Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

"Η συμπόνια είναι ο πυρήνας ό,τι καλύτερου είμαστε"

Για τη Μαντὠ, της Β΄ λυκείου,

πάντα υπάρχει χρόνος για την ανάγνωση ενός βιβλίου. Ακόμα και μέσα στις εξετάσεις. Μας πρότεινε, λοιπόν, με ιδιαίτερη θέρμη, το "Η ιστορία του διάφανου βασιλιά", της Rosa Montero. To ξέρετε; Τι λέει αυτή η ιστορία; Όπως μας πληροφορεί το οπισθόφυλλο, "Στον ταραγμένο 12ο αιώνα, η Λεόλα, μια έφηβη χωριατοπούλα, ξεγυμνώνει ένα νεκρό πολεμιστή σ ένα πεδίο μάχης και φορά την πανοπλία του, για να προστατευτεί μεταμφιεσμένη σε άντρα. Έτσι αρχίζει το συναρπαστικό και συγκινητικό αφήγημα της ζωής της, μια υπαρξιακή περιπέτεια που δεν είναι μόνο η δική της αλλά κι η δική μας, γιατί αυτό το περιπετειώδες μυθιστόρημα με τα φανταστικά συστατικά, μας μιλάει, στην πραγματικότητα, για τον τωρινό κόσμο και γι αυτό που είμαστε όλοι."

Η Rosa Montero


Από το βιβλίο η Μαντώ διάλεξε τρία αποσπάσματα, στα οποία η Montero οριοθετεί έννοιες διαχρονικές όσο και επίκαιρες.

Την ελπίδα,

το λόγο,

τη συμπόνια


Για την ελπίδα: « Μικρό φως που ανάβει στο σκοτάδι του φόβου και της καταστροφής, κάνοντάς μας να πιστέψουμε ότι υπάρχει διέξοδος. Ένας σπόρος που πετάει στον αέρα το διψασμένο φυτό στον επιθανάτιο ρόγχο του, πριν υποκύψει στην ξηρασία. Γαλάζια αναλαμπή που αναγγέλει την καινούρια μέρα στην ατέλειωτη νύχτα του βασάνου.»


Για το λόγο: <<...Πρέπει να σεβόμαστε τις λέξεις, γιατί είναι το σκεύος που μας δίνει μορφή. Οι δύσκολοι καιροί λένε πάντα ψέματα και εγκυμονούν κακές κουβέντες. Ο πέλεκυς του δήμιου δεν θα έκοβε και η φωτιά της αδιαλλαξίας δεν θα έκαιγε αν δεν στηρίζονταν σε ψεύτικα λόγια. Το λέει και η Βίβλος : '' εν αρχή ην ο λόγος ''. Ο λόγος μας κάνει ανθρώπους, αυτός μας κάνει να διαφέρουμε από τα ζώα. Η ψυχή είναι στο στόμα. Δυστυχώς, όμως , οι άνθρωποι δεν σέβονται αυτό που λένε. […] Λόγια κολλώδη και πηχτά, γλυκές παγίδες για τις αστόχαστες μύγες κι όχι σαν κρύσταλλα διάφανα και καθαρά που επιτρέπουν να βλέπεις από μέσα τους τον κόσμο...>>



Και για τη συμπόνια :«Είναι η ικανότητα να μπαίνεις στο πετσί του πλησίον σου και να νιώθεις μαζί του, αυτό που νιώθει. Είναι η καλύτερη λέξη από όλες, γιατί είναι η μόνη από τις μεγάλες κουβέντες για την οποία δεν πληγώνεται κανείς, δεν βασανίζεται, δεν αιχμαλωτίζεται, δεν σκοτώνεται...Αντίθετα, τα αποφεύγει όλα αυτά. Υπάρχουν κι άλλες πολύ όμορφες λέξεις : αγάπη, ελευθερία, τιμή, δικαιοσύνη...Όλες αυτές, όμως , όλες μπορούν να χειραγωγηθούν, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν όπλο και να προκαλέσουν θύματα. Για την αγάπη του Θεού τους, οι σταυροφόροι ανάβουν τις πυρές, και από τρελή αγάπη σκοτώνουν οι ζηλόφθονοι εραστές τις αγαπημένες τους. Οι ευγενείς κακομεταχειρίζονται και καταπιέζουν βάρβαρα τους δουλοπάροικούς τους, στο όνομα της δήθεν τιμής τους. Η ελευθερία των μεν μπορεί να σημαίνει φυλακή και θάνατο για τους δε, κι όσο για την δικαιοσύνη, όλοι πιστεύουν ότι την έχουν στο μέρος τους, ακόμα και οι πιο απαίσιοι τύραννοι. Μόνο η συμπόνια απαγορεύει αυτές τις υπερβολές. Είναι μια ιδέα που δεν μπορεί να επιβληθεί με τη φωτιά και το αίμα στους άλλους, γιατί σε αναγκάζει να πλησιάσεις τους άλλους, να τους νιώσεις, να τους καταλάβεις. Η συμπόνια είναι ο πυρήνας ό,τι καλύτερου είμαστε...>>

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Διάλειμμα από τις εξετάσεις στη γιορτή του βιβλίου με τους Encardia

Τρεις βδομάδες μας έμειναν μέχρι τη φετινή μας εκδήλωση που θα μας ταξιδέψει στα ελληνόφωνα χωριά της κάτω Ιταλίας. Ακόμα και μέσα στις εξετάσεις βρίσκουμε μερικές χαραμάδες χρόνου να χαρούμε τους ήχους της ταραντέλλας, να προετοιμάσουμε κάτι από τη γιορτή μας.


