Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Συνάντηση με ένα αληθινό Κένταυρο της Σενεγάλης

Εξάρχεια,καθημερινή,βράδυ.
Έχω βγει για να συναντήσω κάποιους-ες φίλους-ες αλλά και να περπατήσω σε μία ζωντανή, αυθεντική και θα συμπλήρωνα ελπιδοφόρα γειτονιά της Αθήνας.
Αργά πια, αποχωρίζομαι την παρέα που επιστρέφει στην κανονικότητα.
Ευκαιρία λοιπόν για μία περιπλάνηση στα δρομάκια, στα πάρκα και φυσικά στους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους-απελευθερωμένους χώρους.
Στέκομαι στην είσοδο του Nosotros, 
έναν από τους χώρους αυτούς, δίπλα στην πλατεία Εξαρχείων.

Διαβάζω και χαζεύω αφίσες και έντυπα.
Ξεκολλώ από έναν πίνακα το αφισάκι
που είχα βάλει πριν κανά μήνα
για την αντιρατσιστική συναυλία στην Καλλιθέα.

Κάποια στιγμή ακούω "Φίλε, φίλε!"
Γυρνάω.
Βλέπω έναν σκουρόχρωμο με κοντό τζιβάτο να κατεβαίνει τις σκάλες του Nosotros.
-Όλα καλά; ρωτάει.
-Μια χαρά.
Προσπαθεί απλά να μου διαχωρίσει το όλα καλά από το μια χαρά.
Μπερδευόμαστε λίγο αλλά τελικά το βρίσκουμε.
Τον ρωτώ και εγώ αν "όλα καλά".-"Καθόλου, για κανέναν"
Συλλογίζομαι την απάντησή μου "Μια χαρά-όλα καλά".
Μου εξηγεί λίγο.
Τον ρωτάω: -Πώς σε λένε;
-Κένταυρος.
Εκπλήσσομαι. -Κένταυρος;;
-Ναι, Κένταυρος. Εσένα;
-Στέλιο.
-Χάρηκα
-Και εγώ πολύ.
Δίνουμε τα χέρια.

Μου λέει πως τον αφήνουν να πίνει ελεύθερα στο Nosotros.
Έχει γνωρίσει και έναν από εκεί."Μπαίνω. Ρωτάω αν μπορώ να πιω λίγο και μου απαντάει: Άσε με να πάω στην κοπέλα μου, που ρωτάς κιόλας!"

Μου ζητάει κατιτίς άμα έχω.
Ψάχνω. Κάτι βρίσκω τελικά και του δίνω.
Δε θέλω να φύγει. Χαίρομαι πολύ την παρέα του.
Δε φεύγει. Αρχίζει να μου μιλάει,
με αρκετά καλά ελληνικά,
για την ηθική ενός απόρου.
"...Ζητάς εδώ, εκεί και άμα έχουν σου δίνουν.
Δεν σκοτώνεις, δεν κλέβεις,
δεν μπορείς να ξέρεις τι έχει ο άλλος από πίσω.
Οικογένεια, υποχρεώσεις, προβλήματα..."
(Κάποια από τα λόγια του)
Τώρα μιλάει πότε ελληνικά πότε αγγλικά.
Τον βολεύουν τα αγγλικά και δείχνω να καταλαβαίνω οπότε συνεχίζει στα αγγλικά.
Αφαιρούμαι κάπως και δεν προσέχω ακριβώς
τι μου λέει.
Αφαιρούμαι γιατί προσέχω αυτόν τον Κένταυρο που στέκεται αντίκρυ μου.
Απορροφιέμαι στη ζωή του, στη στιγμή
αλλά και σε αυτά τα τόσο απλά και συνάμα αυθεντικά λόγια του...

"We are all family"


Αυτά  που όταν ειπώνονται, μπαίνουν κατ'ευθείαν στην καρδιά 
δημιουργώντας μία αίσθηση πραγματικής ανθρωπιάς.
Τώρα είμαι άνθρωπος, πριν ήμουν κάτι άλλο....

Μου λέει στα αγγλικά πως πρέπει να είμαστε ένας για όλους και όλοι για έναν, ο καθένας δίπλα στον άλλον.
Ακούω τη φράση: "World Revolution"
Δίκιο έχει. Είναι τόσο απλό. Μονάχα η αλληλεγγύη χρειάζεται και τα πάντα είναι εφικτά...

