Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Η ανασκόπηση του 2012

Καθώς το 2012 φτάνει σιγά σιγά στη δύση του και σε κάτι λιγότερο από 24 ώρες θα έχουμε '' μπει'' στο 2013 θα προσπαθήσω (όσο μπορώ) να σας θυμίσω τα γεγονότα που θα θυμόμαστε από το έτος 2012!!!
Ας ξεκινήσω λοιπόν...

Ιανουάριος :
Αν και έχει περάσει ένας χρόνος και δεν μπορώ να πω πως θυμάμαι όλα όσα έγιναν, νομίζω ότι δύο είναι τα πιο σημαντικά από αυτά! Με το ένα να έχει σημαδέψει όλο το 2012!
Αυτό δεν είναι άλλο από την <<Αραβική άνοιξη>> που με την έναρξη του 2012 κάνει την εμφάνισή της στη Συρία!
Το άλλο είναι ένα γεγονός που ήταν ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα!!!
Κάνω λόγο για το απίστευτο ναυάγιο του ιταλικού πλοίου Costa Concordia


Φεβρουάριος:
Και αυτό το μήνα αυτά που θα μείνουν πιο έντονα δεν είναι ευχάριστα!
Από την μία έχουμε το λουτρό αίματος που έρχεται από την Αίγυπτο καθώς στις 2 Φεβρουαρίου  χάνουν τη ζωή τους 74 άνθρωποι κατά τη διάρκεια επεισοδίων σε ποδοσφαιρικό αγώνα!
Την άλλη μεριά του Ατλαντικού (αλλά και όχι μόνο) συγκλονίζει ο θάνατος της  τραγουδίστριας Γουίτνεϊ Χιούστον.

Μάρτιος:
Ο Μάρτιος δεν έχει και πολλά να μας θυμίζει!
Τα πιο σημαντικά γεγονότα ήταν οι εκλογές στη Ρωσία που έβγαλαν νικητή τον Βλαντιμίρ Πούτιν με την  αντιπολίτευση όμως να  τον καταγγέλλει για νοθεία και η άνοδος σε επίπεδα ρεκόρ της ανεργίας στην Ευρωζώνη που φτάνει στο 10,7%, το μεγαλύτερο στην ιστορία της! 

Απρίλιος:
5 Απριλίου 
Συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα στην Αθήνα, ανάμεσα σε ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας και σε διαδηλωτές έξω από το Κοινοβούλιο, λίγες ώρες μετά την δημόσια αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου φαρμακοποιού Δημήτρη Χριστούλα στο Σύνταγμα που συγκλόνισε την κοινή γνώμη.


Μάιος: 
Μήνας εκλογών, τόσο σε Ελλάδα, όσο και σε Γαλλία!
Τα αποτελέσματα γνωστά σε όλους!
Αυτό που κρατάω εγώ όμως, αλλά νομίζω όχι μόνο εγώ , και από τις 2 εκλογικές  αναμετρήσεις είναι η τεράστια άνοδος ακροδεξιών κομμάτων, με το κόμμα τις Λεπέν να φτάνει το 17% στην Γαλλία και την Χρυσή Αυγή το 7% στην Ελλάδα!

Ιούνιος:
Στις αρχές του μήνα όλη η Ελλάδα μιλάει για το επεισόδιο Κασιδιάρη-Δούρου-Κανέλλη, ενώ στις 17 του μήνα θα καταφέρουμε επιτέλους να έχουμε κυβέρνηση και Πρωθυπουργό!
Από τον υπόλοιπο κόσμο δεν έχω κάτι σημαντικό να κρατήσω για αυτό το μήνα...

Ιούλιος:
Και εδώ αυτό που μου έρχεται στην μνήμη για αυτό το μήνα δεν είναι ευχάριστο!
Ο Τζέιμς Χολμς σκορπίζει τον θάνατο σε κινηματογραφική αίθουσα στην Ορόρα του Ντένβερ (Κολοράντο – ΗΠΑ) όπου προβαλλόταν η νέα ταινία του Μπάτμαν. Από τα πυρά του έχασαν τη ζωή τους 12 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 59. 


