Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Πρώην μαθητές μας, νυν δάσκαλοί μας

2010, στα παρασκήνια κάποιας γιορτής
Πέρυσι ήταν η Έλενα Γεωργακοπούλου, η Πωλίνα Καψάλη, ο Σπύρος ο Σπηλιωτόπουλος.
Φέτος η Ευγενία Ψαρρά και ο Ανδρέας ο Μαρκουλιδάκης.

 Όλοι μαθητές άριστοι όταν ήταν στο σχολείο μας, παιδιά εξαιρετικά, συμμετοχικά, γεμάτα ενδιαφέροντα. Ονειρεύτηκαν τη Φιλοσοφική σχολή, το Μαθηματικό, σχολές με κατεύθυνση παιδαγωγική. Ονειρεύτηκαν να διδάσκουν για να προσφέρουν.
2006, μετά από κάποια εκδήλωση

Κάποιοι τελείωσαν κιόλας, κάποιοι κοντεύουν. Δεν τους χάσαμε στα φοιτητικά τους χρόνια. Συχνά πυκνά τους βλέπαμε, πάντα με πρωτοβουλία δική τους, με μεγάλη χαρά - δική μας αυτή!
Δήλωσαν το σχολείο μας, το σχολείο τους, για να κάνουν την πρακτική τους. Ένα διάστημα ζήσαμε, ζούμε μαζί, μπαίνουμε στις τάξεις μαζί, παρακολουθούν παραδόσεις, συζητάμε με πολύ ενδιαφέρον εκπαιδευτικά, παιδαγωγικά και άλλα, ανταλλάσσουμε απόψεις, μαθαίνουμε από τη φρέσκια ματιά τους κι από τις παρατηρήσεις τους. 

Όλοι, αυθόρμητα, πρόθυμα και ανιδιοτελώς, προσφέρθηκαν να διδάξουν τα απογεύματα αμισθί στο σχολείο, βοηθάνε να υπάρχει  "ενισχυτική διδασκαλία", κάνοντας μαθήματα της ειδικότητάς τους, με πολύ ζήλο και συνέπεια, ξεπερνώντας αρκετές πρακτικές δυσκολίες και δυσκαμψίες που αναφύονται. 
Φέτος, μάλιστα, η Ευγενία και ο Ανδρέας σχεδόν το επέβαλαν, τόση ήταν η όρεξη και η επιμονή τους. 
2006, ετοιμάζοντας την εκδήλωση για το Νίκο Καββαδία

Ευγενικά, διακριτικά, πεισματικά, χωρίς κάποια επίσημη επιβράβευση, συνεχίζουν. 
Και η ανάρτηση αυτή - ευκόλως εννοούμενο - αποτελεί το ελάχιστο του ευχαριστώ μας που τους αξίζει. Αποτελεί μικρό δείγμα της ευγνωμοσύνης για την ελπίδα που μας βοηθάνε να συντηρούμε, για το κουράγιο που μας δίνει η παρουσία τους, για την υπόμνηση της αγάπης που στεριώνει τους θεσμούς, της προσφοράς που καλλιεργεί και προάγει. Αποτελεί την ελάχιστη ανταπόδοση στο τόσο του ονείρου που μας προσφέρει η στάση των παιδιών.

(Και τι όμορφο να μαθαίνεις από τους μαθητές σου!)

Έλενα, Πωλίνα, Σπύρο, Ευγενία, Ανδρέα, ευχαριστούμε!

8 σχόλια:

  1. Αα θελωωωωωω και εγωωωωω!!Πφφφφ!!Έχε χάρη που έιμαι μακριά,αυτό σας λέω,έχε χάρη!Μου ξεφύγατε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ δε μας έχεις δώσει ήδη τα ιστορικά φώτα σου; Δεν έχεις οργανώσει τις υποδειγματικές διδασκαλίες σου; Πάλι διαμαρτύρεσαι;
      ( Και ευχαρίστως να επαναληφθούν)

      Διαγραφή
    2. Τις ποιες;;;;;;;;Ααα ε όχι και υποδειγματικές!!Άθλιες ήταν!!Πφφφ!!

      (Ε αν τύχει να επαναληφθουν,δεν έχω πρόβλημα!:Ρ)

      Διαγραφή
  2. Αυτές είναι αληθινές χαρές για τους δασκάλους!Όταν οι μαθητές τους επιστρέφουν στο σοχλείο τους για να το στηρίξουν!Μπράβο τους!Και συμφωνώ Διονύση πως δεν υπάρχει ωραιότερο από το να μαθαίνεις από τους μαθητές σου!



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μόνο για τους δασκάλους;Λογικά είναι καμάρι για όλη τη μικρή κοινωνία του σχολείου και ανάλογη πρέπει να είναι και η ανταπόδοση . Κι ακόμα, πιστεύω πως όσο πιο ξερό το κλίμα, τόσο περισσότερο ανάγκη έχουμε αυτή τη δροσιά.

      Πολλά φιλιά, συνοδοιπόροι:-)

      Διαγραφή
  3. Τους αξίζει ένα ΜΕΓΑΛΟ μπράβο και πολλά ευχαριστώ! Οι μαθητές τους πάντως και οι μαθήτριες τους είναι πανευτυχείς κι αυτό τα λέει όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Kαλησπέρα!το είδα και χάρηκα πάρα πολύ! και μπορώ να πω ότι ζηλεύω τόσο πολύ!Τα χαιρετίσματα μου κύριε Μάνεση από τον Βόλο!

    Σταυρούλα Πανούση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σταυρούλα!!!
      Τι καλή έκπληξη!
      Μη ζηλεύεις. Απ' όσο βλέπεις, μπορούμε μέσα κι απ' το μπλογκ να είμαστε μαζί. Κι εμείς το έχουμε πολλή ανάγκη αυτό.
      Τον Ιούνιο τα παιδιά ( ο Ανδρέας, η Ευγενία, τουλάχιστον) σχεδιάζουν να ξεκινήσουν ενισχυτική. Τότε, που θα έχει τελειώσει η εξεταστική, σε περιμένουμε να ιδωθούμε από κοντά και να μας πεις αναλυτικά τα νέα σου.

      Πολλά φιλιά, Σταυρούλα, χάρηκα πολύ την "επίσκεψή" σου:-)

      Διαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)