Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Είναι 31/12/2015 , η ώρα είναι λίγο μετά τις 2 το βράδυ και αυτή είναι η τελευταία μέρα του 2015.

Η αλήθεια είναι πως μέχρι και πριν μια ώρα δεν ήθελα να γράψω αυτό το κείμενο....

Και μακάρι να μην το έγραφα ποτέ !
Μακάρι να μην έβλεπα αυτό που είδα πριν μια ώρα, μακάρι το παλικάρι που είδα πριν λίγο να μην ήταν η αφορμή να γράψω όσα θα γράψω ......

Είναι όμως περίοδος χαράς και αγάπης, είναι περίοδος γιορτών οπότε πρέπει να είμαι ξεκάθαρος!

Το κείμενο αυτό δεν είναι καθόλου ευχάριστο, δεν έχει καμία σχέση με το κλίμα των ημερών και “μιλάει” για θάνατο , οπότε αν δεν θες μέρες που είναι να σου χαλάσω την ψυχολογία , ας μην το διαβάσεις...


Ο λόγος που ήθελα να γράψω το κείμενο είναι γιατί το 2015 , που σε λίγες ώρες φεύγει , πήρε μαζί του και έναν Μεγάλο Δάσκαλο!

Η αλήθεια είναι ότι τον Ανδρέα Κασσέτα δεν τον ήξερα προσωπικά...

Τον γνώρισα μέσα από το διαδίκτυο διαβάζοντας κείμενά του και βλέποντας βίντεο με ομιλίες του.

Μπορώ να πω ότι εύκολα ταυτίστηκα μαζί του γιατί είδα αυτή την τρέλα για την φυσική , αυτή την ιδέα για το πως πρέπει να είναι αυτή η επιστήμη για να την αγαπήσουν όλοι αυτοί που την μισούν !
Και κατάλαβα αμέσως πως κάπως έτσι είναι το δικό μου πρότυπο, κατάλαβα πως βρήκα ένα άτομο που μπορεί να κουβαλάει την δική μου τρέλα....
Κατάλαβα πως το 2015 παίρνει μαζί του ένα πρόσωπο που πραγματικά λυπάμαι που δεν είχα την τιμή να τον γνωρίσω.....

Όπως όμως είπα δεν έχω να πω πολλά για αυτόν τον άνθρωπο γιατί δεν τον γνώρισα ποτέ....

Και αυτός είναι και ο λόγος που δεν ήθελα να γράψω το κείμενο αυτό

Θα αφήσω λοιπόν τα άτομα που μπορεί να τον γνωρίζουν καλύτερα να μιλήσουν για αυτόν και θα πάω στον λόγο που με έκανε να γράψω,
στην αφορμή για το κείμενο αυτό ...

Πριν λίγες ώρες κάτω από το σπίτι μου έγινε ένα τρακάρισμα ...
Το παλικάρι πρέπει να είναι πάνω κάτω στην ηλικία μου .
Από αυτά που είδα, γιατί το τρακάρισμα δεν το είδα, αιτία πρέπει να είναι η υπερβολική ταχύτητα
Το παιδί δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι.
Μέχρι και την ώρα που τον πήρε το ασθενοφόρο ήταν άσχημα...
Το αυτοκίνητα ήταν διαλυμένο....

Ελπίζω πραγματικά το παλικάρι να γίνει καλά και μετά από πολλά χρόνια να θυμάται ότι το 2016 έκανε πρωτοχρονιά στο νοσοκομείο αλλά έγινε καλά!
Ελπίζω το 2015 φεύγοντας να μην πάρει και αυτόν μαζί του....

Και μετά κάθισα και σκέφτηκα ποιος μπορεί να φταίει για αυτό;
Αύριο που μπορεί να είμαι και εγώ ένας καθηγητάκος που θα βιάζει την επιστήμη του , για πόσα τέτοια ατυχήματα θα είμαι ηθικός αυτουργός ;

Αλήθεια υπάρχει έστω και ένας φυσικός που όταν μπήκε στην τάξη για να διδάξει στα παιδιά κεφάλαια όπως η ταχύτητα, η κρούση , η δύναμη
είπε έστω και μια κουβέντα για αυτά τα περιστατικά ;

Υπήρχε έστω και ένας που να έδωσε στα παιδιά να καταλάβουν ότι όταν τα βάζεις με τους νόμους της φυσικής πάντα θα βγεις χαμένος ;

Μάλλον όχι !
Αυτά βλέπεις δεν είναι μέσα στην ύλη !
Ο σκοπός είναι ο μαθητής να μάθει να λύνει σωστά μια άσκηση και όχι να καταλάβει πως η δύναμη που θα δεχθεί αν τρακάρει με 50 χιλ/ώρα χωρίς να φοράει ζώνη είναι ισοδύναμη με αυτή που θα δεχθεί αν θα πέσει από τον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας !

Αν μια μέρα έμπαινε ο φυσικός μέσα στην τάξη και αντί να έκανε άσκηση με ηλίθια κουτιά που κινούνται σε ένα λείο οριζόντιο επίπεδο έδειχνε εικόνες από τροχαία και εξηγούσε την φυσική πίσω από όλα αυτά, όχι με ιστορίες και χαζά λόγια αλλά με φυσική θεωρία και αποδείξεις , αν κάθε παιδί ήξερε τι ακριβώς θα υποστεί αν τρέχει με μεγάλη ταχύτητα και τρακάρει, πόσοι θα είχαν γλιτώσει ;;;


Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Επταήμερη στα Χανιά !!!!


  Πριν από λίγες μέρες βρισκόμασταν στην Κρήτη, μακριά από κάθε έγνοια, στην επταήμερη εκδρομή του σχολείου μας. Ίσως να ήταν και οι καλύτερες μέρες που περάσαμε στο Λύκειο. Πλέον, όμως, διαβάζουμε καθημερινά για τις πανελλήνιες. Παρόλα αυτά ποτέ δεν ξεχάσαμε και ποτέ δε θα ξεχάσουμε την εκδρομή αυτή. Θα έχουμε τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες να μας τη θυμίζουν. Ακόμα και μετά από χρόνια θα υπάρχει στις μνήμες μας η οικογένεια που αποκτήσαμε εδώ, στο 6ο ΓΕΛ. Καλλιθέας !!!!





1η Ημέρα (Τάφοι Βενιζέλων)




2η Ημέρα (Θέρισο, Ομαλός)









3η Ημέρα (Χανιά)





4η Ημέρα (Μονή Αρκαδίου, Κνωσός)









Γ΄ Λυκείου 2015 !!!!

Κείμενο: Δήμος Δημήτρης
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Ελευθεριάδης


Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Ευαίσθητες κεραίες στην πόλη μας....

      

     Βασικός άξονας στην αντίληψη αυτού του blog και σε όλη τη διάρκεια των πολλών χρόνων που αυτό λειτουργεί υπήρξε η δυνατότητα παρεμβάσεων. Μας ενδιέφερε να μην είναι ένας χώρος μόνο ανάπτυξης και ανταλλαγής θεωρίας, αλλά, καλλιεργώντας τη συμμετοχικότητα και κάνοντας συγκεκριμένες προτάσεις, να αποτελέσει ένα χώρο απ’  όπου κανείς θα οδηγείται στη δράση. Κατά καιρούς, λοιπόν, γεννήθηκαν, ξεπήδησαν από το μπλογκ μας  αρκετές κοινωνικές δράσεις αλλά και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που μπόρεσαν, ίσως, να προσφέρουν μια ελάχιστη θετική ψηφίδα στον εκπαιδευτικό και ευρύτερο κοινωνικό χώρο.( Δράσεις και εκδηλώσεις που δε θα ήταν άσχημη ιδέα να θυμίσουμε σε μια επόμενη ανάρτηση).

            Στα δύσκολα χρόνια που περνάμε, η οξύτητα των προβλημάτων και ο επίμονος τρόπος που αυτά ΔΕΝ αντιμετωπίζονται από την πολιτεία, μπορεί να έχει κι αυτή την παρενέργεια: να μας στρέψει στον εαυτό μας, να  μας γιγαντώσει την αίσθηση ήττας, την απογοήτευση, την αποκαρδίωση, την αδιαφορία για τα κοινά και την πόλη μας.
            Γι’  αυτό και προκαλεί μεγάλη χαρά η συνάντηση με κάθε τι δημιουργικό και ευφάνταστο που συμβαίνει σ’  αυτή την πόλη, γι’  αυτό και έχουμε ανάγκη από προτάσεις και ρεαλιστικές λύσεις στα πολλά μικρά καθημερινά -  μικρά, όμως καθοριστικά για την ποιότητα της ζωής μας που τόσο την έχουμε ανάγκη.


            
       Μ’ αυτή τη λογική διαβάσαμε και ξεχωρίσαμε το άρθρο της  Λίνας Παπαδάκη στην Athens Voice (http://www.athensvoice.gr/article/city-newsvoices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7 ),
το οποίο θέτουμε προς προβληματισμό σήμερα: Με τη λογική ότι όχι μόνο στήνει ευαίσθητες κεραίες στην πόλη μας, αλλά προτείνει κιόλας απλούς τρόπους για παρεμβάσεις.