Αρκτετή ώρα τον ακούω με δάκρυα στα μάτια.
Θα με πάρουν κυριολεκτικά τα κλάματα.
Κοιτιόμαστε στα μάτια.
Σταματά.
Ανοίγω τα χέρια μου.
Αγκαλιαζόμαστε.
Μένουμε έτσι για λίγο.


Τι αίσθηση.
Είναι κάτι μαγικό;
Ή τόσο πολύ έχουμε αλλοτριωθεί οι άνθρωποι ;



-Από πού είσαι; τον ρωτάω.
-Σενεγάλη
Μιλάει για τη Σενεγάλη, τον τόπο που μεγάλωσε.
Μιλάει ακόμα για τον υπόλοιπο κόσμο
που νομίζει πως η Σενεγάλη είναι μόνο η ομάδα ποδοσφαίρου...


(Από αιματηρές διαδηλώσεις ενάντια στις συνθήκες ζωής-φτώχειας στη Σενεγάλη)


Τον νιώθω όμως πως βιάζεται.
Ξαναδίνουμε τα χέρια. Αποχαιρετιζόμαστε.
-Χάρηκα πολύ! μου λέει.
-Και εγώ πάρα πολύ!
-Θα τα ξαναπούμε. 


(Και εγώ το ελπίζω Κένταυρε. Εις το επανιδείν) 

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Βραδινοί ασήμαντοι προβληματισμοί...

Αφορμή για τη δεύτερη ανάρτησή μου στο blog υπήρξε ένα "συμβάν" -ή καλύτερα, μια σειρά γεγονότων- ...γεγονότα...ασήμαντα! Προβληματίστηκα λοιπόν και σήμερα (και να με συγχωρέσετε που η ανάρτηση μου δεν έχει περιθώριο δυο-τρεις ημέρες από την προηγούμενη ανάρτηση σύμφωνα με τις εντολές του Στέλιου, αλλά δε μπορούσα να αγνοήσω το συγγραφικό μου οίστρο βραδιάτικα..!)
Εν πάση περιπτώσει..στο θέμα μας! Πιστεύω όλοι σε κάποιο σημείο της ζωής μας έχουμε νιώσει ή μας έχουν κάνει να νιώσουμε ασήμαντοι στο οποιοδήποτε θέμα. Ναι, ναι κάποιοι θα πείτε φταίει η εφηβεία κλπ κλπ..αλλά μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα!

Είναι πραγματικά απ' τα χειρότερα πράγματα να σε κάνουν να νιώθεις ασήμαντος..ένα τίποτα, βάρος στους γύρω σου, στην κοινωνία! Αφορμή μπορεί να υπάρξει μια απλή φράση, ένα βλέμμα, μια σπόντα.. Λίγο μπέρδεμα! Δεν έχω οργανώσει καλά τις σκέψεις μου! Αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον απόφθεγμα του Γκάντι που ανακάλυψα: "Whatever you do in life will be insignificant. But it's very important that you do it, because nobody else will."   (=Οτιδήποτε κάνεις στη ζωή σου θα είναι ασήμαντο. Αλλά είναι πολύ σημαντικό να το κάνεις, γιατί δε θα το κάνει κανείς άλλος.)  Ίσως όντως όσοι σας λένε ότι είστε ασήμαντοι και όσοι πιστεύουν ότι δε θα καταφέρετε τίποτα σε κάτι συγκεκριμένο ή στη ζωή σας γενικότερα, να έχουν δίκιο. Πάντα όμως θα υπάρχει έστω και αυτό το ένα άτομο που θα σας υποστηρίζει και θα πιστεύει σε εσάς, ό,τι κι αν λένε οι υπόλοιποι. Όσες φορές κι αν μας κοιτάξουν με αυτό το επικριτικό και σνομπ βλέμμα, όσες σπόντες κι αν πετάνε στην προσπάθειά τους να μας κάνουν να νιώσουμε μηδαμινοί απλά επειδή θα έχουμε κάνει κάποιες επιλογές -για παράδειγμα- , πάντα θα υπάρχει αυτός ο άνθρωπος (όποια σχέση κι αν μας συνδέει μαζί του) που θα μας υπενθυμίζει αυτό που είπε ο Γκάντι!

Ότι κάνουμε στη ζωή μας είναι ασήμαντο..αλλά αν δεν το κάνουμε εμείς, τότε ποιος; Κι αν είναι ασήμαντο για κάποιον, δεν είναι για όλους! Και αυτό το άτομο να μην υπάρχει όμως (ή να μην βλέπουμε ότι υπάρχει) σταθείτε στα πόδια σας και δείξτε σ' αυτούς που θέλουν να σας κάνουν να νιώσετε ένα τίποτα πόσα αξίζετε και πόσα μπορείτε και ΘΑ καταφέρετε!

