Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Άμα είχες ένα μαγικό ραβδί τι θα άλλαζες;

Από μικρός προσδοκώ μία αλλαγή.

Από τότε που ένιωσα την αδικία να με πνίγει.

Από τότε που είδα συμμαθητές μου να ξεφωνίζουν "Ξύλο,ξύλο" λες και έγινε κάποιο θαύμα.

Από τότε που ήμουν σε ένα γλέντι γάμου.Τότε που είχαμε φαϊ για 300 καλοχορτάτα ανθρωπάκια.Φαϊ για πέταμα.Τότε που δόθηκαν τόσα λεφτά για αυτό το γλέντι.Τότε που βρισκόμουν σε αυτό το γλέντι και μας χώριζε ένα τζάμι με τον έξω κόσμο.5 εκατοστά με τον έξω κόσμο.5 εκατοστά με  το κοριτσάκι από τον έξω κόσμο.Με το κοριτσάκι που κρύωνε επειδή ήταν χειμώνας και δεν είχε κάτι ζεστό να φορέσει.Επειδή δεν είχε κάπου να πάει.Επειδή δεν είχε κάπου να πάει.Γιατί έπρεπε να πουλήσει χαρτομάντηλα για να βάλει κάτι στο στόμα της.Οτιδήποτε!Όχι αρνιά και πολυτελείς ΜΑΛΑΚΙΕΣ που είχαμε τόσα για πέταμα.Και ποιος είδε το κοριτσάκι;Ποιος;Εγώ μάλλον.Αλλά γιατί;Ίσως επειδή ήμουν μικρό παιδί ακόμα όπως κια αυτή 7-8 χρονών.Ίσως να μην το βλέπω πια.Τότε που δε βγήκε κανείς να του προσφέρει κάτι.Τότε που αρνήθηκα να φάω και εκείνη τη στιγμή πήραν πρέφα το κοριτσάκι απ'έξω.Μας χάλασε το γλέντι το κοριτσάκι.ΣΚΑΤΑ.

Επιζητώ την αλλαγή από τότε που άκουσα τη λέξη μίσος.

Από τότε που είδα μισό εκατομμύριο κόσμου να διαλύεται σαν πύργο από κωλόχαρτο από μία χούφτα ρομποτανθρώπων.

Από τότε που αυτοί οι άνθρωποι έγιναν ρομπότ.

Από τότε που όταν λέμε "Σ'αγαπώ" σκεφτόμαστε το σεξ.

Από τότε που τα αισθήματα κρύφτηκαν πίσω από το φεγάρι και ήρθε η εποχή της ψυχρής λογικής.

Από τότε που η αγκαλία έγινε χρήμα και το χρήμα Θεός.

Από πάντα.

Από τότε που χρειάζεται μαγικό ραβδί για να αλλάξει ο κόσμος.



Κάποιες επεξηγήσεις:
1)Έγραψα τόσα για το κοριτσάκι και το γλέντι διότι είναι μία ανάμνηση που έχει χαραχτεί πολύ βαθιά στο μυαλό μου.
2)Το παρουσιάζω ακριβώς έτσι όπως μου βγήκε εκείνη την πολύ συναισθηματική βραδιά.
3)Στο τέλος αυτής της πολύ συναισθηματικής βραδιάς έστειλα σε όλες τις επαφές το περίφημο 
e-mail... 
Σαςς αγαπώ όλους!

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Η σύγκρουση μέσα μου...

Το μυαλό εκτροχιάζεται.Η καρδιά ονειρεύεται.Οι σκέψεις πετάνε ψηλά, τις παίρνει ο αέρας ψηλά,μέχρι τον ήλιο και ξανά πιο χαμηλά.Αν όχι πάντα,όμως,τις περισσότερες φορές τις χτυπάει ο σκληρός άνεμος και τις ρίχνει απότομα κάτω,στο έδαφος, σαν το χαλάζι.Εκεί είναι η στιγμή που ξυπνάς απ'τον αξεπέραστο κόσμο της φαντασίας και σου κόβονται τα φτερά.Άλλωτε γιατί κάποιος άλλος σε προσγειώνει απότομα,είτε επειδή η λογική σου μπαίνει στη μέση σαν τοίχος που δεν μπορείς να σπάσεις,ούτε να περάσεις.