Αύγουστος:
Τι άλλο;
Ολυμπιακοί Αγώνες!
Και από αυτούς τους αγώνες του Λονδίνου θα θυμάμαι σίγουρα την αποτυχία από πλευράς διοργάνωσης!!!
Και σίγουρα τους αθλητές:
USAIN BOLT
MICHAEL PHELPS
OSCAR PISTORIUS !
YE SHIWEN

Σεπτέμβριος:
Άλλος ένας μήνας με εντάσεις!
Διαδηλωτές στο Κάιρο καταδικάζουν την ταινία «Η αθωότητα των μουσουλμάνων», την οποία προωθεί ο Αμερικανός πάστορας Τέρι Τζόουνς, κάνοντας λόγο για «ταπείνωση του Μωάμεθ με πρόφαση την ελευθερία του λόγου». Αναρριχώνται στους τοίχους της αμερικανικής πρεσβείας και σκίζουν την αμερικανική σημαία. 

Οκτώβριος :
 Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επισκέπτεται την Ελλάδα και ο κόσμος την «υποδέχεται» με διαδηλώσεις και όχι μόνο...

Το Hot Doc δημοσιεύει μία λίστα το περιεχόμενο της οποίας ισχυρίζεται πως είναι τα ονόματα των ατόμων της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ, που έχουν τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Δύο ημέρες αργότερα, ο εκδότης Κώστας Βαξεβάνης συλλαμβάνεται για τη δημοσιοποίηση των ονομάτων.


Νοέμβριος:
Αν και στην Ελλάδα έχουμε για άλλη μια φορά επεισόδια λόγο της ψήφισης  του 3ου μνημονίου, τα βλέμματα αυτό τον μήνα είναι στραμμένα στην Αμερική για 2 λόγους!
Ο πρώτος είναι ο τυφώνας Σάντι και το φονικό πέρασμά του και ο δεύτερος είναι οι εκλογές που βγάζουν νικητή τον Ομπάμα!

Δεκέμβριος:
Το 2012 θα δύσει με τονχειρότερο τρόπο!
Την αρχή (χρονικά) θα κάνει η τραγωδία σε σχολείο  του Νιουτάουν στο Κονέκτικατ όπου ο 20χρονος Άνταμ Λάντζα εισβάλλει και σκοτώνει 20 παιδιά και έξι γυναίκες.
Την Ελλάδα θα συγκλονίσει ένα άγριο γεγονός, 2 μέρες μετά τα Χριστούγεννα!
Στις  27 Δεκεμβρίου 2012 κακοποιείται σεξουαλικά και δολοφονείται άγρια η 34χρονη Ζωή Δαλακλίδου στην Ξάνθη από τον Χρήστο Παπάζογλου. 

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Ζωγραφίζοντας τα Χριστούγεννα..



Η στήλη μας  "ο ζωγράφος του μήνα"
στέλνει σε όλους
 τις πιο θερμές και ειλικρινείς ευχές,
για μια Καλή Νέα Χρονιά!
Ευχόμαστε το αληθινό να διώξει το ψεύτικο,
τα όνειρα να γίνουν αληθινά,
το φως να διώξει τα σκοτάδια!

Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα σε Χριστουγεννιάτικους πίνακες από πολύ παλιά, μέχρι σήμερα!
Διαφορετικές ματιές σε ένα αγαπημένο για τους ανθρώπους θέμα.....

Η γέννηση , Conrad von Soest, 1403

Η προσκύνηση των μάγων, Leonardo da Vinci, 1481


 Η προσκύνηση των βοσκών, Georges de La Tour, 1644

Η γέννηση , Arthur Hughes, 1858 

Τραγουδώντας τα κάλαντα, Νικηφόρος Λύτρας, 1872
 

γέννηση , Paul Gauguin, 1896

Άγιος βασίλης με ελαφάκι, Riki Nelson, 2012
                                                                 


 

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

"Τα μαθητικά"