Αναζητήστε στη ζωή σας τους ανθρώπους που πιστεύουν σε εσάς και σας υποστηρίζουν γιατί στην τελική αυτοί είναι που αξίζουν. Όμως πρώτα απ' όλα να έχετε ΕΣΕΙΣ πίστη στον εαυτό σας! 

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Αχ, αυτά τα σχολεία!

Ελένη Κολιάντα, Β2 6ου ΓΕΛ Καλλιθέα, Απρίλιος 2012
Επιμέλεια: Παύλος Αντωνιάδης
Γεια σε όλους,

Είμαι από την Ουκρανία και θα ήθελα να σας περιγράψω πώς είναι τα σχολεία εκεί. Τα σχολεία στην Ουκρανία είναι πολύ διαφορετικά απ’ ότι στην Ελλάδα και ως προς τον χώρο αλλά και ως προς στην εκπαίδευση.

ΧΩΡΟΣ:


Ο χώρος του σχολείου θεωρείται πολύ σημαντικός στην Ουκρανία. Τόσο οι καθηγητές όσο και οι μαθητές προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο για το σχολειό τους που πρέπει να είναι πεντακάθαρο μέσα και έξω.


Κάθε αίθουσα βάφεται μία φορά τον χρόνο, αυτό εννοείται πως γίνεται το καλοκαίρι. Πρέπει να έχει γλάστρες με λουλούδια, τα οποία τα προσέχουν οι μαθητές, ο πίνακας να είναι καθαρός αμέσως μετά από κάθε μάθημα και απαγορεύεται να γράφουν οι μαθητές στα θρανία.


Στο σχολείο υπάρχει τραπεζαρία, στην οποία, όσα παιδιά θέλουν, μπορούν να γευματίζουν. Το πρόγραμμα προβλέπει διάφορα μαγειρεμένα φαγητά, όπως σούπες, πατάτες, κρέας και άλλα. Σε όσους δεν αρέσει κάτι τέτοιο μπορούν απλά να πάνε στο κυλικείο και να ψωνίσουν κάτι από κει. Τώρα σε ότι αφορά στον εξωτερικό χώρο δεν έχω πολλά να πω, μόνο ότι στην Ουκρανία δεν υπάρχουν κάγκελα στα σχολεία. Δεν ξέρω το γιατί, μάλλον επειδή δεν υπάρχει λόγος. Οι μαθητές επιτρέπεται να φεύγουν όποτε θέλουν αρκεί να ενημερώσουν τον υπεύθυνο καθηγητή.


ΜΑΘΗΜΑΤΑ:


Στην Ουκρανία τα σχολεία δεν χωρίζονται σε δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο. Τα παιδιά φοιτούν σε δύο βαθμίδες εκπαίδευσης, η πρώτη έχει τέσσερις τάξεις (δημοτικό) και η δεύτερη οκτώ τάξεις (γυμνάσιο και λύκειο μαζί). Όλες οι τάξεις βρίσκονται στο ίδιο κτίριο ή σε δύο διπλανά κτήρια.


Τα μαθήματα είναι τα ίδια που διδάσκονται και στην Ελλάδα με μόνη εξαίρεση ότι τα παιδιά δεν μαθαίνουν αρχαία ελληνικά ούτε αρχαία ρωσικά. Τα τελευταία χρόνια διδάσκεται η ελληνική γλώσσα ως δεύτερη ξένη υποχρεωτική γλώσσα.


Επειδή, όπως όλοι ξέρουμε, η Παρασκευή είναι η πιο δύσκολη μέρα για τους μαθητές και δεν περνάει με τίποτα, κάθε Παρασκευή έχουμε πεντάωρο αντί για επτάωρο. Όμως, όσο ωραίο και αν ακούγεται αυτό, υπάρχει κάτι που το χαλάει… είναι η δουλειά που μας βάζουν για το σπίτι! Και το μόνο που μπορώ να πω είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!


ΑΠΟΥΣΙΕΣ:


Μπαίνει μόνο μία απουσία ανά ημέρα (πάλι καλά!) και αν ο μαθητής λείψει περισσότερες από 3 ημέρες χρειάζεται χαρτί γιατρού. Όριο απουσιών δεν υπάρχει.


