοβαρά τώρα: Δε χαίρεσαι, αλήθεια; Ποιο σχολείο τυχαίνει να βρίσκεται κοντά σε τέτοια προνομιακή θέση, σε μια γειτονιά τόσο πλούσια σε δυνατότητες και παραστάσεις; Και τι να κάνουμε; Πώς να εκμεταλλευτούμε αυτή τη συγκυρία, κυρία Ελευθερία; Εσύ που πάντα είχες, και έχεις ακόμα,  καταπληκτικές ιδέες, πες μας κάτι.


Σε φιλούμε, λοιπόν, και σε περιμένουμε, με το ποδηλατάκι σου ή όχι, να κάνουμε μια βόλτα στο χώρο των εργασιών και να δούμε τις προσπάθειες που κάνουν οι φτωχοί ανταγωνιστές μας να μας φτάσουν:-)



ΥΓ. Φέρε και τη φωτογραφική μηχανή. Να βγάλουμε καμιά φωτογραφία για το μπλογκ. Απ’ όσο ξέρω, μπλογκ δε σχεδιάζει ακόμα κανένας γείτονας.

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Το δωράκι της Ειρήνης


Περιφερόμουνα ασκόπως στην αυλή, όταν με πλησίασε η Ειρήνη και δείχνοντάς μου ψηλά, στον εξωτερικό υπαίθριο σκεπαστό χώρο του κτιρίου ανάμεσα  στις αίθουσες, με ρώτησε: «Γιατί δεν κάνουμε κάτι εκεί, κύριε;»

Χρόνια τώρα υπάρχει η έγνοια να κάνουμε τα παιδιά να νιώσουν το χώρο του σχολείου ως ένα χώρο δικό τους, κοινό μας, οικείο. Στάθηκε αδύνατο να εξηγήσω εκείνη την ώρα στην Ειρήνη τη χαρά μου γιατί στην ερώτησή της αντιλήφθηκα ακριβώς αυτό: Πως έστω, σε κάποια παιδιά, ο χώρος του σχολείου είναι χώρος δικός μας όπου «μπορούμε να κάνουμε κάτι». Της είπα μόνο πως ήδη κάνουμε, όταν ο καιρός είναι καλός, το θερινό μας κινηματογράφο και μάλιστα, μερικές φορές μετά συμπληρώματος ζωντανής μουσικής.


Κι ήταν το οξυγόνο που μας έλειπε η ερώτηση της Ειρήνης. Το κουράγιο για να αρχίσουμε κι αυτή τη δύσκολη χρονιά τις δραστηριότητές μας, αυτές που θα θέλαμε να γίνονται σε όλα τα σχολεία, αυτές που θα θέλαμε να κάναμε κι εμείς πιο συχνά, με περισσότερη συμμετοχή συναδέλφων και μαθητών, αυτές που θα μπορούσαν να ήταν στο κέντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που αξιοποιούν δημιουργικά τις κλίσεις των παιδιών, που προσφέρουν το κατάλληλο έδαφος για να φυτρώσουν και  ν’ αναπτυχτούν δεξιότητες και ταλέντα, που προσφέρουν παιδεία και διαμορφώνουν ελεύθερες συνειδήσεις και κοινωνικούς ανθρώπους.

Θυμήθηκα πως αύριο Κυριακή αρχίζει κι η φετινή περιβαλλοντική, δειλά  δειλά θα μπει μπροστά κι η λέσχη ανάγνωσης, ίσως κι η ανανέωση του μπλογκ μας, συμπληρώσαμε ήδη έντυπα με επιθυμίες συμμετοχής σε διάφορες εκδηλώσεις, τα παιδιά με αφορμή τις σχολικές γιορτές άρχισαν να πηγαινοφέρνουν τα μουσικά τους όργανα, πήρε το μάτι μου σε έναν υπολογιστή την Αγγέλα να ετοιμάζει τη φετινή συμμετοχή στην προσομοίωση του ευρωκοινοβουλίου, κάποιοι αξέχαστοι απόφοιτοι μας ήρθαν κιόλας πρόθυμοι για βοήθεια και συμμετοχή … ζεσταινόμαστε, ζεσταινόμαστε!