Άλλες φορές,διχάζεται η καρδιά σου στα δύο.Το ένα κομμάτι σου φωνάζει να μην αφεθείς ελεύθερη,να κάνεις το "σωστό" και "ηθικό".Μερικές φορές, μάλιστα,οι φωνές αυτές με πνίγουν και γυρνάνε στο μυαλό μου ασταμάτητα.Όσο και να χώνω το πρόσωπό μου στο μαξιλάρι ουρλιάζοντας για να μην τις ακούω πια,αυτές δυναμώνουν.Το άλλο κομμάτι,ψιθυρίζει "προχώρα".Δεν μπορώ να εξηγήσω για ποιον λόγο οι ψίθυροι με επηρεάζουν περισσότερο από τις φωνές.Απλά συμβαίνει.



Όσο γλυκειά και να είναι η ιδέα της ευχαρίστησης,της ικανοποίησης αυτού του κομματιού μέσα σου που σκέφτεται ηθικά,το πάθος είναι πολύ πιο δυνατό.Είναι ανεξέλεγκτο.Γεμίζει άλλες φορές σιγά-σιγά το είναι σου,μέχρι που φτάνει στο αποκορύφωμα,πιέζει την ψυχή σου και ψάχνει διέξοδο για να εκτοξευθεί.Άλλες φορές,σ' έχει καταλάβει και προτού καν το αντιληφθείς σε έχει συνεπάρει.


Κάπου-κάπου νιώθω ότι είμαι 2 άνθρωποι,παγιδευμένοι σε ένα σώμα και πασχίζουν ο ένας να εξολοθρεύσει τον άλλο.Ο ένας είναι ήσυχος,ηθικός,απόμακρος,μάλλον μελαγχολικός.Ο άλλος θέλει να ζει στον κίνδυνο,να πράττει χωρίς συναίσθηση των πράξεών του,απλά οδηγείται απ΄το πάθος του.Πιστεύει πως μπορεί να νικήσει κάθε δύναμη.

Άραγε ποιος θα υπερτερήσει;
Ποιος είναι πιο δυνατός;
Ίσως συνυπάρχουν και θα συνεχίσουν να συνυπάρχουν με εντάσεις.
Ίσως και όχι.


Της Δανάης από το Β'3

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Όσον αφορά στις ταινίες


Οι προβολές ξεκινησαν και φέτος, αυτή τη φορά με κύριο σκοπό να δώσουν το λόγο στους μαθητές, ώστε να παρουν πρωτοβουλίες και να οργανώνουν πράγματα από μόνοι τους, όπως είχαμε πει και το καλοκαίρι।

Θα ήθελα λοιπόν να ζητήσω τη γνώμη απο τους ενδιαφερόμενους για τις επιλογές των ταινιών।
Το να επιλεγουμε μόνο δύο ή τρία άτομα δεν είναι κατι το σκόπιμο από τους διοργανωτές।

Σε σύντομο χρόνο ίσως να έχει ολοκληρωθεί το στήσιμο ενός ιστολογίου που θα ασχολείται αποκλειστικά με τις προβολές।


Για υποδείξεις, παρατηρήσεις, σχόλια και προτάσεις μπορείτε προς το παρόν να στέλνετε μηνύματα στους Σοφοπλάστες।

Σπανάκος Στέλιος
Αλέξης Στέλιος

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

"Τα μαθητικά"

