Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Μια μέρα στο Ζάππειο

Στις 8/5/2010 πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο η προσομοίωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με θέμα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή πολιτική των κρατών-μελών της Ε. Ε. σήμερα. Το σχολείο μας συμμετείχε με τη μαθήτρια Ρεγγίνα Γάτου και τον μαθητή Νίκο Κατσιαούνη με την ιδιότητα των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,και όχι να το παινευτώ μα ήμασταν οι ανώτεροι που υπήρχαν στη προσομοίωση
Και ιδού η αφεντιά μας

Λοιπόν αφού συζητήσαμε επί των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τέτοια παρόμοια θέματα ασχοληθήκαμε με την εύρεση λύσεων



Ακολουθούν τα υπόλοιπα προεδρεία που συμμετείχαν στην προσομοίωση μετά από εμάς βεβαίως βεβαίως

Οι πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Τα παιδιά που αποτελούσαν την Ισπανική Προεδρία


Τα κορίτσια που αποτελούσαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή


Ιδιαίτερες ευχαριστίες πρέπει να δώσω και στην καθηγήτρια που μας συνόδευσε εκεί την κ. Βαγιατίδου Αργυρώ ή Αργυρούλα(όπως αναγραφόταν στο ταμπελάκι της)


Να και μερικά στιγμιότυπα από την προσομοίωση γιατί δεν βρίσκαμε μόνο λύσεις αγορεύσαμε κιόλας



Πρέπει να αναφέρω και τους διοργανωτές τους ανθρώπους της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα


Επιπλέον πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσω για το άτομο που ακολουθεί επειδή έφερε σε δύσκολη θέση τα παιδιά της Ισπανικής Προεδρίας με τις ερωτήσεις και κυρίως τις αντιρρήσεις που έφερε στο τέλος(Σας θυμίζει κανένα?)


Επίσης νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω εκ μέρος όλων των παιδιών που συμμετείχαν σε αυτήν την προσομοίωση τους ανθρώπους του Ε.Κ.Ε.Μ.(Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών) ,διότι χωρίς αυτούς δεν νομίζω ότι θα στεφόταν με επιτυχία αυτή η προσπάθεια. Μια γενικότερη άποψη του Ζαππείου του χώρου που πραγματοποιήθηκε η δραστηριότητα




Η γενικότερη εντύπωση μου ήταν πολύ καλή το ίδιο και της Ρεγγίνας νομίζω,διότι αποκτήσαμε μια ωραία εμπειρία ενώ γνωρίσαμε και παιδιά από όλη την Ελλάδα.
Και για το τέλος η ομαδική φωτογραφία που βγάλαμε,η οποία ήταν λίγο απρόοπτη και ασυνήθιστη,αλλά τελικά την βγάλαμε την φωτογραφία(όχι δεν σας λέω τι έγινε)



Τέλος τέλος ένας διαγωνισμός.Βρείτε την καλύτερη φωτογραφία και κερδίστε την ευχαρίστηση ότι το κάνατε.

Καλό καλοκαίρι σε όλους σας!!
Ανάρτηση: Νίκος Κατσιαούνης

Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

Χρειάζεται αντίσταση!


Ο πατέρας μου καβαλούσε καμήλα, εγώ οδηγώ αυτοκίνητο, ο γιος μου πετάει με αεροπλάνο. Ο γιος του θα καβαλάει καμήλα.
ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ

Η ρύπανση από πετρέλαιο στο Μεξικό, παίρνει διαστάσεις τρομακτικού ατυχήματος, ανάλογου με την έκρηξη στο Τσέρνομπιλ. Για άλλη μια φορά κάποιοι φαίνεται ότι προτίμησαν να υπερασπίσουν το κέρδος, παραμελώντας τους κανόνες ασφάλειας, υποτιμώντας τους κινδύνους.



Δυστυχώς η θαλάσσια ρύπανση «ταξιδεύει» πολύ πιο γρήγορα από τη χερσαία και το πετρέλαιο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί σε αυτή την περίπτωση, πράγμα που παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα καθημερινά, από τις ανταποκρίσεις των ΜΜΕ.




Διάφορες σκέψεις γεννιώνται …
Το τέλος της ιστορίας του πετρελαίου γράφεται ακόμα, αλλά είναι φανερό πως δεν θα αργήσει να έρθει,


Οι ενδείξεις είναι διφορούμενες. Στο Ντιτρόιτ εκατοντάδες κάτοικοι αναμορφώνουν την πρωην πρωτεύουσα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σκεπάζοντας την με πολλά στρέμματα περιβολιών, ενώ βορειότερα, στον Καναδά, οι αξιωματούχοι υπογράφουν με ενθουσιασμό μέτρα για την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου από τις πισσώδεις άμμους. Ανάλογα συμβαίνουν σε διάφορα μέρη του κόσμου.




Το τέλος της ιστορίας του πετρελαίου – που ξεκίνησε πριν από εκατομμύρια χρόνια, στα σπλάχνα της Γης- θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον οι πολίτες που αντιστέκονται στην εξαρτημένη από το πετρέλαιο ζωή και υιοθετούν λιγότερο καταναλωτικούς τρόπους διατροφής, μεταφοράς και στέγασης, θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν την μπουλντόζα της πετρελαιοβιομηχανίας.
Υπάρχει ακόμα χρόνος!

(πηγή: Crude, «Η ιστορία του αργού πετρελαίου» της Sonia Shah, εκδόσεις Άγρα)

Διακοπές πλησιάζουν, χαλάρωση, απόλαυση…
Ας προσπαθήσουμε να τα ζήσουμε όλα αυτά, απλά, κοντά στη φύση!


Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Το κάναμε θερινό!

