Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και πάλι. Πάντα.

" Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς (...)"
Οδ. Ελύτη, Μονόγραμμα


«Πρώτη Μαρτίου 2010 – 24 ώρες χωρίς εμάς»,

..Χωρίς εμάς ως καταναλωτές, θα συμπληρώναμε. Αλλά ΜΕ μας, ως πολίτες που
αρνούμαστε το ρόλο του καταναλωτή, διεκδικούμε το ρόλο του ενεργού πολίτη, συμμετέχουμε στην πολιτιστική δημιουργία, αντιδρώντας στα μηνύματα ξενοφοβίας και ρατσισμού και στον αποκλεισμό μεταναστών που ειρηνικά ζουν και εργάζονται στις χώρες μας.

Αυτός είναι ο βασικός άξονας της πρωτοβουλίας «Πρώτη Μαρτίου 2010 – 24 ώρες χωρίς εμάς». Η αποχή από κάθε οικονομική συναλλαγή την 1η Μαρτίου. Πρωτοβουλία που είναι μια διευρωπαϊκή κίνηση πολιτών. Και που στήνει μια γιορτή αύριο, 1η Μαρτίου, στο Γκάζι, της οποίας την πρόσκληση ανεβάζουμε:



" Την Δευτέρα 1η Μαρτίου μεγαλώνουμε την παρέα και στήνουμε πάρτυ!
Από τις 19:00 και μετά στην Τεχνόπολις (Πειραιώς 100, μετρό Κεραμεικός), στην αίθουσα Κωνσταντίνος Καβάφης Δ7, σας καλούμε σε μια γιορτή διαπολιτιστικής συνύπαρξης λαών και πολιτιστικών εκδηλώσεων. Η εκδήλωση-πάρτυ περιλαμβάνει:
-Εκθεση φωτογραφίας μεταναστών σε καταυλισμούς – του Παναγιώτη Μοσχανδρέου (η έκθεση πραγματοποιήθηκε με την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες),

- Εκθεση κειμένων και ζωγραφιών μεταναστών μαθητών και ελληνόπουλων για τη μετανάστευση,
- Θεατρική παράσταση από μαθητές του 10ου λυκείου Πειραιά ,

- Πρόγραμμα capoeira – βραζιλιάνικος χορός, break dance και μουσική από τους Active Member, MC Yinka, Στέλιο Κάτσαρη και τους dj’s: Akylla, , SeouJorges, Patrick.

- Στο τέλος θα κληρωθούν στους μετανάστες προσκλήσεις για δωρεάν είσοδο σε θέατρα της Αθήνας.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο: 1martiou2010@gmail.com"


Εμείς έχουμε ένα λόγο παραπάνω να είμαστε εκεί: Στο πάρτι συμμετέχει το αδελφό σχολείο μας, το 10ο Λύκειο Πειραιά.



Και μιλώντας για ανθρώπινα δικαιώματα, η δική μας συμβολή:
Το κινηματογραφικό αφιέρωμα με θέμα του τα ανθρώπινα δικαιώματα συνεχίζεται στο σχολείο μας.

Ελάτε σήμερα το απόγεμα, στις 5.30΄ να δούμε την ταινία
GRAN TORINO, του Clint Eastwood, (ΗΠΑ, 2008)
και να συζητήσουμε για τα στερεότυπα που μας υποβάλλουν διακρίσεις,
για τη συνύπαρξη των ανθρώπων, για τη δυνατότητα να προσεγγίζουμε το διαφορετικό.



Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Πάντα ν΄ανταμώνουμε (2)

Η ανάρτηση αυτή αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης
και παρουσιάζει κάποιες -πρώτες-
κινούμενες εικόνες από τη γιορτή
για τα είκοσι χρόνια του σχολείου!





Μία μικρή γεύση από την ομιλία του Διευθυντή, κ. Δημήτριου Βάγια.
[αναφορά στην ιδρυτική ομάδα καθηγητών
και στο πρώτο κτήριο του σχολείου -που δεν το ξεχνάμε!-(Δοϊράνης και Μεγίστης)]




Breathless (κι εμείς ασθμαίνοντας διασώσαμε ένα μικρό μέρος της πολύ όμορφης παρουσίασης)
Έλενα, Κατερίνα, Δημήτρης, Μαρία: ένα άψογο σύνολο!