Με αφορμή την ολοκαίνουργια εβδομάδα που ξεκίνησε -καταρχάς να ευχηθώ καλή 'βδομάδα-
είναι ευκαιρία να σας περιγράψω,με δικά μου λογάκια το full πρόγραμμα για τις επόμενες 6 ημέρες.Καθισμένη στο σαλόνι μου,κοντά κοντά στο τζάκι(με μια ζεστή σοκολάτα στο χέρι)
σκέφτομαι για όλα αυτά που έχω να τρέξω να προλάβω.Μέσα σε όλα τα διαγωνίσματα τα διαβάσματα και τα φροντιστήρια, έρχεται η 17 νοέμβρη να ολοκληρώσει το πακετάκι.Πρόβες από δω και από κει,άγχος και πολλή φασαρία για να προλάβουμε την προθεσμία.Έτσι τις επόμενες δύο μέρες (συν αυτή που είναι η γιορτή) αυτό που χρειαζόμαστε είναι γερά νεύρα και πολύ ζεστά ροφήματα!Δεν τελειώνει εδώ όμως,τώρα έρχεται το διασκεδαστικό μέρος.Ναι είναι γεγονός,αυτό το σάββατο 19-11-11 περιμένουμε εσένα και γιατί όχι και τους φίλους σου μαζί,στο σχολείο μας ώρα 21:00-00:30 (5 ευρώ η είσοδος για να μη ξεχνιόμαστε) για ένα αξέχαστο βράδυ.So, κράτα κουράγιο,πολλές δυνάμεις και πάνω από όλα όλη την καλή διάθεση και κέφι που έχεις!
Best advice:keep calm and party on!!yiha




J

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Ανάσας …συνέχεια!



Συνέχεια των προηγούμενων ανάρτησεων μοιάζει αυτή που διαβάζετε τώρα φίλες και φίλοι, συνεπιβάτες στη Σχεδία μας!







Στα πλαίσια του μαθήματος επιλογής της Β΄ Λυκείου «Αρχές Περιβαλλοντικών Επιστημών», ξεκινήσαμε και φέτος να καλλιεργούμε τον κήπο του σχολείου.....βιολογικά!

Οι φωτογραφίες δείχνουν τα έργα μας:
Σκαλίζουμε το «δύσκολο» χώμα του σχολικού κήπου.


Σκάβουμε αυλάκια για να φυτέψουμε.

Και …το καταφέραμε!



Τα νεαρά μας φυτά πήραν τη θέση τους στη γη
Και ελπίζουμε με την δική μας φροντίδα και αγάπη, να μεγαλώσουν και να μας δώσουν καρπούς, όπως αυτό το καρπούζι που βλέπετε, το οποίο απολάυσαμε στο διάλειμμά μας!


Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Όταν υπάρχει η φαντασία στο σχολείο

Σχολείο.
Στείρα γνώση.
Βαρετές εργασίες.
Γρίφοι, για να μην αφήνεται η φαντασία λεύτερη.
Ανταγωνισμός για το τίποτα.

Δεν είναι αυτό σχολείο.
Ευτυχώς όμως δημιουργούμε ρωγμές και κάποιες στιγμές δραπετεύουμε από αυτή τη φυλακή.
Βλέπουμε πιο ποιητικά,ανθρώπινα τον κόσμο.Συναισθανόμαστε τους γύρω μας.
Ερχόμαστε πιο κοντά.
Μοιραζόμαστε τις πιο απόκρυφες σκέψεις και τα προβλήματά μας.
Αρκεί να γυρίσει ο τροχός,να βγει ένας σπινθήρας και ΤΑΡΑΝ!
Φωτίστηκε όλος ο κόσμος!

Έτσι που λέτε γυρνούσε ο τροχός με το διάλογο της Αντιγόνης-Ισμήνης
στο μάθημα αρχαίων γενικής του Β1. 
Όμως...κάποια στιγμή η Ισμήνη είπε στην Αντιγόνη: 
Καθόλου δεν πρέπει να κυνηγάει κανείς τα ακατόρθωτα.
Έτσι, αφού συζητήσαμε πάνω σε αυτόν τον αφορισμό (πρώτο θετικό στοιχείο),
η καθηγήτριά μας,Άρτεμις Καλοφύρη, μάς έβαλε μια εργασία διαφορετική από τις συνηθισμένες(2ο θετικό στοιχείο).
Μία εργασία ανθρωποκεντρική,υπαρξιακή,μία εργασία για εμάς τους ίδιους.Και βγήκε ο σπινθήρας...