Ο πιο συμπαθητικός ταχυδρόμος των κινηματογραφικών χρονικών μας έφερε, προχτές το βράδυ, την καρτούλα του καλοκαιριού που μας καλεί κοντά του. Παραλήπτες αρκετοί μαθητές και καθηγητές, απόφοιτοι, φίλοι, γονείς.

Μπορεί να ήταν το θερινό ηλιοστάσι μ’ αυτή την περίεργη αίσθηση που προσφέρει, καθώς μας θυμίζει της φύσης τους κύκλους που ακολουθούμε,
ή και η αίσθηση πως οι έγνοιες της σχολικής χρονιάς πέρασαν στο παρελθόν,
ακόμα κι η γλυκόπικρη αίσθηση που φέρνει ο αποχαιρετισμός κάθε τέλους κάθε σχολικής χρονιάς.
Μπορεί και η ίδια η τρυφερότητα της ταινίας που είδαμε και που συζητήσαμε.
Ό,τι κι αν ήταν, φαντάζομαι πως όλοι όσοι βρεθήκαμε εκεί, στο αίθριο του σχολείου μας προχτές το βράδυ επιστρέψαμε κατά τι πλουσιότεροι.

Οι κινηματογραφικές βραδιές, χειμερινές και θερινές, φαίνεται πως πια έχουν ριζώσει στο σχολείο μας, πως έχουν γίνει θεσμός. Δε μένει παρά του χρόνου να του δώσουμε να καταλάβει!

Ευχαριστήρια προς όλους.
Όσους ήρθαν, όσους με τόσο μεράκι βοήθησαν ( η προσφορά των συναδέλφων σε μεζεδάκια, γλυκάκια, ποτάκια, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο..),
το διευθυντή μας που μας αφήνει ελεύθερους
να μετατρέπουμε σε…θερινό το σχολείο,
όσους τώρα ξεχνάμε, όλους.
Ξεκινάμε: Καλλιτέχνες, τεχνικοί και ποδήλατα.Κινηματογραφό-φιλες

το κουίζ...


...και η απάντηση:-)


μαζευόμαστε. Οι γνήσιοι σινεφίλ
ενημερώνονται από το πρόγραμμα...

...ενώ άλλοι άδουσιν.

διάλειμμα. Για περάστε απ' το μπουφέ.

Ααα! Δρακουλίνι! Η ζωντανή διαφήμιση για το "προσεχώς θρίλερ"
( μην παρασύρεστε: δεν αναφερόμαστε στη σχολική χρονιά 2010-2011)

νόστιμη η ταινιούλα, κ. διευθυντά;

λοιπόν: άλλοι τρώνε φανερά...

...κι άλλοι κρύβονται πίσω απ' τις κολόνες. Ντροπή!

πάντως όλοι καλά δείχνουν να περνάνε

πορτοκαλάδα ή..

λευκό Σαντορίνης;
[Να το πούμε: η αναβάθμιση του μπουφέ από τους οίνους τους επιλεγμένους της Μαριάννας ήταν σκανδαλώδης: Το διάλειμμα κράτησε μισή ώρα, κοντέψαμε να ξεχάσουμε το έργο!]

Και του χρόνου (Λίλα!)

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Του μέλλοντος η μέρες στέκονται μπροστά μας σαν μια σειρά κεράκια αναμμένα


Ποτέ μια γιορτή αποφοίτησης δεν είναι σαν τις προηγούμενες.
Ίδιο αντικείμενο, διαφορετικά, όμως, τα πρόσωπα, οι σχέσεις, οι ισορροπίες που έχουν αναπτυχθεί, τα κοινά βιώματα, οι αναμνήσεις, οι προσδοκίες.
Στους δύσκολους καιρούς, ακόμα κι η επιθυμία των παιδιών να αποχαιρετήσουν το σχολικό χώρο που μοιραστήκαμε τρία χρόνια τώρα
είναι βάλσαμο στην ψυχή των δασκάλων τους.

Έτσι, Παρασκευή βράδυ, τα απόφοιτα πια τριτάκια μας συνάντησαν όλους εμάς που συνεχίζουμε, ετοιμάζοντάς μας την πιο τρυφερή γιορτή της χρονιάς.
Γονείς και φίλοι, συμμαθητές, καθηγητές, απόφοιτοι, γείτονες στα μπαλκόνια τους
που, λες και μοιράζονταν τις στιγμές, καθόλου δε δυσανασχέτησαν.
Φωτογραφίες, βίντεο, χοροί παραδοσιακοί και μοντέρνοι, μουσικά συγκροτήματα, κατασκευές, συνεντεύξεις, αναμνήσεις, ευχές, μικρές και μεγάλες εκπλήξεις, όλα ένα πέπλο που μάταια προσπαθούσε να καλύψει τη συγκίνηση του αποχωρισμού.
Και που αποκάλυπτε, όμως, τη χαρά για ό,τι περάσαμε, ό,τι καταφέραμε, ό,τι χτίσαμε.

Σημείωση: Πέρα από την Αθηνά Πάνια,
που σταθερά αποτελεί την ψυχή της γιορτής αποφοίτησης ετοιμάζοντας την καταπληκτική ομάδα παραδοσιακών χορών και έχοντας τη γενικότερη επιστασία της εκδήλωσης, τα ίδια τα παιδιά, οι συντελεστές, ετοίμασαν μόνα τους τη γιορτή. Έμπνευση, δημιουργία, προετοιμασία, εκτέλεση, όλα.





























Με χορούς κυκλωτικούς,
πάντα ν’ ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε!
Στο καλό, τριτάκια.

Η πόρτα κι η αγκαλιά μας πάντα ανοιχτή.