Κι η Ειρήνη βάλθηκε να κατεβάσει ιδέες για την αξιοποίηση του αίθριου.
Ελάτε, πείτε κι εσείς τις δικές σας. Μην αφήσουμε τη χρονιά να γλιστρήσει από τα χέρια μας αναξιοποίητη.
Όλοι ξέρουμε πως ο αγώνας παράλληλα με τις κινητοποιήσεις γίνεται και στις καθημερινές μας παρεμβάσεις – ας δοκιμαζόμαστε εκεί, λοιπόν.
Ειρήνη, ευχαριστούμε, είμαστε έτοιμοι!

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Ήρθε η σειρά μας

   Κυρίες και κύριοι, μαθητές και καθηγητές όλων των ηλικιών, σας παρουσιάζω την πρώτη ελληνική, μεγάλου μήκους, ταινία κινουμένων σχεδίων του εικαστικού, κινηματογραφιστή και video artist Άγγελου Σπάρταλη.

     <<Στον Ιούλιο Βερν υπάρχει ένας μύθος ανά μυθιστόρημα, αφηρημένος όμως με διαφορετικές φωνές, αλληλοδιαπλεκόμενες, σκοτεινές και αλληλοαμφισβητούμενες>>, έγραφε ο Φουκώ. Αυτή η αξεπέραστη γοητεία της πολυφωνίας κάνει τον Ιούλιο Βερν να παραμένει και τον 21ο αιώνα στους πέντε δημοφιλέστερους συγγραφείς παγκοσμίως, ο δεύτερος σε αριθμό μεταφράσεων, μετά την Αγκάθα Κρίστι. Τι πιο αναμενόμενο λοιπόν να μεταφέρεται ένα έργο του στον κινηματογράφο, ειδικά όταν για πολλούς τα βιβλία του σπουδαίου παραμυθά <<κλείνουν μέσα τους τον κόσμο όλο>>.
 
     Να, όμως, που μπορεί να υπάρχουν και πρωτιές. Βασισμένη στο βιβλίο του Βερν <<από την Γη στην Σελήνη>> (De la Terre à la Lune>>, 1865), είναι η πρώτη ελληνική μεγάλου μήκους (διάρκειας 87 λεπτών) ταινία κινουμένων σχεδίων. Παρουσιάστηκε πρόσφατα στις Νύχτες Πρεμιέρας και επίσης <<άνοιξε>> το διεθνές φεστιβάλ animation της Σύρου το περασμένο Σαββατοκύριακο. Είναι μάλιστα μόλις η δεύτερη απόπειρα κινηματογραφικής μεταφοράς του συγκεκριμένου βιβλίου, μετά την ομώνυμη αμερικανική ταινία του 1958 σε σκηνοθεσία του Μπάιρον Χάσκιν.

   Μαύρο χιούμορ, έξυπνες ατάκες, αισθητική που φλερτάρει με τους Μόντι Πάιθον, απολαυστικοί αναχρονισμοί που βοηθούν την εξέλιξη της ιστορίας είναι τα βασικά χαρακτηριστικά μιας χειροποίητης δουλειάς που έγινε με την τεχνική του κολάζ και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί.

    

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

για του φίλους των ζώων και ... όχι μόνο


Η σημερινή μέρα 4 Οκτωβρίου, του Αγίου Φραγκίσκου,
καθιερωμένη Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, από το 1931, 
είναι μια αφορμή να ανασύρουμε από τα υπόγεια μας 
τρυφερότητα και ευαισθησία.



Αντιγράφω από τη Διεθνή Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων (1978)

άρθρο 1
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.



άρθρο 2
Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου. Ο άνθρωπός ανήκει στο ζωικό βασίλειο
και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. 
Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το καλό των ζώων.  
Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

http://www.sansimera.gr/worldays/58#.Uk43uVKwG-s.facebook


Μαθήματα δημοκρατικής συμπεριφοράς, 
επεκτείνονται σε κάθε μορφή ζωής. 

Πρόκειται για μια βασική ιδέα της Οικολογίας, 
ότι στον Πλανήτη αυτόν βρισκόμαστε και εμείς.
Δεν δημιουργήθηκε για εμάς!

Ας αγγίξουμε με ένα χάδι το ζωάκι μας, 
ας φροντίσουμε ένα αδέσποτο
ή, απλώς, ας στοχαστούμε.......

"η Λίζα μας"