Είμαστε ακόμη ζωντανοί!!!
[Μαρία, Κατερίνα, τι παρουσίαση!, Αντρέα, τι έμπνευση!]




Τα είκοσι κεράκια μας!


Φυσικά το κλίμα των στιγμών δε μεταφέρεται.
Σίγουρα θα ακολουθήσουν κι άλλες αναρτήσεις που θα συμπληρώνουν το παζλ!


Τα σχόλιά σας παρακαλούμε στην προηγούμενη , βασική, ανάρτηση!

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Πάντα ν' ανταμώνουμε!

Τι γράφουμε τώρα; Πώς να ξεκινήσεις να περιγράφεις για τη γιορτή των 20 χρόνων του σχολείου μας, πώς να ξεχωρίσεις από το σωρό των εντυπώσεων, των συγκινήσεων, των αναμνήσεων που όσοι οργάνωσαν τη γιορτή ξεδίπλωσαν μπροστά μας μέσα σε δυο ώρες;

Πού να πρωτοσταθείς; Στα πρόσωπα που πέρασαν και άφησαν εποχή, σε παλιούς διευθυντές, προσωπικό, μαθητές; Σε στιγμιότυπα; Στις φωτογραφίες ; Στους απόφοιτους που ήταν κοντά μας; Στους παλιούς συναδέλφους που κι αυτοί ανταποκρίθηκαν και ήρθαν για μια μέρα στο "παλιό τους σπίτι", να θυμηθούμε μαζί; Στα παιδιά που συμμετείχαν; Στα παιδιά που παρακολούθησαν με τόση όρεξη, σεβασμό, αγάπη, τελικά; Στο Γιώργο τον Παπασταμόπουλο που διηύθυνε όλη την ορχήστρα έχοντας κάνει τόση δουλειά μήνες τώρα; Στις εκδηλώσεις που θυμηθήκαμε και στις τόσες επιτυχίες του σχολείου σε ποικίλους τομείς; Στα πολλά υγρά μάτια;

Δεν το επιχειρώ. Αν αναφερθώ ιδιαιτέρως σε κάτι, πιστεύω πως αυτομάτως θα αδικήσω πολλά άλλα. Ελπίζω πως μέσα από τα σχόλια της ανάρτησης θα βρούμε ευκαιρία να φωτίσουμε πολλές πλευρές της σημερινής γιορτής αλλά και πως κι άλλοι συνάδελφοι θα συμπληρώσουν με επόμενες αναρτήσεις.

Ήθελα μόνο να σημειωθεί το "μαζί" που πολλοί αισθάνθηκαν. Η αίσθηση πως αυτός ο χώρος είναι χώρος "μας". Πως είμαστε μαζί, μαθητές, καθηγητές, και πως αυτό το χαιρόμαστε και γίνεται αμαξάκι που μας ταξιδεύει. Με όλα τα λάθη μας, τους καβγάδες μας, τις ασυμφωνίες μας, τις τσαπατσουλιές μας, με τις αδυναμίες μας. Αλλά μαζί. Δημιουργικά και με θέληση.
Λίγες φωτογραφίες ,χωρίς σχόλια:




