22-12-2012.
 Και ναι,αγαπητοί μου αναγνώστες είμαι ακόμα ζωντανή. Μαζί με το τέλος του κόσμου όμως, χθες ήρθε και η τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς για το έτος 2012 και η αλήθεια είναι ότι περιμένω τη νέα χρονιά πώς και πώς. Ένα αισιόδοξο και ελπιδοφόρο συναίσθημα με κατακλύζει όταν σκέφτομαι τον καινούργιο χρόνο.Τόσα πολλά να κάνω, να πω, να μάθω, να αντικρίσω για πρώτη φορά που νιώθω σαν μικρό παιδάκι την πρώτη του φορά σε λούνα παρκ με υπερβολική ζάχαρη στον οργανισμό του. Μέχρι να έρθει όμως το νέο έτος έχουμε να γιορτάσουμε την πιο γλυκιά γιορτή του χρόνου, τα Χριστούγεννα! Τα σχέδιά μου απλά, εγώ και η οικογένειά μου σε ένα ατελείωτο φαγοπότι και έπειτα βόλτα με τις αγαπημένες μου φίλες.Can't wait! Αυτό που θέλω να σας ευχηθώ είναι Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά, να περάσετε πολύ όμορφα ό,τι και αν κάνετε και να σας προτείνω φέτος να αφήσετε την μαγεία των Χριστουγέννων να σας αγγίξει γιατί ποτέ δεν ξέρετε τι θα συναντήσετε στο δρόμο σας!

Καληνύχτα..
J

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Ζεστές μέρες ενός κρύου χειμώνα

Και βέβαια η συνετή διαχείριση των οικονομικών του σχολείου μάς επέτρεψε τις κρύες μέρες του Δεκεμβρίου την πολυτέλεια του πετρελαίου. Την Τετάρτη πάντως, στο bazaar –γιορτή της περιβαλλοντικής ομάδας,  η θαλπωρή κι η ζεστασιά ξεχείλισαν.
Θεσμός πια στο σχολείο και δη νοστιμότατος: Ταψάκια και παραταψάκια, ταπεράκια, ασημοτυλιγμένες εκπλήξεις, ευωδιαστές πιατέλες και εντελώς προκλητικά πιατάκια, μαζί με τα απαραίτητα .. συστατικά προώθησης προϊόντων ( διακοσμητικά, φωτάκια, μουσική, στολίδια κλπ) άρχισαν να καταφτάνουν από το πρωί και να στρώνονται στα τραπέζια, κλείνοντάς μας το μάτι και δίνοντάς μας ραντεβού στα διαλείμματα.
Η περιβαλλοντική μας ομάδα, βλέπετε, εκτός από υπερδραστήρια και δημιουργική είναι και αυτοχρηματοδοτούμενη. Αλλά και το σχολείο, καθώς γυμνό μέσα στο γνωστό στείρο περιβάλλον της δημόσιας εκπαίδευσης, απλώνει το χέρι και καλοδέχεται πρωτοβουλίες σαν της περιβαλλοντικής: Κερδίσαμε έτσι μια μέρα μιας χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας γόνιμης σε χαμόγελα, σε πρωτοβουλίες, σε χαρά, σε χαλαρότητα, σε αποφόρτιση. Μουσική χριστουγεννιάτικη στο χώρο, παρέες που αστειεύονται, επιτέλους περισσότερα χαμόγελα, αίσθηση οικείου και ζεστού στην οποία συνέβαλλε κι ο στολισμός των χώρων.
( οι ευχές μας για το δέντρο των ευχών...
(...που το στήνει η Αθηνά κι ο Γιώργος με ακροβατικές ικανότητες...
 
(...και που έτοιμο πια, το διαβάζει η Τζένη)
( η φωτογράφος μας προβληματίζεται
αν θα κρεμάσει στο χριστουγεννιάτικο δέντρο τα σταράκια της)

( η βιβλιοθήκη κι οι τάξεις στολισμένες)

Αποτέλεσμα: Η περιβαλλοντική θα μπορέσει και φέτος, μια και το ταμείο γέμισε, να σπείρει τα θαύματά της στον κήπο που όλο και μεγαλώνει και σταθερά πια μας προσφέρει τους καρπούς του και τους καρπούς των κόπων μας, αλλά και όλοι θα κρατάμε μέσα μας την ανάμνηση των ζεστών χριστουγεννιάτικων ημερών στο σχολείο μας, που επιμένει να τα βάζει με καιρούς παγωμένους και δύσκολους.

Καλά χριστούγεννα σε όλους.