Μια ευκαιρία να...μη χάνουμε τη φόρμα μας και η συναυλία των "δικών μας" πια Encardia, αύριο το απόγεμα στο Ζάππειο, στη γιορτή του βιβλίου.

Τους Encardia τους συστήσαμε σε παλιότερη ανάρτησή μας (http://lykeio6o.blogspot.com/2010/11/blog-post.html), με τους Encardia μια ομάδα μαθητών έκανε τα πρώτα της μαθήματα και βήματα της tarantella, τους ακούσαμε στην τάξη, τους ακούσαμε αλλά και τραγουδήσαμε για λίγο και μαζί στο φιλόξενο 27ο δημοτικό Καλλιθέας, τις Απόκριες.

Κάνετε, λοιπόν, ένα διάλειμμα από το διάβασμα, κι ελάτε μαζί μας στους Encardia αύριο το απόγεμα στο Ζάππειο. Μια καλή...προπόνηση, άλλωστε, για το ελληνόφωνο πανηγύρι μας στις 16 Ιουνίου κρίνεται απαραίτητη!






Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Η ζωή μας ποδήλατο και η ζωή μας με ποδήλατο



Παρόλο το βάρος των εξετάσεων, ομάδα παιδιών – και όχι μόνο… - του 6ου
βρέθηκαν την περασμένη Κυριακή στην πανελλαδική ποδηλατοπορεία, (απολαμβάνοντας και) διεκδικώντας ποδηλατόδρομους, πρόσβαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, σεβασμό στους ποδηλάτες και, εν ολίγοις, ποιότητα ζωής στις πόλεις, ποιότητα που εξαρτάται και από τον τρόπο μετακίνησης




Βρεθήκαμε, λοιπόν, στο πεδίο του Άρεως, ανάμεσα σε ήχους από κουδουνάκια και σφυρίχτρες, με πολλή διάθεση και όρεξη, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους ποδηλάτες όλων των ηλικιιών, συμμετείχαμε σε όλη την πορεία, ανταλλάξαμε χαμόγελα και ονειρευτήκαμε ( όσοι το καταφέραμε) ότι αυτή η πόλη μπορεί να γίνει ανθρωπινότερη. Η αίσθηση πως βολτάρεις στην Πατησίων, τη Σταδίου, τη βασιλίσσης Αμαλίας και Σοφίας, την Αλεξάνδρας, ήρεμος και ασφαλής ήταν μοναδική. Ακόμα και την έλλειψη κεντρικών συνθημάτων χαρήκαμε, κάτι που ταίριαζε στον ελεύθερο χαρακτήρα της.



Και, βέβαια, για άλλη μια φορά, νιώσαμε, καθηγητές και μαθητές, πόσο ουσιαστικό μπορεί να γίνεται όταν ενεργούμε μαζί είτε μέσα είτε έξω από τις σχολικές αίθουσες.
Στο ευρύτερο θέμα της (μετα)κίνησης στην πόλη θα επανέλθουμε. Δε νομίζετε πως είναι σημαντικό κομμάτι της ποιότητας ζωής στην πόλη;


ΥΓ. Πολλούς χαιρετισμούς στα παιδιά και στους καθηγητές του 2ου Λυκείου Καστέλλας που συναντήσμε!

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Παράξενες μέρες. Στίχοι του Π.

Δικές σας δημιουργίες αυτές τις μέρες, για να ισορροπούμε τις εντάσεις των εξετάσεων.

Ο μαθητής Π. μάς έδωσε στίχους του, που, από τη συζήτηση που κάναμε, τους φαντάζεται να "δένουν" με μουσική ραπ. Να τοι:


Παράξενες μέρες
Τρέχω σε δρόμους μυστικούς
σε πύρινους δρόμους
πάστρα τα όνειρα
της ευχής τα γιόματα
αγάπη ζητώ
σ’ ένα κόσμο γεμάτο φασισμό
και άδικα μαλώματα

Νέο ουρανό ζητώ
για την πατρίδα που αγαπώ
ευκαιρία ν’ αλλάξω
το μέλλον που μόνο εγώ δεν περπατώ
ψυχή και σώμα θα δώσω
με σας τους μαλάκες ποτέ δε θ’ ανταμώσω
γροθιά θα γίνω να σπάσω τα οδοφράγματα
καταιγίδα να πνίξω τα άδικα συντάγματα
ήλιος θα γίνω για μια νέα αυγή
ακόμα κι αν στο τέλος το σώμα μου χαθεί
Ιδέα θα γίνω γεμάτη ελεύθερα οράματα
ο δήμιος θα είμαι, με ακούτε,
δε θα σωθείτε στα θυμιάματα.
Το δικό μου δρόμο ψάχνω κι εσείς μου το χαλάτε
Σαν το χείμαρρο θα σας τα πω
κι αν θέλετε αλλού να πάτε
Θυσία έχουμε γίνει στο βρόμικο βωμό σας
στα στήθια μας, μουχλιασμένη
η καρδιά μας
απ’ το αδίστακτο όνειρό σας.