Ένα ευχαριστώ είναι λίγο, αλλά και ό,τι πιο πηγαίο για όσους ετοίμασαν και έφεραν εις πέρας τη γιορτή:
Για τον καλό συνάδελφο, το Γιώργο τον Παπασταμόπουλο, τον εφ' όλης της ύλης, διακριτικό, σεμνό, οργανωτικό, θαυματουργό, εν τέλει. Και το βοηθό του, τον Πολ Τουάρντιτς.
Για τη Βασιλική Μαλάμου και την Άννα Τσάκου, που μας ταξίδεψαν στο χρονικό της εικοσαετίας.
Για τον Ανδρέα Μαρκουλιδάκη και το Θοδωρή Μιστρίδη, που εμπνευσμένα, ευγενικά παρουσίασαν το πρόγραμμα, και μας έβαλαν με τον τρόπο τους όλους λίγο πολύ στο παιχνίδι της παρουσίασης προτάσσοντας το μικρόφωνο και…απαιτώντας τις αναμνήσεις μας.
Για το Νίκο Γεροντάρη, τη Λίζα Καραμπασίδη, τη Μαρία Μαστρονικόλα που έντυσαν λυρικά με το τραγούδι τους ( και τις φωνάρες τους!) το ταξίδι, αλλά και το Χρίστο Βαρθαλίτη, τη Λίζα (πάλι..), την Ισμήνη Κατσαρού, τους μουσικούς, που χωρίς αυτούς ούτε τραγούδια ούτε γλέντια…
Για την Κατερίνα Κληροδέτη και την Έλενα Γκώνια που μας μετέφεραν σε άλλη διάσταση με το χορό τους.
Για το Δημήτρη Αναστασίου, την Κωνσταντίνα Βαβυλουσάκη, τη Φρόσω Βασιλειάδη, τη Βασιλική Μαλάμου (πάλι), τη Φωτεινή Βλαχογιάννη, την Αθηνά Ζαχάρου, το Βασίλη Κατσαβό, τη Βίκυ Ματσούδη, τη Βασιλεία Σάκερ, τη Μαρία Χαϊδεμένου, που, πίσω από τα φώτα, φρόντισαν….ακριβώς γι' αυτά, τα σκηνικά, το μακιγιάζ, τις πολλές δουλειές των παρασκηνίων.
Για τον Ορέστη Λόγο-Παπαδάκη και τις εικόνες του στο video wall.
Για την Αλκμήνη Βασιλακάκη, την Κατερίνα Γιαννακοπούλου, την Κατερίνα Θωμαΐδη, τη Σοφία Ιωαννίδου, την Ειρήνη Κατσαδάκη, που κατάφεραν και έδωσαν ήχο, μυρωδιές, γεύσεις στη γιορτή μας, με τη διακόσμησή τους, τα λουλούδια, τη φροντίδα του μπουφέ.
Για παραλείψεις αναφορών τα δίκαια παράπονά σας στα σχόλια,
όπου μπορούμε να προσθέσουμε και να ξαναευχαριστήσουμε.

Πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε!

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ

Βρε, πώς περνούν τα χρόνιααααα.
Σαν να ήταν χθες που μια ομάδα καθηγητών από το 1ο Λύκειο Καλλιθέας,με έναν αριθμό μαθητών από το ίδιο σχολείο, έφυγαν και ήρθαν να ενταχθούν στο νεοϊδρυθέν 6ο Λύκειο Καλλιθέας.Έκδηλη η αμηχανία μας τότε όλων για το νέο περιβάλλον, λες και ανακαλύπταμε την Αυστραλία. Υπήρχε διάθεση για εργασία και τακτοποίηση των λιγοστών επίπλων, φακέλων, θρανίων, γραφείων καθηγητών και άλλων χρήσιμων αντικειμένων στο νέο κτίριο. Μετά την πρώτη αμηχανία τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και σιγά σιγά το νεογέννητο σχολείο πέρασε από την διάφορες φάσεις και από το σχ. έτος 1989-1990 που ιδρύθηκε φθάσαμε στο σχ. έτος 2009-2010,όπου κλείνει τα 20 χρόνια του.


Συγκέντρωση στο προαύλιο το σχ.έτος 1990-1991 στην Μεγίστης και Δοϊράνης

Μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια από το 6ο Λύκειο πέρασαν παιδιά που στην συντριπτική πλειοψηfία τους σήμερα είναι επιτυχημένοι πολίτες και γονείς,μάλιστα έχουν αρχίσει μερικών από αυτούς να έρχονται ....τα παιδιά τους και έπεται συνέχεια....
Φετινή φωτογραφία του συλλόγου Καθηγητών

φωτογραφία του συλλόγου καθηγητών το σχ.έτος 1997-1998

Η ταμπέλα τα λέει όλα.