Τραυματική μνήμη
Η τριλογία του δράματος, Χ. Λαδά & Σταδίου
Mπορεί να είναι μεταμφίεση αλλά πόσες φορές και η μεταμφίεση δεν είναι η ίδια ομορφιά. Μιλώ για το τείχος από αριστουργήματα του Γκρέκο που περιβάλλει την κακή όψη της Eθνικής Πινακοθήκης που βρίσκεται υπό ανακατακευή. Και σκέφτομαι ότι αυτή η λύση των καλοντυμένων κτιρίων θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλα της Αθήνας, τώρα που δεν υπάρχουν χρήματα για πραγματική αποκατάσταση. Γιατί υπάρχουν κτίρια που κάποτε ήταν κοσμήματα και τώρα τραυματίζουν το βλέμμα, την ψυχή. Περισσότερο από όλα στη Σταδίου. Κέντρο πόλης, εμπορικός δρόμος, με κόσμο πολύ, βράδυ-πρωί.
Στο τετράγωνο που γράφτηκε η τριλογία του δράματος της σύγχρονης ιστορίας μας, η δολοφονία του Λαδά, η δολοφονία του Πέτρουλα, οι δολοφονίες της Μαρφίν, ήρθε να μείνει σαν σκηνικό θανάτου το μαύρο κέλυφος του αριστουργήματος του Τσίλερ. Πέντε κινηματογραφικοί θάνατοι, δύο θάνατοι κινηματογράφων. Όπως στους τόπους που γίνεται δυστυχήματα χτίζουν εικονοστάσια, έτσι κι εμείς το αφήσαμε, καμένο κουφάρι να θυμίζει σε κάθε περαστικό ότι οι Έλληνες δεν σκοντώνονται μεταξύ τους μόνο στα τροχαία. Ας τελειώνει όμως αυτό.
Τώρα είναι ίσως η μόνη ευτυχής συγκυρία της εποχής. Τώρα που η αριστερά είναι στην εξουσία, ας πάρει εκείνη την πρωτοβουλία να σβήσει τα σημάδια του μίσους από την πιο όμορφη γωνιά της Αθήνας. Και ας της αποδώσει την ομορφιά της. Και αν δεν υπάρχουν τα χρήματα να ξαναχτιστούν τα σινεμά ας τα παρενδύσει.
Με καλλιτεχνικές κινηματογραφικές αφίσες στο πρότυπο της Πινακοθήκης. Να είναι πάντα σινεμά η γειτονιά μέχρι να ξαναγεννηθεί ο Απόλλωνας και το Αττικόν. Γιατί το σινεμά είναι μνήμη. Μέχρι να ξανανοίξουν μαγαζιά, να ανάψουν το βράδυ τα φώτα, να στολιστεί το σκοτάδι, να παύει να μυρίζει στάχτη και μέσα του να βρίσκουν φωλιά οι τραυματικές μνήμες σαν σκηνές ιστορίας νουάρ, της ιστορίας μας.
Τι λέτε;  Εφικτή η ιδέα της αρθρογράφου; Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ώστε να προωθηθεί η υλοποίησή της;


Υστερόγραφο: Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Διονύση (ξέρει εκείνος....)

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015



Η συγκρότηση ταυτότητας στην εφηβεία

 

Η συγκρότηση της ταυτότητας είναι μία διαδικασία που επιτυγχάνεται κατά την περίοδο της εφηβείας, όπου οι έφηβοι αναπτύσσουν σταδιακά και αναζητούν μία ασφαλή αίσθηση προσωπικής ταυτότητας και αυτοεικόνας.
Σύμφωνα με τον Erikson, μεγάλο Δανο-αμερικανό ψυχολόγο και ψυχαναλυτή, η αναπτυξιακή κρίση που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι, δηλαδή οι διαφόρου τύπου δοκιμασίες και μεγάλες αλλαγές που εμφανίζονται ως προκλήσεις και καλούνται να αντιμετωπιστούν, συνιστά τη συγκρότηση ταυτότητας, η οποία εξαρτάται από την επίλυση της κρίσης ταυτότητας που έχουν ή δεν έχουν επιτύχει τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.
Συνοπτικά όπως μας επισημαίνει ο ίδιος, είναι αναγκαίο να λυθούν τέσσερις βασικές αναπτυξιακές κρίσεις προκειμένου να επιτευχθεί η ολοκληρωμένη συγκρότηση ταυτότητας.

