Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Hybrids

                                                                        HYBRIDS  
   Στα όρια Τέχνης και Τεχνολογίας
 Θέλετε να δείτε την τέχνη να συναντά την επιστήμη; 
(Hybrids η νέα έκθεση που λαμβάνει  χώρο στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση που αναμένεται να παρουσιάσει μια σειρά από υβριδικές δημιουργίες  και γενικότερα τεχνολογικά επιτεύγματα που μας οδηγούν στην μετά- ανθρώπινη κοινωνία και πολιτισμό)
➽ Οι μαθητές του τμήματος Α1 πραγματοποίησαν μια σύντομη επίσκεψη στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών βλέποντας από κοντά τη σημασία και την έννοια του υβριδισμού.
     Ως υβρίδιο μπορεί να οριστεί ένα υλικό η συμβολικό σύστημα ή έναν οργανισμό που συνδυάζει χαρακτηριστικά δύο διαφορετικών προελεύσεων, καταλήγοντας σε μια νέα, ετερογενή οντότητα. 

➽ Στην έκθεση παρουσιάζεται μια διασταύρωση  σύγχρονης τέχνης και άλλων πεδίων πρακτικής όπως:design, αρχιτεκτονική, ψηφιακά μέσα, επιστήμη και κοινωνικό ακτιβισμό, που αποτελούν δείγματα της υβριδικής δημιουργίας.
Η ηλεκτρονική διεύθυνση της Στέγης για να μαθαίνετε για όλες τις εκδηλώσεις  που  γίνονται :  www.sgt.gr
  Μερικά από τα έργα που παρουσιάστηκαν ήταν τα εξής:
Το αποτέλεσμα αυτής της δημιουργίας δεν είναι μια καταφατική αποθέωση της τεχνολογίας η μια υπόσχεση για ένα λαμπρό αύριο όπου η τεχνολογία θα λύσει όλα τα προβλήματα. Αντιθέτως, η έκθεση ανατρέπει τι καθιερωμένες μεθόδους και στοχεύσεις της κλασσικής επιστημονικής έρευνας και φέρνει στο προσκήνιο μια πιο ελεύθερη ματιά στη σύγχρονη τέχνη αναγνωρίζοντας στο μέγιστο τη σημασία της έρευνας για την κατανόηση και διαμόρφωση του κόσμου μας.




Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Eπαφή με την πραγματική ζωή


Γράφει η Μαρία Κόνσουλα, μαθήτρια του Α2.


Μέσα από την εποικοδομητική επίσκεψη στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ανοίχτηκαν μπροστά μας νέοι ορίζοντες σε σχέση με τον συνδυασμό ήχου και εικόνας.
Αρχικά, οι φυσικοί ήχοι από τον κυματισμό της λίμνης, σε συνδυασμό με το παγερό φύσημα του ανέμου και τις φωνές των παιδιών, προκαλούσαν στα αυτιά μας ένα αίσθημα χαράς και αισιοδοξίας μέσα από την επαφή μας με την πραγματική ζωή. Η εικόνα της Αθήνας από τη θέση του φάρου δημιουργούσε έντονο δέος λόγω της θεόρατης μορφής του αλλά και της υπέρλαμπρης θέας της αθηναϊκής πόλης. Το θρόισμα των φύλλων και ο δυνατός αέρας μας κατέκλυζαν διογκώνοντας με αυτόν τον τρόπο όλες τις αισθήσεις μας.


 Τέλος, η είσοδός μας στη λυρική σκηνή, ένα πρότυπο επίτευγμα του σύγχρονου πολιτισμού, ολοκλήρωσε το ταξίδι μας στον κόσμο των ηχοτοπίων, όπου αντιληφθήκαμε ότι η ζωή μας δεν αποτελείται από έναν μονότονο και συνεχόμενο ήχο αλλά από ένα σύμπλεγμα πολλών και διαφορετικών ηχοχρωμάτων.


Όπως η ζωή, έτσι και οι ήχοι δεν αποτελούνται από ένα ξεκάθαρο μοτίβο αλλά από μία συμφωνία ηχητικών μηνυμάτων που μπλέκονται μεταξύ τους και δημιουργούν το τέλειο μουσικό κομμάτι.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Όταν η Τέχνη συνάντησε ………….. την Εκπαίδευση.


      Με ένα πρωτοπόρο τρόπο,  στα πλαίσια του μαθήματος της Ερευνητικής Εργασίας οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Α1 του σχολείου μας προσέγγισαν το θέμα της εκπαίδευσης. 


     Πίνακες ζωγραφικής  ελλήνων και ξένων ζωγράφων καθώς και φωτογραφίες από σκηνές της σχολικής ζωής άλλων εποχών υπήρξαν η αφορμή ώστε τα παιδιά να αναπτύξουν κριτική σκέψη,  δημιουργικότητα και καινοτομία, να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να ανταλλάξουν  απόψεις. 

                                                                                                            Κατερίνα Κάρλου
                                                                                                               κοινωνιολόγος

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Πάνω σε ένα ποίημα....

http://fractalart.gr/nikos-daskalopoulos-2/
Γιώργης Παυλόπουλος
 «Το άγαλμα και ο τεχνίτης»

Σαν έκλεινε το μουσείο
αργά τη νύχτα η Δηιδάμεια
κατέβαινε από το αέτωμα.
Κουρασμένη από τους τουρίστες
έκανε το ζεστό λουτρό της και μετά
ώρα πολλή μπροστά στον καθρέφτη
χτένιζε τα χρυσά μαλλιά της.
Η ομορφιά της ήταν για πάντα
σταματημένη μες στο χρόνο.