Εορτή Πολυτεχνείου 2009

Κλείνοντας την ανάρτηση αυτή θα ήθελα να προσθέσω ότι το 6ο Λύκειο Καλλιθέας είναι χώρος προαγωγής της γνώσης ,του πολιτισμού,του αθλητισμού με πάρα πολλές διακρίσεις που οφείλονται στην προσπάθεια των καθηγητών,γονέων και μαθητών.Επιθυμία όλων είναι να συνεχίσει και στο μέλλον η πορεία αυτή και ακόμα καλύτερη και ευχόμαστε το σχολείο να εορτάσει τα 30,40,50......χρόνια του αλλά αυτό είναι θέμα αυτών που θα μας διαδεχθούν.
Το ευχόμαστε ολόψυχα.

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

"Ευχαριστούμε" !

στο βοτανικό κήπο

Ήταν το μεσημέρι που είχαμε επιστρέψει από την επίσκεψη στο Βοτανικό κήπο.
Το πούλμαν μας άφησε και μπήκαμε στο σχολείο να πάρουμε τις τσάντες μας και να φύγουμε. Βγαίνοντας, στην έξοδο, συνάντησα την Α. Χαιρέτησα.
Χαμόγελο."Γεια σας, κύριε, ευχαριστούμε!".
Κοντοστάθηκα. "Για ποιο πράγμα ευχαριστείτε, Α.;"
"Που μας πήγατε, κύριε."

Έκπληκτος, γοητευμένος απ' την ευγένεια, κάτι ψέλλισα, δε θυμάμαι καλά. Εκείνο που θυμάμαι και θα το θυμάμαι καιρό είναι το μάθημα ευγένειας που τόσο απλόχερα μου δόθηκε.

Εμείς ευχαριστούμε, Α., που σε έχουμε μαθήτριά μας!

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Η Κωνσταντίνα Βαβυλουσάκη και η Λίζα Κ, της Α΄Λυκείου, φωτογραφίζουν το βοτανικό κήπο της Αθήνας.

Πριν λίγες μέρες η περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου επισκέφτηκε το βοτανικό κήπο της Αθήνας, όπου και ξεναγήθηκε. Ο βοτανικός κήπος, που είναι ο μεγαλύτερος της Ελλάδας αλλά και όλης της ανατολικής Μεσογείου, έχει ανοίξει τις πύλες του στο κοινό από το 1975. ( Κάπου τόσοι θα είναι και οι αθηναίοι που γνωρίζουν την ύπαρξή του..)
Γι' αυτή την όαση που προσφέρει το οξυγόνο της στην ταλαίπωρη Αθήνα θα αφιερώσουμε κάποια επόμενη ανάρτηση.
Προς το παρόν, ανεβάζουμε τις φωτογραφίες που τράβηξαν τα δυο κορίτσια της περιβαλλοντικής ομάδας, χωρίς άλλα σχόλια, για να απολαύσουμε τόσο τις ομορφιές του κήπου όσο και τις φωτογραφικές ικανότητές τους.






















Σας άνοιξε η όρεξη για φωταγραφίσεις;
Τι λέτε;
Διαλέξτε το θέμα σας και στείλτε τις για ανάρτηση!

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΕΤΕΙΟΣ

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟ 6ο ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ 20 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ.ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΑΥΤΗ 11.30 ΠΡΩΪ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ,ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 222 ΣΤΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑ.

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Καθαρότατος ήλιος, καθαρότατη ημέρα, μια Καθαρά Δευτέρα...



Από τον "αϊτό" του Ρήγα



και του Μίμη




στους δικούς μας ουρανούς









και στη γειτονιά μας


Ας κρατήσουμε τη σημερινή "απογείωση"!



Η παραλία Καλλιθέας- Μοσχάτου σηκώνεται ψηλά!

Ήσασταν από αυτούς που είδαν τον αετό τους να χάνεται στο βάθος του ουρανού;;;


ΣΗΜ. (η μουσική από :Δ.Σαββόπουλου, Σιγά η πατρίδα κοιμάται)


Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2010

Με τη θεια μου την Κοντύλω


Ο Νίκος Κατσιαούνης, της Β΄ Λυκείου,
γράφει για την παραδοσιακή μουσική - μέρες που'ναι -
και ο δαίμων του τυπογραφείου τον συμπληρώνει
με ένα αποκριάτικο παραδοσιακό - μέρες που 'ναι...