1) Εδραίωση Εμπιστοσύνης, η οποία επιτυγχάνεται μέσα από την αναζήτηση αξιόπιστων και έμπιστων ανθρώπων που θα πλαισιώνουν την κοινωνική ζωή του ατόμου.

2) Εδραίωση Αυτονομίας, όπου πραγματοποιείται με την επιλογή βούλησης και όχι με την υπακοή στις αποφάσεις των άλλων.

3) Λήψη Πρωτοβουλιών, μέσα από τη στοχοθεσία και την κινητοποίηση μακριά από συμβιβασμούς.

4) Εργατικότητα, που είναι συνυφασμένη με την αίσθηση ευθύνης σε ό, τι κάνει το άτομο αναφορικά με την ποιότητα του έργου του.

Η σύνθεση όλων των παραπάνω χαρακτηριστικών, η συνοδός σωματική ωρίμανση, η ανάπτυξη των γνωστικών ικανοτήτων και η κοινωνική ζωή ολοκληρώνουν την αίσθηση του ενήλικου εαυτού μέσα στον κοινωνικό κόσμο.
Δήμητρα Μιχαλοπούλου, Ψυχολόγος 

Πώς θα δαμαστεί μέσα στον άνθρωπο το θηρίο που τείνει προς την πλεονεξία και τη βία;
Ο Μακιαβέλι θ' απαντούσε: με τον εξαναγκασμό του Νόμου.
Οι απαισιόδοξοι: με τη Χάρη του Θεού.
Οι αισιόδοξοι: με την Παιδεία.

                                                       Ευ. Παπανούτσος

Οι εφτά φροντίδες ενός δάσκαλου:
1)Υποστήριξη, 2) Ενθάρρυνση,
3) Προσεκτική ακρόαση, 4) Αποδοχή,
5) Εμπιστοσύνη 6) Σεβασμός,
7) Επίλυση διαφορών
                                    William Glasser, 1925 -, Αμερικανός ψυχολόγος
Ο δάσκαλος και η διδασκαλία
Ο μέτριος δάσκαλος μιλάει.
Ο καλός δάσκαλος εξηγεί.
Ο εξαιρετικός δάσκαλος δείχνει.
Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει.
Η διδασκαλία είναι κάτι περισσότερο
από το να διανέμεις τη γνώση, είναι να εμπνέεις την αλλαγή.
Η μάθηση είναι κάτι περισσότερο από το να αποστηθίζεις δεδομένα,
είναι να φτάνεις στην κατανόηση

                                       William Arthur Ward, Αμερικανός συγγραφέας

Άρθρο 16 του Συντάγματος
Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.