Καινούρια τάξη των πραγμάτων
εγώ όμως θα το φωνάζω
Ελλάδα είσαι και θα είσαι η χώρα των θαυμάτων
Δε μένω στο παρελθόν
αυτό έφυγε και ξέφτισε
το μέλλον μας κοιτώ
που ήρθε και μας γλέντησε
Τον πόνο μας νιώθω
σε ένα κόσμο που κάποιος άλλος
μας έφτιαξε.
Τρέχω και δεν ξεχνώ τις βασικές αρχές μου
το σώμα, την ψυχή μου και όλες τις πληγές μου
Νέο ουρανό ζητώ
νέα πράγματα
τον κόσμο να αλλάξω
μέσα από λίγα γράμματα
Ακόμα κι αν αναλωθώ στου κόσμου τη ζάλη
θα ξέρω πως δεν έζησα άλλη
μια νύχτα
στη δική σας την κραιπάλη.


Πώς σας φαίνονται;

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

...και αύριο μαζί θα είμαστε

Τρία χρόνια μαζί.


Στις τάξεις, στους διαδρόμους, στα γραφεία, στα μαθήματα, στις απορίες, στις φασαρίες, στους τσακωμούς και στα μούτρα, στα γέλια, στις εκδηλώσεις, στις ενημερώσεις, στις πρωινές συγκεντρώσεις, στα πρωινά τεστ, τα διαγωνίσματα των τετραμήνων, στις απογοητεύσεις, τους θυμούς, τους ενθουσιασμούς, τις ελπίδες, στα σχέδια, στον αγιασμό του Σεπτεμβρίου, στις σχολικές γιορτές, τις εκδρομές και τις επισκέψεις στα θέατρα, τα μουσεία, αλλού, στους περιπάτους στην Εσπλανάδα, στη λέσχη ανάγνωσης, στις μουσικές, στον κήπο μας, στον κινηματογράφο μας, στη βιβλιοθήκη, στα εργαστήρια,

τρία χρόνια μαζί,

που με συγκίνηση μας οδηγούν στη σκέψη πως

και αύριο μαζί θα είμαστε !


ΥΓ. Την καλύτερη-δε-γινότανε- αφισούλα την επιμελήθηκε η κ. Τζέτζου. Η ίδια αφίσα, λίγο πιο χρωματιστή και τεράστια, θα σας υποδέχεται κάθε πρωί πριν μπείτε για εξετάσεις και θα σας κλείνει το μάτι:-)

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Μια πρόσκληση- πρόκληση....




.....για να ξεφύγουμε και λίγο από την έγνοια των εξετάσεων!

Από την κυρία Ινώ Αγραφιώτη
Πτυχίο Βιολογίας από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης,
Διδακτορικό στην Θεωρητική Γονιδιωματική στο Imperial College του Λονδίνου
yedsda@gmail.com
ήρθε μια επιστολή σχετικά με μια ενδιαφέρουσα δράση:


"Στις 10 και 11 Μαΐου 2011 οργανώνεται στην Αθήνα (με την βοήθεια της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ») μια εκδήλωση καινοτόμα με επιχορήγηση του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Νέα Γενιά σε Δράση» μέσω του Ινστιτούτου Νεολαίας του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων।




Η εκδήλωση έχει τίτλο «Ευρωπαίοι Νέοι Συζητούν για την Αειφόρο Ανάπτυξη» (ΕΝΣΑΑ) και θα συμμετέχουν 30 νέοι από 13 Ευρωπαϊκές χώρες (μέλη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Young People for Science in Society Issues (YPSSI)): θα συζητήσουν με μερικούς από τους καλύτερους επιστήμονες της χώρας μας για έξι θεματικές ενότητες:
Τρίτη, 10/05/2011 Τετάρτη, 11/05/2011
9:15 – 11:30Κλιματική Αλλαγή: Ψέμα ή Αλήθεια; Νερό και Γεωργία
12:00 – 14:15Μετά το Πετρέλαιο και τον Λιγνίτη, Τι; Βιοποικιλότητα
15:30 – 17:00Καινοτόμες Τεχνολογίες για την Αειφόρο Ανάπτυξη Δημόσια Υγεία

Οι 23 επιστήμονες που θα μιλήσουν με τους νέους δουλεύουν στα περισσότερα Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα της χώρας μας (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης κτλ)।




Μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα της δράσης: www.ensaa.eu. H ιστοσελίδα αυτή είναι ήδη ανοιχτή και μέσα σε μια βδομάδα είχε 5000 επισκέψεις। Εκεί θα βρείτε πληροφορίες τόσο για την ίδια την εκδήλωση όσο και για τα θέματα που θα συζητηθούν. "

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Η Χριστίνα Χρυσοστομίδου μάς γνωρίζει το εκπαιδευτικό σύστημα του Καζακστάν