( Η Δήμητρα φρόντισε για το περισσότερο από το φωτογραφικό ρεπορτάζ. Ευχαρισατούμε, Δήμητραααα!)

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Κάτι που δε μαραίνεται

«Να ξαναβρούμε τη χαμένη μας συλλογικότητα». Ακούω τη φράση από μια φίλη και σκέφτομαι πώς γίνονται τα θαύματα. Στη θέση που δουλεύουμε, σκέφτομαι, στο σχολείο, η ευχή πρέπει να γίνεται στόχος άμεσος, διαδικασία απτή. Και χέρι χέρι με τα ωραία μας λόγια να περπατάνε οι πράξεις. Να δημιουργούμε δομές που να ενθαρρύνουν την ευκταία συλλογικότητα. Και, ηχεί παράξενα, αλλά τα τελευταία χρόνια, μεγαλώνοντας, διαπιστώνω πόσο αυτές οι δομές δεν είναι μόνο τεχνικές, υλικές, αλλά κυρίως ψυχικές. Δεσμοί. Δεσμοί αγάπης, εγκαρδιότητας, ζεστασιάς. Μήπως απ’ αυτές τις δομές δεν ξεκινάει και φέτος η ενισχυτική διδασκαλία στο σχολείο; Έτσι δεν είναι που πέρυσι η Πωλίνα, η Έλενα, ο Σπύρος και φέτος ο Ανδρέας κι η Τζένη, αγαπημένα μας παιδιά που πήραν, παίρνουν τα πτυχία τους πια, έτσι δεν είναι που έρχονται στο αγαπημένο τους σχολείο να διδάξουν χωρίς καμιά υλική ανταμοιβή; ( Γι’ αυτό, όμως, και για το μεγάλο ευχαριστώ μας, θα κάνουμε μιαν άλλη ανάρτηση)

Στη λέσχη ανάγνωσης, τόσα χρόνια κιόλας, αυτή η ομαδικότητα έρχεται μόνη της. Δε θέλει και πολύ, όταν μια μικτή παρέα, μικροί – μεγάλοι, μαζευόμαστε για να συζητάμε τα βιβλία που διαβάζουμε. Τις προάλλες η Έλλη έφτιαξε και μας έφερε μία μηλόπιτα. Έτσι απλά. Η Έλλη πηγαίνει στη Γ΄ Λυκείου και είναι από τα παιδιά που πνίγονται και δεν προλαβαίνουν. Πρόλαβε και στη λέσχη να έρθει και να φτιάξει τη μηλόπιτα.



Η Μαριάννα, με τις τόσες υποχρεώσεις και χωρίς καν φέτος να διδάσκει στο σχολείο μας ( καημός κι αυτός!), όταν συζητούσαμε "Το άρωμα", έφερε σε όλους μας αρωματικά δώρα! Στις συζητήσεις πάντα κάποιο πεσκέσι φτάνει στο τραπέζι μας . Σ’ αυτούς τους καιρούς που σε κανένα δεν περισσεύει τίποτα.


Κάπως έτσι, σκέφτομαι, βρίσκουμε τη συλλογικότητά μας. Και κάπως έτσι, ίσως διακριτικά και ανεπαίσθητα, μπορούμε και στο χώρο μας να στήνουμε δομές που να την καλλιεργούνε.

Συνειρμικά μου έρχεται στο μυαλό ο Σιούλας ο ταμπάκος, ο περήφανος αυτός ήρωας του Δημήτρη Χατζή απ’ το ομώνυμο διήγημά του. Τον θυμάμαι, όταν η φτώχεια τον έκανε να ρίξει την ακαταδεξιά του, να συναντάει ανθρώπους που μέχρι τότε δεν πλησίαζε και να εκπλήσσεται και να γεμίζει από τη ζεστασιά που του έδιναν. Επέστρεφε στο σπίτι του γεμάτος «από τη γνωριμιά των ανθρώπων, από τη γνωριμιά του εαυτού του» και «καθώς περνούσε κατεβαίνοντας για τα ταμπάκικα, κατιτίς καινούριο, ζωντανό και ζεστό, σαν ένα φως έπαιζε μέσα του. Σχεδόν χαρούμενο μέσα στην κατάμαυρη δυστυχία. Κάτι που δε μαραίνεται»