Από  τον  ιστότοπο  fresh education


Έξυπνος δεν είναι μόνο ο καλός στα μαθηματικά…

   Έρχεται η στιγμή που οι  μαθητές πρέπει  να αποφασίσουν για το μέλλον τους...
 Μπαίνει η Ελληνίδα μάνα μες στο δωμάτιο με τον τόμο με τα μόρια και τις σχολές αγκαλιά και ξεκινάει.  Μην τολμήσεις να προτείνεις τη σχολή που θες. Οι σχολές είναι σελίδες ατελείωτες μα οι επιλογές σου τρεις: ή φιλόλογος ή μαθηματικός ή γιατρός θα γίνεις. Η μανούλα μίλησε. Κουνάς το κεφάλι σου καταφατικά και γεμίζουν οι πόλεις με ανθρώπους που μισούν τη δουλειά τους, το μόνο που κάνουν είναι να περιμένουν τη σύνταξη ή την άδεια και δεν έχουν κανένα απολύτως όνειρο.
Στην Ελλάδα αναζητούμε την εικονική ανάπτυξη. Θέλουμε να φαινόμαστε καλύτεροι από όλους, να έχουμε πτυχία να δείχνουμε και μεταπτυχιακά να πηγαινοφέρνουμε. Δε ρωτήσαμε ποτέ τον άλλο τι πραγματικά θέλει, τι τον ελκύει.
Από μικρή ηλικία ακόμα χωρίζουμε τα παιδιά σε κατηγορίες κάνοντάς τα να νιώθουν μειονεκτικά απέναντι στα άλλα. Στο σχολείο βαθμολογούμε. Βαθμολογούμε γραπτά και προφορικά σε καταστάσεις που δεν μπορούν όλοι να ανταποκριθούν. Όποιος έχει ένα χαμηλό βαθμό είναι «κακός μαθητής» και όπως λένε πολλοί δε θα κάνει τίποτα στη ζωή του.
Όμως  πάνω σε τι βαθμολογούνται τα παιδιά και τι μαθαίνουν;
Ο «έξυπνος» μαθητής κρίνεται ανάλογα με το πόσο καλά μπορεί να λύσει τις ασκήσεις των μαθηματικών και τι ικανότητες έχει στην έκθεση. Το λανθασμένο αυτό πρότυπο ευφυΐας έχει κρατήσει πολλούς ανθρώπους πίσω εμποδίζοντάς τους να κάνουν αυτά που πραγματικά τους ενδιαφέρουν.
Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Frames of mind» του Howard Gardner, η νοημοσύνη του ανθρώπου χωρίζεται σε εννιά διαφορετικά μεταξύ τους είδη.
Λεκτική νοημοσύνη. Είναι η ικανότητα του ατόμου να εκφράζεται με ορθό τρόπο αλλά και να καταλαβαίνει τις διαφορές μεταξύ διάφορων εννοιών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα επαγγελμάτων που προϋποθέτουν λεκτική νοημοσύνη είναι: Συγγραφέας, φιλόλογος, πολιτικός, δημοσιογράφος.
Λογικό-Μαθηματική νοημοσύνη. Ναι κυρίες και κύριοι, είναι τα παιδάκια που ξέρουν μαθηματικά, τα καταλαβαίνουν και τα αγαπάνε. Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό που μπορούν να κάνουν αυτά τα άτομα. Είναι άτομα που πορεύονται στη ζωή με τη λογική και τη σταθερότητα. Αγαπούν κάθε τι ξεκάθαρο και ελεγχόμενο.
Σωματική-Κιναισθητική νοημοσύνη. Είναι η ικανότητα κατανόησης του σώματος. Τα άτομα με αυτήν την ικανότητα μπορούν να ελέγχουν καλύτερα το σώμα τους και να αντιλαμβάνονται κάθε στιγμή τι αυτό επιθυμεί και πού αυτό βρίσκεται. Αναγκαία κρίνεται αυτή για επαγγέλματα όπως χορευτές, αθλητές και ηθοποιοί.
Μουσική νοημοσύνη. Αυτό το είδος δεν πιστεύω πως χρειάζεται επεξήγηση μιας και τα εξηγεί όλα η ονομασία του.
Διαπροσωπική νοημοσύνη. Κανείς θα τη χαρακτήριζε ως τη νοημοσύνη του μάρκετινκ, της ψυχολογίας και της πολιτικής. Οι άνθρωποι που την κατέχουν μπορούν να κατανοήσουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις των άλλων και ενίοτε να τους τα κατευθύνουν.
Ενδοπροσωπική νοημοσύνη. Οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από αυτή είναι εσωστρεφείς και τελειομανείς. Έχουν αυτογνωσία, ενώ προτιμούν να δουλεύουν μόνοι τους.
Χωρική νοημοσύνη. Θυμάσαι τότε που το ταίρι σου δεν ήθελε να τοποθετήσετε και τους τρεις πίνακες σε εκείνον τον τοίχο; Όχι δεν το έκανε για κανένα φενγκ σούι, αλλά γιατί έχει χωρική νοημοσύνη. Με πιο απλά λόγια, αντιλαμβάνεται το χώρο γύρω του.
Υπαρξιακή νοημοσύνη. Το είδος αυτό το έχουν οι άνθρωποι που φιλοσοφούν λίγο παραπάνω τη ζωή και την ύπαρξή τους. Ψάχνουν να ανακαλύψουν τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στη ζωή και το θάνατο.
Φυσιοκρατική νοημοσύνη. Σήμερα θα τους παρομοιάζαμε με τους οικολόγους. Είναι άτομα που αγαπούν τη φύση και μπορούν να ζουν μέσα σε αυτή. Καταλαβαίνουν τις διαφορές των φυτών και μπορούν να επιβιώσουν με αυτά και τη φύση γενικότερα, όταν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Τώρα λοιπόν που έμαθες κάτι και για τα εννιά είδη νοημοσύνης, ποιο παιδί θα τολμήσεις να αποκαλέσεις χαζό; 

Link: http://www.mindthetrap.gr/provoleis/item964/%CE%88%CE%BE%CF%85%CF%80%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%B4%CE%B5%CE%BD_%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9_%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF_%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%B1_%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC
Το  κείμενο   επέλεξε  και διασκεύασε  ο  Παναγιώτης Ελευθεριάδης ,μαθητής  της Γ΄ Λυκείου.