Χριστίνα Χρυσοστομίδου (β΄λυκ.)Η εκπαίδευση στo Καζακστάν


Από τότε που το Καζακστάν ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σοβιετική ‘Ένωση μια σημαντική οικονομική ύφεση έκοψε τη «δημόσια χρηματοδότηση». Πολύς κόσμος έμεινε άνεργος. Οι στοιχειώδεις και δευτεροβάθμιοι σχολικοί δάσκαλοι παρέμεναν άσχημα πληρωμένοι. Το 1993 πολλοί εκπαιδευτικοί (περισσότεροι από 30.000) άφησαν την εκπαίδευση σε αναζήτηση πιο κερδοφόρων απασχολήσεων. Παρόλα αυτά το 1994 (με συνολικά σε όλη την χωρά 8.575 εκπαιδευτικούς) η στοιχειώδης εκπαίδευση παρακολουθήθηκε από 3.2 εκατομμύρια σπουδαστές. Παράλληλα την ίδια χρονιά 272.100 σπουδαστές εγγράφηκαν στα 61 ιδρύματα της υψηλότερης εκμάθησης. To 54% των σπουδαστών ήταν Καζάχοι , και το 31% ήταν Ρώσοι .
Το σύνταγμα του 1995 του Καζακστάν παρέχει την υποχρεωτική, κοινωνικοποιημένη εκπαίδευση. Το 2000 η κυβέρνηση του Καζακστάν με τις κυβερνήσεις της Κιργιζίας και του Τατζικιστάν και του Χαιγκές, όπου βασίλευε ο Αγά Χαν, ένας μεγάλος ηγέτης της ανεξαρτησίας, ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της κεντρικής Ασίας (UCA). Το UCA έχει 3 πανεπιστημιουπόλεις, ίσων μεγεθών και αναστήματος σε κάθε μια από τις παραπάνω χώρες. Η Καζάχικη πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στην πόλη Τεκέλη στην περιοχή Ζεντούσε , 35 λεπτά ανατολικά από το Ταλντικοργκάν, και τρεις ώρες με το αυτοκίνητο από την Αλμά-ατά. Το UCA έχει ως σκοπό του να προσφέρει διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέσα στην Κεντρική Ασία. Στο πανεπιστήμιο λειτουργεί το Σχολείο της επαγγελματικής και συνεχόμενης εκπαίδευσης (SPCE), με το Σχολείο των προπτυχιακών μελετών και το Διαβαθμισμένο σχολείο της ανάπτυξης.
Το 2003 η Ασιατική τράπεζα ανάπτυξης προμήθευσε με 600.000$ για να υποστηρίξει και να βοηθήσει στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης του Καζαχστάν.
Όταν η Κοντολίζα Ράις επισκέφτηκε το Καζακστάν στης 12-13 Οκτωβρίου το 2006, είπε ότι «το μέλλον οποιουδήποτε κράτους εξαρτάται από το επίπεδο εκπαίδευσής του. Αυτή είναι η τέταρτη επίσκεψή μου στο Καζακστάν, ήμουν ήδη στο Ατιράου και στην Αλμά-ατά και ήμουν σε θέση να δω το υψηλό επίπεδο της εκπαίδευσης του έθνους σας, το οποίο είναι ένα κλειδί στην επιτυχία οποιασδήποτε χώρας.»

Βαθμίδες της εκπαίδευσης
Παιδικός σταθμός
Το Σύνταγμα Δημοκρατίας του Καζακστάν προστατεύει το δικαίωμα να έχουν όλα τα παιδιά πρόσβαση στον παιδικό σταθμό. Τα παιδιά αρχίζουν χαρακτηριστικά τον παιδικό σταθμό στην ηλικία των 5. Από το 2004, υπήρξαν 100 παιδικοί σταθμοί στο έθνος (83 δημόσιοι , 4 άμεσοι από το Υπουργείο Παιδείας, και 13 ιδιωτικοί) και 135.856 παιδιά εγγράφτηκαν στους παιδικούς σταθμούς. Όλοι οι παιδικοί σταθμοί διδάσκουν και Καζάχικα και Ρωσικά, κάποιοι σταθμοί υπογραμμίζουν μια γλώσσα πέρα από άλλη.
Ένα σημαντικό πρόβλημα είναι η μείωση του αριθμού των παιδικών σταθμών, λόγω της έλλειψης κρατικής χρηματοδότησης και ουσιαστικά της μη ύπαρξης των ιδιωτικών πηγών χρημάτων. Υπάρχουν επίσης αναφερόμενες πτώσεις στην ποιότητα των παιδικών σταθμών, ελλείψεις ενός σωστού γεύματος ή χαμηλή ποιότητα τροφίμων και η φτωχή κατασκευή των κτηρίων.
Σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσηςΗ φοίτηση στο σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του Καζακστάν ξεκινάει στην ηλικία των 6 ετών και διαρκεί 5 έτη. Το σχολείο λειτουργεί σε δύο περιόδους, από της 8 το πρωί μέχρι της 1 το μεσημέρι και από της 1 το μεσημέρι μέχρι της 5 το απόγευμα, με τους σπουδαστές είτε να πηγαίνουν στην περίοδο του πρωινού ωραρίου είτε του απογευματινού. Το σχολείο λειτουργεί 6 μέρες την εβδομάδα, από την Δευτέρα μέχρι το Σάββατο. Η εβδομάδα ξεκινάει με τα πιο δύσκολα μαθήματα (Γλώσσα, Μαθηματικά κ.τ.λ.) ενώ προς το τέλος της εβδομάδας τα μαθήματα είναι πιο χαλαρά . Όλα τα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι κρατικά και η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι σύμφωνα με το σύνταγμα προστατευμένα. Το πρόγραμμα σπουδών και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθιερώνεται από το Υπουργείο Παιδείας. Τα εγχειρίδια πωλούνται στα βιβλιοπωλεία σε όλη τη χώρα και αγοράζονται από τους σπουδαστές αυτόνομα. Στα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης παρέχεται ελεύθερος χώρος σε όλους τους πολίτες και τους κατοίκους του Καζακστάν για διάφορες δραστηριότητες. Οι γονείς των μαθητών πληρώνουν χαρακτηριστικά μόνο για τις εκτός διδακτέας ύλης δραστηριότητες όπως τα αθλητικά προγράμματα, τα προγράμματα μουσικής, και μερικές φορές για τον εξοπλισμό εργαστηρίων ή άλλον πρόσθετο εξοπλισμό

Υψηλότερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση‘Όταν οι μαθητές τελεειώσουν αυτά τα τέσσερα χρόνια της χαμηλότερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, υπάρχουν τρεις διαδρομές διαθέσιμες. Οι σπουδαστές είναι ελεύθεροι να επιλέξουν οποιαδήποτε διαδρομή της υψηλότερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θέλουν αλλά μπορούν να ακολουθήσουν μόνο μια από αυτές. Οι πτυχιούχοι και των τριών διαδρομών είναι διαθέσιμοι για να μπουν στο πανεπιστήμιο.
Η πρώτη διαδρομή είναι μια γενική δευτεροβάθμια εκπαίδευση που καλύπτεται από 1 χρόνο φοίτησης και παρέχει τη γενική εκπαίδευση που καλύπτει ποικίλα θέματα.
Επιπλέον, υπάρχουν δύο διαδρομές προγράμματος σπουδών για την επαγγελματική εκπαίδευση: Η αρχική επαγγελματική εκπαίδευση που παρέχεται από τα σχολεία κατάρτισης και τα λύκεια, και η δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση που παρέχεται από τα κολλέγια και τα εμπορικά σχολεία.
Σχολεία αρχικής κατάρτισης: σχεδιάζεται για να εκπαιδεύσει τους σπουδαστές σε ένα ειδικευμένο επάγγελμα. Το πρόγραμμα διαρκεί συνήθως δύο ή τρία έτη, (χαρακτηριστικά ηλικίες 16 - 18), αλλά για κάποιες κατηγορίες επαγγελματικής κατάρτισης τα τετραετή προγράμματα απαιτούνται. Οι απόφοιτοι σπουδαστές μπορούν να πάνε στα κολλέγια για την προηγμένη επαγγελματική κατάρτιση ή να παρευρεθούν στα πανεπιστήμια. Το κράτος παρέχει τις δαπάνες της εκπαίδευσης από τον προϋπολογισμό.
Λύκεια: επίσης παρέχεται η βασική επαγγελματική εκπαίδευση για να προετοιμάσει τους σπουδαστές για τα ειδικευμένα επαγγέλματα, αλλά περιλαμβάνει και τη γενική ακαδημαϊκή εκπαίδευση. Οι σπουδές διαρκούν τρία έτη. Το κράτος παρέχει τις δαπάνες της εκπαίδευσης από τον προϋπολογισμό.
Κολλέγια: συνδυάζει ένα πρόγραμμα που παρέχει και την ακαδημαϊκή γενική εκπαίδευση και την προηγμένη επαγγελματική εκπαίδευση. Τα κολλέγια, με την κατάλληλη άδεια, μπορούν επίσης να παρέχουν την αρχική επαγγελματική εκπαίδευση. Τα προγράμματα διαρκούν για τρία ή τέσσερα έτη . Τα επιταχυνόμενα προγράμματα υπάρχουν για τους σπουδαστές που έχουν ολοκληρώσει ήδη και τη γενική δευτεροβάθμια εκπαίδευση και την αρχική επαγγελματική κατάρτιση στον ίδιο τομέα. Οι πτυχιούχοι μπορούν να συνεχίσουν στο πανεπιστήμιο ή μπορούν να ξεκινήσουν να δουλεύουν . Από το νόμο προϋπολογισμών του 1999 που, τα κολλέγια χρηματοδοτούνται από το κράτος. Σε γενικές γραμμές εντούτοις, όλη η υποχρεωτική εκπαίδευση (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια) παρέχεται δωρεάν. Τα εγχειρίδια πωλούνται στα βιβλιοπωλεία σε όλη τη χώρα και αγοράζονται από τους σπουδαστές. Οι γονείς πληρώνουν μόνο για τις εκτός διδακτέας ύλης δραστηριότητες όπως τα αθλητικά προγράμματα, τα προγράμματα μουσικής και τα λοιπά.

Άλλες δραστηριότητεςΕθνικές γιορτές: κάθε σχολείο θέλει να εντυπωσιάσει διότι το σχολείο με την καλύτερη παρέλαση κερδίζει βραβείο. Γίνονται 3 παρελάσεις το χρόνο μια στις 7 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο, όπου τιμούν την ρωσική επανάσταση, μια στις 1 Μαΐου περί των δικαιωμάτων των εργαζομένων και άλλη μια στις 9 Μαΐου που ήταν μέρα νίκης κατά των Ναζί. Οι πρόβες για την παρέλαση κρατούν 2-3 μήνες.
Γίνονται διαγωνισμοί μέσα στο σχολείο αλλά και μεταξύ άλλων σχολείων, κυρίως ζωγραφικής, χορού, του καλύτερου μαθητή, μουσικής, σκακιού αλλά και αθλημάτων.
Υπάρχει η μέρα των καθηγητών όπου οι μαθητές προσφέρουν λουλούδια στους καθηγητές τους και αν θέλουν αγοράζουν κάποιο δώρο, δίνουν ζωγραφιές ή γράφουν ποιήματα.
Τα σχολεία όλα έχουν κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ και βόλεϊ αλλά και ανοιχτό ποδοσφαίρου, συνήθως χωρίς γρασίδι. Κάθε σχολείο φροντίζει να φτιάχνει την καλύτερη ομάδα για να συμμετάσχει σε αγώνες. Υπάρχουν επίσης μια μεγάλη αίθουσα για εκδηλώσεις, εκεί γίνονται συχνά χοροεσπερίδες όπου οργανώνουν οι ίδιοι οι μαθητές.

