Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Επέτειοι Θανάτου...

Ε λοιπόν μπορεί μέχρι στιγμής να μίλησα για θέματα όμορφα και αισιόδοξα, για τον έρωτα και την ελπίδα, αλλά σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα και λέω να σας ρίξω λίγο και εσάς στην κατάθλιψη. (Δεν είμαι και τόσο περήφανη γι' αυτό!) 
 
Φαντάζομαι όλοι έχετε χάσει κάποιον άνθρωπο δικό σας, κάποιον που αγαπούσατε. Συγγενή, φίλο, απλό γνωστό. Όπως όλοι ξέρουμε η ζωή παραείναι μικρή και απρόβλεπτη. Ένα αγαπημένο μου πρόσωπο είχε μια φιλοσοφία για το θάνατο. Έλεγε ότι ο καθένας ζει μέχρι όσο πάει το καντηλάκι του. Κανείς δε ξέρει πότε θα πεθάνει. Ο χάρος λοιπόν καραδοκεί και περιμένει να πάρει μαζί του στον "άλλο κόσμο" όποιου το καντηλάκι έχει τελειώσει. Και εμείς δυστυχώς σπάνια είμαστε προετοιμασμένοι και ξέρουμε έστω στο περίπου πότε θα τελειώσει το καντηλάκι κάποιου. Όταν πρόκειται για αρρώστια τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα αφού είσαι προετοιμασμένος για τα χειρότερα και έχεις την ευκαιρία να αποχαιρετήσεις τον -ίσως- ετοιμοθάνατο. Τι γίνεται όμως όταν τα νέα του θανάτου σε βρίσκουν εντελώς απροετοίμαστο; Μια τρίτη βράδυ, εκεί που έβλεπες τηλεόραση; Και το χειρότερο: να μην έχεις δει αυτό το αγαπημένο σου πρόσωπο που κάποιος σε ενημερώνει ότι "έφυγε" για μήνες ή ακόμα και χρόνια. 


H Elisabeth K
übler-Ross έχει διατυπώσει μια θεωρία για την αντιμετώπιση του θανάτου:


The 5 stages of grief (=τα 5 στάδια του πένθους)


1. Denial (=άρνηση)
2. Anger (=θυμός)
3. Bargaining (=διαπραγμάτευση)
4. Depression (=κατάθλιψη)
5. Acceptance (=αποδοχή)


Τα 5 αυτά στάδια, τα περνάει ο κάθε άνθρωπος με το δικό του ρυθμό. Όμως, ακόμα και αν φτάσεις στο τελευταίο στάδιο, αν αποδεχτείς ότι κάποιος κοντινός σου άνθρωπος πέθανε και δε θα αναστηθεί, δε θα τον ξαναδείς ζωντανό, η θλίψη σταματάει; Σταματάει άραγε ποτέ εντελώς; αν περνάς και τα 5 στάδια παραπάνω από μια φορά; Αν περνάς και τα 5 στάδια κάθε φορά που έρχεται στη θύμησή σου το πρόσωπο που έχασες; Και τα 5 αυτά στάδια θα συνοδεύονται πάντα από μια δόση θλίψης. Δεν είμαι σίγουρη αν κάποιος μπορεί ποτέ να ξεπεράσει ένα θάνατο.. ή ακόμα, το θάνατο αυτόν καθαυτόν.


Ένας κοντινός μου άνθρωπος συνηθίζει να λέει ότι οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν παρά μόνο όταν τους ξεχάσεις. Όσο και να θέλω να το πιστέψω όμως αυτό, να φανώ αισιόδοξη, μέρες σαν κι αυτή, "επέτειοι θανάτου", δε μου το επιτρέπουν.


Όλα όσα θεωρούμε δεδομένα μπορούν να χαθούν μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε εμείς γι' αυτό, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εκτιμάμε όσα έχουμε και να μην αφήνουμε μέρα να πάει χαμένη.





(Υ.Γ: αυτά τα βιντεάκια ΠΟΤΕ δε μπαίνουν στο σημείο που θέλεις να τα βάλεις;;;;;;;;; στο τέλος της ανάρτησης πχ;! :Ρ )

8 σχόλια:

