Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

στους τοίχους του σχολείου

στην κορυφή της σκάλας, η Κωνσταντίνα ζωγραφίζει μια καρδιά....
Όταν οι τοίχοι του σχολείου 
ζωντανεύουν.......



στον 2ο όροφο ζωγραφισμένες μουσικές
Απογεύματα Κυριακής
και η Κωνσταντίνα
παρέα με την Ελένη, την Κωνσταντίνα
τον Αποστόλη,
την Ιωάννα...
 τοίχος σχολικής αίθουσας..σε κάποιο πλανήτη

εκφράζονται, δημιουργούν,
ακούγοντας τις μουσικές τους,
μιλώντας μεταξύ τους, γελώντας.

πραγματική τοιχογραφία στην αίθουσα που, συνήθως. φιλοξενεί το μάθημα των Αγγλικών

Τους ευχαριστούμε πάρα πολύ
νιώθουμε πραγματικά ευγνώμονες 
για το χρώμα που μαλακώνει την ψυχή μας
και ομορφαίνει τις μέρες μας!
Ευχαριστούμε και τον αγαπημένο μας συνάδελφο Διαμαντή Κρυωνίδη που φωτογράφισε τα έργα των παιδιών με ευαισθησία και αγάπη.

6ο Λύκειο Καλλιθέας, λουσμένο στο φως.


 Έτσι οι τοίχοι "αποκτούν τη δική τους ιστορία"

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ένα ποίημα και τρεις φωτογραφίες....


....σαν ζωγραφιές, από τoν Γιώργο Καρατζή,
     οι μυρωδιές, τα χρώματα , το φως
  όλα,
     μας σπρώχνουν σε δρόμους Άνοιξης.

Ολυμπία

Ασυμβίβαστα

Όλα τα ποιήματά μου για την άνοιξη

ατέλειωτα μένουν.

Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη, 
φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.

Γι’ αυτό αναγκάζομαι 
κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη
με μια εποχή φθινοπώρου
ν’ αποτελειώνω.



 Κική Δημουλά







Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

"όλα τα κάνουμε μαζί"

Αυτή η φράση της Αναστασίας Τσιλιμπίου , μαθήτριας του Γ4, αγγίζει την ψυχή και μάλλον της αρμόζει να είναι ο τίτλος για το κείμενο της, που επιχειρεί να μας βάλει στο παρασκήνιο μιας υπέροχης παράστασης:

Το Σκλαβί


Λίγα Λόγια για το έργο:

Το «Σκλαβί» είναι ένα λαϊκό παραμύθι από τη Σύμη, το οποίο γράφτηκε για πρώτη φορά κάπου στις αρχές του 1900 και στη συνέχεια διασκευάστηκε από την Ξένια Καλογεροπούλου, αποσπώντας το βραβείο Κάρολος Κουν ως το καλύτερο ελληνικό θεατρικό έργο της περιόδου 2000-2001. Τι είναι όμως αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό;


"Ένα βασιλόπουλο βλέπει τη ζωγραφιά μιας βασιλοπούλας που κρατάει ένα γαλάζιο ρόδο, την ερωτεύεται και ξεκινάει να την βρει στα πέρατα του κόσμου. Στο ταξίδι που είναι μακρύ και επικίνδυνο, τον συνοδεύει ο αδερφός του, νόθος γιος του βασιλιά, παιδί μιας σκλάβας. Η βασιλοπούλα όμως, δεν ερωτεύεται το βασιλόπουλο αλλά το "σκλαβί", που ποτέ δεν θα παραδεχτεί πως την αγάπησε."



Ξένια Καλογεροπούλου: Το Σκλαβί, Κέδρος, Αθήνα, 2000
Το υπέροχο έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου "Το Σκλαβί" ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας από την Εφηβική Θεατρική Ομάδα σε σκηνοθεσία Νίκου Τσεργά.

Η παράσταση απευθύνεται σε νέους αλλά και σε γονείς. Συμμετέχουν 29 μαθητές προερχόμενοι από: τρία σχολεία της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, 10 της Δευτεροβάθμιας, καθώς και απόφοιτοι . (Οι 29 ηθοποιοί συμμετέχουν με διάφορους ρόλους και σε όλες τις ομαδικές σκηνές).



Μαζευόμαστε κάθε φορά στις 10.30 στο Δημοτικό Θέατρο. Και έτσι αγουροξυπνημένοι ετοιμαζόμαστε για την παράστασή μας. Κουστούμια μπαίνουν στις κρεμάστρες με τη σειρά εμφάνισης, φωνές ακούγονται να κάνουν φωνητικές ασκήσεις για να ζεσταθούν και μερικοί «κρεμασμένοι» στους καθρέφτες για να βαφτούν. Ο σκηνοθέτης απ’ έξω δίνει οδηγίες στην ομάδα σκηνικών και ο κόσμος αρχίζει να φτάνει. «Όλοι πάνω στη σκηνή» φωνάζει ο «σουγιάς» μας (ο κύριος που ότι πρόβλημα να έχεις, ακόμα και αν έχει να κάνει με σκισμένο κουστούμι, θα στο λύσει σε δυο λεπτά!). Και να ‘μαστε και εμείς, 29 παιδιά, πίσω από μια αυλαία, έτοιμοι να ζήσουμε το παραμύθι μας. Και μόλις ανοίγει η αυλαία, ζούμε στον άλλον μας κόσμο. Αυτόν με το σκλαβί, τις βασιλοπούλες και τα βασιλόπουλα, τους βασιλιάδες, τους δράκους και τα γαλάζια ρόδα.