Τριτοβάθμια όργαναΤα πανεπιστήμια, αντίθετα από τα δυτικά πανεπιστήμια (Ευρώπης-Αμερικής) , εστιάζουν εξ ολοκλήρου να διδάξουν και δεν συμμετέχουν στην έρευνα. Οι σπουδαστές που γίνονται αποδεκτοί σε οποιοδήποτε επίπεδο κ αν βρίσκονται στα πανεπιστήμια. Οι σπουδαστές βρίσκονται σε συνεχής επιτήρηση από ένα ειδικό ταγματάρχη , το πρόγραμμα σπουδών τίθεται από το πανεπιστήμιο (σύμφωνα με την κρατική νομοθεσία) για κάθε ταγματάρχη. Παραδείγματος χάριν, όλοι οι υπεύθυνοι καθηγητές(ταγματάρχες) των οικονομικών θα μελετήσουν τις ίδιες σειρές μαθημάτων στην ίδια διαταγή, χωριστά από τους καθηγητές(ταγματάρχες) των αγγλικών που έχουν ένα διαφορετικό πρόγραμμα παράδοσης μαθημάτων. Μερικές σειρές μαθημάτων παραδίδονται από ποικίλους καθηγητές-ταγματάρχες που έχουν αυτήν την δυνατότητα μεταστροφής των μαθημάτων που παραδίδουν. Χαρακτηριστικά οι κατηγορίες δεν μεταφέρονται σε νέο καθηγητή-ταγματάρχη, οι μαθητές κάθε έτους έχουν ορισμένους καθηγητές (κατοχυρωμένους) οι οποίοι τους αναλαμβάνουν από την αρχή του έτους μέχρι το τέλος της.
Η κυβέρνηση ακολουθεί ένα πρόγραμμα για να υιοθετήσει ένα σύστημα που θα επιτρέπει στους σπουδαστές να μελετήσουν ευκολότερα διεθνώς και για να προσθέσει τη δυνατότητα ενός προγράμματος σπουδών με επιλεγμένες σειρές μαθημάτων.
Υπάρχουν τέσσερα επίπεδα ανώτατης εκπαίδευσης στο Καζακστάν: Ο πρώτος βαθμός(για τους ανύπαντρους) –χαρακτηριστικά: τετραετής σπουδές για την απόκτηση ειδίκευσης σε μεγάλο βαθμό. Δεύτερος βαθμός-χαρακτηριστικά: πενταετής σπουδές εντατικότερες σε σχέση με αυτόν για τους ανύπαντρους. Βαθμός κυριαρχίας-χαρακτηριστικά: διετής σπουδές, κατά προσέγγιση αντίστοιχη με αυτήν στις δυτικές χώρες. Διδακτορικός βαθμός-χαρακτηριστικά: ένα πενταετές πρόγραμμα σπουδών.
Τα πανεπιστήμια διευθύνονται συνήθως από έναν διευθυντή, που διορίζεται από τον Πρόεδρο του Καζακστάν, ο οποίος χειρίζεται την ιδιαίτερη αρχή πέρα από το όργανο, που εγκρίνει όλες τις αποφάσεις συμπεριλαμβανομένων εκείνων σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών, το προσωπικό, και την αποδοχή. Κατά συνέπεια τα πανεπιστήμια του Καζαχστάν είναι οργανωμένα συγκεντρωμένα σε σχέση με τα αντίστοιχα πανεπιστήμια των δυτικών χωρών.


Τα κορυφαία δύο πανεπιστήμια μέσα στο Καζακστάν είναι το εθνικό πανεπιστήμιο Al-Farabi στην Άλμα-ατά και το ευρασιατικό εθνικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην Αστανά. Το Κρατικό πανεπιστήμιο Karaganda θεωρείται επίσης καλό.
Επιπλέον, υπάρχουν μερικά διεθνή πανεπιστήμια όπως το KIMEP, που είναι ένα κοινό πρόγραμμα, το 40% είναι κυρίως από την κυβέρνηση του Καζακστάν, αλλά η εκπαίδευση είναι βασισμένη στο δυτικό σύστημα. Το Καζάχικο-Βρετανικό τεχνικό πανεπιστήμιο και το Καζάχικο -αμερικανικό πανεπιστήμιο αντιπροσωπεύουν τα κοινά προγράμματα μεταξύ Καζακστάν και της ΗΠΑ, αντίστοιχα. Και στα τρία όργανα, η γλώσσα της διδασκαλίας είναι τα αγγλικά. Το Πανεπιστήμιο της κεντρικής Ασίας, ιδρυμένο από κοινού από τις κυβερνήσεις του Καζαχστάν, Κιργιστάν και Τατζικιστάν και το Χαιγκές , συνδέεται με το Δίκτυο ανάπτυξης του Καν Αγά. Η πανεπιστημιούπολη του Καζακστάν βρίσκεται στην Τεκέλη . Υπάρχουν επίσης διάφορα πανεπιστήμια ειδικότητας,δημόσια πανεπιστήμια και ιδιωτικά.
Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, χαρακτηριστικά όργανα κέρδους, υπόκεινται στους ίδιους κανονισμούς σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών αλλά είναι ελεύθερα να θέσουν τα δίδακτρα και τα ημερομίσθια . Τα δημόσια πανεπιστήμια υπόκεινται στους ίδιους κανονισμούς όπως και τα άλλα κρατικά όργανα, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τις αμοιβές και τους μισθούς, αλλά και την δομή της διαχείρισης που συμβάλλεται με εργολαβίες και υπεργολαβίες, καθώς και την κατοχή της περιουσίας.
Τα κύρια πανεπιστήμια του κράτους λαμβάνουν τη χρηματοδότηση εάν η εγγραφή τους φθάνει στους 86.000 σπουδαστές.Ένας μικρός αριθμός πανεπιστημίων χρηματοδοτείται μέσω ενός κονδυλίου του προϋπολογισμού στον προϋπολογισμό Δημοκρατίας, όπως οι ακαδημίες τέχνης ή τα διεθνή πανεπιστήμια.