" Βλέποντας ένα μικρό κομμάτι της εκπομπής "Στην υγειά μας", που προβάλλεται στη ΝΕΤ, η οποία είχε αφιέρωμα στην παραδοσιακή ελληνική μουσική, διαπίστωσα το μεγαλείο της και την υψηλή αισθητική της. Εξέφραζε θέματα της καθημερινότητας, καθώς και θέματα που χρησιμοποιούνται και σήμερα στη μουσική.

Κι όμως, εμείς οι νεοέλληνες την έχουμε αποδιώξει εντελώς προτιμώντας να την αντικαταθιστούμε με σύγχρονα, εγχώρια και ξένα, ακούσματα, πολλές φορές κατώτερης ποιότητας και θεωρούμε την παραδοσιακή μουσική σαν κάτι κακό που πρέπει να καταστραφεί και μάλιστα με τόση επιμονή που μόνο με την επιμονή γνωστού ρωμαίου συγκλητικού που επέμενε να καταστραφεί η Καρχηδόνα συγκρίνεται.

Μήπως όμως αυτό το κακό είμαστε εμείς οι ίδιοι, που ο καταναλωτισμός, τα ξενόφερτα έθιμα και η κοινωνική καμαρίλα και όχι μόνο μάς έχει κάνει να θεωρούμε την παραδοσιακή μουσική κάτι άσχημο;

Κάποιοι βέβαια θα πουν ότι η παραδοσιακή μουσική είναι κάτι το οπισθοδρομικό, επειδή δημιουργήθηκε παλιότερα. Όμως και η έννοια της δημοκρατίας σχηματίστηκε ακόμα παλιότερα και όμως την έχουμε αναδείξει σε ύψιστη αξία.
Μήπως, απλώς, έχουμε ως λαός απωλέσει την κριτική σκέψη που διέκρινε τους προγόνους μας, ώστε να μπορούμε να επιλέγουμε σωστά; Και αυτοί που κατηγορούν την παραδοσιακή μουσική είναι συγχρόνως μεγάλοι θαυμαστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, παρόλο που η παραδοσιακή μουσική είναι συνέχεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής που έφτασε σε μας διαμέσου της επίσημης εκκλησιαστικής μουσικής και της λαϊκής βυζαντινής μουσικής.

Θα ήθελα να πιστεύω ότι έχει αρχίσει να αλλάζει το κλίμα για την παραδοσιακή μουσική, κάτι που θα αποτελέσει ένα από τα πρώτα βήματα για την ηθική ανασυγκρότηση που χρειάζεται η χώρα μας."


Δείγμα παραδοσιακού, αποκριάτικου και...ξεκαρδιστικού τραγουδιού και το "με τη θεια μου την Κοντύλω" που παραθέτουμε παρακάτω.
( Τώρα...για ηθική ανασυγκρότηση, Νίκο...)




Με τη θεια μου την Κοντύλω
επηγαίναμε στο μύλο.

"Πού 'ν' τα;" 'γώ και "Πού 'ν' τα;" κείνη
Δίνει ο Θειός και πέφτει εκείνη
Πάνω εγώ, από κάτω εκείνη.
"Άχου, θεια κι αν ήσουν ξένη
και το τι ήθελε να γένει".

"Κάμε, γιε μου, τη δουλειά σου
κι εγώ θά 'μαι πάλι θεια σου".
να κι ο μπάρμπας από πέρα
τράκα τρούκα τη μαχαίρα.

"Βρ' ανηψέ καταραμένε,
Κι ίντα πολεμάς, καημένε;"
"Μπάρμπα, θερμασιά την πιάνει
και την πλάκωσα να γιάνει"

"Πλάκωσ' την καλά παιδί μου,
Ω! που νά 'χεις την ευχή μου.

καλές απόκριες !!!

