Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Και τώρα.Βάφουμε!

Ο μουντός τοίχος που λέγαμε γίνεται σιγά-σγά μουντόμαυρος...
Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012, εμείς, οι μαθητές του Β1, δώσαμε λίγο χρώμα στην τάξη μας. Επιτέλους! 
Μετά από έρευνα για το πιο θα ήταν το κατάλληλο σκίτσο, αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε τον άδειο και μουντό τοίχο που βλέπουμε κάθε μέρα. Συναντηθήκαμε, λοιπόν στο σχολείο την Κυριακή το μεσημέρι εφοδιασμένοι με τα κατάλληλα εργαλεία ( η Νατάσα έφερε και πατατάκια!) και γεμάτοι όρεξη αρχίσαμε τη ζωγραφική και το "βάψιμο".

 
 (Λίγες στιγμές ανατροφοδότησης του οργανισμού με πατατίστικη ενέργεια...για πολλές καλλιτεχνικές αντοχές:p)




Από πολλούς κατηγορηθήκαμε για ζουγκλάνθρωπους και για πρόκληση απεριόριστου δέους, περισσότερο και από του Παρθενώνα ή του Νιαγάρα...) 





Οι λέξεις ισότητα, αγάπη, ειρήνη και ελευθερία γεμίζουν την ζωγραφιά.
Δεν τελειώνουμε όμως εδώ! Μπαίνοντας στην τάξη θα δείτε μια πρασινάδα να ξεφυτρώνει από το πουθενά. Είναι δέντρα που κάθε πρωί μας χαιρετούν με τον δικό τους τρόπο. 

 





Στο τέλος, αφού καμαρώσαμε το δημιούργημά μας, κλείσαμε φώτα και κουρτίνες και τρέχαμε μέσα στο σκοτάδι παίζοντας σκοτεινό δωμάτιο σαν μικρά παιδιά. Ένα ολόκληρο κτίριο δικό μας!






Ασυνήθιστο αποτυχημένο(;) λουλούδι.Ή μάλλον όχι.Δεν είναι αποτυχημένο αφού δεν υπάρχει ομοιό του...:p





                                        Όλη η χαρά της δημιουργίας(ή του ύπνου) στο  
                                        πρόσωπο του σκληρού εργάτη... 
                                    


 Δουλειά μυρμηγκιού για τα περιγράμματα των θαμμένων      (επιτέλους!)  όπλων!





           

             
                                                       Το ράβε-ξήλωνε έγινε γράφε-σβήνε
                                                       μέχρι να καταλήξει το μολύβι στα χέρια
                                                       του ταλέντου που ακούει στο όνομα εύα
                                                       η οποία (είχαμε την τιμή) να φιλοτεχνήσει
                                                       τα ερωτευμένα παιδιά.

Σχολείο μεν graffiti δε μέσα σε τάξη.
Ηρωική πράξη απενοχοποίησης των spray...:p
(Αγαπάμε spray! ;) 




           


       Ταρζανίστικη δουλειά για τη                            ζούγκλα του ταρζάν
       που είδατε παραπάνω και δεν αντέξατε  
       από το πολύυυυ δέος


Αγάπη με αγαπίστικο τόνο...
(τελικά η αγάπη δεν είναι μόνο κόκκινη :p)




 
Στη φωτογραφική μηχανή ο κ.Μάρκος!












Κείμενο: Χριστίνα
Σχολιασμός:Στέλιος


ΥΓ.Μια μέρα καθώς έψαχνα στο παλιό μου αραχνιασμένο σεντούκι είδα ένα χρυσαφί φως να τρεμοπαίζει στο βάθος-βάθος.Έτσι έστειλα το έμπιστο ποντικάκι μου να βρει τι ήταν αυτό.
Κάπως έτσι ανασύρθηκε και σας παρουσιάζεται τώρα αυτή η ανάρτηση.

9 σχόλια:

  1. Να το κάνετε ξανά ρε παιδιά,να ομορφύνετε και άλλο τη καινούργια σας τάξη!!
    Όσα περισσότερα πράγματα γίνονται τόσο καλύτερα,δείχνουν ότι ζούμε!Γερά!!

    Χαιρετω!
    ΥΓ:Στέλιο το συνεργείο πόσο πάει;;Έχω κάτι δουλειές για αυτό ρωτάω!!:Ρ:Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει ακουστεί από 3 παιδιά η επιθυμία να βάψουμε και φέτος την τάξη αλλά θα δούμε.Ίσως να κανονίσουμε κάτι όταν θα είμαστε πιο χαλαροί (είμαστε και γ΄λυκείου!) μέσα στα χριστούγεννα...γιατί όχι.