Δημόσια χρηματοδότηση της εκπαίδευσηςΟι σπουδαστές που δεν έχουν λάβει τις σωστές βάσεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, έχουν την ακαδημαϊκή μερίδα του προγράμματός τους που χρηματοδοτείται από το κράτος. Όσον αφορά στην επαγγελματική διαδρομή, μερικοί σπουδαστές καταβάλλουν τα δίδακτρα και άλλα χρηματοδοτούνται μέσω του προγράμματος κρατικής διαταγής, όπου οι κρατικές αρχές ζητούν ορισμένους εκπαιδευμένους εργαζομένους και ειδικούς σε ορισμένους τομείς. Αυτοί οι σπουδαστές επιλέγονται μέσω ενός ανταγωνισμού βασισμένου στους βαθμούς και τις συστάσεις από τους δασκάλους ή τους δημόσιους ανώτερους υπαλλήλους.

Έργα και προγράμματα
Bolashak

Η υποτροφία Bolashak του Προέδρου της Δημοκρατίας Καζακστάν, δημιουργήθηκε το 1993 από το διάταγμα του Προέδρου: «Μέσα στο Καζακστάν προβάλλεται μια μετάβαση προς την οικονομία της αγοράς και την επέκταση των διεθνών επαφών, υπάρχει μια οξεία ανάγκη για ένα εργατικό δυναμικό με την προηγμένη δυτική εκπαίδευση, και έτσι, είναι τώρα απαραίτητο να σταλεί η πιο κατάλληλη νεολαία που μελετά στα κύρια εκπαιδευτικά όργανα στις ξένες χώρες». Η υποτροφία είναι αξία-βασισμένη και η διαδικασία επιλογής περιλαμβάνει όχι μόνο τα ακαδημαϊκά πιστοποιητικά, αλλά και την ικανότητα στη γλώσσα της μελέτης, της ψυχολογικής δοκιμής και μιας διαδικασίας συνέντευξης. Δέσμευση για την ανάπτυξη του Καζακστάν και ο πατριωτισμός είναι παράγοντες επίσης. Η τελική απόφαση λαμβάνεται από τη δημοκρατική Επιτροπή, προεδρεύετε από τον κρατικό γραμματέα και αποτελείται από τους Υπουργούς, τα μέλη του Κοινοβουλίου, και τα μέλη του γραφείου του Προέδρου. Η δημοκρατική επιτροπή εγκρίνει επίσης τη χώρα της μελέτης και το πρόγραμμα της μελέτης.
Η υποτροφία απαιτεί όλοι οι παραλήπτες να επιστρέφουν στο Καζακστάν μετά την απονομή των διπλωμάτων και να εργάζονται για 5 χρόνια μέσα στο Καζαχστάν. Η υποτροφία πληρώνει για όλες τις δαπάνες σχετικές με την εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης και των διδάκτρων, δαπάνες του ταξιδιού, και μιας διαβίωσης. Οι μελετητές αναμένονται για να διατηρήσουν την ακαδημαϊκή τελειότητα.
Υπάρχουν αυτήν την περίοδο περίπου 1.800 παραλήπτες υποτροφιών μελετώντας στο εξωτερικό σε 24 χώρες. Περίπου 1.700 απονεμήθηκαν την υποτροφία το 2008. Οι δημοφιλέστερες χώρες είναι οι ΗΠΑ (περίπου 700 σπουδαστές που επιλέχτηκαν το 2008), το UK (περίπου 400 σπουδαστές που επιλέχτηκαν πέρυσι) και Ρωσία (περίπου 300 σπουδαστές που επιλέχτηκαν το 2008). Η Αυστραλία και η Μαλαισία είναι δύο χώρες που αντιπροσωπεύονται για πρώτη φορά το 2008.


ΠροβλήματαΥπάρχουν κάποια προβλήματα σχετικά με τις ελλείψεις σχολικών εγκαταστάσεων ή τις ελλείψεις δασκάλων. Μερικοί της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αναγκάζονται να τρέξουν σε τρεις χρονικές περιόδους, αντί για δύο, έτσι μια ομάδα σπουδαστών ανταποκρίνεται στα μαθήματα από της 8 το πρωί μέχρι τη 1 το μεσημέρι, μια δεύτερη ομάδα από τη 1 το μεσημέρι έως της 5 το απόγευμα, και μια τρίτη ομάδα από της 5 το απόγευμα μέχρι της 10 το βράδυ. Αυτό οδηγεί σε καταπονημένους δασκάλους, σε σπουδαστές που παρευρίσκονται αργά στα μαθήματα τους, και στις καταχρασμένες εγκαταστάσεις.