ΔΙΑΚΟΠΕΣ:


Διακοπές έχουμε μία εβδομάδα το φθινόπωρο, αλλά καμιά φορά λίγο περισσότερο (γιατί πολλά παιδιά είναι άρρωστα, επειδή οι θερμοκρασίες είναι ήδη χαμηλές), δύο εβδομάδες τον χειμώνα, αλλά αν κάνει -25 βαθμούς θερμοκρασία και άνω, τότε τα σχολεία κλείνουν και έτσι έχουμε μερικές ημέρες παραπάνω, μία εβδομάδα την άνοιξη και τρεις μήνες το καλοκαίρι, δηλαδή από 30 Μαΐου έως 1 Σεπτεμβρίου. Σε περίπτωση που χαθούν μαθήματα, π.χ. το χειμώνα, επειδή τα σχολεία κλείνουν λόγω της θερμοκρασίας, τα μαθήματα δεν θα χαθούν, θα γίνουν ή τα Σαββατοκύριακα ή το καλοκαίρι (πρέπει να τελειώσουμε όλη την ύλη).


Αυτά για τα σχολεία στην Ουκρανία. Ελπίζω να μη σας κούρασα. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

                                                                                        Ελένη Κολιάντα, Β΄ λυκείου

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Δίας vs πολιτικών μηνυμάτων



Άκου να δεις τώρα τι μου έτυχε...
   Τις προάλλες γνώρισα σε ένα πάρτι την Άννα 
Ωραίο κοριτσάκι,όμορφο,έξυπνο,ενδιαφέρον κτλ
Αφού μιλήσαμε για 2-3 ώρες και είδαμε ότι ταιριάζουμε ο ένας στον άλλο ανταλλάξαμε τηλεφώνα και είπαμε να κανονίσουμε να ξανά βγούμε
Της λέω λοιπόν στείλε ένα μήνυμα όποτε μπορείς να το κανονίσουμε!
-Οκ;
- Οκ όλα μια χαρά !
Περνάνε 2-3 μέρες και ακούω το κινητό μου να χτυπάει!Λέω δεν υπάρχει περίπτωση  το τελευταίο εξάμηνο με έχουν γραμμένο όλοι,αυτή θα είναι!

Σκάω λοιπόν εκείνο το χαμόγελο του ερωτευμένου,ξέρεις εκείνο το κλασικό που ο άλλος σου έχει στείλει ένα απλό και τυπικό καλήμερα και εσύ κάνεις λες και σου είπε πως είσαι θεός....

Πάω λοιπόν όλο χαρά να διαβάσω το μήνυμα και τι να δω.....
''Στις 6 του μήνα ψηφίζουμε ΝΔ και Α.Σαμαρά γιατί υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και την θέλουμε!!!''

Λέω δεν υπάρχει,κάποιος μου κάνει πλάκα!Το προσπερνάω!Λέω άστο,πάμε παρακάτω...

Σε 10 λεπτά ξανά μήνυμα...Ε τώρα λέω είναι από εκεί που θέλω...!!!
Το ανοίγω και τι να δω...!!!

''Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό και 6 του μηνός ψηφίζουμε Ε.Βενιζέλο!!!''

Αρχίζω και τα παίρνω!!!!Αλλά λέω όχι δεν θα μου χαλάσουν αυτοί την μέρα!!!
Μέτα από λίγο χτυπάει και πάλι το κινητό!!!  
Λέω τώρα δεν υπάρχει περίπτωση είναι αυτή που θέλω!

Αγγούρια!!!!
''Τέλος στο δικομματισμό!Σε αυτές τις εκλογές ψηφίζω ΚΚΕ!!''

Έχω αρχίζει να κοκκινίζω εγώ,να γυρίζει το μάτι αλλά με όσο υπομονή μου έχει απομείνει να το προσπερνάω..

Μετά από λίγο ξανά μήνυμα!Ε λέω τι στο διάολο δεν υπάρχει κανένας άλλος τώρα είναι η Άννα

Ανοίγω το μήνυμα χωρίς να δω ποιος είναι,ξέρεις η υπερβολική σιγουριά και βλέπω αυτό:

''6 Μαΐου πάρε την δύναμη στα χέρια σου ψηφίζοντας Α.Τσίπρα!!!!''
Με το τέλος της ανάγνωσης,το κινητό έκανε κεντρική κρούση  με τον τοίχο!!!!

Το καλύτερο όμως θα έρθει τώρα...!!!