      Κοίτα.Δεν έχουμε επεκταθεί ακόμα εκτός αττικής...

      Διαγραφή
    2. Ε οπότε μπορείτε να βάφετε για να πλουτίζει και αναρτήσεις το ιστολόγιο!:Ρ

      Να επεκταθείτε πάραυτα!Δημιουργήστε θυγατρική!Έχω ένα σπίτι για βάψιμο!:Ρ:Ρ

      Διαγραφή
  2. Ζηλεύω τα παιδιά του φετινού Β'1 που είναι στην τάξη σας! Στα συμβούλια τμήματος που έχουμε κάνει μέχρι τώρα έχουμε "αποφασίσει" να βάψουμε κι εμείς τη δική μας τάξη. Βέβαια δεν έχουμε και τόσο δημιουργικές ιδέες για το θέμα της ζωγραφιάς και πέρα από αυτές τις 2-3 συζητήσεις δεν έχουμε αναφερθεί ξανά στο θέμα.
    Στα όνειρα μας βλέπω να μένουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα.Ε βέβαια,πάντα ζηλεύεις και δεν κάνεις κάτι και εσύ.:P

      Μη νομίζεις.Τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα και σ' εμάς.Αρχικά,πλανιόταν η ιδέα σε ένα συννεφάκι.Ύστερα η (κ.)Χριστοπούλου μας έδωσε κάτι αφίσες για να ζωντανέψουμε την τάξη...Για το θέμα της ζωγραφιάς υπήρξαν διαφωνίες και κάμποσες ιδέες και τελικά καταλήξαμε σε αυτό το οποίο έπεσε στο τραπέζι μετά από κανά δίμηνο....
      Άμα συμφωνήσετε σε κάτι καλούτσικο και βρείτε μια κυριακή να βρεθείτε με χρώματα θα τα καταφέρετε!:p
      Εμείς χρησιμοποιήσαμε λαδομπογιά (?) μαύρη διότι χρειαζόταν πολύ. Τα παδιά και τη ζούγκλα, τα κάναμε με τέμπερες!
      Τα υπόλοιπα σπρέυ.
      Αυτά.Ίσως να ξεκινήσετε από κάτι απλό...όπως αφίσες!

      Διαγραφή
  3. Πολύ όμορφα τα έργα σας, παίδες!
    Μπράβο!!!!
    Και εις άλλα με υγεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεια στα χέρια σας. Τίποτα δεν μένει τόσο βαθιά στην ψυχή σου όσο τα έργα των χεριών σου, να ξέρετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πραγματικά άφησε κάτι πολύ καλό αυτή σας η κίνηση και σε εμάς και σε εσάς, φυσικά! Περιμένουμε τα επόμενα έργα σας, με ανυπομονησία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ( Να το πω; Το λέω!): Θυμάμαι - και, δυστυχώς, θα το θυμούνται και τα παιδιά του περσινού Β1 θεωρητικού - πως την επόμενη μέρα, μόλις την επόμενη μέρα, μπήκα στο τμήμα να κάνω αρχαία κατεύθυνσης. Όλος ο απέναντι τοίχος ζωγραφισμένος, τεράστια " συνθήματα" οι λέξεις ισότητα, ελευθερία, αγάπη, ειρήνη, η είσοδος στην τάξη ζωγραφισμένη σα ζούγκλα σε πολύ μεγάλη έκταση τοίχου και και και. Ε! Δεν το πήρα είδηση (!) και ξεκίνησα, φουριόζος, ως συνήθως, το μάθημα, μπας και χάσουμε καν'να λεπτάκι κατεύθυνσης. " Κύριε, δεν προσέξατε τίποτα;", με ρώτησε νομίζω η Νατάσα - μία από τους " δράστες" του έργου. Χρειάστηκε να επιμείνει 2-3 φορές, όταν κατάλαβε ότι ... στα σοβαρά μου δεν παρατηρούσα τίποτα!

    Ε ... ναι...Καλά είμαι - λέω εγώ, τουλάχιστον.

    Ετεροχρονισμένα συγχαρητήρια, παιδιά, και στις φετινές πρωτοβουλίες
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το ιστολόγιό μας στοχεύει στη συμμετοχή, τη συζήτηση, την ανταλλαγή, την έκφραση απόψεων και ιδεών, γι' αυτό και τα σχόλιά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα:-)