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

...πάει το βουνό στο Μωάμεθ


Το βουνό στο Μωάμεθ, λοιπόν, ή αλλιώς απροσδόκητες συναντήσεις, φρέσκες προτάσεις, ευχάριστα ξαφνιάσματα, που προσφέρουν διαφορετικές γωνίες θέασης των πραγμάτων. Και που μας φέρνουν κοντά πράγματα που πιθανώς θα έμεναν για πάντα μακριά μας.

Δυο παραδείγματα σήμερα από το χώρο της τέχνης. Και που μπορούν να μας ωθήσουν σε ανάλογες σκέψεις για ένα ανοιχτό στην κοινωνία σχολείο:

1) Διαβάζουμε στη σημερινή Ελευθεροτυπία:


"Τρατάρισμα διαρκείας"
"Οταν ένα μουσείο θέλει να γίνει φιλικό στο κοινό, μπορεί.
Το απέδειξε το βράδυ της Παρασκευής το Επιγραφικό Μουσείο. Κατάφερε χωρίς δραχμή από το κράτος να κινητοποιήσει τους γύρω μικροεπιχειρηματίες, καλλιτέχνες και φοιτητές για να στηθεί η πρώτη γιορτή γνωριμίας του με τη γειτονιά του.
Από μακριά έβλεπες φωταγωγημένη την είσοδο και κόσμο στην, ερημική συνήθως, οδό Τοσίτσα. Γονείς με παιδάκια μπαινόβγαιναν και μερικά προσπαθούσαν να πατήσουν τα αρχαία γράμματα που στροβιλίζονταν στις πλάκες της εισόδου. Οταν φτάσαμε είχε αρχίσει η αφήγηση παραμυθιών συνοδεία δίαυλου κι άλλων αρχαίων οργάνων σε μια αίθουσα με πλήθος σιωπηλές ψηλόλιγνες ενεπίγραφες στήλες. Μικροί - μεγάλοι καθισμένοι σε μαξιλάρια, είχαν βυθιστεί στη μαγεία του παραμυθιού.


Την ίδια ώρα κάποιοι στο αίθριο ανακάλυπταν ανάμεσα στα αρχαία μάρμαρα σύγχρονες εικαστικές δημιουργίες καμωμένες από μέταλλο και φως και στο βάθος φωτογραφίες από την ταινία «Η περίπτωση Ευρυδίκη» του Φρέντυ Βιαννέλη, με πρωταγωνιστές εξαρτημένα άτομα -από τότε που ακόμα κατοικοέδρευαν στην Τοσίτσα. Σε μια ήσυχη γωνιά δυο-τρεις παρακολουθούσαν ταινία για τον ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, γέννημα θρέμμα Εξαρχείων.


Είναι αλήθεια πως τα εκθέματα του Επιγραφικού δεν είναι γοητευτικά γλυπτά ή άλλα αξιοθαύμαστα έργα τέχνης που μπορεί ο καθείς να απολαύσει. Οι αρχαίες επιγραφές δεν είναι μόνο δυσερμήνευτες ως κείμενο, απαιτούν και γνώση του ιστορικού πλαισίου. Δεν είναι, όμως, ανάγκη να είσαι τέρας μόρφωσης για να διαβείς το κατώφλι του. Οι 2monochannels (Βασίλης Μπούλης και Γιώργος Λαμπρόπουλος) προτείνουν έναν εναλλακτικό τρόπο προσέγγισης των αυστηρών εκθεμάτων. Δύο μήνες εργάστηκαν σε αίθουσα του μουσείου και συνέθεσαν μια διαδραστική εγκατάσταση. Πάνω σε ένα βωμό, στους τοίχους και σε δύο ενεπίγραφες μαρμάρινες στήλες προέβαλλαν ολογράμματα, σχέδια και χρώματα συνοδεία ήχων που σε ταξίδευαν στα βάθη των αιώνων. Το ελκυστικό θέαμα καλό θα ήταν να παραμείνει στο μουσείο.