Κανονίζω λοιπόν που λες και βγαίνω με την κοπέλα...
Και εκεί λοιπόν που είμαι με το κορίτσι και όλα πάνε μια χαρά ξανά έρχεται μήνυμα και γράφει πάνω από Αλίκη...(????)

Το θέμα ήταν ότι εγώ όχι δεν είχα επαφή Αλίκη αλλά δεν ήξερα και καμία Αλίκη.....

Το βλέπει η Άννα και αρχίζει...και ποια είναι αυτή,και δεν είσαι εντάξει,και παίζεις με τα συναισθήματά μου....τσακωθήκαμε και έφυγε
Και ανοίγω μέσα στα νεύρα εγώ το μήνυμα το οποίο έλεγε
''Είμαι η Αλίκη Αρβανιτίδη και σε αυτές τις εκλογές θέλω την ψήφο σου!Ψηφίζουμε ΛΑΟΣ!!!''

:@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Σοβαρά τώρα έχουν ένα κάρο νόμους για να κάνουν ότι θέλουν!Ένας νόμος που να τους απαγορεύει να με ζαλίζουν δεν υπάρχει...;;;;;;!!!!!!!!!!

   



Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Της Άνοιξης..... της Ανάστασης!



Με ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου

και τις φωτογραφίες που τράβηξε από τον κήπο του σχολείου

ο Νίκος Ματζαβίνος με ευαισθησία και τέχνη,
ευχόμαστε






Καλή Ανάσταση και Χρόνια Πολλά!



"Εἰρήνη εἶναι ὅταν...
Εἰρήνη, λοιπόν,
εἶναι ὅ,τι συνέλαβα μὲς ἀπ᾿ τὴν ἔκφραση
καὶ μὲς ἀπ᾿ τὴν κίνηση τῆς ζωῆς. Καὶ Εἰρήνη
εἶναι κάτι βαθύτερο ἀπ᾿ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε
ὅταν δὲν γίνεται κάποτε πόλεμος.
Εἰρήνη εἶναι ὅταν τ᾿ ἀνθρώπου ἡ ψυχὴ
γίνεται ἔξω στὸ σύμπαν ἥλιος. Κι ὁ ἥλιος
ψυχὴ μὲς στὸν ἄνθρωπο."


(ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἔργο: Δυὸ ἄνθρωποι
μιλοῦν γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ κόσμου)



Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

Τον πηδάς ή δεν τον πηδάς ;;;



Δεν ξέρω αν το έχεις ακούσει αλλά σήμερα συνελήφθη ο
Άκης Τσοχατζόπουλος!!!

Ναι ρε!!!!
Γίνονται και αυτά στην Ελλάδα του 2012!!!

Δεν έκανα την ανάρτηση για να σχολιάσω αυτό το γεγονός όμως.
Είναι αρκετά νωρίς ακόμα για να πει κανείς κάτι...
Θα γίνει και αυτό στην ώρα του!

Την ανάρτηση την έκανα για να σχολιάσω κάτι που πήρε το αυτάκι μου...
Και επειδή τα άκουσα πολύ ''κάπως'' το έψαξα και κατέληξα πως είναι αλήθεια...

Άκου λοιπόν...

Στην κατοχή του κυρίου(ο θεός να τον κάνει!!)...

Αλλά τώρα που το σκέφτομαι ο θεός έχει άλλα πράγματα να κάνει τώρα οπότε...
Στην κατοχή του πιθήκου και κατά λάθος ανθρώπου Τσοχατζόπουλου και πιο συγκεκριμένα στο σπίτι της κόρης του βρέθηκαν 10 ράβδοι χρυσού(!)
Ναι καλά διάβασες 10 ράβδοι χρυσού!!!
Την εποχή που ο πατέρας μου και ο πατέρας σου είναι άνεργοι,την εποχή που ο παππούς παίρνει σύνταξη 300 ευρώ και ένας άλλος παππούς αυτοκτονεί στο σύνταγμα,την εποχή που το δικό μου μέλλον είναι αβέβαιο,το εν λόγω ζώο έχει 10 ράβδους χρυσού στην κατοχή του!!!
Κάτι που με τον μισθό βουλευτεί σίγουρα δεν μπορείς να αποκτήσεις!!!

Οπότε ρωτάω τώρα εγώ!

Τον πηδάς ή δεν τον πηδάς κύριε πρόεδρε;;;
Αλλά θα μου πεις όχι μόνο δεν το πηδάς αλλά 6 του μηνός θα τον ψηφίσεις!!!
Σκέψου λοιπόν πόσο ζώα είμαστε εμείς που τους επιλέγουμε...!!!