Τότε τον έβλεπε πάλι εκεί
σε κάποια σκοτεινή γωνιά να την παραμονεύει.
Ερχόταν πίσω της αθόρυβα
της άρπαζε τη μέση και το στήθος
και μαγκώνοντας τα λαγόνια της
με το ένα του πόδι
έμπηγε τη δυνατή του φτέρνα
στο πλάι του εξαίσιου μηρού της.

Καθόλου δεν την ξάφνιαζε
κάθε φορά που της ριχνόταν.
Άλλωστε το περίμενε, το είχε συνηθίσει πια.
Αντιστεκόταν τάχα σπρώχνοντας
με τον αγκώνα το φιλήδονο κεφάλι του
και καθώς χανόταν όλη
μες στην αρπάγη του κορμιού του
τον ένιωθε να μεταμορφώνεται
σιγά σιγά σε κένταυρο.

Τώρα η αλογίσια οπλή του
την πόναγε κάπου εκεί
γλυκά στο κόκαλο
και τον ονειρευότανε παραδομένη
ανάμεσα στο φόβο της και τη λαγνεία του
να τη λαξεύει ακόμη.

http://latistor.blogspot.com/2013/09/blog-post_23.html#ixzz4ShnI1hlE


http://penseur1.blogspot.gr/2015/09/blog-post_10.html
Οι μαθητές του Γ1 του σχολείου μας "επεμβαίνουν" στο παραπάνω κείμενο γράφοντας δημιουργικά:

"Καθόλου δεν τον ξάφνιαζε
κάθε φορά που χανόταν μέσα στην σκέψη του.
Άλλωστε το περίμενε, το είχε συνηθίσει πια,
σαν ετοιμόρροπο κτίσμα στον δυνατό άνεμο αντιστεκόταν.
Προσπαθούσε τάχα να κατευνάσει τον ορμητικό χείμαρρο.....
μάταια όμως......
χανόταν μέσα στην αγκαλιά του,
γινόντουσαν ένα σιγά -σιγά.
Η αγαλματένια της ομορφιά με το ανθρωπόμορφο τέρας."

"Στίχος 8: Η νύμφη περήφανη για την αιώνια ομορφιά της, 
σταματημένη μες στο χρόνο.
Φοβισμένη για το τι θα συμβεί, θυμήθηκε τη μέρα του γάμου της 
που βίαια την άρπαξε.
Ο Κένταυρος με τα ανθρώπινα χέρια του
και την πήγε στο δικό του παράδεισο."
 από την Άννα Σαρρή
      φιλόλογο του Γ1

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Πλησιάζουν Χριστούγεννα...

...καιρός για διάβασμα.

Στην ιστοσελίδα https://physicsgg.me διαβάσαμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Leonard Susskind, «Ο πόλεμος της μαύρης τρύπας», εκδόσεις κάτοπτρο 




          «Όποιος προσπαθεί να μιλήσει για ζητήματα της σύγχρονης φυσικής χωρίς τη χρήση μαθηματικών τύπων γνωρίζει πόσο χρήσιμες είναι οι αναλογίες. Για παράδειγμα, βοηθά πολύ να φανταζόμαστε το άτομο ως μικρογραφία του ηλιακού συστήματος και η χρήση της συνηθισμένης νευτώνειας μηχανικής για την περιγραφή ενός σκοτεινού άστρου μπορεί να βοηθήσει όποιον δεν είναι έτοιμος να βυθιστεί στα ανώτερα μαθηματικά της γενικής σχετικότητας. Αλλά οι αναλογίες έχουν τους περιορισμούς τους και η αναλογία μεταξύ σκοτεινού άστρου και μαύρης τρύπας δεν ευσταθεί πέρα από ένα σημείο. Υπάρχει μια άλλη αναλογία, πιο κατάλληλη. Την έμαθα από έναν εκ των πρωτεργατών της κβαντομηχανικής των μαύρων τρυπών, τον Bill Unruh. Ίσως μου αρέσει ιδιαίτερα λόγω του πρώτου επαγγέλματός μου ως υδραυλικού......

Leonard Susskind
     Φανταστείτε μια ρηχή, άπειρης έκτασης λίμνη. Το βάθος της είναι μόνο λίγα μέτρα, αλλά εκτείνεται απεριόριστα προς όλες τις οριζόντιες κατευθύνσεις. Ένα είδος τυφλών γυρίνων ζουν όλη τη ζωή τους στη λίμνη, χωρίς να γνωρίζουν το φως, αλλά έχουν μεγάλη ικανότητα στη χρήση του ήχου για τον εντοπισμό αντικειμένων και για την μεταξύ τους επικοινωνία. Υπάρχει ένας αδήριτος κανόνας: τίποτε δεν επιτρέπεται να κινηθεί στο νερό ταχύτερα από τον ήχο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το όριο ταχύτητας δεν έχει σημασία, δεδομένου ότι οι γυρίνοι κινούνται με ταχύτητα πολύ μικρότερη από την ταχύτητα του ήχου.


      Υπάρχει ένας κίνδυνος σ’ αυτή τη λίμνη. Πολλοί γυρίνοι τον ανακάλυψαν πολύ αργά για να σωθούν και κανένας δεν επέστρεψε ποτέ για να διηγηθεί την περιπέτειά του. Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει μια τρύπα αποχέτευσης. Το νερό χύνεται διαμέσου του οχετού σε μια σπηλιά κάτω από τη λίμνη, όπου σκάει πάνω σε θανάσιμα επικίνδυνους κοφτερούς βράχους…………. (η συνέχεια στο βιβλίο)

Καλή ανάγνωση!