Τα αποτελέσματα;
Να συναισθανθούμε τους συμμαθητές-τις συμμαθήτριές μας.
Να ανακαλύψουμε και εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας.Να νιώσουμε δεμένη ομάδα.
Να συλλογιστούμε.Να μοιραστούμε τους φόβους μας,τις ανησυχίες μας,
τα όνειρά μας,τον δικό μας κόσμο...
Φωτίσκηκε ο κόσμος!

Όριστε μια ιδιαίτερη λογοτεχνική απάντηση ενός συμμαθητή μας!

Ερώτηση
Ποια πράγματα στη ζωή μου νιώθω ότι είναι πέρα από τις δυνάμεις μου;
Πώς θα τα αντιμετωπίσω;

Απάντηση
Γκρι και μαυρίλα στις ψυχές μας.
Ληστείες για επιβίωση.Βιασμοί και θάνατος.
Το περίστροφο περιμένει με τρεις σφαίρες στο συρτάτι.
Τα παιδιά στο διπλανό κτήριο κλαίνε.Τα κακόμοιρα πεινάνε.
Προσπαθώ να μελετήσω.
Το σώμα μου εδώ,το μυαλό μου στα μάτια μιας κοπέλας,πώς να τη λέγανε;
Οι γονείς μου δυνατοί αντιστέκονται ακόμα,αλλά πολλοί άλλοι γονείς δεν άντεξαν.
Δίπλα από το όπλο είναι στιβαγμένοι Πλάτωνας,Αριστοτέλης,Σωκράτης.
Πλανιούνται στα αστέρια μα εμείς εδώ στο μάυρο.
Κάναμε λάθη μα δεν μάθαμε από αυτά.
Όλοι τρέχουν για κάποιο λόγο,χωρίς να ξέρουν ποιος είναι αυτός.
Χάνουμε το άρωμα.
Μία βροχή πέφτει,κανείς δε χαίρεται.Βγάζει λιακάδα κανείς δεν τη βλέπει.
Τα πουλιά που έχουν απομείνει ακόμα τραγουδάνε το τραγούδι της Ζωής που τους απόμεινε,αλλά κανείς δεν τα ακούει.
Μήπως είμαι εγώ;Ξεχάσαμε και χάσαμε.
Το περίστροφο περιμένει στο συρτάρι με τρεις σφαίρες που δεν είναι για εμένα.
Ποιος φταίει και χάσαμε το χρώμα;
Είμαστε άνθρωποι.
Αυτό είμαστε.
Είμαστε Άνθρωποι και πρέπει να ξυπνήσουμε!





Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

"Τα μαθητικά"

Καλό μήνα και καλή αρχή καθώς είναι το πρώτο entry που βλέπετε από 'μένα και ελπίζω
όχι το μοναδικό.Η 1η νοεμβρίου έφτασε και εγώ ακόμα να το εμπεδώσω.Η ώρα άλλαξε,το κρύο είναι τσουχτερό και πλέον από τις 5 και μισή το απόγευμα υπάρχει μαύρο σκοτάδι.Να ένα καλό σημάδι ότι ο χειμώμας είναι πιο κοντά από όσο νομίζεις.Αν λοιπόν απελπίζεσαι στο άκουσμα του διαγωνίσματος,και στις ατελείωτες ώρες των φροντιστηρίων και διαβάσματος, στην άκρη του τούνελ θα δεις πως οι γιορτές κοντοζυγώνουν .Αλλά ας μη σε ξεσηκώνω από τώρα,αυτό είναι ένα άλλο θέμα και όταν έρθει η ώρα θα το εξαντλήσω από όλες τις πλευρές.
So,η καλύτερη συμβουλή που έχω να σου δώσω:keep calm and read on.
J