  1. Oι άνθρωποι δεν πεθαίνουν παρά μόνο όταν τους ξεχάσεις...αυτό τα λέει όλα...ακόμα και αν κάποιος φύγει από την ζωή αλλά εσύ τον έχεις πάντα μεσα στο μυαλό σου τότε είναι σαν να μην έφυγε ποτε...βέβαια πολλές φορες συμβαίνει και το ανάποδο...να ξεχνάμε δηλαδη ανθρώπους που είναι ακόμα ζωντανοί και μας έχουν προσφέρει τόσα πολλά...δεν ξέρω ποιό πονάει περισσότερο...η άδικη ζώη ή το ξερό μας το κεφάλι? Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι..πρόσφατα διάβασα κάπου ένα άρθρο και σαν επίλογο είχε ένα τίτλο με μεγάλα γράμματα "ΟΤΑΝ Ο ΜΟΙΡΑ ΣΕ ΦΕΡΝΕΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟ ΜΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΤΕ ΠΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΜΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΜΕΝΑ"...μου έδωσε πολύ αισιοδοξία να ξεκινήσω πράγματα απο την αρχή που δεν είχαν σημασία να συνεχίσω άλλα με το ίδιο και περισσότερο πάθος από οτι τα έκανα...τώρα απλα με όση υπομονή μου έχει μείνει περιμένω απο τον καλό θεούλη την ανταμοιβή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μπορεις να συρεις το βιντεακι κατω ;)

    λοιπον, πιστεψε με ακομη κι αν περιμενεις καποιο να πεθανει απο ώρα σε ώρα όταν θα φτάσει η στιγμή ΠΟΤΕ δε θα είσαι αρκετά προετοιμασμένος! Ποτε δε θα πεις "το περίμενα!".
    Συμφωνω με τα στάδια, απλά θεωρώ ότι μαζί με όλα θα συνυπάρχει και η θλίψη. Όσο κι αν το αποδεχτείς εν τέλει πάντα θα έχεις στο μυαλό σου ένα "γιατί τώρα;(ή τοτε;)"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πλην όμως ο καλύτερος τρόπος να πενθήσεις είναι να λατρέψεις τη ζωή,που δε χαίρεται ο αγαπημένος που έχασες.Σπονδή στη μνήμη του η λατρεία για το φως,την ομορφιά,την αγάπη,τη ζωή,τον άνθρωπο,Εκεί κι όπου ακυρώνεται ο θάνατος,
      Άννα Ζ.

      Διαγραφή
    2. Δεν είναι δύσκολο να συμφωνήσω με την Άννα, που συμφωνεί άλλωστε μαζί σου(!). Καθημερινά να ασκείσαι στη ζωή, όσο και στην αποδοχή του τέλους. Γεμάτη οάσεις η ζωή, ομορφιά ατελείωτη, σχέσεις, άνθρωποι, έρωτας, δημιουργία, γνώσεις, "άφθονα ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής".
      Δε νομίζω, πάντως, πως απλώνεις το χέρι και τα παίρνεις. Δες και τη σημερινή ανάρτηση του Γιώργου, π.χ: Χρειάζεται να υπερβείς ό,τι σε τραβάει κάτω, ό,τι σε ταπεινώνει, να ημερώσεις το μέσα ζώο, για να φτάσεις στο τόσο απλό, εμφαντικό, του Ρίτσου: "Ναι, είναι όμορφη η ζωή!"

      Μαρία, λατρεμένο τραγούδι. Το ακούω χρόνια και δεν το βαριέμαι! :-)

      Διαγραφή
    3. ναι δε διαφωνω και με τους δυο σας, απλά θεωρώ πως όσο κι αν χαρεις κι αν ανέβεις, κι αν το κάνεις γιατι έτσι θα ήθελε αυτος που έχασες, γιατι έτσι σου είχε πει, θα έρθει η στιγμη να πεις "γιατι να μην ήσουν εδω;" ή έστω θα το σκεφτεις..

      Διαγραφή
  3. Δεν μπαίνουν εκεί που πρέπει γιατί αντί να αναγκάσεις τον αντιπρόσωπο της κρατικής καταστολής Στέλιο φοβάσαι να ομολογήσεις ότι σε διατάζει!!!:Ρ

    Λοιπόν η φιλοσοφία μου είνια η εξής!!Κάτι που δεν μπορείς να αλλάξεις δεν αξίζει να στεναχωριέσαι για αυτό ή τουλάχιστον να μην πέφτεις στα πατώματα!!Εξάλλου μπορεί αυτός που απεβίωσε να είναι καλύτερα εκεί!!Τέλοσπαντων ο θάνατος είναι μέσα στη ζωή διότι ότι έχει αρχή έχει και τέλος,ότι ατελές υπάρχει υπόκειται στη φυσική φθορά και καλύτερα να το βάλουμε το θάνατο στη ζωή μας γιατί τότε την έχουμε άσχημα!!

    Υπάρχει Μαρία ένα πολύ ωραίο ποιήμα ο Απόκοπος του Μπεργανδή!!Σου το προτείνω ανεπιφύλακτα!!

    ΥΓ: Η μελέτη των φυσικών φαινομένων δεν οδηγεί σε κατάθλιψη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Δε με πειράζει πια!!! Τα εχω καλά με ολες τις επιστημες πια!!!:Ρ

      Κανένα σχολιο γ την αποκάλυψη!!!

      Διαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)