Οι καλεσμένοι αποχωρούσαν κρατώντας δύο όμορφα δώρα: το Ημερολόγιο 2010 του μουσείου και ένα μπισκότο σε σχήμα ελαφιού φτιαγμένο με την αρχαία συνταγή από σιτάρι, μέλι και σουσάμι. Το ζύμωναν για τη γιορτή του μηνός Ελαφηβολιώνος (Μάρτιος-Απρίλιος) που ήταν αφιερωμένη στη θεά Αρτεμη Ελαφηβόλο. Πανευτυχής η διευθύντρια του μουσείου Μ. Λαγογιάννη-Γεωργακαράκου τούς καλούσε να πηγαίνουν καθημερινά (η είσοδος είναι δωρεάν) ακόμη και για να διαβάσουν με την ησυχία τους ένα βιβλίο. "
Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ


2) Απολαύστε τώρα το βίντεο που ακολουθεί και που μας το έστειλε ο φίλος μας Γιάννης Μ. ( Γιάννη, χρόνια πολλά!)


Βρισκόμαστε στην κεντρική αγορά της Valencia. Τραγουδιστές της όπερας της πόλης είναι μεταμφιεσμένοι σε πωλητές. Ξαφνικά από τα μεγάφωνα αρχίζει να ακούγεται μουσική από την όπερα Traviata του Verdi και...



(Υπέροχο δεν είναι;)

( Πάντα υπάρχουν τρόποι για να γίνουν ελκυστικά τα πράγματα, για να τα γνωρίσουμε από μια άλλη τους όψη, πάντα υπάρχει καιρός να αναθεωρούμε παγιωμένες αντιλήψεις. Στην εκπαίδευση;)

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010

Κινηματογράφος στο σχολείο!

Να ΄μαστε πάλι εδώ!



(Έργο της Κατερίνας Γιαννακοπούλου)

Ο Κινηματογράφος στο σχολείο είναι εδώ με
ΑΦΙΕΡΩΜΑ στα
ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010,

ώρα 17.30΄

Ταινία: "Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας"


Σκηνοθέτης: Tony Kaye
Πρωταγωνιστές: Edward Norton, Edward Furlong, Beverly D`Angelo, Jennifer Lien, Ethan Suplee
Παραγωγή: 1998, Διάρκεια: 115’


Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...

Οι φυλετικές διακρίσεις και οι ακραίες ιδεολογίες οδηγούν νεαρό νεοναζί (Έντουαρτ Νόρτον) στη φυλακή μετά τη δολοφονία δύο μαύρων που επιχειρούν να κλέψουν το αυτοκίνητό του.
Η περίοδος όμως πίσω από τα σίδερα αποβαίνει ιδιαίτερα διαφωτιστική και τον κάνει να συνειδητοποιήσει τη λάθος διαδρομή που επέλεξε, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «η ζωή είναι πολύ σύντομη για να
την περάσεις οργισμένος"


Ο μικρότερος αδερφός (Έντουαρτ Φέρλονγκ) έχοντας αυτόν ως πρότυπο, ασπάζεται την ιδεολογία του και μεταμορφώνεται σε νεοναζί.

Το σκηνικό γίνεται σχεδόν πολεμικό, με τον πρωταγωνιστή να συγκρούεται με το παρελθόν και τους προσωπικούς του δαίμονες και παράλληλα να αγωνίζεται να σώσει τον «οργισμένο» αδερφό του …

http://bluearena.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1837:-l-r&catid=31:lifestyle&Itemid=107

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ!


Σας περιμένουμε όλους


τη γνωστή ώρα (17:30)


στο γνωστό μέρος (αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας)



(τι κάνω εγώ εδώ;;;;)




... με τα γνωστά πατατάκια...



υπό το τρυφερό βλέμμα του Τσάρλυ Τσάπλιν
για τους εκλεκτούς σινεφίλ μας!



ΚΑΙ....
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

Την ίδια μέρα, το «δικό» μας συγκρότημα (συμμετέχουν παιδιά του σχολείου)

θα έχει Live στο Γυάλινο!!!! (ώρα: 21:30)



ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ (και) ΕΚΕΙ!!!

Και.. καθώς η συναυλία εξελίσσεται,
να, ένα δειγματάκι
από το εξαιρετικότατο συγκρότημα



Ήταν όλοι τους πολύ καλοί!
(μήπως διακρίνετε τη Μαρία και το Θοδωρή;;;!)