Η Ασιατική τράπεζα ανάπτυξης (ADB) δημοσίευσε μια έκθεση σχετικά με τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης στο Καζακστάν το 2004, στην οποίο οι αναφορές που συμφωνήθηκαν σχετικά με τις κριτικές του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος εξέθεσαν αλλού. Σύμφωνα με αυτήν την έκθεση, η χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης είναι χαμηλή, και οι μηχανισμοί για να εισαγάγουν την ιδιωτική χρηματοδότηση είναι ανεπιτυχείς. Επιπλέον, ο κώδικας προϋπολογισμών και ο νόμος «σχετικά με την εκπαίδευση» αποτυγχάνουν να σκιαγραφήσουν σαφώς τις ευθύνες της τοπικής και κεντρικής κυβέρνησης, ούτε περιλαμβάνουν τους ικανοποιητικούς μηχανισμούς για τις δαπάνες προϋπολογισμών.
Συνολικά στο Καζακστάν υπάρχουν 20 πανεπιστήμια και λειτουργούν όλα τους παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Παρά τα εμπόδια, γίνονται προσπάθειες για την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, ιδίως στο υψηλότερο επίπεδο.
ΤΕΛΟΣ

Χριστίνα Χρυσοστομίδου, β2΄θεωρητικό

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Το ξέρω ότι υπάρχει ασχήμια. Υπάρχει όμως κι ομορφιά.

ένα κείμενο

του Σπύρου Μπάμζα ( Γ΄λυκ.)

Με αφορμή ένα πρόγραμμα που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία των μαθητών του 6ου λυκείου Καλλιθέας που στοχεύει στη διευκόλυνση των αστέγων της Καλλιθέας, θα επιθυμούσα με το παρακάτω κείμενό μου να μειώσω ένα φαινόμενο που πραγματικά με σόκαρε. Το φαινόμενο της απόλυτης αδιαφορίας.
Όταν, λοιπόν, αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε ένα χρηματικό ποσό για τους άστεγους και ζητήσαμε από όλους τους μαθητές να διαθέσουν από 1 ευρώ (προαιρετικά), ήρθαμε αντιμέτωποι με την ψυχρή αδιαφορία. Ελάχιστοι μαθητές έδωσαν σημασία και ενδιαφέρθηκαν για τον ευγενή σκοπό μας. Γιατί, όμως;

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε περάσει στη ζωή μας στιγμές καλές, κακές, αστείες, μοναχικές, διασκεδαστικές, θλιβερές και ο καθένας μας ξεχωριστά θυμάται τις πιο έντονες του κάθε συναισθήματος. Οι καλές στιγμές είναι αυτές που συζητάμε συνήθως, αλλά οι κακές είναι αυτές που μένουν βαθιά χαραγμένες μέσα μας. Παρά τη μικρή τους διάρκεια ευχηθήκαμε να μην τις ξαναζήσουμε ποτέ.
Έχουμε, όμως, σκεφτεί πώς θα μια ζωή μόνο με τέτοιες στιγμές; Την αίσθηση του να μην ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο; Να ζεις μόνο βιολογικά και όχι ψυχικά; Την απόλυτη απόγνωση; Προφανώς όχι. Δε μας νοιάζει, αφού δε συμβαίνει σε μας. Ίσως αυτή να είναι η αιτία για το ότι υπάρχουν άνθρωποι με τέτοια ζωή. Άνθρωποι σαν κι εμένα κι εσένα που παρόλ’ αυτά δε ζουν σαν εμένα κι εσένα. Δεν έχουν οικογένεια να νοιάζεται γι’ αυτούς. Δεν έχουν ένα ζεστό πιάτο φαγητό να τους περιμένει. Δεν έχουν την αγάπη που χρειάζονται. Δεν έχουν καν ένα σπίτι για να νιώσουν την ελάχιστη ασφάλεια και θαλπωρή.

Μήπως εμείς αυτά τα θεωρούμε δεδομένα;Δεν έχουμε φανταστεί ποτέ πώς θα μπορούσε να ήταν να πεινάμε μέχρι θανάτου, να κοιμόμαστε στο δρόμο χωρίς να ξέρουμε αν θα ξυπνήσουμε, να στηρίζουμε την επιβίωσή μας στην ελεημοσύνη των περαστικών. Σας φάνηκε ανατριχιαστική και σκληρή η φριχτή αλήθεια; Φοβηθήκατε μόνο και με τη σκέψη μιας τέτοιας ζωής; Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που ζουν έτσι. Άνθρωποι… Σαν εμένα κι εσένα.
Αρκετοί από μας, σ’ αυτούς τους προβληματισμούς, θα έριχναν την εύκολη ατάκα:» Η ζωή είναι άδικη. Εγώ τι να κάνω;» Ισχύει ότι η ζωή είναι άδικη, αλλά θύματα αυτής της αδικίας θα μπορούσαμε να ήμασταν εγώ κι εσύ. Σκέψου καλύτερα. Μπορείς να κάνεις πολλά γιατί είσαι ένα παιδί. Εσύ είσαι το μέλλον. Εσύ είσαι αυτός που θα διαμορφώσει τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη. Ή τουλάχιστον θα προσπαθήσεις. Εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά.

«Κάθε μέρα θα θυμίζω στον εαυτό μου να απλώνει το χέρι και να σε αγγίζει απαλά. Γιατί δε θέλω να χάσω την ευκαιρία να σε αγγίζω κάθε μέρα. Θα δίνω στον εαυτό μου την ευκαιρία της αγάπης, ό,τι κι αν συμβεί.» Λέο Μπουσκάλια

Οι φωτογραφίες προέρχονται από τον παγκόσμιο ιστό