 Εκεί που δεν μας νοιάζει τίποτα. Που ενωνόμαστε και γινόμαστε κάτι δυνατό, κάτι το αξεπέραστο. Είμαστε μαζί. Και όταν τελειώνει αυτό το παραμύθι μας, είμαστε και εκεί μαζί, να νιώσουμε την ανατριχίλα στο χειροκρότημα. Δουλεύουμε πάνω από δυο χρόνια πάνω σε αυτό το έργο. Ήταν εκείνο το «μυστικό» μας  που προβάραμε κάθε Πέμπτη και άλλες τόσες Κυριακές.Το ότι τώρα ξεδιπλώνεται στη σκηνή και ακούμε τη Καλλιθέα να το αγαπάει όσο εμείς, είναι ο έναυσμα μας για να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυνατά. Η πιο μεγάλη μας όμως ευλογία , είναι ότι είμαστε μια οικογένεια. Ότι όλοι μαζί μοιραζόμαστε την αγάπη μας για το θέατρο. Για το «Σκλαβί» μας. 


       Καλά μην νομίζετε, σφαζόμαστε πολλές φορές πίσω από τα καμαρίνια. Όμως έτσι είναι οι οικογένειες. Με τις μικροδιαφορές  τους. Γελάμε, θυμώνουμε, κλαίμε, χαμογελάμε. Αλλά όλα τα κάνουμε μαζί. Και όταν κάποιος από εμάς «πέσει», είναι σίγουρο, ότι θα είμαστε εκεί όλοι μαζί να τον «σηκώσουμε». Ετοιμαζόμαστε λοιπόν για τις τελευταιές μας παραστάσεις για φέτος. Σάββατο 04/04 και Κυριακή 05/04 στις 12 το πρωί στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας για να ενωθούμε για δυο τελευταίες φορές. Αλλά προσέξτε! Γιατί το σκλαβί θα επιστρέψει ακόμα πιο δυνατό του χρόνου!

Η Αναστασία μας.
Θερμά ευχαριστούμε!

Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Η καυτή καρδιά του Εγκέλαδου

Του Δημήτρη Βάγια
μαθηματικού, ερασιτέχνη αστρονόμου,
αγαπημένου διευθυντή μας
για μια σειρά δημιουργικών χρόνων.
Τον ευχαριστούμε!

http://www.jpl.nasa.gov/infographics/infographic.view.php?id=10744
        

"Μια από τις πιο εκπληκτικές ανακαλύψεις έγινε από την διαστημοσυσκευή Cassini  ,που διερχόμενη δια μέσου του συστήματος του Κρόνου με τροχιά σχήματος ήπιου βρόχου,σχετιζόμενη με το μικρό φεγγάρι του Εγκέλαδο.
     Αντίθετα με όλες τις προβλέψεις, ο Εγκέλαδος ευρέθη ότι είναι εκπληκτικά δραστήριος εκτοξεύοντας μεγάλους πίδακες από νερό στο διάστημα δια μέσου ενός συνόλου παραλλήλων ραβδώσεων τύπου δέρματος τίγρεως σχηματίζοντας ρωγμές πλησίον του νότιου πόλου του.

        Όταν το Cassini «βούτηξε» δια μέσου των των στηλών αερίων για να αναλύσει την σύνθεσή τους, εντοπίστηκαν μικρές ποσότητες από αμμωνία αντιψυκτική και αλάτι εντός παγοκρυστάλλων νερού.
http://www.jpl.nasa.gov/missions/cassini-huygens/
    Συμπέρασμα είναι ότι κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου κρύβεται ένας μεγάλος όγκος από αλάτι διαλυμένο σε υγρό, μια επιφάνεια θάλασσας. Αυτό από μόνο του είναι μια πρόκληση για εξήγηση.
      Ο Εγκέλαδος είναι μικροσκοπικός και κάθε θερμό υπόλοιπο από τον σχηματισμό του   πρέπει έκτοτε να σπατάλησε πραγματικά επί μακρόν ενέργεια για να καταλήξει σε ένα παγωμένο στερεό. Ακόμα τελευταίες εκτιμήσεις του ποσοστού ενέργειας που απελευθερώνεται από τον νότιο πόλο του, είναι περίπου 10 gigawatts,που χονδρικά ισούται με την ισχύν 5 πυρηνικών σταθμών.
Έτσι το μυστήριο για τον Εγκέλαδο είναι:
     «Ποιες διαδικασίες είναι υπεύθυνες για τον εφoδιασμό τόσης ενέργειας; και επίσης έχουν διατηρηθεί καθόλη την ιστορία τους ή έτυχε να παρατηρήσουμε τον Εγκέλαδο κατά την διάρκεια μιας συγκεκριμένης φάσης δραστηριότητας;»
     Είναι δυνατόν ενεργειακές πηγές στον πυρήνα του Εγκέλαδου να περιέχουν θερμότητα από βαθμιαία διάσπαση ραδιενεργών ισοτόπων αργιλίου και σιδήρου,ή θερμότητα  εκλυόμενη από εξωθερμικές χημικές αντιδράσεις τέτοιες όπως όταν εμπλουτίζεται το ορυκτό μετάλλευμα σιδήρου αντιδρώντας  με θαλασσόνερο. Αλλά παρόλα αυτά ο Εγκέλαδος επέμενε να ψύχεται και να στερεοποιείται για 1 δις έτη ή περίπου τόσο. Μια προσθήκη ζεστών πηγών πρέπει να συμβαίνει και τώρα. Επίσης θα πρέπει να τονισθεί ότι πολλοί από τους  πίδακες νερού έξω από τις ραβδώσεις τύπου «τίγρεως» σχηματίζουν ρωγμές και πέφτουν πάλι κάτω πνίγοντας κυριολεκτικά τον Εγκέλαδο με αποπνικτικό νέφος."

Πιο κάτω δύο φωτογραφίες του Εγκέλαδου από Voyager και Cassini