Και επειδή ανάσταση δεν βλέπω,άντε και καλή σταύρωση!!!

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

*Κι αν για τον έρωτά μου δε μπορώ να πω...

Ένας απ' τους προβληματισμούς μου τελευταία είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τον έρωτα οι μεγάλοι άνθρωποι. Ο έρωτας είναι κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν νιώσει..είναι από τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή και κάτι απολύτως φυσιολογικό! Ωστόσο, ακόμα και σήμερα, στον 21ο αιώνα, έτος 2012, ο έρωτας θεωρείται συχνά κάτι πρόστυχο, κάτι ανήθικο και ντροπιαστικό! Κυρίως οι μεγάλοι άνθρωποι των οποίων οι συνειδήσεις δεν αλλάζουν τόσο εύκολα σε σχέση με τους νέους και πολλές φορές είναι οπισθοδρομικοί και συντηρητικοί, σχολιάζουν κι επικρίνουν ερωτευμένα ζευγάρια που βλέπουν στο δρόμο για παράδειγμα απλά να περπατάνε μαζί! Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει κάποιον να λέει: "Αα και ήταν ένα ζευγαράκι, νέα παιδιά και φιλιόντουσαν και αγκαλιάζονταν στο λεωφορείο και στο δρόμο και τι πράγματα είναι αυτά!...και μπλα μπλα μπλα!" 
Μη με παρεξηγήσετε κάποιοι! Δεν εννοώ φυσικά να φτάνουν στο άλλο άκρο αλλά ποιον ενοχλεί ένα ζευγάρι που κρατιέται χέρι-χέρι ή που περπατάει αγκαλιά;;; Γιατί ναι, αν δεν το ξέρατε αγαπητοί μου συμμαθητές-συμμαθήτριες, καθηγητές και λοιποί αναγνώστες του blog, το να κρατιέται ένα αγόρι κι ένα κορίτσι χέρι-χέρι ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ! 

Ο έρωτας είναι ανυπότακτος. Δεν υπακούει σε ανθρώπους, σε νόμους και κανόνες! Ο έρωτας είναι ανεξέλεγκτος. Δεν κρύβεται. Όταν είσαι ερωτευμένος τα πάντα μοιάζουν τέλεια! Θέλεις να βγεις στο δρόμο, να τρέξεις στο ψηλότερο σημείο της Γης ολόκληρης, να το φωνάξεις ότι είσαι ερωτευμένος και να βουτήξεις στο κενό, να πετάξεις! Αυτό είναι που τρομάζει τους περισσότερους ανθρώπους. Γιατί τον έρωτα δε μπορείς να τον περιορίσεις, να τον ελέγξεις. Αυτό είναι που φοβούνται περισσότερο αυτοί που έχουν εξουσία -οποιουδήποτε είδους εξουσίας! Είτε είναι γονείς, είτε είναι καθηγητές, είτε είναι πολιτικοί, οτιδήποτε!- Φοβούνται το ρομαντισμό των νέων, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες τους και την ελευθερία σκέψης και έκφρασης που διεκδικούν.

Ο έρωτας δεν είναι ντροπή, δεν είναι πρόστυχος και ανήθικος!
Ο έρωτας είναι δύναμη, είναι κουράγιο, είναι ευτυχία, πόνος, απογοήτευση, απόγνωση, είναι αγώνας, είναι επανάσταση! Ο έρωτας είναι ζωή!









  
Ο Δεκέμβρης του 1903
Κ.Π. Καβάφης

Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω —
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
τες λέξεις και τες φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
εις όποιο θέμα κι αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω. 

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Ό,τι να 'ναι

Στο 4ο μαθητικό φεστιβάλ του Δήμου Καλλιθέας, στην αντιρατσιστική συναυλία της 25ης Μαρτίου.Τους χαρήκαμε, τους χειροκροτήσαμε, μας γοήτευσαν, μας συγκίνησαν. Οι "Ό,τι να'ναι". Με ψυχή τον Οφσέπ, που δένει παλιούς και νέους. Η Σταυρούλα κι η Κωνσταντίνα στο τραγούδι. Ο Στέλιος κι ο Θωμάς στις κιθάρες. Η Ελπίδα στα πλήκτρα. Ο Αλέξανδρος στο μπουζούκι. Κι όλους εμάς από κάτω ... fun club.
A! Kι η Φαίη που φρόντισε για τα βιντεάκια!
Απολαύστε τους: